Part 4

Chapter 4 1,042 words Public domain Markdown

„Owóż to Hassan, ów renegat basza, Sroższy nad lwa i tygrysa, Co go nie tknęła żadna dziewa nasza Ni Dżurdżystanu hurysa;

„On, gdy hanowi na srebrny półmisek Rzucił łeb księcia Iflaku, Wdzięczny mu Hagan dziesięć odalisek Z własnego przysłał orszaku.

„Wszystkiemi wzgardził! Teraz go zabija Postać lękliwej gazeli; Jako motyla lada modra żmija Promieniem oczu zastrzeli.

Niechże tę żmiję bej na pastwę czerni Z warownej straży przywiedzie! Już od godziny zebrali się wierni I każdy z miasta już jedzie...”

Przyjechał kady, zbierają kamienie; Czekają--próżna nadzieja! Bej nie przychodzi, odbite więzienie: Ani dziewicy, ni beja!...

1824.

CZATY.

Balada ukraińska.

Z ogrodowej altany wojewoda zdyszany Bieży w zamek z wściekłością i trwogą. Odchyliwszy zasłony, spojrzał w łoże swej żony, Pojrzał, zadrżał, nie znalazł nikogo.

Wzrok opuścił ku ziemi i rękami drżącemi Siwe wąsy pokręca i duma. Wzrok od łoża odwrócił, wtył wyloty zarzucił I zawołał kozaka Nauma.

„Hej, kozaku, ty chamie! czemu w sadzie przy bramie Niema nocą ni psa, ni pachołka?... Weź mi torbę borsuczą i janczarkę hajduczą, I mą strzelbę gwintówkę zdejm z kołka.”

Wzięli bronie, wypadli, do ogrodu się wkradli, Kędy szpaler altanę obrasta. Na darniowem siedzeniu coś bieleje się w cieniu: To siedziała w bieliźnie niewiasta.

Jedną ręką swe oczy kryła w puklach warkoczy I pierś kryła pod rąbek bielizny; Drugą ręką od łona odpychała ramiona Klęczącego u kolan mężczyzny.

Ten, ściskając kolana, mówił do niej: „Kochana! Więc już wszystko, jam wszystko utracił? Nawet twoje westchnienia, nawet ręki ściśnienia Wojewoda już zgóry zapłacił?

„Ja, choć z takim zapałem tyle lat cię kochałem, Będę kochał i jęczał daleki; On nie kochał, nie jęczał, tylko trzosem zabrzęczał, Tyś mu wszystko przedała na wieki!

„Co wieczora on będzie, tonąc w puchy łabędzie, Stary łeb na twem łonie kołysał, I z twych ustek różanych, i z twych liców rumianych Mnie wzbronione słodycze wysysał!

„Ja na wiernym koniku, przy księżyca promyku, Biegę tutaj, przez chłody i słoty, Bym cię witał westchnieniem i pożegnał życzeniem Dobrej nocy i długiej pieszczoty!...”

Ona jeszcze nie słucha; on jej szepce do ucha Nowe skargi, czy nowe zaklęcia; Aż wzruszona, zemdlona, opuściła ramiona I schyliła się w jego objęcia.

Wojewoda z kozakiem przyklęknęli za krzakiem I dobyli zza pasa naboje; I odcięli zębami, i przybili sztęflami Prochu garść i grankulek we dwoje.

„Panie! kozak powiada, jakiś bies mię napada, Ja nie mogę zastrzelić tej dziewki; Gdym półkurcze odwodził, zimny dreszcz mię przechodził I stoczyła się łza do panewki.”

„Ciszej, plemię hajducze, ja cię płakać nauczę! Masz tu z prochem leszczyńskim sakiewkę; Podsyp zapał, a żywo zczyść paznogciem krzesiwo, Potem palnij w twój łeb, lub w tę dziewkę.

„Wyżej, wprawo, pomału, czekaj mego wystrzału: Pierwiej musi w łeb dostać pan młody.” Kozak odwiódł, wycelił, nie czekając wystrzelił I ugodził w sam łeb--wojewody.

Około 1820.

TRZECH BUDRYSÓW.

(Balada litewska).

Stary Budrys trzech synów, tęgich jak sam Litwinów, Na dziedziniec przyzywa i rzecze: „Wyprowadźcie rumaki i narządźcie kulbaki, A wyostrzcie i groty i miecze.

„Bo mówiono mi w Wilnie, że otrąbią niemylnie Trzy wyprawy na świata trzy strony: Olgierd ruskie posady, Skirgiełł Lachy sąsiady, Książe Kiejstut napadnie Teutony.

„Wyście krzepcy i zdrowi, jedźcie służyć krajowi, Niech litewskie prowadzą was bogi! Tego roku nie jadę, lecz jadącym dam radę: Trzej jesteście i macie trzy drogi.

„Jeden z waszych biedz musi za Olgierdem ku Rusi, Po nad Ilmen, pod mur Nowogrodu; Tam sobole ogony i srebrzyste zasłony I u kupców tam dziengi jak lodu.

„Niech zaciągnie się drugi w księcia Kiejstuta cugi, Niechaj tępi Krzyżaki psubraty; Tam bursztynu jak piasku, sukna cudnego blasku I kapłańskie w brylantach ornaty.

„Za Skirgiełłem niech trzeci po za Niemen przeleci; Nędzne znajdzie tam sprzęty domowe, Ale za to wybierze dobre szable, puklerze I mnie ztamtąd przywiezie synowę:

„Bo nad wszystkich ziem branki milsze Laszki kochanki, Wesolutkie jak młode koteczki,-- Lice bielsze od mleka, z czarną rzęsą powieka, Oczy błyszczą się jak dwie gwiazdeczki.[6]

„Ztamtąd ja przed pół wiekiem, gdym był młodym człowiekiem, Laszkę sobie przywiozłem za żonę,-- A choć ona już w grobie, jeszcze dotąd ją sobie Przypominam, gdy spojrzę w tę stronę.”

Taką dawszy przestrogę, błogosławił na drogę. Oni wsiedli, broń wzięli, pobiegli. Idzie jesień i zima, synów niema i niema; Budrys myślał, że w boju polegli.

Po śnieżystej zamieci do wsi zbrojny mąż leci, A pod burką wielkiego coś chowa. „Ej, to kubeł, w tym kuble nowogrodzkie są ruble!” --„Nie, mój ojcze, to Laszka synowa!”

Po śnieżystej zamieci do wsi zbrojny mąż leci, A pod burką wielkiego coś chowa. „Pewnie z Niemiec, mój synu, wieziesz kubeł bursztynu?” --„Nie, mój ojcze, to Laszka synowa.”

Po śnieżystej zamieci, do wsi jedzie mąż trzeci; Burka pełna, zdobyczy tam wiele, Lecz, nim zdobycz pokazał, stary Budrys już kazał Prosić gości na trzecie wesele.

Około 1828.

PRZYPISY:

[Przypis 1: Ponieważ czas napisania balad i romansów w niektórych jedynie szczegółach jest niewątpliwy, umieszczamy je więc, aż do „Dudarza” włącznie, w takim porządku, w jakim podał je sam poeta w r. 1822.]

[Przypis 2: Za te bluźnierstwa znajdzie czytelnik ukaranie w następnych baladach (P. poety).]

[Przypis 3: Nazwisko jeziora (P. p.).]

[Przypis 4: W pierwszem wydaniu, z r. 1882, znajduje się dopisek: „Dalsze balady o Tukaju w następnych tomikach.” Ale Mickiewicz nigdy dalszego ciągu nie napisał. Tukaja dokończył A. E. Odyniec.]

[Przypis 5: Te tryolety wyjęte są z poezyj Tomasza Zana (P. p.)]

[Przypis 6: W Albumie Piotra Moszyńskiego znajduje się też i balada _Trzech Budrysów_. Oprócz kilku drobnych odmian, czytamy tam następną, w wielu wydaniach opuszczoną strofę:

„Piersi twarde jak gruszki, a tak małe ich nóżki, Że za trzewik dziewczynie swawolnej Często służy kwiat pewny, zwany trepkiem królewny, Kwiat nie większy od lilii polnej.”]

SPIS RZECZY.

Pierwiosnek 3

Romantyczność 5

Świteź 7

Świtezianka 14

Rybka 20

Powrót taty 26

Kurhanek Maryli 28

Do przyjaciół 38

To lubię 34

Pani Twardowska 40

Tukaj 44

Lilje 54

Dudarz 65

Ucieczka 72

Renegat 78

Czaty 81

Trzech Budrysów 83

UWAGI DO WYDANIA ELEKTRONICZNEGO.

Zachowano oryginalną pisownię i interpunkcję, poza kilkoma przypadkami, które wyglądały na błędy drukarskie. Pełna lista poprawek znajduje się poniżej.

Ponadto tekst rozstrzelony sformatowano jako kursywę.