Novo dicionário da língua portuguesa
Chapter 184
*Enjeitado*, _m._ Aquelle que foi abandonado pelos pais. _Adj._ Que foi abandonado pelos pais. * Diz-se do toiro, que não tem a marca do lavrador nem se sabe a que manada pertenceu. * _Pop._ Diz-se do ninho _ou_ dos ovos, que a ave enjeitou _ou_ abandonou, por alguém lhes mexer.
*Enjeitador*, _adj._ Que enjeita. _M._ Aquelle que enjeita.
*Enjeitamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enjeitar.
*Enjeitar*, _v. t._ Rejeitar. Abandonar (filhos). _Pop._ Abandonar (o ninho, falando-se da ave, que não chegou a pôr ovos _ou_ a criar filhos, no ninho que construiu). Recusar. Repellir: _enjeitar offerecimentos_. Reprovar. (Lat. _injectare_)
* *Enjoadiço*, _adj._ Dado a enjôos. Cf. Castilho, _Metam._, XIX.
*Enjoado*, _adj._ Que soffre enjôo. * Diz-se do peixe, que não está bem sêco. (De _enjoar_)
*Enjoamento*, _m._ O mesmo que _enjôo_.
*Enjoar*, _v. t._ Causar enjôo a. Sentir enjôo por. _Fig._ Aborrecer, enfastiar. Causar repugnância a. _V. i._ Soffrer enjôo _ou_ náusea. * _Mad._ Exalar mau cheiro. (Metáth. de _enojar_)
*Enjoativo*, _adj._ Que enjôa, que causa enjôo.
*Enjòiar*, _v. t. Des._ Adornar com jóias.
* *Enjoinar*, _v. t. Prov. alent._ Cobrir _ou_ tapar com joina _ou_ mato tenro.
*Enjôo*, _m._ Náusea. Princípio de engulho. Soffrimento do estômago e da cabeça, peculiar a algumas pessôas que viajam em navio, carro, etc. Náusea e entontecimento, que acompanham ás vezes o estado de gravidez. * _Marn._ Moléstia das salinas, produzida pelo elevado grau de concentração da água nos crystallizadores. (De _enjoar_)
* *Enjooso*, _adj._ Que causa enjôo. Que causa aborrecimento _ou_ enfado: «_...enjoosa penitencia..._» Garrett, _D. Branca_, 36.
* *Enjorcar*, _v. t. Prov._ Entrajar mal _ou_ á pressa. Vestir atabalhoadamente: _a mãi enjorca os filhos e manda-os para a rua_. (Por _axorcar_, de _axorca_?)
* *Enjorgar*, _v. t. T. da Bairrada._ O mesmo que _enjorcar_.
* *Enjugamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enjugar.
* *Enjugar*, _v. t._ Pôr o jugo em (bois).
* *Enjunçar*, _v. t._ e _i._ Humedecer (a madeira), de fórma que, ao aplainar-se _ou_ obrar-se, o instrumento embota e o trabalho difficulta-se: _este castanho enjunça, porque estava na adega_.
* *Enlabirintar*, _v. t._ Converter em labirinto; desordenar.
* *Enlabruscar*, _v. i. Prov. trasm._ O mesmo que _enlambuzar_.
* *Enlabuzar*, _v. i. (e der.)_ O mesmo que _enlambuzar_. (Us. na Beira e Trás-os-Montes)
* *Enlabyrinthar*, _v. t._ Converter em labyrintho; desordenar.
*Enlaçadura*, _f._ Acto _ou_ effeito de enlaçar. Peça, com que se enlaça o elmo.
* *Enlaçamento*, _m._ O mesmo que _enlaçadura_.
*Enlaçar*, _v. t._ Prender com laços. Atar em fórma de laço. Unir. Entrelaçar; abraçar: _enlaçou-a pela cintura_. Combinar. _V. i._ Têr relação _ou_ connexão.
*Enlace*, _m_ Acto _ou_ effeito de enlaçar. _Fig._ Hesitação. Casamento.
* *Enlacrar*, _v. t._ Dar côr de lacre a.
*Enladeirado*, _adj._ Inclinado, declive. (De _enladeirar_)
* *Enladeirar*, _v. t._ Tornar inclinado _ou_ declive. (De _ladeira_)
* *Enlaga*, _f._ Acto de enlagar.
* *Enlagar*, _v. t. Prov._ Alagar _ou_ enriar (o linho). (De _lago_)
*Enlaivar*, _v. t._ Cobrir de laivos. Sujar, manchar.
*Enlambujar*, _v. i._ Mostrar-se guloso; andar á lambujem. (De _lambugem_)
*Enlambuzar*, _v. t._ (e der.) O mesmo que _lambuzar_, etc.
*Enlameadura*, _f._ Acto _ou_ effeito de enlamear.
*Enlamear*, _v. t._ Sujar com lama. Manchar. _Fig._ Ennodoar a reputação de. Deslustrar.
*Enlaminar*, _v. t._ Forrar com lâminas _ou_ chapas de metal.
*Enlanguescer*, _v. i._ e _p._ (e der.) O mesmo que _elanguescer_, etc.
*Enlapar*, _v. t._ Meter em lapa. Alapar. Esconder. _Fig._ Fazer desapparecer, sumir.
* *Enlatamento*, _m._ Acto de enlatar.
* *Enlatar*,^1 _v. t._ Meter em latas (sardinha) e soldar as mesmas latas.
*Enlatar*,^2 _v. t._ Dispor _ou_ suster em latadas. (De lata)
* *Enleamento*, _m._ Acto de enlear; enleio.
*Enlear*, _v. t._ Atar com liame. Ligar. Tornar perplexo, hesitante. Perturbar: _enleou-me a pregunta_. Attrahir a attenção de. Cativar, enlevar. Meter em difficuldades, embaraçar. (Por _enliar_, de _liar_)
* *Enleia*, _f._ Corda delgada, com que se atam objectos que devem formar a carga das bêstas. (De _enlear_)
*Enleio*, _m._ Coisa que enleia, liame. Acto _ou_ effeito de enlear. Planta trepadeira, parasita.
*Enleitado*, _adj._ Que assenta bem, (falando-se de pedras para construcções). (De _leito_)
* *Enleivamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enleivar.
* *Enleivar*, _v. t._ Mover (terras para terraplanagem). (De _leiva_)
*Enlerdar*, _v. t._ Tornar lerdo.
*Enlevação*, _f._ Acto _ou_ effeito de enlevar.
* *Enlevador*, _adj._ Que enleva, que encanta.
*Enlevamento*, _m._ O mesmo que _enlevação_.
*Enlevar*, _v. t._ Causar enlêvo a. Extasiar, arrebatar; encantar. (De _levar_)
*Enlêvo*, _m._ Encanto; êxtase. Arrobo, arrebatamento. Deleite. Assombro, coisa que maravilha. * Pessôa, que encanta, que cativa. (De _enlevar_)
* *Enlhear*, _v. t._ O mesmo que alhear: «_não se póde perder nem enlhear._» Barros, _Espelho de Casados_.
*Enliçador*, _adj._ Que enliça. _M._ Aquelle que enliça. * Burlão, aquelle que rouba, enganando. Cf. _Ordenações do Reino_.
*Enliçar*, _v. t._ Pôr os liços em. _Fig._ Fraudar, enganar.
*Enliço*, _m._ Má urdidura. _Fig._ Fraude. (De _enliçar_)
* *Enlocar*, _v. t._ Meter em loca. Encafuar.
* *Enlodaçar*, _v. t._ Converter em lodaçal. Cf. Garrett, _Flôres sem Fruto_, 201.
*Enlodar*, _v. t._ O mesmo que _enlamear_. Sujar; contaminar. (De _lodo_)
* *Enloiçar*, _v. t._ Meter na loiça _ou_ envasilhar (vinho).
*Enloirar*, _v. t._ Aloirar. Enfeitar _ou_ coroar de loiros. Cf. Garção, II, 111.
*Enloirecer*, _v. t._ O mesmo que _aloirar_.
*Enloisamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enloisar.
*Enloisar*, _v. t._ Cobrir com loisa. Forrar de loisas. Caçar com loisa.
* *Enlojamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enlojar.
* *Enlojar*, _v. t._ Meter em loja, armazenar. Enloiçar, envasilhar.
* *Enlorpecer*, _v. t._ Tornar lorpa.
* *Enlouçar*, _v. t._ Meter na loiça _ou_ envasilhar (vinho).
*Enlouquecer*, _v. t._ Tirar o uso da razão a. _V. i._ e _p._ Tornar-se louco.
*Enlouquecimento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enlouquecer.
*Enlourar*, _v. t._ Alourar. Enfeitar _ou_ coroar de louros. Cf. Garção, II, 111.
*Enlousamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enlousar.
*Enlousar*, _v. t._ Cobrir com lousa. Forrar de lousas. Caçar com lousa.
* *Enluarado*, _adj._ Illuminado pelo luar: _campo enluarado_.
* *Enludrar*, _v. t._ Tornar ludro, turvo, sujo: _enludrar a água_.
*Enlutar*, _v. t._ Cobrir de luto. Causar grande mágoa a; consternar. Envolver em trevas.
* *Enluvado*, _adj._ Que traz luvas.
* *Enluvar-se*, _v. p._ Calçar luvas.
* *Ennaipar*, _v. t._ Juntar _ou_ separar por ordem de naipes (um baralho _ou_ as cartas que um parceiro vai jogar). (De _naipe_)
*Ennastrar*, _v. t._ Atar com fitas _ou_ nastros. Entrelaçar. Ornar de nastros.
*Ennatar*, _v. t._ Encher de nateiros. Cobrir de nata.
* *Ennateiramento*, _m._ Acto _ou_ effeito de ennateirar.
* *Ennateirar*, _v. t. Agr._ Converter em nateiro. Cf. Assis, Aguas, 164.
*Ennea...*, (Elemento, de origem grega, que entra na composição de alguns termos scientíficos _ou_ artisticos, com a significação de _nove_)
*Enneagonal*, _adj._ Que tem nove ângulos. (De _enneágono_)
*Enneágono*, _m. Geom._ Figura de nove ângulos e de nove lados. (Do gr. _ennea_ + _gonos_)
* *Enneagynia*, _f._ Qualidade de enneágyno. Conjunto das plantas, que têm nove esliletes _ou_, pelo menos, nove estigmas.
* *Enneágyno*, _adj. Bot._ Que tem nove estiletes _ou_ nove estigmas. (Do gr. _ennea_ + _gune_)
* *Enneandria*, _f. Bot._ Qualidade de enneandro. Classe dos vegetaes, que têm nove estames, livres entre si.
* *Enneandro*, _adj. Bot._ Que tem nove estames, livres entre si. (Do gr. _ennea_ + _aner_, _andros_)
* *Enneanthera*, _f._ O mesmo que _enneandria_.
* *Enneapétalo*, _adj. Bot._ Que tem nove pétalas.
* *Enneasépalo*, (_sé_) _adj. Bot._ Que tem nove sépalas.
* *Enneaspermo*, _adj. Bot._ Que tem nove sementes.
* *Enneasýllabo*, (_si_) _m._ e _adj._ Palavra de nove sýllabas.
*Ennegrecer*, _v. t._ Tornar negro. _Fig._ Deslustrar; desacreditar. _V. i._ e _p._ Tornar-se negro. (Do lat. _nigrescere_)
*Ennegrecimento*, _m._ Acto _ou_ effeito de ennegrecer.
*Ennervação*, _f._ Modo especial de actividade, próprio dos elementos nervosos. Conjunto dos phenómenos nervosos. (De _ennervar_)
* *Ennervado*, _adj._ Dizia-se do instrumento, que tem cordas de nervo. (De _ennervar_)
*Ennervar*, _v. t._ Forrar de nervos. Forrar de coiro. Fazer nervuras em. * Communicar actividade _ou_ faculdade motriz a. (De _nervo_)
* *Ennerve*, _adj._ O mesmo que _effeminado_. (Lat. _innervis_)
*Ennesgar*, _v. t._ Cortar em fórma de nesga. Dar fórma triangular _ou_ de nesga a: _ennesgar uma casa_. _V. i._ Tomar fórma de nesga.
*Ennevoar*, _v. t._ Cobrir de névoa. Obscurecer. Anuvear, nublar. * Tornar baço, opaco. _Fig._ Diffamar. Deslustrar. Tornar triste. Perturbar a intelligência de. (Do lat. _nebulare_)
*Ennobrecedor*, _adj._ Que ennobrece. _M._ Aquelle que ennobrece.
*Ennobrecer*, _v. t._ Tornar nobre. Fazer illustre. _Fig._ Tornar formoso, adornar.
*Ennobrecimento*, _m._ Acto _ou_ effeito de ennobrecer.
*Ennodar*, _v. t._ Fazer nós em. Tornar nodoso. Ligar por meio de nó. (Do lat. _innodare_)
*Ennodoar*, _v. t._ Pôr nódoas em. Sujar. _Fig._ Deslustrar; diffamar.
*Ennoitar*, _v. t._ O mesmo que _ennoitecer_.
*Ennoitecer*, _v. t._ Tornar escuro. Cercar de trevas. _Fig._ Contristar. Affligir. Enlutar: _a viuvez ennoiteceu-o_. _V. i._ O mesmo que _anoitecer_. (De _noite_)
*Ennoutar*, _v. t._ O mesmo que _ennoutecer_.
*Ennoutecer*, _v. t._ Tornar escuro. Cercar de trevas. _Fig._ Contristar. Affligir. Enlutar: _a viuvez ennouteceu-o_. _V. i._ O mesmo que _anoutecer_. (De _noute_)
* *Ennovar*, _v. t._ O mesmo _ou_ melhor que innovar. Cf. _Aulegrafia_, 26.
* *Ennoveladeira*, _f._ Apparelho, com que se formam os novelos, nas fábricas de fiação. Cf. _Inquér. Industr._, p. II, l. II, 122.
*Ennovelar*, _v. t._ Converter em novelo, dobando. _Fig._ Enrolar. Enredar. Tornar confuso. (De _novelo_)
*Ennublar*, _v. t._ O mesmo que _anuvear_. (De _nublar_)
*Ennuvear*, _v. t._ O mesmo que _anuvear_.
*Eno...*, _pref._ (que significa _vinho_) (Do gr. _oinos_)
* *Enocarpo*, _m._ Gênero de palmeiras. (Do gr. _oinos_ + _karpos_)
* *Enodo*, _adj. Bot._ Que não tem nós, que não é nodoso. (Do lat. _e_ + _nodus_)
* *Enófilo*, _adj._ Que gosta de vinho. Que se dedica a comércio _ou_ assuntos vinícolas. (Do gr. _oinos_ + _philos_)
* *Enofobia*, _f._ Aversão _ou_ horror ao vinho. (De _enófobo_)
* *Enófora*, _f._ O mesmo que _enóforo_.
* *Enóforo*, _m._ Vaso para vinho, entre os Romanos. (Lat. _oenophorum_)
* *Enoira*, _f._ Árvore brasileira das regiões do Amazonas.
*Enoiriçar*, (_en-oi_) _v. t. Des._ O mesmo que _ouriçar_.
*Enojadamente*, _adv._ Com tédio _ou_ nojo. (De _enojar_)
*Enojadiço*, _adj._ Que se enoja facilmente.
*Enojador*, _adj._ Que enoja. _M._ Aquelle que enoja.
*Enojamento*, _m._ O mesmo que _enojo_.
*Enojar*, _v. t._ O mesmo que _anojar_.
*Enôjo*, _m._ Acto _ou_ effeito de enojar. * _M._ Enjôo, peculiar ás mulheres grávidas. Cf. Camillo, Brasileira, 359.
*Enojoso*, _adj._ Que enoja.
* *Enol*, _m._ Vinho, considerado como excipiente medicinal. (Do gr. _oinos_)
* *Enolato*, _m._ Preparado pharmacêutico, em que entra vinho e substâncias medicamentosas. (Do gr. _oinos_ + lat. _oleum_)
* *Enóleo*, _m._ Preparado pharmacêutico, em que entra vinho e substâncias medicamentosas. (Do gr. _oinos_ + lat. _oleum_)
* *Enólico*, _adj._ Relativo a enol ou enóleo. Que tem o vinho por excipiente.
* *Enolina*, _f._ Substância còrante do vinho tinto. (Do gr. _oinos_)
*Enologia*, _f._ Tratado á cêrca dos vinhos e da sua preparação. (Do gr. _oinos_ + _logos_)
*Enológico*, _adj._ Relativo a enologia.
*Enologista*, _m._ Aquelle que é versado em enologia.
*Enólogo*, _m._ Aquelle que é versado em enologia.
* *Enomancia*, _f._ Supposta arte de adivinhar, por meio da côr e da substância do vinho. (Do gr. _oinos_ + _manteia_)
* *Enomania*, _f._ Paixão pelo vinho. Doença, resultante do abuso do vinho. (Do gr. _oinos_ + _mania_)
* *Enomaníaco*, _adj._ Relativo á enomania. _M._ Aquelle que soffre enomania.
*Enomel*, _m._ Xarope, que tem por base o vinho, e em que o açúcar é substituído pelo mel. (De _eno..._ + _mel_)
*Enometria*, _f._ Applicação do enómetro.
*Enométrico*, _adj._ Relativo a enometria.
*Enómetro*, _m._ Instrumento, com que se avalia o pêso especifico dos vinhos e, em geral, a riqueza alcoólica de outros líquidos. (Do gr. _oinos_ + _metron_)
* *Enóphilo*, _adj._ Que gosta de vinho. Que se dedica a commércio _ou_ assumptos vinícolas. (Do gr. _oinos_ + _philos_)
* *Enophobia*, _f._ Aversão _ou_ horror ao vinho. (De _enóphobo_)
* *Enóphobo*, _adj._ Que tem horror ao vinho. (Do gr. _oinos_ + _phobos_)
* *Enóphora*, _f._ O mesmo que _enóphoro_.
* *Enóphoro*, _m._ Vaso para vinho, entre os Romanos. (Lat. _oenophorum_)
* *Enóplios*, _m. pl._ Gênero de insectos longicórneos da América do Norte. (Do gr. _enoplos_)
* *Enoque*, _m. Des._ O mesmo que _anoque_. Cf. _Boletim da Socied. de Geogr._, XVI, 168. _Prov. trasm._ Fábrica de curtumes.
*Enora*, _f. Náut._ Abertura, por onde os mastros vão assentar na carlinga. * Peça de madeira, com que se atocha o mastro. (Do lat. _ora_)
*Enorme*,^1 _adj._ Desviado da norma. Que sái da regra. Desmarcado. Muito grande; extraordinário: _enorme quantidade de gente_. (Lat. _enormis_)
*Enorme*,^2 _adj. Prov. dur._ Inoffensivo. Simples; simplório. (Colhido em Penafiel)
*Enormemente*, _adv._ Excessivamente. (De _enorme_)
*Enormidade*, _f._ Irregularidade. Desproporção na grandeza. Qualidade daquillo que é enorme. (Lat. _enormitas_)
* *Enostose*, _f. Med._ Tumor, desenvolvido na medulla de um osso. (Do gr. _en_ + _osteon_)
* *Enotermo*, _m._ Apparelho, para aquecimento dos vinhos. (Do gr. _oinos_ + _therme_)
* *Enothermo*, _m._ Apparelho, para aquecimento dos vinhos. (Do gr. _oinos_ + _therme_)
*Enouriçar*, _v. t. Des._ O mesmo que _ouriçar_.
* *Enquadernar*, _v. t._ O mesmo que _encadernar_.
* *Enquadramento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enquadrar.
* *Enquadrar*, _v. t._ Pôr em quadro. Emmoldurar; encaixilhar. Tornar quadrado: _enquadrar cortiça_. Cf. _Inquér. Industr._, p. II, l. III, 26.
* *Enquadrilhar*, _v. t. Bras. do S._ Reunir (muitos cavallos). _V. p._ Reunir-se (muita gente). (De _quadrilha_)
*Enquanto*, _conj._ No tempo em que. Ao passo que. (De _em_ + _quanto_)
* *Enquartar*, _v. t. Prov. alent._ Dividir em quartos, esquartejar.
*Enque*, _m._ Cabo de embarcação, para reforçar o estai do traquete.
* *Enqueijar*, _v. t._ Coalhar, preparar, para converter em queijo: _enqueijar leite_.
* *Enquerida*, _f. Prov. alent._ Acto de enquerir. Cada um dos dois sacos _ou_ feixes que, ligados por cordame, se carregam na cavalgadura, ficando um a um lado e outro a outro, para equilíbrio da carga.
* *Enquerir*, _v. t. Prov._ Dispor (a carga) em dois lotes _ou_ volumes, correspondentes aos dois lados, esquerdo e direito, da cavalgadura. (Relaciona-se com _enque_, cabo, por sêr indispensável a corda na formação da enquerida?)
*Enquilhar*, _v. t._ Pregar a quilha em.
*Enquimose*, _f._ O mesmo que _equimose_.
*Enquirídio*, _m._ Manual _ou_ epítome, organizado por autor antigo. (Gr. _enkheiridion_)
* *Enquisa*, _f._ Investigação, inquirição. Cf. Herculano, _Hist. de Port._, IV, 360 e 361.
* *Enquisilar*, _v. t._ O mesmo que _quijilar_. Cf. Cast., _Sabichonas_, 74.
* *Enrabadoiro*, _m. Prov._ Lugar, onde está suspensa por um eixo a vara do lagar de vinho. (De _enrabar_)
* *Enrabadouro*, _m. Prov._ Lugar, onde está suspensa por um eixo a vara do lagar de vinho. (De _enrabar_)
* *Enrabar*, _v. t. Bras. do S._ Segurar pelo rabo.
* *Enrabeirar*, _v. t._ Sujar a cauda de (um vestido). Enlamear a parte inferior de (vestido). (De _rabeira_)
* *Enrabichado*, _adj._ Enamorado, apaixonado. (De _enrabichar_)
*Enrabichar*, _v. t._ Dar fórma de rabicho a (o cabello). _Pop._ Meter em difficuldades, encalacrar. * _V. p._ Apaixonar-se amorosamente: «_não sabiam por que carga de água o brasileiro se enrabichara com aquella trapalhona_». Camillo, _Corja_, 262.
* *Enrabitar*, _v. t. T. da Bairrada._ O mesmo que _arrebitar_.
* *Enradicado*, _adj._ O mesmo que _arraigado_.
*Enraiar*, _v. t. Gal._ Pôr os raios a (uma roda). Travar (rodas). (Fr. _enrayer_)
*Enraivar*, _v. t._, _i._ e _p._ O mesmo que _enraivecer_.
*Enraivecer*, _v. i._ Causar raiva a. _V. i._ e _p._ Tornar-se raivoso; possuir-se de cólera.
*Enraizar*, (_ra-i_) _v. t._, _i._ e _p._ O mesmo que _arraigar_.
*Enramada*, _f._ Ornato _ou_ cobertura de ramos; ramada. (De _enramar_)
* *Enramalhar*, _v. t._ Ornar com ramos.
* *Enramalhetar*, _v. t._ Juntar em ramalhete. Adornar com ramalhetes. _Ext._ Enflorar, adornar.
*Enramamento*, _m._ Acto de enramar.
*Enramar*, _v. t._ Adornar _ou_ cobrir com ramos. Juntar em ramo; enramalhetar.
*Enramilhetar*, _v. t._ O mesmo que _enramalhetar_: «_enramilhetei flores para quem as quisesse_». Castilho, nota aos _Amores de Ovídio_.
*Enrançar*, _v. t. Des._ Tornar rançoso. _V. i._ e _p._ Tornar-se râncido. (De _ranço_)
*Enranchar*, _v. t._ Juntar ao rancho. Abandear. _V. p._ Agrupar-se, juntar-se ao rancho.
*Enrarecer*, _v. t._ Tornar raro. _V. i._ Tornar-se raro.
*Enrascadela*, _f. Pop._ Atrapalhação; arriosca. (De _enrascar_)
* *Enrascadura*, _f._ Acto _ou_ effeito de enrascar.
*Enrascar*, _v. t._ Enredar, embaraçar (cabos, velas _ou_ bandeiras). _Pop._ Lograr, enganar. Fazer cair em cilada. Criar difficuldades a (alguém). (De _rasca_)
* *Enreda*, _m._ e _adj. Fam._ O mesmo que _enredador_.
* *Enredadeira*, _f._ Mulher, que faz enredos. Intriguista. Cf. Castilho, _Misant._, 105.
* *Enredadeiro*, _adj._ Que faz enredos; enredador. Cf. Pato, _Ciprestes,_ 173.
* *Enredadela*, _f. Fam._ Enrêdo, intriga.
*Enredador*, _adj._ Que enreda. _M._ Aquelle que enreda.
* *Enredamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enredar.
*Enredar*, _v. t._ Colher na rêde. Emmaranhar, confundir: _enredar questões_. Intrigar. Misturar, entretecer. _Fig._ Ligar, travar (as partes de uma narrativa). Formar _ou_ dispor o enrêdo de. (De _rêde_)
*Enredear*, _v. t._ O mesmo que _enredar_.
* *Enrediça*, _f._ Designação genérica das plantas trepadeiras _ou_ sarmentosas. (De _enredar_)
* *Enrediço*, _adj._ Que costuma fazer enredos. Cf. Filinto, XVI, 184.
*Enrêdo*, _m._ Acto _ou_ effeito de enredar. _Fig._ Intriga. Ardil. Mexerico. Mentira, que produz inimizades. Confusão. Entrecho: _o enrêdo de um drama_. * _Prov. trasm._ Mau trabalhador, que estorva os outros e não faz quási nada.
*Enredoiçar*, _v. t._ Embalançar na redoiça. (De _redoiçar_)
*Enredoso*, _adj._ Que enreda. Em que há enredos.
* *Enregar*, _v. i. Prov._ Começar qualquer trabalho: _temos de enregar amanhan_. _V. t._ Abrir (a terra) em regos. (De _rêgo_)
*Enregelado*, _adj._ Muito frio; resfriado; congelado. (De _enregelar_)
*Enregelamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enregelar.
*Enregelar*, _v. t._ Regelar. Tornar muito frio. _Fig._ Desanimar, desalentar. Assustar muito. _V. i._ Tornar-se gelado, muito frio. (De _regelar_)
* *Enreixar*, _v. i._ Andar de reixa; inimizar-se.
* *Enrelhado*, _adj. Prov. trasm._ Que coxeia, que não póde andar bem, por causa de doença suspeita.
* *Enrelhar*, _v. t. Prov. trasm._ Ferir com a relha (os bois, na lavra). (De _relha_)
* *Enrelheirar*, _v. t. Prov. trasm._ Dispor (cereaes) em relheiro.
* *Enrelvar*, _v. t._ Cobrir de relva, arrelvar.
* *Enremelado*, _adj._ Que tem remela. Cf. Filinto, V, 109.
*Enremissar*, _v. t._ Deixar de remissa. Demorar com remissas (o jôgo do voltarete).
* *Enresinagem*, _f._ Acto de enresinar. Cf. _Techn. Rur._, 286.
*Enresinar*, _v. t._ Untar com resina. Misturar com resina. Tornar consistente como a resina, endurecer. _V. i._ e _p._ Tomar a consistência da resina; tornar-se duro: _o pão enresinou_.
* *Enresmamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enresmar.
* *Enresmar*, _v. t._ Dispor (papel) em resmas.
* *Enrestiar*, _v. t._ Pôr em réstia (cebolas, alhos, etc.).
* *Enrevesar*, _v. t._ Pôr de revés. Confundir: «_pescou o sentido enrevesado_». Filinto. Cf. Garrett, _Camões_, 120.
* *Enriar*, _v. t. Prov. beir._ Meter na água do rio (o linho para se curtir). (De _rio_)
* *Enriçado*, _adj. Prov. trasm._ Enfrenesiado, encarniçado, pertinaz. _Prov._ Desordenado, emmaranhado: _traz o cabello enriçado_. (De _enriçar_)
*Enriçar*, _v. t._ O mesmo que _riçar_, _emmaranhar_.
* *Enriço*, _m._ Coisa enriçada. Cf. Castilho, _Geórg._, 191.
*Enrijamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enrijar.
*Enrijar*, _v. t._ Tornar rijo. _V. i._ Fazer-se rijo. Robustecer-se. Readquirir saúde: _você enrijou_.
*Enrijecer*, _v. t._ e _i._ (V. _enrijar_)
* *Enrila*, _f._ Planta trepadeira das Filippinas.
*Enrilhar*, _v. t. Prov._ O mesmo que _enrijar_ (a carne). Destemperar (o ventre).
* *Enrilheirar*, _v. t._ (V. _enrelheirar_)
* *Enrimar*, _v. t. Prov. minh._ Pôr em rimas, amontoar. (De _rima_^3)
* *Enripar*, _v. t. Bras._ Pregar as ripas sôbre os caibros de (um prédio).
* *Enrique*, _m._ Antiga moéda espanhola. (De _Enrique_, n. p.)
*Enriquecer*, _v. t._ Fazer rico: _o trabalho enriqueceu-te_. _Fig._ Melhorar. Brindar, dotar: _a natureza enriqueceu-a de virtudes_. Engrandecer. Ornar. _V. i._ Tornar-se rico, abundante.
* *Enriquecimento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enriquecer.
* *Enriquentar*, _v. t. Ant._ Tornar rico, encher de riquezas.
*Enristar*, _v. t._ Pôr em riste (a lança). _V. i._ Preparar-se para acommeter alguém. (De _riste_)
* *Enriste*, _m._ Acto de enristar.
*Enrizamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enrizar.
*Enrizar*, _v. t. Náut._ Meter nos rizes.
*Enrobustecer*, _v. t._, _i._ e _p._ (e der.) O mesmo que _robustecer_, etc.
*Enrocado*, _adj._ Coberto de penhascos. (De _roca_^2)
*Enrocamento*, _m._ Conjunto de grandes pedras tôscas, que servem de alicerces nas obras hydráulicas. (De _roca_^2)
*Enrocar*, _v. t._ Dar fórma de roca a. Fazer prégas em, encanudar. _Náut._ Rodear e segurar com talas (um mastro rendido). (De _roca_^1)
*Enrodelar*, _v. t._ Abroquelar _ou_ armar com dela. * _V. p._ O mesmo que _encaracolar-se_. Cf. Júl. Castilho, _Ermitério_, 127.
* *Enrodilha*, _f. Prov. beir._ O mesmo que _enrêdo_. (De _enrodilhar_)
*Enrodilhar*, _v. t._ Torcer. Embrulhar, Enredar. Entalar. Dar de rodilha a: _enrodilhar um lenço_.
* *Enrodrigar*, _v. t. Prov. trasm._ Pôr espeques _ou_ estacas a (videiras, feijoeiros, etc.). (De _rodriga_)
* *Enroladamente*, _adv. Ant._ Ás escondidas; pela calada. (De _enrolar_)
* *Enroladeira*, _f._ Maquínismo, nas fábricas de tecidos, para enrolar os productos da tecelagem.
*Enroladoiro*, _m._ Caroço de novelo, _ou_ qualquer coisa, em que se enrola o fio para formar o novelo.
*Enroladouro*, _m._ Caroço de novelo, _ou_ qualquer coisa, em que se enrola o fio para formar o novelo.
*Enrolamento*, _m._ Acto de enrolar.
*Enrôlár*, _v. t. Prov. trasm._ Afagar (crianças). (De _rôla_)
* *Enrolhar*, _v. t._ O mesmo que _arrolhar_.
* *Enroquetado*, _adj._ Que tem roquete: _sobrepeliz enroquetada_.
*Enroscadura*, _f._ Acto _ou_ effeito de enroscar.
*Enroscamento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enroscar.
*Enroscar*, _v. t._ Mover em fórma de rosca. Dobrar formando roscas. _V. p._ Mover-se em espiral. Formar rosca _ou_ rôlo. Dobrar-se, encolher-se: _o gato enroscou-se no chão_. (De _rosca_)
* *Enrostar*, _v. t. Ant._ Lançar em rosto de alguém.
* *Enrotar*, _v. t. T. de Lisbôa._ Pôr a rota _ou_ palhinha em (cadeiras, canapés). Cf. Th. Ribeiro, _Jornadas_, II, 208.
*Enroupar*, _v. t._ Cobrir de roupa. Fazer roupa a. Agasalhar.
*Enrouquecer*, _v. t._ Fazer rouco. _V. i._ Tornar-se rouco.
*Enrouquecimento*, _m._ Acto _ou_ effeito de enrouquecer.
*Enroxar-se*, _v. p._ Tornar-se roxo.
*Enrubecer*, _v. t._ e _i._ (e der.) O mesmo que _enrubescer_.