# Vitaulium: Hofwyck en Spaansche Wijsheit

## Part 13

Book page: https://www.cyberlibrary.org/nl/books/vitaulium-hofwyck-en-spaansche-wijsheit-10975/index.md

1001 Is de buyck met pijn beseten, Laet den aers de tijdingh weten.

1002 Als elck u voor een Esel groet, Soo schreeuwt, gelijck een Esel doet.

1003 Vindt gh' een mallen Geck van aerd, Houdt u of ghy 't selver waert.

1004 De Lont verschijnt altijd Met schad' en geen profijt.

1005 Soo ghy siet uw Huys staen branden, Gaet'er by, en warmt uw Handen.

1006 Wil d'eene Wolf den and'ren vreten, Soo valt'er niet in 't Bosch om t'eten.

1007 Al wat ghy weet, en segget niet, En oordeelt niet al wat ghy siet; Dat sal u geven In vreê te leven.

1008 Als s' in doncker werdt getelt, Gaet de Haegh-munt[122] voor goed geld.

1009 Die Prophesie is goed te spreken: Het Touw sal op sijn dunste breken.

1010 Doet d'oorsaeck uyt den wegh, Soo raeckt de Sonde wegh.

1011 Kaecken sonder Baerd Zijn geen eere waerd.

1012 Wat waer het stelen een vermaecklick dingh, Als m'aen den Riem[123], niet aen de Keel en hingh?

1013 Die wel dient, en eischt niet veel, Al sijn dienst is achterdeel[124].

1014 Wat een hoop korens, wat een schat, Als m' hem niet op gegeten had!

1015 Hebt gh' een goed Kind, Gh' hebt een goed Vrind[125].

1016 Wat men seît, of niet en seît, Past ghy maer op uw beleid!

1017 Op Doornen zaeyen Volght Distels maeyen.

1018 Dient ghy twee Heeren in 't gemeen, Voor seker, ghy bedrieghter een.

1019 Spouwt naer den Hemel als een geck. Het valt u selver op den beck.

1020 Die maer dreight en grijpt niet reê, Heeft er een, en wacht er twee.

1021 Die maer wenckt en niet en slaet, Weet dat hy in vreese staet.

1022 Die den Doctoor wil voor sijn Bedde derven, Of hy ontkomt, óf God selfs doet hem sterven; Die den Doctoor te hulp haelt in sijn leed, Raeckt in Beuls hand, en 't is maer wel besteedt.

1023 Door een trouw vriendelick vermaen, Brengt m' yemand hulp, geen oneer aen.

1024 Die te dickwijls wil Soldaten, Laet' er 't Vel of sal 't er laten.

1025 Licht dien ghy my bespotten siet, En siet op sijn gebreken niet.

1026 Die het snot veeght van mijn Soon, Geeft m' een soentjen aen mijn koon.

1027 Die sijn raed alleenigh sluyt, Treckt sijn Haer alleenigh uyt.

1028 Die sijn Vyand weinigh acht, Werdt er licht van omgebracht.

1029 Die sijn Hond soeckt dood te smijten, Moet hem eerst voor dol uyt krijten.

1030 Die door een Naelden-oogh verspiedt, 't Gebeurt, dat hy sijn hertseer siet.

1031 Al is het Schuytje swack op 't Veer, Het doet nog wel een tochtje meer.

1031 Die op de Sop[126] drinckt over malen[127], En hoeft geen Doctor in te halen.

1032 Die mint met rechte Min, Stelt langhsaem uyt den sin.

1033 Die het Spinnewiel wel jagen, Konnen myme Hembden dragen.

1034 Indien ghy goê koop soeckt te koopen, Soeckt kaele Gecken te beloopen.

1035 Hy antwoordt in goê woorden, Die eerst ter degen hoorden.

1036 Die sijn Lief wel heeft besint, Siet van verr' die hy bemint.

1037 Die 't goed besit en 't quaed wil vinden, Gae sich op een Galey[128] verbinden.

1038 Die 't goed besit en 't quaed wil kiesen, En klaegh' niet, moet hy 't goed verliesen.

1039 Die met den Spotter spot, voorwaer Verdient een aflaet van veel jaer.

1040 Hy sweegh niet, die nu niet en spreeckt, Verkreegh hy maer, dat hem gebreeckt.

1041 Met singen kan men plagen Verschricken en verjagen.

1042 Die van liefde trouwt, moet wachten Quade Dagen en goê Nachten.

1043 Die in een Koe-stront heeft gebeten, Soû licht'lick van een Taertjen eten.

1044 Die van geleent Geld werdt gevoedt, Eet uyt sijn eigen sack sijn Goed.

1045 Die's Koninghs Koe gegeten heeft, Sie vry wel toe, soo langh hy leeft: Men sal hem onderhalen, En over hondert Jaer de Beenen doen betalen.

1046 Steeckt veel klein Viskens in den mond, Soo eet ghy veeler aersen stront.

1047 Die wat eet en wat laet staen, Kan twee mael ter tafel gaen.

1048 Die 't Vleesch heeft wegh gedragen, Magh oock de Beenen knagen.

1049 Die een Peerd derft koopen, Koopt sich sorgh met hoopen.

1050 Die al koopt dat sijn gerief is, Moet verkoopen dat hem lief is.

1051 Die daer koopt en weêr verkoopt, Voelt niet, hoe sijn Goed verloopt.

1052 Die sich in spotterny van oude liên vermaeckt, Eerst lacht hy; maer het volght, dat hy aen 't schreyen raeckt.

1053 Met kinderen te Bedd' te gaen, Is om bescheten op te staen.

1054 Met Honden in sijn Bedd' gegaen, Is met de Vloyen opgestaen.

1055 Die jongh gedierte queeckt en voedt, Vermeerdert nacht en dagh sijn Goed.

1056 Hy heeft seer wel verkocht, die wel gegeven heeft, Soo 't maer geen Geck is dien hy geeft.

1057 Die voor sijn sterven, Sijn Goed wil derven, Maeck' sich gereed Tot alle leed.

1058 Die wat Hand-giftjens kan doen smaecken, Weet van sijn onrecht recht te maecken.

1059 Die wil schuylen onder 't Blad, Maeckt sich selven tweemael nat.

1060 Die 's Winters Vogels jaeght, en Somers zoeckt naer Nesten, Heeft voor sijn bueren noyt veel Korenwerck ten besten.

1061 Werd ick van voren Heer, van acht'ren Geck genaemt, Hy vreest my die het doet, of is voor my beschaemt.

1062 Sieck van sottigheit te wesen, Valt seer langhsaem om genesen.

1063 Die geene vrienden by en staet, Moet weten, dat hem God verlaet.

1064 Die veel leeds is gewoon te smaecken, Een weinigh goeds kan hem vermaecken.

1065 Weest noyt haestigh, Man noch Vrouw! Kort beraed maeckt langh berouw.

1066 Hy, die het Goed deelt onder veel, Heeft altemet het quaedste deel.

1067 Een vriend van alle man gelijck, Of is heel arm òf is heel rijck.

1068 Die Pieter schuldigh is, en geeft Andries sijn Geld, 't Is reden, dat hy 't noch eens telt.

1069 Die ten eersten niet kan kacken, Sit wel tweemael op sijn hacken.

1070 Die voor den grooten Wegh den bywegh kiest, is dom: Hy meent het vordert Wegh, en wandelt veel Weghs om.

1071 Die veel Gelds op een wil hoopen, Moet veel gins en weder loopen.

1072 Weest van Geld en Brood gerieft, En ghy trouwt waer 't u belieft.

1073 Die niet kan swijgen dat hem raeckt, Denckt, hoe hy 't met een ander maeckt.

1074 Die slechtst van de Merrie praet, Is hy diese koopen gaet.

1075 Die 't Water in de Flesch met eenen slagh wil stouwen, Verstort'es[129] ongelijk meer, dan d'er blijft behouwen.

1076 Die den Ezel prijsen kunnen, Moet men sulcken Soontjen gunnen.

1077 Die d' Olie met de maet uyt meet, Besmeert sijn handen eer hy 't weet.

1078 Die light en schrijft op alle Wanden, Heeft Wind in 't Hoofd, en in sijn Handen.

1079 Die sijn leên rust op een Steen, Werdt een Steen door al sijn leên.

1080 Die in een Jaer veel rijckdoms meent t'erlangen, Werdt menighmael op t halve Jaer gehangen.

1081 Die een vriend is van den Wijn, Moet sijn eigen vyand zijn.

1082 Die Hoornen draeght, en is te vreden, Draegt eewigh Hoornen, en met reden.

1083 Dien het Geluck wat mede gaet, De minste Mier komt hem te baet.

1084 Die een struyck'lingh doet, Valt hy niet, hy spoedt.

1085 Die verlieft is op een wesen, 't Leelick dunckt hem schoon te wesen.

1086 Die wat spaert, die heelt wat, Die wat mest, die keelt wat.

1087 Hebt ghy Dienaers in uw Hof, Gh' hebt Vyanden, met verlof.

1088 Moet gh' aen den Honds gat met een' kus, Soo doet het liever nu als flus.

1089 Wilt ghy hebben datm' u dien', Weest met lijdsaemheit versien.

1090 Komt u een kranckheit aen, en zijt gh' er aen gewent, Soo brenghts' u aen uw end.

1091 Die wat bevallick is van wesen, Hoeft nergens vreemdelingh te wesen.

1092 Een pijnelicke Tand, Quaed Maeghschap by der hand.

1093 Die doende naer sijn lusten hoort, En doet niet altoos wat hy hoort[130].

1094 Die de saecken uyt moet rechten, Heeft goed recht tot goê gerechten.

1095 Die voor 't Gemeen slaeft met verdriet, Slaeft eigentlick voor niemand niet.

1096 De Man en heeft my niet bedrogen, Die my geswoor'n heeft en gelogen.

1097 Die met den Honigh om wil gaen, Hem hanght'es[131] veel of weinigh aen.

1098 Die de Peere meest veracht, Is hy dieder meest na tracht.

1099 Die 't al ten nauwsten overleît, En leeft noyt in gerustigheit.

1100 Die uyt sijn buermans Pot sich selven soeckt te kroppen, En moet de Potten van sijn eigen haerd niet stoppen.

1101 Die ver van huys om trouwen is getogen, Of hy bedrieght òf hy werdt self bedrogen.

1102 Die den Offer heeft t'ontfangen, Magh de klock doen bingebangen[132].

1103 Die wat vroeghjes doet sijn best, Vindt den Vogel in sijn Nest; Die wat langh wil blijven slapen, Sal op 't leêge Nest staen gapen.

1104 Die sijn Bedde qualick maeckt, Light'er moeylick in en waeckt.

1105 't Luydt hem heel wel in sijn ooren, Dien wy qualick singen hooren.

1106 Die met sijn Deegh speelt onderst boven, Treckt scheeve Brooden uyt den Oven.

1107 Komt een[133] geen qualick vaeren toe, Hy werdt de Weelde selver moê.

1108 De Mensche siet Na sijn verdriet.

1109 Die wat seers heeft aen sijn Bil, Sit niet stil Als hy wil.

1110 Die by qualick nemen leeft, Weet dat hy noch arger geeft.

1111 Die meest laedt in de Schuyt, Haelt oock het meest daer uyt.

1112 Die pissende niet éénen wind en schiet, Gaet op het Hof, en siet de Koningh niet.

1113 Die al te langh in 't Bedde broedt, Verliest sijn en een anders Goed.

1114 Die veel speelt met Tongh en Kaecken, Komt wel eens het punt te raecken.

1115 Die in sijn Bedd' gaet met veel Wijn, Kan 's morgens niet Brood-lustigh zijn.

1116 Die op den Mis-hoop is geboren, Sal noyt na beter wooningh hooren.

1117 Die als een Geck op 't quaed wil slaen, Sal als een Geck ter Hellen gaen.

1118 Die eerst weigert en dan doet, Soeckt na vred' in sijn gemoed.

1119 Die geen Goten wil verstellen, Moet het aen 't heel Huys ontgellen.

1120 Sijn Wijf en is hem niet veel waerd, Die niet een Spel raept van der aerd.

1121 Die de kleine niet en willen, Straffen oock geen groote Billen.

1122 Die voor sijn Moeder maeckt den dooven, Moet een quaê stief-moêr wel gelooven.

1123 Dien eene reis niet af kan keeren, De thien en sullen 't hem niet leeren.

1124 Die geen Narrerij en doet, Draeght geen pluymen op den Hoed.

1125 Doet gh' uw' woord niet, God en hoort niet.

1126 Weet, dat hy sonder eere leeft, Die onder hem geen minder heeft.

1127 't Schijnt, datter wat aen lieght, Als Joncker niet en lieght.

1128 Wie m' in mijn sieckte niet en kenn', Kuss' mijn aers, nu 'k genesen ben.

1129 Die Reden hoort en kan verachten, Daer is geen Reden af te wachten.

1130 De Man verdwijnt, Die niet verschijnt.

1131 Daer noyt werdt ingebracht en altoos uyt genomen, Salm' eens te gronde komen.

1132 Die noyt en heeft gewaeght, Heeft d'armoê noyt verjaeght.

1133 Die sich niet geern en wilde wagen, Laet sich van Paerd noch Muylen dragen.

1134 Die noyt kan eisschen en doen geven, Had noyt verstand van wel te leven.

1135 Die maer een Hembd en kan verplegen, Valt alle Saterdagh verlegen.

1136 Hebt ghy geen Honigh opgedaen, Soo laet hem uyt uw' Lippen gaen.

1137 Betrouwt hem niet veel Gelds te leenen, Die 's Winters gaet met bloote beenen.

1138 Hebt ghy lust na tijdverdrijf, Reedt een Schip, of neemt een Wijf.

1139 Die Schulden afleght uyt sijn' Kas, Werdt soo veel rijcker als hy was; Als ick mijn schulden af betael, Verbeter ick mijn Kapitael.

1140 Die aen Visch wil raecken, Heeft sich nat te maecken.

1141 Zyt gh' op een weinigh Lands geseten, Ghy mooght het met u schreden meten.

1142 Die Arm is, wil al 't Maeghschap wijcken, En elck is Maeghschap van de Rijcken.

1143 Die niet veel Gebeedjens kan, Scheit' er in een omsien van.

1144 Die weinigh heeft en 't weinigh geeft, 't Berouwt hem, soo hy weinigh leeft.

1145 Die het Note-boomken plant, Wacht de vrucht niet in sijn Tand.

1146 Die ghy om-weeghs-wijs hoort spreken, Denckt--daer kunstjens achter steken.

1147 Die vraeght, wat hy niet vragen soû, Moet hooren, dat hy niet en woû.

1148 Die vraeght, en doet niet mis, Soo 't geen mal vraegen is.

1149 Leent een wat hy heeft vergaêrt, 't Kost hem haeren uyt sijn Baerd.

1150 Die leent, en krijght niet weêr, of, krijght hy weêr, niet al; Of krijght hy 't al, niet soo, of krijght hy 't, by geval, Soo goed weêrom als doen hy 't gaf--Hy krijghter een dood-vyand af.

1151 Die sijn Oogh haest wil genesen, Moet sijn Hand gebonden wesen.

1152 Die nemende wil leven, Voeght altemet te geven.

1153 Die geerne voordeel deê, Lev' in de laeght', of op een Haven van de Zee.

1154 Die uyt siet naer een schoone Vrouw, Die gaese liever soecken In Saterdaeghse doecken, Als Sondaghs op een Ondertrouw[134].

1155 Die langh oud wil zijn met sinnen[135], Moet het al wat vroegh beginnen.

1156 Soeckt gh' eerst vermaeck en dan gequel, Schrobt maer uw' Huyd, ghy vindt het wel.

1157 Hebt gh' uw gesontheit lief, slaet acht op desen raed: Eet 's Middaghs matigh, en des Avonds niet te laet.

1158 Soeckt gh' een dingh, dat u verwondert, 's Menschen Hert is 't onder hondert.

1159 Lust u een Geck te deegh te groeten, Hy is een Beest, seght, met twee voeten.

1160 Lust u een Boer te sien verlegen en vermant, Geeft hem een Keers in d'een', een Ey in d'ander Hand.

1161 Betrouwt den Dief uw saecken, Soo gh' hem getrouw wilt maecken.

1162 Wilt ghy gevolght zijn van den Hond, Geeft hem een stuck broods in den mond.

1163 Die boos is in sijn Land, Is boos aen alle kant.

1164 Sy scheppen 't Water in de Seven, Die al te licht geloove geven.

1165 Gaet een te Bedde sonder eten, Hy sal noyt recht van rusten weten.

1166 Die krackeel maeckt op een Feest, Was, en is, en blijft een Beest.

1167 Die sich kleedt in slechte waer, Kleedt sich tweemael in een Jaer.

1168 Die 't Sand-pad ploegen wil, en zaeyen in den Wegh, Vermoeyt sijn Ossen maer, en werpt sijn Koren wegh.

1169 Die altijd acht op 't end wil slaen, Sal noyt een groote daed bestaen.

1170 Die naer een saeck tracht in 't geheel, Of krijghtse soo of voor een deel.

1171 Die een quaed Man ten dienste staet, Doet of hy 't Saed wierp op de Straet.

1172 Die alleenigh eet sijn Maelen, Moet sijn Paerd alleenigh zaêlen.

1173 Al die sijn Wagen smeert, Verlicht òf Os òf Peerd.

1174 Die sijn Vyand weinigh acht, Werdt er noch van omgebracht.

1175 Die maer en lijdt, Wint metter tijd.

1176 Die sijnen aers te huer uyt geeft, En sit niet, als hy 'r lust toe heeft.

1177 De Tijd spilt sonder nood, En sonder nut of wit, En let niet op de Dood, Die op sijn schouders sit.

1178 In een oud vel Trouwt niemant wel.

1179 Die al te laet is opgestaen, Moet al den dagh een drafjen gaen.

1180 Die u meer vriendschaps doet als voren, 't kan niet liegen, Of hy heeft u van doen, òf hy wil u bedriegen.

1181 Waer hebt ghy 't lappen van oûw kleêren af geleert? Van weinigh Broods en veel klein' Kind'ren om den heerd.

1182 Al die Tijd heeft en wacht na Tijd, De Tijd sal komen, dat 't hem spijt.

1183 Die een Mond heeft is een dwaes, Seght hy tegen yemand: «blaes!»

1184 Die Kinders voedt en Schapen weidt, heeft klachten Van wederzijds te wachten.

1185 Die met de Lans rijdt in de Hand, Besit sijn en een anders Land.

1186 Die Schapen heeft te tellen, Is oock versien van Vellen.

1187 Die aen den voet van een Altaer kan raecken, Heeft altijd Brood, en hoeft geen Deegh te maecken.

1188 De Vier heeft en wil Vijf verteeren, Kan Bors en Borseken ontbeeren.

1189 Die 't leven een uer kan verlangen[136], En komt sijn leven niet te hangen.

1190 Die den Degen draeght op zy, Draeghter oock de Vrede by.

1191 Komt yemand met quaê tijdingh by, Al is 't hem leed, sy maeckt hem bly.

1192 Die niet een dronck doet op 't Salaet, En weet niet wat hy goeds verlaet.

1193 Die oud is, en werdt weder vet, Heeft tweederhande Jeughd te bet.

1194 Wat heeft u 't Schout-ampt aen doen bieden? Niet als gebreck van beter lieden.

1195 Steelt yemand eenen keer, Betrouwt hem nemmer meer.

1196 Die sondight en van Sonden scheidt, Gebiedt sich in Gods goedigheit.

1197 Hebt ghy te Hoof uw loon vergeten, Daer 's niemand, die 't u danck sal weten.

1198 't Gat stoppen als 't Goed quijt is, Is sorgen als 't geen tijd is.

1199 't Verkoude Zeer Doet meeste zeer.

1200 Daer zijn veel Tongen, die als Middaghs klocken gaen; Sy tonnen niet een halv' min als twaelf Uren slaen.

1201 Ick heb geen Vriend gebreck, Die met de Vleugels deck', En bijte met den Beck.

1202 'k Soeck het niet, al is 't van Goud, 't Becken daer men Bloed in spouwt.

1203 In 't Huys en hebb' ick niet te doen, Daer elck seght: «veel gelucks, Vriend! met uw niewen Schoen».

1204 'k Soeck op die Paerden niet te komen, Die 'ck achter aen den steert sie toomen.

1205 'k En reken van mijn leven Met Nichten noch met Neven.

1206 Tot[137] goude Boeyen Kan ick verfoeyen.

1207 Wegh met dat Land, dat boose Goed, Daer meê de Land-Heer worstlen moet.

1208 't Preken is een vuyl getier, Als het eindight in: «Geef hier!»

1209 De Koningh werdt'er toe geboren, De Paus maer by geval gekoren.

1210 De Rijckdom is seer groot, De Stamper loopt rondom, en vindt niet wat hy stoot'.

1211 Als Klappeyen t'samen kijven, Komt al uyt wat sy bedrijven.

1212 De grootste wraeck van boosheit is: Bly aensicht en vergiffenis.

1213 Als sich een Heer op 't bidden stelt, Soo doet hy u niet als geweld.

1214 Op, Valckjen! en steiger, Soo krijght ghy den Reiger.

1215 Stort eens het Sout, men magh wat schrapen, Maer t'samen is het niet te rapen.

1216 Die langh lapsalvert[138] en Doctoort, Dit is 't al, dat ghy van hem hoort: Eerst Kamer-gangen en dan Laeten, En, sterft hy, dan begraeven laeten.

1217 Een' sneê in 't Vel geneest en sluyt; Een' Sneê van Woorden wil niet uyt.

1218 Droogh, maer van honger, is noch best, Die 't anders is, schouwt als de Pest.

1219 Men kan geen Heerschap zijn, Door Zijde of door Satijn.

1220 Daer kan geen veeger teecken wesen, Als dat men niet en wil genesen.

1221 Schrijft, Joffertjen! ick hebb' begost, Papier en Inckt heeft Geld gekost.

1222 Soo gh' op een goed geruchte let, De Sonn' en vind' u niet in 't Bed[139].

1223 Een Vrouw, voor goed gepresen, Moet meer als eerlick wesen[139].

1224 Soo ghy doortasten wilt, hoe dat een man van sin[140] is, Bestelt hem maer een Ampt, ghy sult sien watter in is.

1225 Kondt ghy soo loopen soo[141] ghy poyt[142], Kom, metter haest een Haes gedoyt[143].

1226 Hebt ghy my lief, ick heb 't u mede, Maer laet my niet mijn Geld met vrede!

1227 Soo gh' u meent te wreken, Wacht u wel van spreken.

1228 Had 't Paerd een Milt, de Duyf een Gal, Soo waer 't volck éénigh[144] over al.

1229 Waer ons Herte Stael van binnen, 't Geld en soud't niet overwinnen.

1230 Miste een wijs Man tot geener tijd, D' onwijse berste wel van spijt.

1231 Stiet de Duyvel aen een Steen, Dat hy ded' heeft hy geleên.

1232 Soo de Katten Honigh eten, Zijn wy hier niet wel geseten.

1233 Waer de Groote groot van moed, En de Kleine koel van bloed, En de Rosse vroom en vroed, Alle man waer even goed.

1234 Saghm' op de Merckt geen sotte lieden, Wie souw Geld voor quaê Waeren bieden?

1235 Zaeyt wat vroegh, en snoeyt wat laet, 't Komt in Brood en Wijn te baet.

1236 Soo gh' op uw plaets wilt sitten gaen, En sal u niemand op doen staen.

1237 Zijn seven Broederen geseten in den Raed, Dan valt haer Vonnis goed, en dan eens weder quaed.

1238 Hadd' ick eertijds konnen raên, 'k Waerder nu niet qualick aen.

1239 Of 't d'een behaeght en d'ander niet, Volght, wat de Reden u gebiedt.

1240 Waer alle sottigheit verdriet of pijn, Wat souder krijtens in de huysen zijn!

1241 Is 't Meisje mal, soo hoûs' haer Handen Aen 't wercken, en haer Tongh in banden.

1242 Soo my 't aensicht niet bevall', Soo en raedt my niet met al.

1243 Waert ghy niet door gegaen, Ghy haat een dronck gedaen.

1244 Waer Loock te soecken als Kaneel, Sy golden t'samen even veel.

1245 Dient vry een Edel hert, al is'er niet te haelen, Ghy sult n vroegh of laet de moeyte sien betaelen.

1246 Soeckt ghy kennis aen verdriet. Dient een Heer, 't en mist u niet.

1247 Laet ghy u een goed Dienaer vinden, De reden sal uw Heer verbinden.

1248 Soo ghy de rechte waerd' van een Ducaet wilt schatten, Gaet, soeckter een te leen, ick meen ghy sult het vatten.

1249 Indien u 't sieck zijn niet en let, Soo wascht uw Hoofd en gaet te bed.

1250 Wilt gh' u Testament wel maecken, Maeckt het met gesonde kaecken.

1251 Wilt ghy, dat mijn Beenen gaen, Laet de Ton voor henen[145] gaen.

1252 Soeckt ghy naer een goeden Dienaer, Dient u selven, daer 's geen sien naer.

1253 Men moet een goeden Jongen queecken, Eer 't Haer begint door 't vel te breecken.

1254 Indien ghy van gesontheit houdt, Soo maeckt u selven goeds tijds oud.

1255 Zijt ghy begeerigh naer een ander sijn secreten, Siet s' in sijn Vrolickheit of in sijn' Rouw te weten.

1256 Maeckt op de Peeren, Geen Wijn t'ontbeeren.

1257 'k Woû de kunst wel van hem leeren, Die Quicksilver kan soudeeren.

1258 Des Morgens al te vroege Son, En duert niet langt soo sy begon.

1259 De Blinde droomde, hy sagh den Dagh, En droomde, dat hy geerne sagh.

1260 Smit! tast den Blaes-balck aen, Soo sal de neeringh gaen.

1261 Van binnen blaeuw, van buyten rood, Een Scheê van Goud, een Mesch van Lood.

1262 Geen beter Voer[146] en kander zijn, Als twee goê Schoenen en goê Wijn.

1263 Den Esel lijdt wel dat m' hem laedt, Maer 't overladen maeckt hem quaed.

1264 Lijdt om te weten, En werckt om t'eten.

1265 Groot is de mis-slagh, even Als die hem heeft bedreven.

1266 Maeckt maer u Goed wat te vermeeren, Gh' hebt tijds genoegh om te verteeren.

1267 Des Koninghs doen is als het mijn, Men vindt ons niet als daer wy zijn.

1268 Krijght Goed te gaêr, Maer let van waer.

1269 Laet and're sitten, en staet ghy, Soo eet ghy licht soo veel als dry.

1270 Weêr komt naer ander Weêr, En naer Wind Water weêr.

1271 Ghy zijt in overvloed Versien van Geld en Goed, En derft aen 't Veel niet raecken, Om Veel tot Meer te maecken.

1272 Soo ghy om sterven zijt belust, Eet Schapen-vleesch gebraên, en gaet daer op te rust.

1273 Besit ghy lecker Druyven-nat, Daer's Kraen noch Kraentjen in het Vat.

1274 Al dese Werelds doen is niet, Soo 't op de tweede niet en siet.

1275 Daer's niet waerachtiger als dit is: 't En is geen Meel, al datter wit is.

1276 Ick wil waer nemen al, wat my behoort, Behalven 't Huys met meer als eene Poort.