Mathias Sandorf [3]

Chapter 21

Chapter 211,728 wordsPublic domain

"Ja!" herhaalde Luigi Ferrato, even onwrikbaar. "Ook ik ben gereed dat te getuigen!"

"Zij hebben den dood ten volle verdiend!" vervolgde de eerste plechtig en ernstig.

"En iedere aanspraak op medelijden of genade verbeurd!" beaamde de andere.

"Is dat de meening van uw hart, de overtuiging van uw geweten?" vroeg de graaf.

"Ja, dat is zij!" antwoordde Piet. "Volgens mijne overtuiging, volgens mijn geweten!"

"Ja!" knikte Luigi, terwijl hij graat Mathias als bezegeling van zijn gebaar de hand drukte.

"Dat dan de gerechtigheid haren loop hebbe! en dat God hen die vergeving schenke, welke de stervelingen aan zulke misdadigers niet kunnen verleenen!... Dat het Opperwezen hunne zielen genadig zij!.."

Nauwelijks had graaf Mathias Sandorf die plechtige woorden uitgesproken, toen eene verschrikkelijke ontploffing vernomen werd, die zoowel het geheele eiland Antekirrta als het Stadhuis op hunne grondvesten deed schudden. Het was alsof een hevige aardbeving de aardkorst deed golven en trillen. Het was alsof inderdaad de laatste dag aangebroken was!

Graaf Mathias Sandorf, Piet Bathory en Luigi Ferrato stormden naar buiten, terwijl de geheele bevolking van Artenak, ten hevigste verschrikt en beangst, in de grootste ontsteltenis hare woningen ontvlood.

Een verschrikkelijke zuil van vlammen, rook en stoom, vermengd met groote rotsblokken en kleinere steenen, en gepaard met een ontzettenden knal, schoot naar het luchtgewelf tot eene onmetelijke hoogte voort. Kort daarop vielen de harde lichamen, kletterend als hagel, rondom het eiland neer, en deden de wateren der Middellandsche zee in wilde golven hoog opstuiven, terwijl eene dikke wolk als een lijkfloers boven de oppervlakte bleef hangen. Die wolk had eene akelige loodkleur en verdween eerst langzamerhand.

Van het eilandje Kenkrof en van de drie ter dood veroordeelden bleef niets over. De uitbarsting had alles en allen vernietigd. De golven der zee sloegen met woest geweld te zamen over de plek, waar het eilandje gestaan had, en verstrooide wat er drijvende van overgebleven mocht zijn.

Wat was daar toch gebeurd? Dat is wel te gissen.

De lezer zal voorzeker niet vergeten hebben, dat het eilandje, als voorzorgsmaatregel tegen eene landing der Senousisten, geheel en al ondermijnd was; ook niet dat, voor het geval de drievoudige electrische kabelgeleiding, die het met Antekirrta in verbinding stelde, onklaar werd en buiten werking kwam, zeer gevoelige electrische toestellen in den bodem begraven waren, die men slechts met den voet had aan te raken, om den stroom te verbreken en de ontploffing van al de mijnen teweeg te brengen.

Ziet, dat was geschied. Een der veroordeelden, die op het eilandje rondzwierven, en misschien reeds op plannen ter ontsnapping bedacht was, had een dier toestellen bespeurd, had het houten omhulsel willen te voorschijn halen, dat allicht tot ondersteuning in zee kon dienen; maar daarop was de uitbarsting en de vernietiging van het geheele eilandje met al wat er op was, oogenblikkelijk gevolgd.

"God heeft ons de afschuwelijkheid van die terechtstelling willen besparen!" sprak graaf Mathias Sandorf diep ontroerd. "Wij allen moeten Hem daarvoor dankbaar zijn!"

Noch Piet Bathory, noch Luigi Ferrato waren in staat antwoord te geven.

Het huwelijk van Piet Bathory met Sava Sandorf werd drie dagen later in de kleine kerk van Artenak voltrokken. Bij die gelegenheid teekende dokter Antekirrt met zijn waren naam van Mathias Sandorf, dien hij voortaan zou blijven voeren, nu aan de gerechtigheid voldaan was.

Sava Bathory werd drie weken later officiëel door het Oostenrijksche gouvernement erkend als de erfgename van de niet verbeurd verklaarde goederen van graaf Mathias Sandorf. De brief van mevrouw Toronthal, alsook eene verklaring, die men bijtijds van den bankier had bekomen, waren voldoende om hare identiteit te bevestigen. Daar Sava nog geen achttien jaren oud was, werd haar alles, wat van het vorstelijk domein in Transylvanië, te midden van het Karpathisch gebergte gelegen, overgebleven was, teruggegeven, hetgeen nog een groot vermogen daarstelde.

Graaf Mathias Sandorf zou zelf het beheer zijner goederen weder hebben kunnen aanvaarden. In den loop der tijden was toch eene amnestie ten gunste der staatkundige veroordeelden uitgevaardigd. Maar al had hij ook openlijk zijn naam van Mathias Sandorf weer aangenomen, zoo verkoos hij toch aan het hoofd te blijven van de groote familie van Antekirrta. Daar zou hij zijn leven te midden van hen, die hem beminden, doorbrengen.

De kleine volkplanting breidde zich, door zijne onvermoeide zorgen, al meer en meer uit. Haar bevolkingscijfer verdubbelde in minder dan een jaar. Geleerden en uitvinders, door graaf Mathias Sandorf daartoe uitgenoodigd, kwamen er hunne ontdekkingen in praktijk brengen, die anders zonder zijne raadgevingen en zonder het onmetelijk fortuin, waarover hij beschikte, onvruchtbaar zouden gebleven zijn. Het eiland Antekirrta werd dan ook weldra de meest belangrijke plek van de Syrtische zee. Toen daarenboven het verdedigingstelsel van het eiland beëindigd was, kon de veiligheid daar volkomen heeten en behoefde niemand afgeschrikt te worden, zich daar metterwoon te vestigen.

Wat valt nu nog te vertellen van mevrouw Bathory, van Maria en Luigi Ferrato? Wat van Piet en Sava Bathory? De lezer zal beter hun geluk kunnen bevroeden, dan wij dit zouden kunnen beschrijven.

Wat ook nog te vertellen van Pescadospunt en Kaap Matifou, die tot de meest notabelen van de Antekirrtsche volkplanting behoorden? Als die twee goedige wezens iets betreurden, dan was het, dat zij de gelegenheid niet meer hadden, om zich toe te wijden aan, of zich op te offeren voor hem, die hen zulk eene toekomst bereid had!

Graaf Mathias Sandorf had zijne taak volbracht, en ware de herinnering weg te nemen geweest aan zijne twee mede-samenzweerders, professor Stephanus Bathory en graaf Ladislas Zathmar, dan zou hij zoo gelukkig geweest zijn, als een edelmoedig mensch op dit ondermaansche wezen kan, wanneer hij welvaart en geluk onder zijne omgeving verspreidt.

Men zal in de geheele Middellandsche Zee, zelfs in een der andere Oceanen van ons wereldrond, zelfs te midden der Gelukkige eilanden, geen enkele streek vinden, welker welvaart met die van Antekirrta kan wedijveren. Iemand die zulk een streek zou willen opzoeken, zou vergeefsche moeite doen.

Toen dan ook Kaap Matifou zich door zijn geluk overstelpt gevoelde, meende hij te moeten zeggen:

"Verdienen wij waarlijk, zoo gelukkig te zijn? Zeg, Pescadospunt verdienen wij dat inderdaad?"

"Neen, dierbare Kaap, neen!" antwoordde de trouwe makker van den reus. "Maar wat er aan te doen?... Wij zijn verplicht ons te onderwerpen en het noodlot te aanvaarden, wat ons beschoren is!"

Kaap Matifou zuchtte eens, maar antwoordde niet. Hij besloot met volkomen onderwerping zijn geluk te genieten.

EINDE.

INHOUD.

I. Het Presidio van Ceuta 1 II. Eene proefneming van Dokter Antekirrt 26 III. Zeventien malen! 56 IV. De laatste inzet 76 V. Aan Gods goede zorgen overgelaten 100 VI. De geestverschijning 117 VII. Een handdruk van Kaap Matifou 134 VIII. Het Ooievaars-feest 156 IX. Het huis van Sidi Hassan 179 X. Antekirrta 197 XI. Gerechtigheid 220

AANTEEKENINGEN

[1] De werkelijke diepte van de straat van Gibraltar is 300 tot 900 meter.--J.H.

[2] Een zeer afkeurenswaardige leer; want dat is de leer van: _het doel heiligt de middelen_ huldigen. Vert.

[3] En Nederland, waar vele Ooievaars wonen en welks naam toch op de muntstukken voorkomt? Vert.

[4] In Ned. Indië heeft men denzelfden drank, Sagoeweer genaamd, afkomstig van de Arenga saccharifera. Vert.

[5] Zou hier wel van alcoholische opgewondenheid kunnen gesproken worden? Mahommedaansche bevolkingen gebruiken uiterst zeldzaam alcoholische dranken, daarentegen geven zij zich te meer aan het gebruik of beter het misbruik van opium, van haschich of dergelijke narcotische verdoovingsmiddelen over. Jules Verne schijnt zich vergist te hebben. Vert.

Bij den Uitgever dezes zijn mede verschenen:

DE REIS om de WERELD in 80 DAGEN. Met 52 houtgravuren f 1.50 DE REIS naar de MAAN in 28 DAGEN en 12 UREN. Met 60 houtgravuren " 1.50 DE KINDEREN van KAPITEIN GRANT. Zuid-Amerika. Met 60 houtgravuren " 1.50 DE KINDEREN van KAPITEIN GRANT. Australië. Met 50 houtgravuren " 1.50 DE KINDEREN van KAPITEIN GRANT. Stille Zuid-Zee. Met 52 houtgravuren " 1.50 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Oost. Halfrond. Met 50 houtgravuren " 1.50 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. West. Halfrond. Met 60 houtgravuren " 1.50 VIJF WEKEN in een LUCHTBALLON. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden van Afrika. Met 75 houtgravuren " 1.50 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Luchtschipbreukelingen. Met 54 houtgr. " 1.50 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Verlatene. Met 54 houtgravuren " 1.50 NAAR het MIDDELPUNT der AARDE. Met 53 houtgravuren " 1.50 MICHAEL STROGOFF. De Koerier van den Czaar. Met 60 houtgravuren " 1.50 HET ZWARTE GOUD. Met 55 houtgravuren " 1.50 HEKTOR SERVADAC. De Vulkaanbewoners. Met 51 houtgravuren " 1.50 HEKTOR SERVADAC De Terugtocht naar de aarde. Met 74 houtgravuren " 1.50 AVONTUREN van DRIE RUSSEN en DRIE ENGELSCHEN. Gevolgd door "De Blokkadebrekers". Met 64 houtgravuren " 1.50 EEN KAPITEIN van 15 JAAR. De Walvischjagers. Met 51 houtgravuren " 1.50 EEN KAPITEIN van 15 JAAR. In Slavernij. Gevolgd door "Een overwintering in het ijs". Met 56 houtgravuren " 1.50 DE SCHIPBREUK van de CHANCELLOR. Gevolgd door "Martin Paz". Met 56 houtgravuren " 1.50 WONDERLIJKE AVONTUREN van een CHINEES. Gevolgd door "Muiterij aan boord der Bounty". Met 54 houtgravuren " 1.50 ELDORADO en het MONSTERKANON van STAALSTAD. Gevolgd door "Meester Zacharias". Met 51 houtgravuren " 1.50 HET LAND der BUITENSTE DUISTERNIS. De Pelterijhandel. Met 56 houtgr " 1.50 HET LAND der BUITENSTE DUISTERNIS. Het Drijvende Eiland. Gevolgd door "Een treurspel in de Wolken". Met 56 houtgravuren " 1.50 HET STOOMHUIS. De IJzeren Reus. Met 57 houtgravuren " 1.50 HET STOOMHUIS. De Waanzinnige der Nerbudda. Gevolgd door "Dokter Ox". Met 56 houtgravuren " 1.50 REIZEN en LOTGEVALLEN van KAPITEIN HATTERAS. De Engelschen aan de Noordpool. Met 128 houtgravuren " 1.50 REIZEN en LOTGEVALLEN van KAPITEIN HATTERAS. De IJswoestijn. Met 127 houtgravuren " 1.50 EENE VLOTREIS. Acht honderd mijlen op de Amazone. Met 56 houtgravuren " 1.50 EENE VLOTREIS. Het Raadselschrift. Gevolgd door "Een Drijvende Stad". Met 53 houtgravuren " 1.50 EEN LEERSCHOOL voor ROBINSONS. Gevolgd door "Van Rotterdam naar Kopenhagen". Met 69 houtgravuren " 1.50 DE WONDERSTRAAL. Gevolgd door "Tien uren op jacht". Met 91 houtgrav. " 1.50 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Een Hollander in de klem. Met 48 houtgr. " 1.50 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Schipbreuk en Redding. Met 51 houtgrav. " 1.50 DE ZUIDSTER. Het Land der Diamanten. Met 60 houtgravuren " 1.50 DE ARCHIPEL IN VUUR EN VLAM. Met 46 houtgravuren " 1.50 DE VONDELING van het FREGAT CYNTHIA. Met 24 houtgravuren " 1.50 MATHIAS SANDORF. Een verijdelde Samenzwering. Dokter Antekirrt. Met 39 houtgravuren " 1.50 MATHIAS SANDORF. De Middellandsche Zee. Met 36 houtgravuren " 1.50 HET LOTERIJBRIEFJE. Met 36 houtgravuren " 1.50