Part 12

725 De Karre draeght een grooten last, Maer meer, die op de Karre past.

726 Een Korentjen en vult geen Schueren, Maer 't helptse vullen met sijn bueren.

727 Dien God een kunstigh ambacht gaf, Meest komter een Landlooper af.

728 't Is een vermaeck'lick slagh van leven, Wel t' eten en geen Geld te geven.

729 't Is kunst te smeeren, En niet verteeren.

730 Verspaert wat voor den Ouderdom, Soo vindt ghy 't, tegen dat hy komm'.

731 God hoed' u voor den Duyvel en sijn poogen, Voor Teerling werpen en voor Hoeren oogen.

732 Die Man voor seker had een kloecken kop, Hy schouwd' een' Vliegh, en at een Spinnekop[97].

733 Schoon Getuygh en schoone Maen Prijst den Hengst den kooper aen.

734 Och, Vaêrtje! wordt ghy 't spel niet moê? Daer krijght ghy noch een Dochter toe.

735 Het Land-gebouw en spoeyt met allen niet, Daerm' eerst de Son, en dan den Land-Heer siet.

736 Wee ons, de Dood is van de Veegen Met geen presenten te bewegen. of Wee ons, de Dood is niet t' ontgaen, Sy neemt niet één presentjen aen.

737 Liefde, Jacht, en Krijghs-gerucht: Veel verdriets voor één genucht.

738 Lust u geen onlust en verdriet, Spreeckt van den Krijgh, en gaeter niet.

739 Het luyste Peert van all', Draeft wel omtrent den Stal.

740 Daer de Steert voor henen gaet, Deelt de Duyvel in de daed.

741 Geeft my mijn Buycksken vol, en leght my sacht: Vermoordt my, slaep ick niet den heelen nacht.

742 'k Ben blinder als een blinde Man, Soo 'ck door een Sift niet sien en kan.

743 Een Geck is 't, die sich sterven doet Om yets liefs, dat hy derven moet.

744 Onthoudt dit, Knecht en Meissen[98]: Wel dienen is wel eissen.

745 Die dagh en nacht wil leven sonder pijn, Gedenck' dagh dagh, nacht nacht te laten zijn.

746 Niet een Mierken, of het heeft Sijn geselschap, daer 't by leeft.

747 Troetelt ghy de Katten, licht Vliegen sy u in 't gesicht.

748 Doet gh' een ander quaed, Wacht het vroegh of laet.

749 Laet u maer soet als Honigh vinden, De Vliegen sullen u verslinden.

750 Als de Koe in 't Veld, soo vat, En behoudt dan, als een Kat; Niet te bedencken, en te seggen, Is schieten sonder aen te leggen.

751 't Zijn recht de streken van een rekel op het land: Den Steen te werpen en verbergen dan de Hand.

752 Ick wenschte, dat dit een kloeck Raeder oversloegh: Wat 's witte grond, swart Zaed, vijf Ossen aen een Ploegh? (Geschrift.)

753 Hebt ghy 't gequest, het Wilde Swijn, 't Sal tegen u verbittert zijn, En houden op van volgen, Daer op het was verbolgen.

754 De boose ergert van de straff, De goede werdter beter af.

755 De Dochter aen den Man gebracht: Een vreemdelingh in haer geslacht.

756 Kinders zijt gh', in[99] allen schijn Sult ghy namaels Ouders zijn: Slaet daer acht op, jonge lieden! Soo ghy doet, sal u geschieden.

757 Wy hebben noch niet eens het Kind, En hebben 't al een naem versint.

758 Soo gaet het meesten tijd: Laet Soon, vroegh Ouders quijt.

759 Daer ick Draed en Naelde weet, Houd ick my voor half gekleedt.

760 Zijn de Man sijn Haeren grijs, Hy is oud, maer juyst niet wijs.

761 Dien de Liefde sit in 't oordeel, Trouwt sijn leven niet met voordeel.

762 De Heer bewaer' my voor een man, Die als een Vrouw-mensch klappen kan.

763 Weest altoos verr' en schouw[100] Van een ros Man en een-gebaerde Vrouw.

764 Lieden, die van[101] jaeren zijn, Alle daegh een niewe pijn.

765 Eert eerelicke liên, op dats' u weder eeren; Eerloos', op dats' uw' Eer niet in Oneer verkeeren.

766 Een schoone goude Ringh, Een onnut eerlick dingh.

767 Eer en winst zijn quaê gebueren, Om in éénen Sack te dueren.

768 't Moy Meisjen maeckt de Keucken niet; Maer 't goed Vyer, datm' haer stoken siet.

769 De Sneew op 't Koorn te Velde doet het deughd[102], Gelijck het Bont den Ouderdom verheught.

770 By-haer-selfs-genoodde Vrinden Konnen haest den Buyck vol vinden.

771 Hy doet een heyligh werck, God magh 't sich wel erbarmen, Die 't Vercken steelt, en geeft de Voeten aen den armen.

772 Een Mans Memorie loopt te niet, Gelijck een Slaef sijn Meester vliedt.

773 Gescheurt Gelas[103], noch stille Zee, En houden nemmermeer langh steê.

774 Kiest het middel-pad voor allen, En ghy hebt geen nood van vallen.

775 Haet van Broeders onderlingh, Haet van Duyvels, al een dingh.

776 En weest niet geern noch Maeckelaer, noch Raed, Aen een die trouwt, of in den Oorlogh gaet.

777 Besneden Jood, geschoren Paep, noch Vrouwen, Vergeven niet, soo langh sy wat onthouwen.

778 Het Bad-stoof-water heeft gesworen, Geen blanck te maken van de Mooren.

779 Hael ick 't lijden selfs op my, Meer als reden, dat ick 't ly'.

780 't Raest, van den minsten tot den meesten, In arme lieden Bruyloft-feesten.

781 Als 't Huys gemaeckt is soo 't behoort, Geraeckt de Baere voor de Poort.

782 Een die geselschap soeckt, daermed' hy magh verkeeren, Sal sijns gelijcke meer als meerder-man vereeren.

783 Soo 't Schaep goedaerdigh is en tam, 't Geeft alle Lammeren de Mamm'.

784 't Kruys boven op 't gewaed, De Duyvel in de daed.

785 Wenscht, dat uws Vyands Goed mach zijn, Of heel in Geld, of heel in Wijn.

786 't Zij weinigh, of 't zij veel, De Galgh raeckt aen haer deel.

787 Al dat een lange Tongh bediedt, Zijn korte Handen, en meer niet.

788 Die 't Konijn vermoordt, diens is 't; Maer den Haes hoort, die hem hist[104].

789 Den Haes loopt krachtigh op sijn pad, Maer meer den Wind-hond, die hem vat.

790 Is my de Wolf te deegh bekent, Soo is hy aen geen Touw gewent.

791 De quade wonde kan genesen. Het quaed gerucht kan doodlick wesen.

792 Een Appel, die bedorven is, Schent al wat in de korven is.

793 De Logen is licht om betrappen, Sy heeft geen Voeten om t' ontsnappen.

794 Men vindt het Werck, naer dat men 't spint, En naer men 't op brenght, vindt men 't Kind.

795 Laet den Aep in zijde kleên; 't Is een Aep en 't blijfter een.

796 De Vrouw die vroed en zedig is, Vervult een Huys, dat ledigh is.

797 Een Vrouwtjen, opgeschickt als 't hoort, Houdt haer Man van een anders Poort.

798 't Wijf schickt haer op, en heeft een blinden Man, Voor wien of 't wesen kan?

799 Die haer Spinwiel 't minste jagen, Siet men meest quaê Hembden dragen.

800 Een oude Vrouw, die voor geen Pot kan strecken, Dient eindlick noch om een Pot toe te decken.

801 Vrouw, noch Hof, niet meer Elck als éénen Heer.

802 Soeckt na Vrouw en Peer die swijgen, Beter zijnder geen te krijgen.

803 't En is de selfde niet, maar een gelijcke saeck: Den Pot kentm' aen den klanck, de Menschen aen de spraeck.

804 De Straff is kreupel; doch In 't ende komtse noch.

805 Al is de Rotsteen noch soo herd, De Beitel wint het, daer hy meê gekloven werdt.

806 't Gevecht en een stuck Schilderijs, Besiet van verr', en niet van bij's.

807 Den Appel in droogh weêr, en 't Meisken in de kroegh, Die rijpen elck om 't seerst, en elck al wat te vroegh.

808 D' eerste Vrouw dient voor een slet, En de tweede stelt de Wet.

809 De Vloo die achter d'oore gaet, Gaet met den Duyvel in beraed.

810 Hoe meer een Kraey haer wascht, een Hoer haer meer verschoont, Hoe d'eene vuyler werdt, en d'ander swarter thoont.

811 Die eens een mis-slagh heeft gedaen, En heeft niet meer als dien begaen, En kosts'er twee doen, als sy wouw, Houdt dat voor een geschickte Vrouw.

812 Sy laet het op haer schoonheit staen, Die in het Groen gekleedt derft gaen.

813 Geleerd en geck is eenerhand, 't En zij 't beleid van goed verstand.

814 D' eerste sop en d' eerste Min, Zijn de beste in mijn sin.

815 De Spinkop laet een Rat door 't net, Daer sy de Vliegen in beset,

816 't Land, dat sijn selven niet kan decken, Sal my geen decksel kunnen strecken.

817 Verradery is soet; Maer hy niet, diese doet.

818 Hoe datm' een' Koe meer Melcks af treckt, Hoe dat haer Uyer ruymer reckt.

819 De Pepers ouderdom sit oude Neel in 't vel: S' is rimpeligh en swart, en brandt noch evenwel.

820 Verliest de Vrouw eens Schaemt en Eer, Haer leven krijght sy die niet weer.

821 't Zijn de jonge domme jaeren, Die den ouderdom beswaeren.

822 Al watmense te vooren set, Maeckt Weewen en Kapuynen vet.

823 Onder de gesloten Boecken Moet ghy geen Doctoren soecken.

824 Bijlen bijten Bijlen, Vijlen vijlen Vijlen.

825 God gev' u nemmermeer te smaecken De wonden, die in 't Lidt geraecken.

826 Ellendigh wedervaren: Den heelen nacht gekraeckt en dan een Dochter baeren.

827 God gev' my in de Herbergh t'huys te leggen, Daer de Man al, de Vrouw niet[105] heeft te seggen.

828 Geeft liever vijf als vier; 't Onkostelick is dier.

829 Het deughdelick gewin verdoetmen, en niet meer; 't Ondeughdelick verdoet sijn selven en sijn Heer.

830 Slijck by slijck, Al gelijck.

831 De May in 't slijck, Augustus rijck.

832 Het arghste van 't Proces, en dat my meest verwondert, is, Dat een het eerst van hondert is.

833 Is 't verloren, is 't verdaen, 't Magh om Gods wil zijn gegaen.

834 't Geen u ondienstigh is, en uw Vriend noodigh heeft, Ghy doet hem geen gelijck, soo ghy 't hem niet en geeft.

835 Dat mijn buerman eet, Helpt my niet een beet.

836 Vertrouwt niet alle winst te seer: Al wat de Stroem geeft, neemt hy weer.

837 Doet ghy de saeck niet vóór uw sterven, Verwacht het veel min van uw Erven.

838 Mijn antwoord seght niet veel, maer sluyt op sulcke vragen: De Os en kan het niet[106], en daerom singht de Wagen.

839 Een Man van reden heeft sijn welvaert in sijn Hand: Al wat de Tijd souw doen, doet hy met sijn verstand.

840 De Wolf heeft altijd sin In 't doen van sijn' Wolvin.

841 Alle ding van grooter waerde, Komt van onder uyt de Aerde.

842 Wat het Ooge niet en siet, Dat en wenscht het Herte niet.

843 't Allerheelsaemst in den Mond, Maeckt de Bors wel ongesont.

844 De Logen, die men 's Avonds giet, Gaet 's anderdaeghs van selfs te niet.

845 Dat Spiegels u te voren leggen, En salm' u in den Raed niet seggen.

846 Geeft niet uw' Man het nauwst bescheid, Van wat men u in d' oore seît.

847 Het slechte slijt ick geern met Vrienden en met hoopen, Het beste weet ick licht met voordeel te verkoopen.

848 Let op het volck, daer by ghy zijt geseten, De laetste in 't wercken, zijn de voorste in 't eten.

849 De Man, die 't sey, was niet bedrogen: «Die sonder Vrouw is, hoeft veel oogen».

850 In een spits mager Wijf is 't waer: Langh en benauwt, als 't quade jaer.

851 _Mameer_! wat isser toch in 't Hylick te bejagen? _Ma Fille_! spinnen eerst, dan kramen, en dan klagen.

852 Een oud versleten Hemd, een Moeder hoogh van dagen, En werden noyt met schand gedragen noch verdragen.

853 Siet, dat gh' een quaden Heer bewaert, Soo krijght gh' er geen van quader aerd.

854 De Vrouw, die met haer Meid dan jocken wil, dan kijven, En sal noyt by die Meid met kijven yet bedrijven.

855 't En voeght niet, Handen aen den Mond te steken, Daer niet en is, om eten noch om breken.

856 Seer qualick geeft, Die niet en heeft.

857 Lijden is vermaeck, Mits het velen raeck'.

858 Werdt een ouw' Hoere gram, De Vloeck, die van haer komt, keert weêr van daer hy quam.

859 't Goed is qualick by den Bloed, Die geen Heer is van sijn Goed.

860 Den Hond is waerd gestraft, Die maer van vrees en baft.

861 't Is quaed, een Sondaer werden, En Duyvelsch, te volherden.

862 Heet[107] al, Pieter! en gebiedt, En doet self al wat ghy hiet.

863 Beveelt, en laet het daer op staen, Soo werdt[108] er niet met al gedaen.

864 Doet selfs uw last, Soo gaet ghy vast.

865 Denckt, wie de droncke Trijn 't Meêdoogen in haer sin gaf: Sy kauwden al den Wijn, Eers' hem de siecken in gaf.

866 Daer's geen gerief te doen: Vier menschen in één schoen.

867 Een Os alleen kackt grooter hoop, Als hondert Swal'wen over hoop.

868 Doet geern, gelijck ghy moet doen: Quaed doen kost meer als goed doen.

869 Siet op de kinderen, die knickeren en koten: 't Gerucht is meestendeel veel meerder als de Noten.

870 De vrees bewaert den Wijngaerd meer, Dan die hem waer neemt voor den Heer.

871 Veel eten 's avonds helpt meer menschen aen haer Dood, Dan menigh groot Doctoor kan helpen uyt den nood.

872 Niet doet niet seer, Armoed is pijn; 't Is beter niet als arm te zijn.

873 Een Esel, die my draeght, is beter als een Paerd, Dat my de zael uyt smijt, en tuymelt op der aerd.

874 Een Geck weet meer tot sijnent, dan een Man, Die wijs is, tot een ander weten kan.

875 Hy doet een onvoorsichtigh werck, Die Vyer meent uyt te doen met Werck[109].

876 Daer zijn gedreighden en gewonden, Maer d'eerste worden meest gevonden. of Dreigen is goed om verdragen, Meer gedreighden dan geslagen.

877 Een rijck Man heeft meer Goeds als hy ten achter teert, Dan een behoeftige, die vast sijn Goed vermeert.

878 De schijte-broeck, die Broeck en Hemd bedoet, Heeft meer te seggen, dan die 't wasschen moet.

879 Een Meisje treckt een Man Meer dan een Touwtje kan.

880 Twee Billen trecken meer in 't bedd' met haer geweld, Als een paer Ossen voor de Ploegh doen in het Veld.

881 Wacht u voor geweld van Vrouwen: Memmen trecken meer als Touwen.

882 Beter nucht'ren slapen gaen, Als met schulden op te staen.

883 Een Blanck[110] van Stroo is meer voor my, Als een halv' Blanck van Wol of Zy.

884 't Omschudden van een Hutspot, versch en warm, Is beter als een Meisjen in den arm.

885 Men magh al proncken met sijn niewe Goed, Een oude Schoen gaet voor een schoonen Voet.

886 't Is beter met een Esel in 't gekijf, Als 't Hout te laden op sijn eigen lijf.

887 't Is beter luy en leêgh gegaen, Als vod-werck en geen deegh gedaen.

888 't Is beter Vreemdelingh met rust, Als by de sijne sonder lust.

889 Al slijt ghy niet dan leuren, Ontnaeyen gaet voor scheuren.

890 't Is beter, sijn profijt in 't slijck gedaen, Als in het Goud ten achteren gegaen.

891 De roock is meer tot mijnent waerd, Als 't Vyer is aen eens anders Haerd.

892 Hoe goed een Vonnis wesen magh, Noch beter is een quaed Verdragh.

893 Een kruym van 's Koninghs Brood is beter als een kant, Die my gegunt werdt door d'aensienlickste van 't Land.

894 Een Arend in de vlucht, hoogh boven 't Land, Is min waerd, als een Musken in de Hand.

895 Beter quijt dat spijt', Dan noch beter quijt.

896 Al is 't den quister onbekent, Goê Regel geldt meer als goê Rent.

897 Beter eenigh, stil, en stom gaen, Als met quaed geselschap om gaen.

898 't Is beter onbekent, twee Horens op het hoofd, Als datm'er geenen draeght, daer't yeder een gelooft.

899 Troost u met uw kind, Beter slim als blind.

900 Een stuck Rund-vleesch met vrede in huys, Gaet voor Capoenen met Verjuys[111].

901 Warens' in mijn keur gestelt, 'kWeet wel wie my liefste waer: Of een oud Wijf met schoon Geld, Of een jonge met schoon Haer.

902 Een wijs Mans éénen dagh is waerdiger verheven, Als heel een Geck sijn Leven.

903 Veel weet de Rat, Veel meer de Kat.

904 De Vosch is loos, en is 't heel seer; Maer die hem vanght, is 't noch veel meer.

905 Vele kussen sulcke Handen, Die sy liever sagen branden.

906 Het is soo dienstigh en soo licht: Op qualick spreken goed bericht.

907 Een snapster snapt van allegaêr, En yedereen snapt weêr van haer.

908 Een schoon Waerdin, in Stadt of Land, Zijn Druyven aen den Wegh geplant.

909 Sy leeft alsofs' een Kickvorsch waer, Sy drinckt en kaeckelt, mijn Gevaêr[112].

910 Daerm' u berecht met honigh-woorden, Past op uw beurs en op haer koorden.

911 Daer men 't Jock in 't Veld siet gaen, Moet de Spin-rock thuys niet staen.

912 Dewijl 't de Wijse overslaen, Soo heeft de Geck het werck gedaen.

913 Ghy mooght my in mijn Goed benouwen, Mijn Eer moet ghy my laten houwen.

914 Mijn Soonens Kin magh wel behaeren, Maer Kinderen sal hy niet baeren.

915 Die voor hem siet, Valt achter niet.

916 Mijn drincken weet elck een die 't siet, Maer mijnen dorst en siet men niet.

917 Als ick mijn sin magh doen, 'k Heb liever nu het Ey, als morgen vroeg het Hoen.

918 Inkoop van Kaes en van Meloen, Is alles by 't gewicht te doen.

919 Den Hond bequispelsteert u noot[113] Om uwent wil, maer om uw Brood.

920 't En is somwijlen niet vergist: De Wijn is arger als de Gist.

921 Ghy lieght al, Maertje lief! Als 't opschrift van een Brief.

922 Sijn herssenen sijn seer gekrenckt, Die denckt, dat niemand anders denckt.

923 Van den Steegen[114] en den Sot, Vult den Advocaet sijn pot.

924 Vrouw of Hond en kan noyt missen, Waer af[115] schreyen of af pissen.

925 De Mist om hoogh, Noyt onder droogh.

926 Teeckent niet, of leest eerst wat; Drinckt niet, of besiet het nat.

927 Noyt Vrijster leelick, vuyl, of oud; Noyt onfatsoenlick werck van Goud.

928 Wenscht om geen Wijf soo schoon, noch soo afgrijsselick, Dat yemand om haer sterv', of yemand om haer schrick'.

929 Daer en waer geen grooten Heer, Warender geen kleine meer.

930 Hagel-jaren, goede jaren, Maer wee, diense wedervaren!

931 Daer kan geen scherper Pijnbanck zijn, Als is de Pijnbanck van de Wijn.

932 De beste Chirurgijn Moet wel doorsneden zijn.

933 Geen Spiegel, die ons beter dient, Als het vermaen van een oud Vriend.

934 Het jocken, dat het swaerst is, Is 't jocken, dat het waerst is.

935 Geen snooder Doov' geboren, Dan die niet en wil hooren.

936 Wel-dienens soete Toovery Gaet alle Toovery verby.

937 Den Haerd viel nauw voor 't huys-gesin, Noch woûd' er mijn Wijfs Vader in.

938 Spreeckt geen quaed van 't Jaer, Als in 't Jaer daer naer.

939 Het Hincken van den Hond, en 't schreyen van de Vrouwen, Is niet veel te betrouwen.

940 't Is een regel, die kan missen: Met een Kluyt-boogh willen vissen.

941 De Leeuw is niet soo fel van hert, Als hy wel uytgeschildert werdt.

942 'k Meen vóór morgen Niet te borgen.

943 God heeft hem niet gemaeckt, Daer hy niet over waeckt.

944 't En is den ouden Man sijn vyand niet, Die hem sijn Avond-kost steelt of verbiedt.

945 Vreest voor geen quaed, Soo ghy 't quaed laet.

946 Noyt heefter mensch geleeft, Die niet gefeilt en heeft.

947 En laet u met geen' Bulleback verveeren, De Kraey en is niet swarter als haer' veeren.

948 Daer 's aen Truyten[116] niet te raecken, Sonder Broecken nat te maecken.

949 't Is juyst niet voor een Man te gissen, Al watter aen den wand kan pissen.

950 'k En ben niet als de Stroomen, Om noyt te rug te komen.

951 God geev', uw ongeluck zij noyt soo groot, Als heel veel Kind'ren en heel weinigh Brood.

952 Wilt ghy niet wegh, ick segh niet dat ghy 't doet; Maer salter soo nae maecken, dat ghy moet.

953 Noyt en zy daer schrick gevonden In uw Hert, als voor de Sonden.

954 't Land en hoeft het net te hopen, Daer de wielen best in loopen. (Drooghte)

955 En wacht noyt van een ander man, Het geen door u geschieden kan.

956 Wat datter blijck' of niet en blijck', Die wegh is, en heeft noyt gelijck.

957 Biedt men meer als ick bedingh, 't Is een slagh van weigeringh.

958 Is 't Sout in den Pot vergeten, Maeckt staet, daer en is niet t'eten.

959 Daer hooren and're saecken Ter Tafel, als wit Laecken.

960 Hoort, Slapers, die aen 't Bedde kleeft als Peck, De Luyheit is de Sleutel van 't Gebreck.

961 Het Gast-mael is gedaen, De Waerd, de Geck, blijft staen.

962 Ghy mooght wel, is verby; ghy woudt wel, is gekomen; Doe was de Wil van huys, nu is de Macht benomen.

963 Wy dencken soo seer waer wy gaen, Dat wy vergeten, waer van daen.

964 Een Hengelaer van sijn bewind, Kan veel meer eten dan hy wint.

965 Een Hond die bast en heeft geen kracht, Heeft wel te vreesen voor sijn vacht.

966 Steen uyt de Hand En komt niet weêr; Woord uyt den Tand Oock nimmermeer.

967 Recht of onrecht, hoe het zy, Hebt den Schryver op uw zy.

968 Wenscht hem Proces en Pis-gelas[117], Die ghy wenscht, dat bedorven was.

969 Die langhsaem gaet, gaet verr', Die loopt, raeckt licht om ver.

970 Stelt ghy u Goed te recht daer een hoop Rechters sit, Den eenen dunckt het rood, den and're keurt het wit.

971 't Gepresen koos ick voor 't bekende, En vond my vol berouws in 't ende.

972 Ofm' al vroegh uytten bedde komm', 't En daeghter niet te vroeger om.

973 Hoe datter Wind en Weêr uyt siet, Verlaet den Wegh voor 't By-pad niet.

974 Weest niet te graegh na niewe maren, Sy sullen metter haest verjaren, En ghy sult weten, hoese waren.

975 Al is het Schuytje swack op 't Veer, Het doet nog wel een tochtje meer.

976 Een Pand dat eten kan, Aenvaerde Vrouw noch Man.

977 Een Deur, die ongesloten staet, Bekoort een heiligh Man tot quaed.

978 Dewijl ick niet en weet, en u niets is verborgen, Ick bid u: seght my eens, wat droomd' ick heden morgen?

979 Wat meer hier en wat meer daer, Alle Wol en is maer Haer.

980 Alser Druyven zijn en Vijgen, Moet gh' uw' Winter-kleêren krijgen.

981 Als een[118] de Sterren telt, Behouden sy het veld.

982 Belieft het God den Heer, Het regent wel met allen Wind en Weêr.

983 Belieft het God den Heer, Het regent in schoon Weêr.

984 Al slapende maeck ick my moê; Wat meent ghy, dat ick gaende doe?

985 Belooft de Roover Wasch[119] en Missen op 't Autaer, Voor seker, de Galey[120] is in een groot gevaer.

986 Indien de kreupele van Min vergaet, Wat sal hy die niet kreupel gaet?

987 Soo de Duyvel bidt, maeckt staet, Dat hy u bedriegen gaet.

988 Daer de Vijsel is aen 't gaen, Komt een lecker Noen-mael aen.

989 Als de Wolf rooft op sijn best, Jaeght hy verre van sijn nest.

990 Eer de Geck verdragen[121] zy, Is de Merckt al langh verby.

991 Een Dood-kist voor den ouden Man, Soo haest hy niet meer drincken kan.

992 Wanneer de Boer sit op den Muyl, Soo kent hy God, noch mensch, den uyl.

993 Als in huys de Dienstmaeghd swilt, En in 's menschen lijf de Milt, En des Koninghs bors in 't Rijck, Gaen de dingen misselijck.

994 Wil Onheil in slaep geraecken, Laet het niemand wacker maecken.

995 Als 't regent, regent het, als 't sneeuwt, soo sneeuwt het; maer Als 't waeyen wil, soo is 't het quaedste Weêr van 't Jaer.

996 Als w'ons duncken meest behouwen, Is 't geluck minst te betrouwen.

997 Die Goud-guldens-verw' kan pissen, Kan licht de Doctoren missen.

998 In 't breken van de Maen, Laet al het zaeyen staen.

999 Als 't God niet en gebiedt, Vermagh de Heiligh niet.

1000 Doew'u geerne namen, Hietenw' u _Madame_, en Nu gh' ons hebt gerieft, Al soo 't ons gelieft.