Part 5

Aan zijn lessenaar zat hij, ’t hoofd in de handen, keek machinaal naar den doodskop. De holle, puilende gaten, waar eens oogen bezield geleefd hadden, grijnsden hem met de hoekige kaken, toe. Sufferig, wezenloos telde hij de nerven, de naden, dacht aan de weggeteerde hersenen, tikte met zijn vinger tegen de leege doos, dat ’t gedempte echootjes gaf, dof klotste, alsof er op de deur geklopt werd. Hij lachte even, schamper, pijnlijk. Van de Aan zijn lessenaar zat hij, ’t hoofd in de handen, keek machinaal naar den doodskop. De holle, puilende gaten, waar eens oogen bezield geleefd hadden, grijnsden hem met de hoekige kaken, toe. Sufferig, wezenloos telde hij de nerven, de naden, dacht aan de weggeteerde hersenen, tikte met zijn vinger tegen de leege doos, dat ’t gedempte echootjes gaf, dof klotste, alsof er op de deur geklopt werd. Hij lachte even, schamper, pijnlijk. Van de drukke straat golfden schaterende geluiden, uitbarstend leven, door ’t geopende venster naar binnen. ’t Zonlicht viel in een schuinsche richting, met een speling van stofjes, ’n bewegelijk fladderen van kleine atomen er in. Met een hoofd, bonzend van drukkende pijn, bleef hij zitten. ’t Was of hij hoorde lachen, ’n vreemde klank, ’n krijschend iets, aanzwellend tot een galm, alsof de voegen van z’n hoofd kraakten.... De ontvleeschte lippen van den doodskop gingen hooger op, ontblootend de gele tanden.... Hi! Hi! Hi! Ho! Ho!.... Hortende stootjes knapten door de beenen wanden; wild, kantig kraken; joelende pretjes, jodelgilletjes.... Vuurballetjes glommen in de oogkassen.... Hi! Hi! Hi!....

Toen stond hij op, lachte heesch mee.

Den volgenden dag werd het kind gedoopt.

Mei 1892.

AANTEEKENINGEN

[1] Koek.

[2] Iemand met een gemeen karakter.

[3] Gebruikelijke naam voor christenen.

[4] Hoofd van de gemeente.

[5] God.

[6] Joden.

[7] Zaliger nagedachtenis.

[8] Besnijdenisfeest.

[9] Joden.

[10] Gaat en vermenigvuldigt u.

[11] Zegening tot inwijding van den Sabbath of tot wijding van het eten.

[12] Joodsche belijdenis.