# Vitaulium: Hofwyck en Spaansche Wijsheit

## Part 10

Book page: https://www.cyberlibrary.org/nl/books/vitaulium-hofwyck-en-spaansche-wijsheit-10975/index.md

163 Dans ick soo wel als yemand danssen magh, Wat hebt ghy my te stooten uyt het lagh?

164 Een schoon Man by de Vrouwen, Is niet voor arm te houwen.

165 't Is de beste vriend die 'ck weet, Die sijn Broodje met my eet.

166 't Lecker beetjen is wel soet, Waer het niet soo dieren goed.

167 Wel geluckigh is de Man, Die sich selven straffen kan.

168 Het Beestje, dat gemacklick gaet, Voor my, niet voor mijn Cameraed.

169 Goed Eten en goê Dranck in 't lijf, Maeckt t' samen een soet tijd-verdrijf.

170 Quaed gebruyck in doen of leggen, Is seer quaelick af te leggen.

171 Hy is 't, die van beminnen weet, Die noyt sijn Vrienden en vergeet.

172 Niet wel gebrast, Is wel gevast.

173 't Is wel, sonder Doctoor te weten: Van veel eten komt qualick eten.

174 Sy rekent red'lick wel, het Wijf, Maer 't Kind noch beter in haer lijf.

175 Uw Mantel is u niet te kort, Indien hy maer niet nat en wordt.

176 Soo goed, soo quaed als 't kan, 'k Ben een getrouwde Man.

177 Men kent het Goed, dat quijt is, Niet eer, dan als 't geen tijd is;

Men kent verloren Goed Eerst als men 't missen moet;

Al die sijn Goed verquist, Kent het niet, eer hy 't mist.

178 De Doren weet seer wel, Waer dat hy steeckt in 't Vel.

179 De wijse Man weet, dat hy niet en weet, De sotte meent, hy weet van als[35] bescheed.

180 De Vos, die sich vermaeckt, Weet wel met wien hy schaeckt.

181 St. Pieter is heel wel te Roomen, Wordt hem de Kroon slechts niet genomen.

182 Laet de Kat eerst brassen, Daer na sals' haer wassen.

183 'k Weet wel, wat ick wil bedieden, Als ick Brood bid[36] van de lieden.

184 Het is wel goed op goed gehoopt, Een Botram, diem' in Honigh doopt.

185 Ongeluck is wellekom Mits het maer alleen en komm'.

186 Laet ons bly en rustigh wesen, En niet eens voor schulden vreesen.

187 Wit vriesend weêr Brengt Water neêr.

188 Ongesond Brood in den mond, Noch voor u, noch voor uw Hond.

189 Hoe? moeyt' in Huys en moeyt' op 't Land? Wat Drommel, moeyt' aen alle kant!

190 Die dreight en slaet, Doet noyt groot quaed.

191 Keer om dat blad, Daer staet noch wat.

192 In goede en quade leden Bestaet de kracht der Steden[37].

193 Die wil van Water droncken wesen, Hoeft geen kort tijd-verdrijf te vreesen.

Wilt gh' om een Rous[38] te water gaen, Uw leven hebt ghy niet gedaen.

194 Veel gegeews en veel gegaeps, Of veel Hongers òf veel Slaeps.

195 Schoon Water is heel goed gedronken, 't En kost niet, en 't en maeckt niet droncken.

196 De Sneeuw en geeft geen ongeval, Mits dats' op rechte tijden vall'.

197 't Land-leven is bevallick, maer Voor weinigh tijds, niet voor een Jaer.

198 Sommigen staet stelen vry: Goed gerucht deckt Dievery.

199 Mooren[39] waeren Goede waeren. Kostens' eten sonder 't Geld, Daer m' haer eten voor bestelt.

200 Een Krengh wordt een goed Paerd, in een' goê hand gestelt, Een goed Paerd wordt een' Krengh, als 't een quaê hand bestelt.

201 Mijn Kater is mijn redelick goed vriend, Behalven dat my 't krabben niet en dient.

202 Veel smeeren op sijn' Renten Maeckt slechte Testamenten.

203 Goede woorden en quaê trecken Strijcken Wijsen uyt en Gecken.

204 Sorgh voor 't voedsel van uw kind, 't Is een' goê webb' die ghy spint.

205 Het lecker leven Kan rimpels geven.

206 Geduld is licht te weegh gebracht, Daer een' goê maeltijd werdt verwacht.

207 't Is goed slaen op een Vent vol wind, Al daer m' hem maer alleen en vindt.

208 De jonge lieden moeten 't hooren: Een ouden Os maakt rechte Vooren.

209 Een langen Os en een rond Paerd Zijn by de kenners 't meeste waerd.

210 Goede mergen, groote Heeren, Maer ick hadt mijn geldje geeren.

211 Goed Oor, goê Voet, De[40] Beest is goed.

212 Is maer 't begin ter degen, Soo is men al halfwegen.

213 'k Wens, dat hy in den Hemel komm', Die eerst het woord vond van _Keerom_.

214 Backer! past ghy op uw Koecken, Sonder ander werck te soecken.

215 Al spelende van 't een in 't ander jock, Geraekt de Wolf den Ezel aen sijn rock.

216 En jockt niet met den Ezel licht, Of wacht sijn steert in uw gesicht.

217 Die binnens huys 't spel van een Geck bemint, Verwacht' het buiten, waer de Geck hem vindt.

218 Ghy soeckt vijf voeten aen een Kat, Die er noyt meer als vier en had.

219 Moeter meer als Kooren Tot uw Brood behooren?

220 Anders buyten, anders binnen: Langh van Locken, kort van Sinnen.

221 Wel singen en schoon Haer Profijteloose waer.

222 De Geit die wel herkauwen kan, Daer komt de Melck met hoopen van.

223 Een snapper is als of men sey: Veel kaecks[41] op 't nest en noyt een Ey.

224 Of de Kraemer is een bloedje, Of hy prijst sijn eigen goedje.

225 Elck Haertje, bruyn of blond, Sijn schaduw[42] op den grond.

226 Alle Papen-kappen Stoffen[43] op haer lappen.

227 Maeckt geen staet op een anders Goed, Elck schaep hangt aen sijn eigen voet.

228 't En kan niet anders zijn: Elck Vat rieckt naer sijn Wijn.

229 Elck Musken sleept om best Sijn stroyken naer sijn nest.

230 Yeder Man Heeft sijn Van[44].

231 Elcke Mier Maeckt haer getier.

232 Al is het Vlieghsken noch soo klein, Het geeft sijn schaduw op het plein.

233 't Zijn gecker booswichten, en booser[45] gecken treken: Tot sijnent niet dan quaed van 's naesten goed te spreken.

234 Elck Schaep soeckt in de Heiden Met sijns gelijck te weiden.

235 Een yeder Man Spreeck', wat hy kan.

236 Elck voelt of 't koud of heet is, Naer dat sijn lijf gekleedt is.

237 Elck magh na sijn maniere doen, Den Ezel houdt sijn oud fatsoen.

238 Daer elck gekipt is, is hy best, En yeder Musken in sijn nest.

239 Een yeder moet sijn Beenen strecken, Soo verr' sijn Deken uyt kan recken.

240 Een yeders levens tijd gaet met het schreyen aen; Daer zijnder weinige van lacchen uytgegaen.

241 Een Queepeer en een stront Zijn bey geel en bey rond.

242 Een Koortsjen in de May, Het heel Jaer fris en fray[46].

243 Najaers Koortsen noodelick[47]: Of heel langh òf doodelick.

244 Houdt den Mond en roert de Hand, Soo te Water als te Land.

245 Doet d'Oogen op en houdt u Tongen, Wy krijgen 't Moêrhoen met de jongen.

246 Geeft en swijght, Spreeckt en krijght.

247 Laet Tongen stille leggen, En laat Papieren seggen.

248 Een Reiser[48] moê gegaen, Soo hy geen Paerd en krijght, slaet wel een Ezel aen.

249 Den Ezel manck, de Borse plat, En dienen niet op 't Roomsche pad.

250 Laet eens de Klock geborsten wesen, Geen handen konnense genesen.

251 Met[49] als 't Licht uytgesnoten werdt, Werdt alle dingen[50] even swert.

252 Daer den Hond te harde leckt, Komt wel, dat hy 't bloed uit treckt.

253 Des morgens vroegh schreeuwt het Patrijs, 't Sou blijven slapen, waer het wijs.

254 Het Haentje kraeyt, en 't Hoentje wil t' wel weten: Het huys vergaet, daer Meel gebreeckt om t' eten.

255 De Kickvorsch singht gerust en stijf, En heeft, noch haer noch wol om 't lijf.

256 Veeltijts op éénen dagh doen wy verscheiden werck: Wy schreyen binnens Huys, en singen in de Kerck.

257 De Kan, die veel te water gaet, Licht, dats' een scherfken achter laet.

258 De slechtste wil sijn singen Een yeder overdringen[51].

259 Niew Schoentjen, hoe langh sult ghy 't herden? Tot dat ghy 't smeeren moê sult werden.

260 Goê Schoenen, 't zijse niew genaeyt zijn of verouden, Zijn beter aen den Voet als in de Hand gehouden.

261 Capoenen van acht Maenden oud, Zijn Koningen haer rechte bout[52].

262 Siet gh' een traegh Schip achter blijven, Laedt het wel, 't sal beter drijven.

263 Wat is naer de Liefde leven? Wel betalen, wel vergeven.

264 Men hoeft my niet te nooden Tot Schotelen geladen Met Vleesch, dat eens gesoden En dan eens is gebraden.

265 Is de Wagen Omgeslagen, Laet hem steken, laet hem breken, Niemand wilder hand aen steken[53].

266 Die 't Huys uyt veeght, en deckt den Dis, Wacht gasten, of mijn gis is mis.

267 't Huys, dat twee Deuren open houwen, En kan men niet altoos betrouwen Aen allerhande slagh van Vrouwen.

268 Ons huys sal eerst na desen Volmaeckt in alles wesen.

269 Bruyd! ick hebb' u heftig lief, Om uw goed en fijn gerief.

270 't Is redelick gewenscht, als yemands luck[54] soo groot waer: 't Huys van een Vader, en een Wijngaerd van een Groot-vaêr.

271 Trouwt uw Soon, als ghy 't hem gunt, En uw Dochter, als ghy kunt.

272 Hebt Huysingh min noch meer, als u ter wooningh dien', Hebt Wijnen min noch meer, als uw Gesin met eeren Ten oorboor kan verteren; Hebt Landen min noch meer, als ghy kont oversien.

273 Een Huys kiest, dat gemaeckt is, Een Wijngaerd, die gestaeckt[55] is.

274 Daer Vred' is uytgegaen, Kan 't Huys niet langh bestaen.

275 Wat Drommel! trouwt my dan, als 't emmers wesen sal; 't Is beter yet, als niet met al.

276 Als alle dingen worden swert, Is 't tijd, dat 't Licht ontsteken werd'.

277 Trouwen, trouwen, schoon geluyd, Is soo soet niet als het luydt.

278 'k Gae trouwen; wilt ghy weten Waerom? Ick stae 't bekent: 'k Sal 't beste beetjen eten, En sitten aen 't hoogh end.

279 Trouwt, ongeluckigh man! Het sorgen komt' er van.

280 Leert u, bey Mans en Vrouwen! In Peterschap en Trouwen, Aen uw's gelijcken houwen.

281 't Kan een in één dagh wedervaeren, Getrouwt te zijn en qualick vaeren.

282 Een leêgh Huys, op sijn best: Een levend Ratten Nest.

283 Isser op 't Huys niet veel dacks: Veel koûs, en niet veel gemacks.

284 't Huys prachtiger dan 't hoort: De Dieven voor de poort.

285 Bestraft den quaden in sijn quaed, Terstond geraeckt ghy in sijn haet.

286 Daer alles is in staet, Is 't Slot vry van verraed.

287 Geeft een Ruyter een goed Paerd, 't Quaed is noch goê noch quaden waerd.

288 Is 't Paerd geteekent aen vier voeten, Seght, dat het Gecken rijden moeten; Is 't Paerd geteeckent aen de dry, 't Is waerd, dat het een Koningh ry. Is 't Paerd geteeckent aen maer éénen, Laet het u nemmermeer ontleenen.

289 't Paerd, dat geen Paerden voor wil lijden, Is goed, om meê voorby te rijden.

290 Geeft de slagen daer sy hooren, 't Paerd dat vlieght, en hoeft geen Spooren.

291 't Paerd, dat het minste komst van Stal, Is 't Paerd, dat meeste briescht van all'.

292 't Is wel geluckt en na behooren: Den Ezel viel, en viel in 't Kooren.

293 Stracks na den eten gaet te Bedd', Soo gh' op wat hoofd-pijns niet en let.

294 Gaen alle dingen soo sy deên, Zijn Vlamm' en Roock niet verr' van een.

295 Een ringh rond om de Maen Sal op een Regen slaen.

296 Laet 's Lands bestiering loopen, Met Mond toe en Bors open.

297 Is de Haver vol gedragen, Laetse snijden in acht dagen.

298 De Haver op de Mis, Houdt het gewas gewis; En, soo 't Jaer vochtig is. En vreest niet, dat het miss'.

299 Klein is de Doorn, die niemand siet, Maer dien hy steeckt, vergeet hem niet.

300 Die in niewe Schouwen koken, Moeten lijden datse rooken.

301 Wat is een schoorsteen sonder Vier? Land sonder Haven of Rivier.

302 Als honderd Molenaers by honderd Snijders quamen En honderd Wevers, 't waer dry honderd Dieven 't samen.

303 Kost één Vrouw t'ééner dracht een honderd kind'ren winnen, Sy scheelden een voor een hoofden en van sinnen.

304 Doet toe de Poort, en laet den Sleutel hier by my. 't Volck dat in wesen wil, magh roepen: «hier zijn wy».

305 Wat doen de Menschen met vijf ving'ren aen een Hand? Somtijds eer en profijt, en somtijds schaê en schand.

306 Leert u aen Monicken, aen Joden, of aen Papen Haer vriendschap niet vergapen.

307 Een goeden naem neemt voor uw Wapen, En gaet gernstjens liggen slapen.

308 Sy bloost gelijck een Roosje, Maer s'haelt het uyt een Doosje.

309 Vol van Bloed en vol van Vleisch Is een Meisjen, als ick eisch.

310 Swart en gebloost staet wel, Maer 't is verw van de Hel.

311 Gevaer, die staegh aen 't loopen zijt, Waer ick u soeck, ick ben u quijt.

312 Eet met den Man, Maer wacht'r u van.

313 De Kat en rooft noch Vleesch noch Vis, Dan die niet wel bewaert en is.

312 Eet 's Middags weinigh, 's Avonts meer, Slaept boven, en en vreest geen zeer.

315 Aen een goê Tafel wel geseten, Een Mes in scheê, is half gegeten.

316 Ghy lijckent allerbest een ouden Koolsack, Heer! Van buyten quaed en vuyl, van binnen nog veel meer.

317 Hoe komt uw Vrouw soo dick en menighmael met Kind? Door dien ick 't jonghst van all' altoos meest heb bemint.

318 Hoe 'ck dieper ben in gunst geraeckt, Hoe my meer quellingh heeft genaeckt.

319 Waerom en grimt u Meester niet? Om dat gh' em ongehylickt siet.

320 Gaet sus of soo te werck, De Herbergh valt altoos veel naerder dan de Kerck[56].

321 Hoe komt ghy kael van Hoofd en Kin? Met nu en dan een haerken min.

322 Hoe gaet u leven, Man? Met schreyen altemet, met lacchen nu en dan.

323 Soo sietmen 't somtijds gaen: Dry Meiskens tot een Schoen, de vroegst' op, treckt hem aen.

324 Geselschap maer van één, Geselschap als van geen; Geselschap van één meer, Geselschap van den Heer; Geselschapken van dry, Dat heet geselschap vry; Geselschap van twee tween[57], De Duyvel op de been.

325 Keurt alle ding met onderscheit; Dier koopen is geen mildigheit.

326 En loopt niet op een ydel hoop, De Wolf en heeft geen Vleescn te koop.

327 't Is meesterlick profijt, ghy mooghter wel op uyt zijn: Twee Viskens ingekocht, voor vijf die wel gefruyt[58] zijn.

328 Noyt saghmen een onschoone Vrouw, Als s' opgeschickt was, soo se souw.

329 Met Suycker en met Honigh soud' een Stront Soet worden in den Mond.

330 Het Water, eens voorby gevloeyt, En maeckt niet, dat de Meulen spoeyt.

331 Met kunst en met bedrogh beleeft men 't halve Jaer; En met bedrog en kunst het ander halv' daer naer.

332 Slechten Adel kan men decken Met goê Kleeren aen te treeken.

333 Gebruyckt een yeder lit, daer toe 't sijn last ontfong: Spreeckt met de Hand niet, want ghy naeyt niet met de Tong.

334 Goede Vriend en goede Wijn Moeten éénerhande zijn.

335 'k Heb met een Koning liggen mallen, En op een Hoer is 't uyt gevallen.

336 Noch Oogh, noch Trouw en kan yet velen; Ick wil met geen van beiden spelen.

337 Een goed Knecht betert, als gh' hem slaet, Een quade werdt noch eens soo quaed.

338 De Mispel rijpt, en werdt haer trecken quijt, In weinig Stroo en in geen langen Tijd.

339 De Borstel kan het Laken, De Hand de Zy schoon maken.

340 Gaet vry uw oude gangen, Die Windhond heeft u wel een ander Haes gevangen.

341 Siet, hoe men aen verandringh raeckt, Van dat Stof is dit Slijck gemaeckt.

342 In Weelde sietm'er veel gewennen, Haer selven nauwelicks te kennen; Soo haest mens' uyt de weelde siet, En kentse weder niemand nief.

343 Gaet te biechten en betaelt, Mergen werdt ghy wegh gehaelt.

344 Met Keerssen en goê Wachten Kan m' hem voor Horens wachten.

345 Neemt Yser en Azijn, Daer goeden Int moet zijn.

346 Die met Geld jockt of met Vrouwen, 't Sal hem vroegh of laet berouwen.

347 Het Wapen van uw kracht Stelt noyt in Vyands macht.

348 Dat de Lever kan genesen, Kan de Milt ondienstigh wesen.

349 Dat Claertjen kan genesen, Kan Maertjen schad'lick wesen.

350 Het Huysgesin en heeft geen tier, Daer Spinrock baes is van Rapier.

351 Luyden van Krackeel en Haer[59], Veel lands tusschen u en haer.

352 Aen Sangh en Spel en Peerden mennen, Kan m' yder een sijn' sotheit kennen.

353 Al stond u Vriendenraed niet aen, Stelt hem te boeck, en laet hem staen.

354 Sy eet met u, sy light met u in 't Bed, Die u twee tacken op het voorhoofd set.

355 Met langh druppen achter een, Boort de Goot wel door den Steen.

356 Leert noch Gebuer noch Vriend geloven, Die u in 't aensicht derven loven.

357 Wordt een Pion een Koningin, Daer magh geen Schaeckstuk tegen in.

358 Men suyvert met den Wind het Koren van het Kaf, De Sonden met de Straf.

359 't Is geen slagh, om een Wolf te nooden, Om een ander meê te dooden.

360 Soo gaet het met veel saecken: Men derft wat onrechts doen, om aen wat rechts te raecken.

361 Een Hert, van valsche kunsten vry, En hoedt sich voor geen schelmery.

362 Een Hert, dat naer sijn Hoofd wil leven, En lijdt niet, dat men 't raed mag geven.

363 Man! ghy hebt twee Horens aen; Vrouw! waer weet ghy dat van daen?

364 Een taeye Snel-riem van goed leêr Geeft een quâ jongen een goê Leer.

364 Mond-beleeftheit is een kost, Die veel geldt en weinigh kost.

366 En saeyt niet in uw Land 't Saed, dat ter Merckt blijft aen de hand.

367 Wat goê manieren en wat Geld Maeckt Sonen Jonckers met geweld.

368 Al staet de Schoone Meer[60], 't En doet den Hengst geen zeer; Maer hy verlieft te meer.

369 Slaet een Ey wel, het groeyter van; So vaert een Vrouw by een goed Man.

370 Een Paep, een Munnick, met een Exter en een Kauw, De Duyvel gunn' ick die Juweelen in sijn klauw.

371 'k Geloov' u, Hoentje! dat 's te seggen: Ick hebb' u daer een Ey sien leggen.

372 Sy sien wel toe, die Kraeyen queecken: Die sullens' eerst een oogh uyt steecken.

373 Bedeckt u, ghy, maer met een Schild, En die wil schreewen schreew in 't wild.

374 't Quaed Mes snijdt niet in 't Hout, Maer in de Hand, die 't houdt.

375 'k Hoor Koeckoeck roepen in der tijd; Siet toe, dat ghy het niet en zijt.

376 Daer spreeckt een als een heiligh vat, En heeft vast klauwen als een Kat.

377 Praet van uw eigen pijn; Laet yeder een de sijn.

378 Het Leêr is 't, dat sich reckt en wijdt, Maer Hout en kan dat niet--dat splijt.

379 Daer 's vrede tusschen Dief en Dief en Guyt en Guyt, Noyt en piekt d'eene Kraey aen d'ander d'oogen uyt.

380 Met sijn quaê Oogen te genesen Schijnt onse Schout verdooft te wesen: Hy voelde wel, wat ick hem gaf, Maer wat ik seg, daer weet hy weinig af.

381 Denckt, wat ghy doet, so lang ghy hoeft, Maer en vertrouwt op geen geboeft.

382 De Dief meent, waer hy by is, Dats' alle zijn als hy is[61].

383 Soo gy uw Kind geeft quaed voor quaed, Denckt, dat het naer het Gasthuys gaet.

384 Wat magh God Amandels geven, Daer de tanden een begeven?

385 Dien de Tanden meer niet kunnen, Siet men God wel Boonen gunnen.

386 Siet, wie u wat gegeven heeft, De gift gelijckt aen diese geeft.

387 Gaven sonder spreken Konnen Rotsen breken.

388 Een quaê Gift kan vier handen krencken, Twee diese nemen, en twee and're diese schencken.

389 Geef m' een Stoel, daer ick op rust'; 'k Weet, waer te leenen als 't my lust.

390 Thoont my een Klaverblad van tween, ick sal u thoonen, Waer ghy een Meisjen moogt verkiesen uyt veel schoonen.

391 Hoe ghy liever Leven leeft, Hoe ghy meer voor vallen beeft.

392 Leert geven en houden, Soo blijft ghy behouden.

393 Ick hebb' geen recht van Wraeck Van wie 't zy; 't is Gods saeck:

Moet ick my van een Herder wreken, Mijn Hoofd is daerom niet te breken; Dat laet ik Sneeuw en Regen doen, Die sullen 't wel te degen doen[62].

394 Soo u de Duyvel niet en dient, Wacht u van een versoenden Vriend.

395 Onder Coiffe[63] en onder Huyck, Meestal eenerhande pruyck: Ofse bruyn is, ofse blanck is, 't Is soo breed schier, als het lanck is.

396 Daer schuylt wel onder een goed Kleed Een Booswicht, dat men 't niet en weet.

397 Men siet haest aen een Kalf sijn wesen, Wat dat het voor een Os sal wesen.

398 Die op de Feest de Bruyd het Huys afwinnen, Zijn Sotten en Sottinnen.

399 Een Roover, die een Roover heeft verwonnen, Voor all' sijn buyt en krijght niet als de Tonnen.

400 Diens brood ick breeck, Diens lof ick spreeck.

401 Een duym-breed op 't Rapier, een hand-breed op de Lans, Is in 't gevecht een groote kans.

402 Van waer zijt ghy, brave quant? Van mijn Huysvrouws Vaderland.

403 Daer m' uyt tapt en niet in en giet, Daer gaet het vaetjen haest te niet.

404 Twee Koffers had een Vent van amoureusen kop, 't Een liet hy open staen, het ander brack m'em op.

405 Alle dingen op sijn pas: Denckt wat langh, en doet wat ras.

406 Daer mijn Beursjen hanght op zy, Houdt mijn Wijfjen meest van my.

407 Zy komen ons van buyten, Die ons ten huyse uit fluiten.

408 Die wel lijdt, is een moedigh man; Een kloeckert, die wel hooren kan.

409 Groote Vieren aen den Haerd, Kleine Schueren vol gegaêrt.

410 In groot water groote Vissen; Past maer, niet uw grond te missen.

411 Van eten rakender veel duysenden ter dood; Van hondert duysenden niet één van hongers-nood.

412 Ontsiet de lieden die veel spelen, En met uw meerder te krackeelen.

413 Schouwt mannen-volck, dat slecht gebaerdt is, En Wind, die door een spleet vergaêrt is.

414 Weest op uw hoed', 't is sorghlick, om te gaen Met Mensch of Hond, die geen geluyd en slaen.

415 Een Knecht, die grommelt en suer siet, En is de beste Dienaer niet.

416 Tast gh' uw getroude Vrouw of een Salaetjen aen, Twee beetjens en niet meer, en daermêe laetse staen.

417 Wacht u seer voor quade Vrouwen, En van goede te betrouwen.

418 Van de Hand af tot de Lip, Heeft men altemet wel slip.

419 Gelijck Sout uyt See-water spruyt, Soo geeft de Vrouw de boosheit uyt.

420 Vóór sien ick 't volck sich vatten Als Honden doen en Katten; Van achter soet en fijn, Als Broeders konnen zijn.

421 De Vijgen en Noten Zijn goede Lands-genoten.

422 Of ziedt de Sneew òf doetse stampen, Daer komt maer Water uyt en dampen.

423 Van 't stille Water wacht u vry, Het loopende gaet haest verby.

424 Van Hoeren en van as-graeuw laken, 't Best, daer men bestkoop aen kan raken.

425 Voor toornigh volck weest somtijds bang; Voor Swijgers al uw leven langh.

426 Lange mijlen leggen Tusschen doen en seggen.

427 Die 't scherp end van den Trecht[64] In 't Vat steeckt, neemt het recht.

428 Voor Brand bewaert men licht sijn vel, Maer voor een Booswicht niet soo wel.

429 't Water komt al verr' van daen, Dat den Molen om doet gaen.

430 't Is altijd winst, Van 't quaed het minst.

431 En denckt geen Vriend soo goed, Dien ghy getuyge neemt van 't quade dat ghy doet.

432 Het quaed, daer yemand meest voor vreest, Is menighmael sijn Dood geweest.

433 Gaet op 't getal niet liggen slapen, De Wolf eet wel getelde Schapen.

434 En wilt noyt Vechtelingen by zijn, Wilt ghy Getuyge noch Party zijn.

435 Van mijn Gevaêrs Brood aen mijn Pil[65], Een stuck soo groot als hij self wil.

436 Goed' of quade, hoese komen, Stelt noyt geen geloof in droomen.

437 Weest op u hoê, En wacht u koe, Voor een beroyt Soldaat, Die sonder Mantel[66] gaet.