Part 6

Powszechnie czasu głodu uznawano pożyteczność wydalania zwłaszcza nie żonatych z miejsc niedostatku żywności. Miasta włoskie z chlubnym wyjątkiem jedynej Florencyi zwykle w czasach głodu wyganiają wszystkich obcych niezamożnych, nie troszcząc się bynajmniej, jaki los ich spotka za rogatkami. Tak samo postąpiło miasto Miluza we Francyi w roku głodu 1847.

Taką nieludzkością nigdy Polska nie grzeszyła; ale wydalić głodnych z miejsc niedostatku w tym celu, ażeby o kilka mil dalej dać im zarobek i strawę dostatnią, -- to i roztropność zaleca i miłosierdzie doradza.

Niedołęgi mają zwykle na zawołanie dwa ustawicznem używaniem i nadużywaniem sponiewierane frazesa Rzymian: Zdziwisz się, że małej rzeczy niezrobili, to pysznie odeprą: _Praetor non curat minima_. A gdy ważnej sprawie rady nie dadzą, wołają z obłudną skromnością: _In magnis voluisse sat est._

*Do małych spraw za wielcy, -- do wielkich za mali!* --

Takich nie poruszy głos *Mickiewicza*:

_Człowieku! gdybyś wiedział, jaka twoja władza!_

End of Project Gutenberg's O Sprawie Glodowej W Galicyi 1866, by Karol Langie