Chapter 21
De Voorzienigheid, volgens hen die aan eene tusschenkomst der Godheid in de menschelijke zaken gelooven, het toeval, volgens hen, die de zwakheid van geest betoonen van niet aan de Voorzienigheid te hechten, kwam de schipbreukelingen te hulp.
Een vaartuig bespeurde hen, eenige uren na zonsopgang. Dat vaartuig zette eene sloep uit en nam niet alleen Robur en zijne makkers op, maar ook de drijvende overblijfselen van het luchtschip.
De ingenieur wist er middel op, de verklaring voor goede munt te doen opnemen, dat zijn schip bij eene aanvaring omgekomen was. Hoe het ook zij, zijn geheim werd geëerbiedigd.
Dat vaartuig was een Engelsche driemaster, de _Two Friends_, te huis behoorende te Liverpool. Het stevende naar Australië, naar Melbourne, alwaar het slechts weinige dagen later aankwam.
De ingenieur Robur had uit de overblijfselen van de achterroef eene niet onaanzienlijke som gelds kunnen redden. Hij was derhalve in staat, om in al de benoodigdheden van zijne makkers te kunnen voorzien, zonder te behoeven iemands hulp in te roepen.
Niet lang na zijne aankomst te Melbourne, kocht hij een klein vaartuig, eene goelet, ongeveer honderd tonnen metende, en kwam zoo in de gelegenheid naar het eiland X te kunnen vertrekken. Dat was geene moeielijkheid voor Robur, daar hij een bekwaam zeeman was.
En van toen af had hij slechts ééne gedachte, die eene ware nachtmerrie voor hem werd, namelijk de gedachte om zich te wreken!
Maar om zich te kunnen wreken, moest hij een andere _Albatros_ vervaardigen.
Dat was trouwens een gemakkelijk werk voor den maker van het eerste luchtschip.
Men benuttigde alles, wat van het oude luchtgevaarte voor het nieuwe kon dienen, zijne voortstuwingsschroeven bij voorbeeld, die met al de andere overblijfselen van de verongelukte _Albatros_ aan boord van de goelet ingescheept waren.
Men vervaardigde een nieuw werktuig, alsook nieuwe batterijen en nieuwe accumulatoren.
Om kort te gaan, in minder dan acht maanden was die kolossale arbeid volbracht en was een nieuwe _Albatros_, geheel gelijk aan het luchtschip, hetwelk door de ontploffing der dynamietpatroon vernield was, even machtig, even snelstevenend, gereed om de reis door de lucht te aanvaarden.
Zal het wel noodig zijn te verhalen, dat dezelfde bemanning aan boord ingescheept was? En zal het wel noodig zijn er bij te voegen, dat die bemanning ten hoogste verbitterd was tegen Uncle Prudent en Phil Evans in het bijzonder en tegen de geheele Weldon-Institute-club in het algemeen? Dat zal iedere lezer wel beseffen, zonder dat daarbij stilgestaan wordt.
De _Albatros_ verliet het eiland X in de eerste dagen van April.
Gedurende den overtocht wilde Robur niet, dat zijn luchtvaartuig ergens op aarde gezien werd. Hij steeg daarom dan ook zeer hoog en reisde slechts tusschen of achter de wolken.
Toen het gevaarte boven Noord-Amerika was aangekomen, landde het in een woest en verlaten gedeelte van het Far-West. Daar ging de ingenieur aan wal, zorgde er natuurlijk voor, volkomen onbekend te blijven en vernam al spoedig een bericht, dat hem slechts genoegen kon doen, namelijk: dat Weldon-Institute op het punt was zijne proefnemingen te beginnen en dat de voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans met den _Go a head_ den 29sten April van Philadelphia zouden vertrekken.
Welke kostelijke gelegenheid om aan dat gevoel van wraak te kunnen bot vieren, hetwelk Robur en al zijne makkers bezielde!
Een schrikkelijke wraak, waaraan de _Go a head_ niet kon ontsnappen!
Wraak, wraak in het openbaar, die tevens het bewijs zoude leveren van de voortreffelijkheid van het luchtschip boven den luchtballon of boven welk ander toestel van dien aard.
En ziedaar de redenen, waarom dien dag het luchtschip zich boven Fairmont-Park als een roofvogel, als een wolk zich vertoonde, die van uit het hoogste gedeelte der lucht nederschiet.
Ja! het was de _Albatros_, die zeer gemakkelijk te herkennen was, zelfs door hen, die hem nimmer gezien hadden!
De _Go a head_ vluchtte steeds. Helaas! het hielp hem niet veel. De afstand tusschen de beide mededingers van het "lichter dan de lucht" en van het "zwaarder dan de lucht" verminderde al meer en meer. De luchtballon begreep al heel spoedig, dat het onmogelijk was in horizontale richting te ontkomen. Toen zou hij zijn heil in verticale vlucht zoeken, niet zooals men allicht denken zou, door naar de aarde af te dalen; want het luchtschip zou dan den tijd hebben om hem den weg af te snijden; maar door in de lucht op te stijgen, door in eene onmetelijke hoogte, waar hij wellicht niet zou kunnen gevolgd worden, redding te zoeken.
Dat was een zeer stoutmoedig bedrijf, hoewel het zeer logisch te noemen was.
Het was de tactiek volgen van de weerlooze duif tegenover den roofgierigen sperwer.
Maar ook de _Albatros_ was beginnen te stijgen. Daar zij veel kleiner was, dan de reusachtige _Go a head_, geleek zij veel op een halfsnavel [4] bij een vervolging van den walvisch, dien hij met zijn wapen doorboort; op de beweegbare torpedo, die op een gepantserd schip inloopt, om het in de lucht te doen vliegen.
De menigte keek dat schouwspel in de grootste spanning aan.
De luchtballon had binnen weinige oogenblikken eene hoogte van vijfduizend meter bereikt.
De _Albatros_ was hem bij zijne stijgende beweging gevolgd. Zij wendde en draaide langs zijne flanken heen. Zij omsloot hem als het ware in kringen, welker straal bij elken rondgang rondom den _Go a head_ kleiner werden. Het luchtschip kon met een enkelen stoot zijn zoo zwakke huid doorboren. En gebeurde dat, dan zouden Uncle Prudent, Phil Evans en hunne tochtgenooten door een verschrikkelijken val vernietigd worden.
Het publiek stond stom van ontzetting, met hijgenden adem dat tooneel aan te kijken. Iedereen was door die soort van angst aangegrepen, die de borst benauwt, de beenen hunne spierkracht ontneemt; iedereen was bevangen door dat gevoel, hetwelk men ondervindt, wanneer men iemand van eene groote hoogte naar beneden ziet tuimelen.
Het was duidelijk, dat een luchtgevecht voorbereid werd,--een gevecht, hetwelk de reddingskansen van een zeegevecht niet aanbood. Dat luchtgevecht zou het eerste van dien aard zijn, maar niet het laatste ongetwijfeld, daar de vooruitgang een der wetten vormt, die de wereld regeeren.
Natuurlijk voerde de _Go a head_ aan zijn equatoriaalcirkel de vlag van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, terwijl de _Albatros_ hare vlag liet wapperen, namelijk een blauwe baan met sterren bezaaid, te midden waarvan eene rijzende zon in goud. De zon van Robur de Veroveraar!
Toen de _Go a head_ bespeurde, dat de _Albatros_ hem volgde, wilde hij zijne vijanden op grooteren afstand houden, door nog hooger te stijgen. Al de beschikbare ballast werd uitgeworpen. De luchtballon verhief zich, als het ware met een sprong, nog duizend meters hooger. De reusachtige ballon vertoonde zich toen als een nietig zwart punt te midden van het azuurblauw der lucht. Van de _Albatros_ was niets meer te bespeuren, die was onzichtbaar.
Plotseling steeg een kreet van angst en ontzetting uit de menigte op.
De _Go a head_ vergrootte op onrustbarende wijze, terwijl het luchtschip ook weer te zien was, dat den ballon steeds omgaf met zijne kringen. Zij naderden bliksemsnel. Het was geen dalen, het was een val.
Wat was daar boven in die hooge luchtlagen geschied?
Het gas, te ver uitgezet, eendeels door de zonnestralen, welke de wanden van den ballon bovenmatig verwarmden, anderdeels ten gevolge van de meerdere ijlheid van de omringende lucht in die hoogere dampkringslagen, had het omhulsel doen barsten. De ballon was gedeeltelijk leeggestroomd en viel thans met steeds vermeerderende snelheid.
Maar Robur wijzigde de omwentelingen van de opstuwingsschroeven van zijn luchtvaartuig en daalde daardoor met dezelfde snelheid als de _Go a head_.
Het luchtschip haalde den vallenden ballon in, toen deze nog slechts op twaalfhonderd meters van de oppervlakte der aarde verwijderd was, en liep hem op zijde.
Zou Robur het vernietigingswerk inderdaad willen voltooien?
Neen!.... dat niet!.... Hij wilde helpen!.... Hij wilde de bemanning van den luchtballon redden!
En hij wist met zooveel behendigheid zijne _Albatros_ te bestieren, dat de stuurman van den ballon met zijn helper op het dek van het luchtschip konden overspringen.
Maar.... zouden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans onwillig de hulp van Robur van de hand wijzen, zouden zij weigeren door hem gered te worden?
Die koppige kerels waren daartoe wel in staat!
Zij hadden er evenwel niet veel genoegdoening van. De manschappen van de _Albatros_ enterden de _Go a head_, sprongen op zijn dek over, grepen de beide stijfhoofdigen en brachten hen met geweld op het reddende luchtschip over.
Daarna liet de _Albatros_ de enterhaken los en bleef op eene hoogte zwevende; terwijl de ballon, die zijn gas geheel en al verloren had, op de boomen van Fairmont-Park neer kwam en als een reusachtig vod op de takken bleef hangen.
De stilte, die onder de menigte van Philadelphia heerschte, was drukkend en benauwend.
Het was, alsof het leven aan al die lichamen ontvloden was. Zeer vele oogleden hadden zich krampachtig gesloten, om niets van het uiteinde van de ramp te zien.
De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus weer de gevangenen van Robur.
Zou hij, nu hij hen weer in zijne macht had, hen andermaal in de ruimte voortvoeren en wel daarheen, waar het onmogelijk was hen te volgen?
Dat was wel waarschijnlijk.
Intusschen volvoerde de _Albatros_ eene andere beweging, dan men dacht dat zij doen zoude. Zij daalde zachtkens in stede van te stijgen.
Zou zij willen landen? Men hoopte het, en de menigte week uit elkander, om plaats voor het luchtschip op de grasvlakte te maken.
De ontroering was bij die massa tot op haar hoogste punt gerezen.
De _Albatros_ hield op een afstand van twee meters van den grond stil. Toen weerklonk, te midden van de diepe stilte welke heerschte, de stem van den ingenieur Robur:
"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika!" zei hij, "de voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute zijn andermaal in mijne macht. Wanneer ik hen aan boord behield, dan voorzeker zou ik slechts van mijn recht van wedervergelding gebruik maken. Maar de hartstocht, die in hunne ziel door het slagen van de _Albatros_ is opgewekt, heeft mij doen inzien, dat de geest nog niet gereed, nog niet rijp is, voor de belangrijke omwenteling, welke de verovering der lucht zal teweegbrengen...."
Aller ooren hingen aan de lippen van den spreker. Allen waren ademloos van gespannen verwachting. Aller gedachten was: wat zal hier het einde van zijn?
"En onder die omstandigheden," ging Robur kalm en bedaard voort, "zou het uitoefenen van dat recht van wedervergelding doelloos, nutteloos wezen. Ik zie er dus van af ... Uncle Prudent, Phil Evans, gij zijt vrij!"
De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, zoo ook de bestuurder van den luchtballon en zijn helper, behoefden slechts een sprong te doen, om op vasten grond te zijn.
Dadelijk steeg de _Albatros_ een tiental meters.
Toen vervolgde Robur aldus:
"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika! mijne proefneming is volbracht. Mijne overtuiging is evenwel thans gevestigd en die is namelijk: dat men niets, zelfs niet den vooruitgang, moet vooruitloopen. De wetenschap mag de zeden niet vooruitspoeden; zij moeten te zamen gelijken tred houden. Evolutiën, d.w.z. wendingen, zwenkingen, meegaande bewegingen, mogen gemaakt worden, maar geene revolutiën, geene omwentelingen! In één woord: alles, zelfs de kostbaarste uitvindingen moeten op hun tijd komen. Thans zou ik met mijne luchtvaart te vroeg komen, om ze in overeenstemming met de zoo strijdige, uiteenloopende belangen van het meerendeel uwer te kunnen brengen. De volkeren zijn nog niet rijp voor de eendracht!
"En eendracht, volmaakte eendracht is noodig, om de luchtvaart tot weldaad der menschheid te kunnen doen strekken! Zonder haar zoude zij slechts een ramp te meer veroorzaken!
"Ik vertrek dus en neem het geheim mijner uitvinding met mij mede. Zij zal evenwel voor het menschdom niet verloren zijn. Zij zal eenmaal den mensch toebehooren, wanneer hij onderwezen genoeg zal wezen, om er voordeel uit te trekken, en wijs genoeg, om er geen misbruik van te maken.
"Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik groet u!"
En op een teeken van hem werden de vier en zeventig schroeven in beweging gesteld en verwijderde zich de _Albatros_ door hare beide voortstuwingsschroeven, die met de grootste snelheid wentelden, voortgezweept met een onvergelijkelijken spoed in oostelijke richting, en verdween te midden van een onmetelijk koor van toejuichingen, die niets dan onverholen bewondering uitdrukten.
De beide clubleden gevoelden zich, evenals het geheele Weldon-Institute, zeer vernederd. Zij waren evenwel verstandig en deden het eenige wat te doen was, namelijk: zij gingen naar huis, terwijl de menigte,--die zoo wufte en zoo veranderlijke menigte,--die als een handschoen omgekeerd was, hen bijtende spotternijen en scherpe toespelingen niet bespaarde. Het ergste van dat alles was, dat èn de voorzitter Uncle Prudent èn zijn secretaris Phil Evans innerlijk gevoelden, hoewel zij er niets van lieten blijken, dat zij dat alles ten volle verdiend hadden.
En thans blijft nog steeds de vraag over: Wie was toch die Robur?
Ja, wie? Zal men dat ooit weten?
Wel zeker, men weet het nu reeds! Robur, een woord, hetwelk kracht beteekent, is de wetenschap der toekomst, misschien wel die van morgen. In ieder geval behoort zij aan onze nakomelingen.
En wat de _Albatros_ betreft, op de vraag of zij nog door den dampkring onzer aarde stevent, of dat zij zich nog ophoudt te midden van dat uitgestrekte domein, hetwelk niemand haar ontrooven kan, antwoorden wij met een bestemd: ja.
Robur de Veroveraar zal, zooals hij het aangekondigd heeft, den een of anderen dag te voorschijn treden.
Ja, dan zal hij het geheim bekend maken zijner uitvinding, die de maatschappelijke en staatkundige toestanden van de wereld geheel en al zal wijzigen.
Wat de toekomst der luchtvaart betreft, die behoort aan het luchtschip, niet aan den luchtballon.
Gevaarten als de _Albatros_ zullen de verovering van den dampkring volvoeren!
_Einde_.
Inhoud.
[ERROR: unhandled comment start] Bladz. -->
I. Waarin de geleerden en ook de domkoppen met de handen in het haar zitten 1
II. Waarin de leden van Weldon-Institute met elkander kibbelen, zonder er in te slagen tot overeenstemming te geraken. 14
III. Waarin een nieuwe figuur ten tooneele verschijnt, die den lezer niet behoeft voorgesteld te worden, om de eenvoudige reden dat hij zich zelven voorstelt 29
IV. Waarin de schrijver, handelende over den knecht Frycollin, poogt de maan in hare eer te herstellen 40
V. Waarin een schorsing van vijandelijkheden tusschen den voorzitter en den secretaris van Weldon-Institute ingewilligd wordt. 50
VI. Dat de ingenieurs, de werktuigkundigen en andere geleerden gevoegelijk zouden kunnen overslaan 62
VII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans nogmaals weigeren zich te laten overtuigen 75
VIII. Waarin bespeurd zal worden, dat Robur eindelijk besluit, antwoord te verleenen op de gewichtige vraag, die hem gesteld is. 87
IX. Waarin de Albatros ongeveer tienduizend kilometer aflegt en den tocht met een wonderbaarlijken sprong eindigt 101
X. Waarin men zien zal, hoe en waarom de knecht Frycollin op sleeptouw genomen wordt 115
XI. Waarin de toorn van Uncle Prudent, voorzitter van Weldon-Institute, aangroeit als de vierkanten van snelheid van de Albatros 132
XII. Waarin de ingenieur Robur te werk gaat, alsof hij wil mededingen naar den Monthyon-prijs 141
XIII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans een geheelen oceaan oversteken, zonder zeeziek te worden 157
XIV. Waarin de Albatros verricht, wat wellicht wel nimmer uitvoerbaar zal zijn 171
XV. Waarin zaken gebeuren, die inderdaad waard zijn verhaald te worden 188
XVI. Waarin de lezer in eene onzekerheid gelaten wordt, die hij waarschijnlijk betreuren zal 202
XVII. Waarin de geschiedenis van het gebeurde een sprong van twee maanden achteruit en daarna een sprong van negen maanden vooruit maakt 211
XVIII. Waarin de zeer waarheidlievende geschiedenis der Albatros afgebroken wordt, zonder haar te eindigen 226
AANTEEKENINGEN
[1] De Vliegende Hollander, zoo wordt genoemd een sneltrein tusschen Amsterdam en Rotterdam, vice-versa, die zonder eenige tusschenstations aan te doen, den afstand tusschen de beide koopsteden in een uur en tien minuten aflegt.
[2] De oppervlakte van het land bedraagt: 136.051.371 vierkante kilometers.
[3] Zoo iets is werkelijk na de hevige uitbarsting van Krakataoe in Nederland waargenomen.
[4] Een halfsnavel is eene kleine soort zwaardvisch, Hemiramphus Brasilensis.
JULES VERNE'S GEÏLLUSTREERDE WONDERREIZEN.
Prijs per deel: 75 cts. ingen., f 1.- geb.
1 DE REIS OM DE WERELD IN 80 DAGEN.
2 DE REIS NAAR DE MAAN IN 28 DAGEN.
3 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Zuid-Amerika.
4 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Australië.
5 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Stille Zuidzee.
6 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Oostelijk Halfrond.
7 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Westelijk Halfrond.
8 VIJF WEKEN IN EEN LUCHTBALLON. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden van Afrika.
9 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Luchtschipbreukelingen.
10 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Verlatene.
11 NAAR HET MIDDELPUNT DER AARDE.
12 MICHAEL STROGOFF, DE KOERIER VAN DEN CZAAR.
13 HET ZWARTE GOUD.
14 HECTOR SERVADAC. De Vulkaanbewoners.
15 HECTOR SERVADAC. De Terugtocht naar de Aarde.
16 AVONTUREN VAN DRIE RUSSEN EN DRIE ENGELSCHEN. Gevolgd door "De Blokkadebrekers."
17 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. De Walvischjagers.
18 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. In Slavernij.
19 DE SCHIPBREUK VAN DE CHANCELLOR.
20 WONDERLIJKE AVONTUREN VAN EEN CHINEES.
21 ELDORADO EN HET MONSTERKANON VAN STAALSTAD. Gevolgd door "Meester Zacharias".
22 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. De Pelterijhandel.
23 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. Het drijvende Eiland.
24 HET STOOMHUIS. De IJzeren Reus.
25 HET STOOMHUIS. De Waanzinnige der Nerbudda.
26 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De Engelschen aan de Noordpool.
27 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De IJswoestijn.
28 EENE VLOTREIS. 800 Mijlen op de Amazone.
29 EENE VLOTREIS. Het Raadselschrift.
30 EEN LEERSCHOOL VOOR ROBINSONS.
31 DE WONDERSTRAAL.
32 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Een Hollander in de Klem.
33 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Schipbreuk en Redding.
34 DE ZUIDSTER. Het Land der Diamanten.
35 DE ARCHIPEL IN VUUR EN VLAM.
36 DE VONDELING VAN HET FREGAT CYNTHIA.
37 MATHIAS SANDORF. Een verijdelde Samenzwering.
38 MATHIAS SANDORF. De Middellandsche Zee.
39 MATHIAS SANDORF. Een Model-Volkplanting.
40 HET LOTERIJBRIEFJE.
41 ROBUR DE VEROVERAAR.
42 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. Overrompeling eener Plantage.
43 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. De Zwarte kreek van Texas.
44 1792. OP WEG NAAR FRANKRIJK.
45 TWEE JAAR VACANTIE. De mislukte Pleiziertocht.
46 TWEE JAAR VACANTIE. Een Knapenkolonie.
47 DE FAMILIE ZONDER NAAM. Het Verraad van Simon Morgaz.
48 DE FAMILIE ZONDER NAAM. De Opstand van 1837.
49 EEN SCHOT IN DE LUCHT.
50 CESAR CASCABEL. De schoone Zwerfster.
51 CESAR CASCABEL. Over het IJs en door de Steppen.
Boek- en Kunstdrukkerij P. A. Geurts, Nijmegen.