Part 5

Als alexander biden bome quã soe quam haer pape tegen hẽ wt te voete. Ende hi was gecleedt al mit huden. hi stõt ghetant als een hont: eñ sijn oren waren doergaet eñ daer hingen gulden ringen an mit preciosen steenen Die pape vraechde Alexander wat hi daer dede of wat hi wilde Alexander ãtwoorde dat hi syen wilde die heylige bomen vãder zonne eñ van die mane Die pape seide Op dat hi eñ sijn gheselscap zuuer ware eñ sõderlinge van wijuẽ. soe soude hijse sien eñ horen sprekẽ wat hi begeerde te wetẽ Mer hi seide dat der zõnen boom sprac des auõts als die zõne onder ginc eñ des morghens als si op soude gaen. eñ der manen boom des gelijcx Eñ die bomen stondẽ in een bosch int midden dat al omme bemuert was mit een muere Doe sij daer binnen gaen soe hiet die pape hẽ allen of doen haer costelicke clederen eñ schoenẽ eñ haer iuwelen Ende doe sij binnen gegaen waren so sagen sij schone bomen int middẽ staen eñ elck was wel C: voeten hooghe: eñ daer hinc balsame aen die daer of dropen eñ was ghelijc kryeken Ende die coninc eñ sijn gesellen raepten daer balsame om dat sij soe wel roecken. wãt die coninc leyde mit hẽ daer binnẽ wel drie C: van sijnen ridders Eñ om dat dese bomen schoon warẽ eñ mit balsame soe wel gheladen: soe meende alexander dattet daer veel plach te reghenen. Maer die pape swoer datter nye regen noch vogel of beeste en quamẽ Wãt hi seyde hẽ dat die bomen ghewyet warẽ inder zõnen eñ in[der] manen eere. eñ dat sij so lanc eñ so schone waren gewordẽ van heylicheden Doe wilde Alexander den boom offerhãde doen mer die pape verboetet hẽ: eñ hi hiet hẽ eñ sijn luden dat sij den boom anbedẽ eñ cussen souden Dese pape eñ die luden vã desen lande pleghen wel drie hondert iaer te leuen of meer.

Hoe Alexander sijn eerste antwoorde ontfinc vander zõnen boom

Cap. l:

Die pape seide tot alexander Hebt v herte eñ v gepeyns voor v: waer of dat ghi weten wilt mer en spreect niet mer peynst mitter herten eñ syet opwaert naden boom Ende hi sal v dan antwoorden soe wat ghi begheert te weten: want sij spreken gryexe eñ ioetsche tale beyde gader zeer wel Die coninck eñ sijn geselscap te samen wachten hẽ van quaden berade eñ sij sagen ten bome waert op Alexander peynsde of hi mit gheluc eñ seghe weder te lande keren soude Doe antwoorde hẽ der zonnen boom eñ seide Alexander ghi sult alle die werelt onder dijn bedwanc doen eñ onuerwõnen bliuen vã striden. eñ heere bouen alle die werelt wesen: mer nẽmermeer en coemt gi te lãde. Dit seide die boom in ioedtscher tale mit cleynre sprakẽ: Mer dit woort misquã alexander harde zeer eñ hẽ was leet dattet alsoe veel vã sinen ridders hoorden. eñ sij begonsten te weenen Eñ alexander [ver]boetet hẽ allen mit giften eñ mit dreygen dat sijt nyemãt en souden seggen dat sij gehoort haddẽ. eñ hi wilde bliuẽ om anderwerf ãtwoorde te ontfaen vander manẽ boom Mer die pape seide hẽ dat dit niet wesen en soude voor ter middernacht dat die mane rijsen soude Hier om so bleef alexander daer. eñ hildt mit hẽ Pernitasse eñ Fylotinen eñ Clytone s[~ij] neuen die cortelic wt gryekẽ gecomen warẽ: Wãt die mane seide hẽ dat hem nyemãt doot slaen en soude mogen eñ hier õ ontsach hi hẽ te min. eñ liet alle die ander ridders wten bosch gaen.

Hoe der manẽ boom Alexander anderwerf ãtwoorde

Ca:li

Alexander ghinc inwert totten boom mit sijn drie ridders eñ aenbede dẽ boom: eñ hi peynsde eñ begeerde te weten die stat daer hi in steruẽ soude Eñ als die mane began te risen soe ãtwoorde hẽ die boom in gryxer talen Alexander. uwẽ sterfdach naect zeer: Wãt int naeste iaer ter ix: maent sult ghi sterue te Babilonien: eñ het sal v doen een dijn vriendt daer ghijs niet op en meent Alexander weende harde zeer eñ sijn drie ghesellen die mit hẽ waren Doe wort Alexander in twijfelingen. oft hem eenich vã drien doen soude eñ: hẽ berouwede dat hijs niet gevraecht en hadde wye dattet hẽ doen soude Eñ aldus ghingen sij wt eten mer alexander en mocht niet eten vã droefheden

[Afbeelding: Hoe der zõnen boom Alexander die derde vraghe antwoorde eñ seyde:]

Hoe der zonnen boom coninc Alexãder die derde vraghe antwoorde

Cap: liij.

Als alexãder gegeten hadde so was hi zeere naerstich om voor den dage te comen totter zonnen boom om weder antwoorde te ontfaen vã dat hi begeerde Eñ hi ginc ter mueren waert vãden bosche mit die drie die mit hẽ waren Eñ doe sij tottẽ pape quamẽ vonden sij hẽ noch slapende eñ gedect mit huden bouẽ eñ beneden. want die ludẽ en hebben anders gheẽ slaeplakens Eñ bi hẽ lach een harde corste op een tafel vã balsame gemaect die hẽ des auõts gebleuẽ was. eñ daer bi lach een mes vã yuorien wãt in dat lãt en is gheen yser noch loot mer daer is alte veel gouts. noch die luden en hebbẽ daer gheen laken: Eñ die pape stont op eñ ghinc mit hẽ binnen: Alexander ginc staen voor der zonnen boom eñ aenbede hẽ Ende hi pensde wye hẽ doden soude eñ wat s[~ij]re moeder eñ s[~ij]re suster geuallen soude Als die zõne began te rijsen: soe antwoorde hẽ der zonnen boom in gryex aldus Alexãder Seydẽ wi v diẽ verrader die v ter doot brengen sal. so soutstu hẽ doden. eñ also soudt ghi dat dinc verdriuen dat immer gheschien moet Wãt ouer een iaer eñ ix: maendẽ sult ghi steruen te Babilonien in die stadt: Maer men en sal di dijn lijf niet nemen mit ysere noch mit stale noch mit metael noch mit siluere noch mit goude Wãt ghi sult mit fenijn vergeuen wordẽ Olymphias sal eẽ iãmerlicke doot steruẽ. eñ men salse onbegrauen latẽ om datse die vogelen eñ beesten eten sullen Dijn suster sal lãge in groter eeren bliuen: al en salse niet lãge leuen Ghi sult al die werelt onder v hebbẽ als een here. Nu gaet henen eñ ruymt onsen bosch eñ en vraghet ons niet meer. eñ vaert haestelijc ter poorten van Faciaten waert daer Porrius eñ dijn heer v wacht Die pape seide v hantgheslach eñ screyinge [ver]torent god zeer eñ dẽ heyligen boom Here coninc ruymt haestelic dat bosch. Veel ludẽ twijfelen wye dese antwoorde gaf. want die bomen en spreken niet: Sulcke luden segghen dattet een engel gods was Ander seggen dattet die duuel was: maer dat en gheloue ic niet Want die duuel en mach alle gepensen vandẽ mensche niet wetẽ. eñ hi en mach niet weten wat daer geschien sal. eñ al seit die duuel somtijt waer nochtãs veynst hi dicke logene Mer om dat stẽme seide al dat waer was soe houde ic nochtans dat sij vã gods wegen was.

Van Alexanders [ver]waentheden

Ca. liiij

Daer na voer alexander wech: eñ alle s[~ij] volck eñ sij quamen in een dal daer veel serpenten in waren die den steen Mirauden dragen in haren hals die schone warẽ: eñ dat heer wãner menich: Daer nae quã alexander onder wonderlijke beesten die hoofden haddẽ ghelijc leeuwen Ende daer mede quamen voghel grijpen die hẽ veel quaets deden ende dat heer weerder hem teghens mit speren eñ mit scutten sterckelijc. nochtans lieten si daer wel twee C: mannen doot: maer onder cleyn ende groot sloegen sij daer wel acht duysent beestẽ doot Hier nae quamen sij op een ryuiere ghehieten Ecclinas. eñ dat water is derdalf mijle wijt: eñ an elcke syde stont groot lanc riet dat meerder eñ langer was dan eenich boom wesen mochte. eñ dat riet lach al vol olyphãten. mer sij en deden alexãder noch sijn heer gheẽ quaet Eñ alexander voer mit sinen heer ouer dit water mit scepen vã ryet gemaect Eñ doe sij alle ouer waren so ontfinghense die wilde luden alle dat heer vriendelic Si vonden daer wilde wijuẽ in een water die schoen wit haer hadden eñ schone claere hudẽ Dese wiuen plegen dicwijle mannen te vaen eñ [ver]drenckense of sloeghense doot of brochtense ter doot mit haer grote luxurie Alexander vinc twee van dese wijuẽ die een huyt haddẽ soe wit als znee Van daer quamẽ sij opter ryuiere Gãgres die indẽ bybel Fyson hiet. eñ sij coemt wten paradyse Dese ryuiere is soe wijt datmen vãden enen oeuer anden anderẽ niet ouersien mach Daer nae quamẽ sij daer sy beesten võden die voor wten hoofde quamẽ groote hoornen die ghetant waren als een saghe: eñ vã dien sloegen sij doot viii M: eñ vier C:

Hoe Alexander der maechdẽ lant wan

Ca: lv.

Aldus voer Alexander doer dat wilde Indien eñ hi quã int eylant Faciaten. daer hi Porrius vant die alexander daer ontbeyde mit alle sijn heer Hier om beual alexãder den heeren die hi alle dat lant vã Persen eñ Medẽ beuolen hadde dat sy soudẽ doen maken grote lange colõpnen vã finen goude. eñ dat si alle sijn gesten daer in scriuen souden Eñ dat sijse by Porrius rade voeren soudẽ in dat hoochste Indien: eñ dat sijse verre ouer Liberbatus eñ Hercules palen setten soudẽ. Iae dat sijse oec tien voet hoger setten souden dan haer palen warẽ. wãt hi was dieper int lãt dan sij warẽ Nochtãs verloes hi daer wel M. eñ L: mãnen Seneca spreect van alexanders macht eñ van sinen rijcke aldus Die coninc Alexander was soe fyer dat sijn [ver]waentheit ghinc bouen alle mẽschelicheit. wãt doe hi die werelt [ver]wonnẽ hadde soe wilde hi oec dẽ hemel [ver]winnen Eñ hẽ quã in sijn sinnẽ dat Demetrius geseyt hadde datter veel werelden warẽ Daer om seide alexander: Ay mi keytijf dat ic binnẽ minen leuen een werelt niet ghewonnen en hebbe dat sal mi lange rouwen Nu liet Alexander in Indien een ruwaert eñ hi voer weder te Babilonien. Maer onder weghe dede hi tondere der maechden landt: soe dat sy hẽ tribuyt eñ tijnse gauen Eñ inden weghe quã hẽ die boetscap d[at] hẽ die boden brochten den seghe vã al Europẽ eñ sy gauen hẽ op alle haer lãt: eñ sy brochten hẽ grote presenten Eñ haer tribuyt was van der rijcker stat Cartagien eñ Spaengen lãt eñ van Cecilien eñ vã Gallien dat menighe mijle verre leyt. van Ardennen eñ vã Ytalien Eñ alle desen sijns ontbeyden hẽ in Babilonien mit menighe grote presentẽ Doe haeste hẽ alexander zeer derwaert om dat hi daer die heerlich[eit] van al[der] werelt õtfaen wilde. õ heer daer ouer te wesen Wãt doe hi in Indien soe diep gheuaren was so seide dat volc vãden lande gemeẽlic dat hi nẽmermeer steruẽ en mochte om dat hi so verre ouer Liberbatus eñ Hercules palen geuarẽ was: Hier om en hilt hi daer niet veel of wat hẽ die bomen geseit haddẽ. wãt hi gheloefde bet anderẽ Eñ aldus wort hi bedrogen Nu sult ghi horen hoe Alexander tot die Bracmannen voer

Hoe Alexander die Bracmãnen bestoet:

Ca. lvi

Alexander besocht die wõderen die in Indien warẽ so wilde hi oec der Bracmãnen lãnt winnen Doe seyndẽ hẽ die Bracmãnen aldus. danige brieuẽ Heere onuerwõnen coninc Wij hebbẽ gehoort vã uwe zeghe eñ eere. eñ hier in sijn wij zeer blijde van uwen ghelucke. Weet dat wi gheen dingen en hebbẽ daer ghi op õs om oerlogen derft. wãt ons goet is al gemeẽ: eñ wi eten alle eenrehande spijse Want schone dierbare clederen daer of laten wi ons ghenoegen mit eenre slouen Onse wijuen en blãcketten hẽ niet om datse ons te bet ghenoegen souden. want wympel cleder eñ crone dat is cyerheit mer gheẽ schoonheid: wãt gheen an[der] schoonheit en is dã ons die nature gelaten heuet Wij en hebbẽ anders gheẽ husen dan holen eñ haghedochtẽ eñ daer in wonen wi so lãge als wi leuen. eñ daer in laetmen ons leggen als wi doot sijn Wij hebbẽ eenen coninc maer dat en is daer õ niet dat ons eenighe rechters noot is: maer dat is alleen die edelheit. Want waer ouer soudemen rechtẽ daer nyemant en is die misdoet Als Alexãder die zeer wijs was dit vernam vã haren leuen so liet hijse vry eñ quijt vã alle oerlogen Doe screef hi aldus tot Didimus coninc vãden Bracmãnen

Hoe Alexander dẽ Bracmãnen weder screef

Ca. lvij

Van uwen zeden hebben wi dicwijls ghehoort dat v leuen niet en is ghelijc den leuen dat gemeenlic alle menschen leuen soe dattet ons dunct onmoghelic te wesen en dede dat wijt gehoort hebbẽ Hier om coninc didimus so biddic v dat ghi tot onser lieften ouer wilt scriuen. oft waer is dat wi vã v gehoort hebbẽ eñ maket ons vroet of ghi leeft om exempel te geuen vã uwen leuẽ Eñ dit doet ons: op dat als wi also v leuen horen: dat wi ons daer in kerẽ mogen oft ons alsoe geuallen mochte: Want leeringhe is een vry dinck eñ wijsheit en scaet niet alsmense tottẽ gemeenen profijt gebruyct Ghelijc dattet een barnẽde kaerse niet en scaet al ontsteectmen daer veel ander kaersen aen daer ander luden by syen. want haer licht en wort des niet te minre

Een antwoorde vã Didimus tot Alexander

Capit: lviij.

Didimus die coninc vãdẽ Bracmãnen antwoorde tot alexander aldus Heer coninc ghi versmaet onse bodẽ die wi tot v sendẽ als onwaerdige luden daer ghi nochtãs sulke nie maren vã ons gehoort hebt. Maer nv sal ic v van onsen zedẽ die waerheit segghen Die bracmãnen leuen een simpel leuẽ. eñ minnen alle suuerheit eñ haten alle onreynicheit Si en begeren anders gheen dinc dã die nature [ver]leent Onse lijftocht is simpel eñ onsẽ cost en is niet groot Want wi en begeren gheen lecker morseelẽ: mer wi eten onse spijse onderlinge alsoe die aerde draecht sõder grauẽ eñ ackerẽ Want wi en eten gheen dinc dat leeft. eñ hier om en wort onder õs nyemant zieck noch en quelet: Wy hebbẽ oec een zede dat nyemãt den anderẽ en helpet: want wi sijn altijts alle effen rijck. Hier om soe leuen wij sonder haet eñ nijt. eñ wi hebben alle effen grote armoede En aldus soe sijn wi alle effen rijck vã goede Wi en hebben onder ons gheen wet: wãt onder ons en is nyemãt die misdoet Wi en weten oeck niet vã arbeyde daermen an winnen mach. want die gyericheit is al quaet Ende soe wye datter mede beuãgen wort in sijn herte: sij brenct hem ter armoedẽ eñ scanden wãt die gyericheit en heeft gheen scande noch eynde. eñ soe die gyericheit meer crighet hoe sij meer begeert te hebben Wi en begeren gheen dinc dan dat wi steruen moeten sõder pijn Wij slapen sonder sorghe: eñ wi en eyschen vã nyemant dienst cleyne noch groot Wi sijn alle vry. sõder dat allene ons vleysch onderdaen is onser redene Eñ wi houden ouer felheyt dat wi ons gebueren dwingen souden om ons onderdaen te wesen die die moeder der nature ons ghelijc gemaect heeft. eñ die vader vã hemelrijc tot sijn rijcke geroepen heeft. daermen ewelick in leeft mit blijscappẽ Wij leuen gemackelic in onse holen wãt nyemant en derf ons daer in storen. Eñ wi en dragen oec gheen costelicke clederẽ: wãt wi decken ons al mit papelẽ alsoet tamelic is Wij en willen gheen vrouwẽ om oncuysheit mede te doen. mer om dat wi begeren kinderen daer aen te winnen Onder õs so en sterft nyemãt voor sinen vader eñ mitten doden en maken wij gheen feeste wãt het is mit ons alleens mitten minsten eñ mitten meestẽ: Maer uwe zede is dat ghi groot goet leght an den doden eñ ghi en laet der aerden niet hebben dat haer is: mer ghi ouerdect uwe dooden mit siluere eñ goude eñ ontneemt der aerden aldus dat haer toebehoort. In ons lãt en valt gheen plaghe want wi en ontsuuerẽ die lucht niet mit quaetheden daer die plagen om plegẽ te geschien Die wint eñ dat weder is in onsen lãden ghenoechlick nadẽ tijt vanden iare Wij en houdẽ anders gheen medicijn dã dat wi etẽ soberlic zuuere spijse: wãt vasten doet wel genesen eñ hout ons gesont Wij en plegen gheẽ spel. danssen noch roeyen noch tornoyẽ noch spel van dieren te maken: eñ wi en varen nergent om sulck spel te ansien. want die werelt eñ dẽ hemel geuen õs genoech schoonheden te ansien Wãt wi sien dẽ hemel dat hi schone eñ claer is. eñ allesins wel gecyert is mitten sterren en planeten. Oeck syen wi in die zee die gedaente vã purpure eñ oec van die visschen in menighen manieren daer in spelen ende springhen Dan syen wi voort hoe die zee die aerde allesins omme helset heeft: recht oft haer suster waer Wij hebben oec groote genoechte te syen op die groote weyden die al om ende om mit schoon groene bloemen staen die soe wel eñ soete ruken voor die ogen eñ voor den sin eñ daer hebbẽ wi veel genoechten in Wi hebben oec grote ghenoechte aen te sien die wilde bosschen eñ die groene bomen daer die vogelen soe schoon eñ soet op singhen Dit sijn die rijcheden der naturen eñ haer schoonhedẽ eñ weelden Wij en varen nimmermeer te lande noch ter zee om comenscappe te doen: wãt die rijcheden vã vremden landẽ en sullẽ nimmermeer onsen sin verwinnen Eñ wi en begeren niet meer vã aertschen goeden dan dat wi in armoeden leuẽ mogen blijdelic eñ sonder sorghe Wij en leren oec niet schone spreken wãt daer leyt loosheit in: eñ men becleet die logen mit schoonre talen also schone datter menich man mede bedrogen wort Wãt men ontschuldicht daer mede de misdadighen eñ men [ver]duystert daer mede dat recht Dã prijsen die ghene diet horen dẽ taelman eñ seggẽ dat hi wijs is: mer dit is een onsalich prijs die die cõsciencie besmettet Maer onder ons en doetmen dit nimmermeer. want wi hebben een zeer simpele sprake die altijts wel eñ waersprekende wesen moet Ende wi en willen tot gheenre scholen gaen: anders niet dan daermen leert dat sekerste eñ dat beste. wãt wi en leren anders niet eeren dã dat ouerste goet. Eñ ghi leert te vogelen eñ te doen dat genoechlic is uwẽ vleische Wij en offeren gode gheen beesten. noch en maken hẽ gheen grote costelicke tẽpelen eñ outaren als ghi doet Eñ v luden dunct datter gheen arm ludẽ en sijn die uwes goets te doen hebben Dat is groote misdaet want god wilt gheeert wesen om sijn grootheit mit suueren dienst sonder bloet te storten eñ te offerẽ Wãt alsmen hẽ bidt mit suueren woorden soe doet hi dẽ menschen genade Want god is selue dat woort daer alle dingen bi gemaect sijn eñ alle dingen behoet hout eñ voet Dat woort minnẽ wi. wãt dat heeft ons nv gegeuen onsẽ geest eñ ons leuen. Mer om dat god selue is gheest eñ leuen soe en machmen niet wel gewinnen sijn vrientscap mit desen aertschen goede: mer men wint sijn vrientscap mit suuerẽ leuen eñ datmen hẽ altijt dancke eñ loue Hier om segghen wi dat ghi onsalich volck bent. want ghi en [ver]staet niet dat v beghin is vandẽ hemel. eñ dat ghi maechscap hebt mit gode die alle dinc gescepen heeft Mer mit dorperlike dinghen besmet ghi uwe edelheit altemael om dat ghi die genoechte uwes vleysches volget na sijnre begeerten: ende dat ghi vercoren hebt eñ minnet alle dingen die comen vãder aerden: ende die minne daer of ontsuuert die lucht: dat water ende die aerde Noch doet ghi veel meer quaets want ghi sijt gode al of gegaen eñ ghi aenbedet dode luden recht of sij goden waren want sij sijn moortdadighe luden eñ vyanden die v tot alle scanden brengen

Hoe dat Alexander Didimus antwoorde

Ca.lix

Alexander antwoorde Didimus der Bracmãnen coninc aldus Sijn v dingen also als ghi seght: soe schijnt dat die Bracmãnen alleen leuen sonder sõden op dese werelt na dat v ghescrifte luydet Want ghi en gebruyct niet tot eenigen tijt die weeldicheit die die natuere ghegeuen heeft allen mẽschen eñ leuen naden auenturẽ ghemeen Aldus schijnt dat ghi luden alleene goden sijt oft ghi en acht op gode niet wãt ghi ontseght hẽ dat hi v geuen wil: eñ dit dunc mi bet sotheit wesẽ dan leuẽ na wijsheit

Hoe Didimus Alexãder antwoorde

Ca.lx

Didimus antwoorde hier op aldus Alexander Wij en sijn niet vryelinghen van deser werelt: mer wi sijn hier al gasten want wi en bliuen hier niet geduerich: eñ wij liden doer dese werelt als een pelgrim die tot sinen lande waert vaert so ontcõmert van alle dingen eñ so licht dat õs die sondẽ niet en beswaren. noch gulsicheit noch ãder quaetheit voor gode diemẽ gheenẽ mãtel makẽ en mach Mer wij haesten ons onsen wech ouerlijdende tot gode waert mit zuuere cõsciencien eñ mit een aensicht dat hẽ niet scamen en derf. Eñ wi en willẽ gheen godẽ wesen noch gode achterdeel doen Mer ghi mint tot uwer onsalicheit gode mit cleynre giften: Wij en sijn niet sculdich te verteren noch te begeren al dat wi syen. wãt dat en ware gheen besetheit noch eere Eñ god heeft meenich dinc opter werelt ghemaect om dattet die werelt niet oerbaerlic en ware. noch sonder hẽ niet en soude mogen staen Mer god heeft dẽ mensche gegeuen die nutscap vanden dingen die hi ghemaect heeft tot haren vryen wille die hi hem vry gelaten heeft: Eñ so wye hem dan mit vryen wille hout an dat quaetste eñ laet dat beste. die en vaert bi gode niet. mer hi verdient gods vyantscap daer mede

Hoe Alexander weder ãtwoorde

Ca:lxi

Alexander screef hẽ weder: eñ seide Ic en prijse voor gheen salicheit dat ghi v lant soe vry hiet. wãt het is bet een karcker dã lant om dat ghi nergents en gaet noch en vaert in anderen lãden. Eñ oec õ dat nyemãt op v en acht. Dit dunct ons een crancke salicheit: wãt ghi en sayet noch en plãt bomen noch en maeket huysẽ noch zalẽ. eñ dit dunct ons alle katyuicheit Aldus en gheeft õs gheẽ wõder dat gi leeft als beesten: mer datmẽ reyn leeft in weelden dat is een eerlic dinc Dat ghi mit vrouwẽ niet veel en sijt wye salt v mogen prisen Wãt uwe wijuẽ sijn onbequaem: het waer scãde dat se menich mã begeerde Mer wi gebruykẽ alle dat die aerde draecht mit vryen wille in ons te wachtẽ van sõden eñ ontscult te hebbẽ Aldus soe nam die tale een eynde tusschen alexander eñ die Bracmãnen Maer Alexander seide hier int eynde dat hi wel waer die alsoe dede Mer nochtans bleef Didimus voor eñ int achterste int beste Want sijn geloue schijnt alleheel der kerstenẽ gheloue ghelijc te wesen. daer hi seyt God is dat woort eñ biden woorde wordẽ alle dingen geschepen eñ onthouden

Hoe Alexander te Babilonien quam tot s[~ij]re doot waert.

Cap.lxij.

Als alexander bi Babilonien quã soe hiet hẽ een waersegger dat hi inder stat niet en ghinge: wãt sijn leuen lach daer an Hier õ liet alexander die stat staen eñ hi voer ouer in een stat gehietẽ Bursia daer doe nyemãt in en woende Een vã alexanders vriendẽ die Amoxarcus hiet die seide hẽ datmen gheen waerseggers gelouen en soude want sij plegen veel te lieghen Om dese woorden soe voer alexander te Babilonien binnen Doe seide Corbanes die waerseggher Gheen argher dinc en is aenden mẽsche dã dat een mẽsche plõper is om te doẽ s[~ij]s selfs oerbaer dan eens anders Als Alexander binnẽ die stat quam soe settemen hẽ een crone op s[~ij] hooft gemaect vã yuore eñ goude Eñ Porrius leyde hẽ an die een syde eñ Dari[us] broeder an die ander syde. Eñ als hi te rechte geseten was so quã groot volc voor hẽ eñ clageden hẽ ouer sijn rechters. eñ si vraechdẽ hem oft sinen wille was datmẽse soe iãmerlic tonder dede Als alexander dit hoorde soe dede hij alle sijn rechters doden voor die boden ogen. eñ hier na nam hi Hoaxanes Darius dochter te wijue: Eñ hij hiet dẽ Gryeken dat sij nemen souden vãden schoonsten eñ edelste maechden die hẽ best behaechden vãden ghenen die si wt alle lãden gebrocht hadden Hier na vergaderde hi alle dat ridderscap eñ goedese rijckelick eñ hi gaf hẽ groot goet alsoet elck begheerde: Eñ die oude ridders liet hi vry vã oerloghen. mer in haer stede sette hi iõgelingen Eñ die iõghelingen seidẽ daer zeer teghen: eñ sij baden hẽ dat hijse oec verlaten wilde: mer hi seide hẽ dat hijse om gheenrehõde bede verlatẽ en soude Die boden die hẽ geseynt warẽ wt alle landen eñ die hẽ die heerscappie vã alle landẽ op gauen: quamen tot hẽ mit ontallike presenten vã costeliken gulden iuwelen van gesteenten eñ van zyden wercke. als van wapenen van cronen eñ vã paerden Eñ dese ontfinc hi alle vriendelic eñ hi gaf hẽ schone presenten weder om Hier en binnen seynde hẽ Olymphias sijn moeder brieuen die spraken dat hi hem wachtẽ soude van Antipater dien verrader. want sy hadde anxt dat hi hẽ verradẽ soude. Als Alexander dese brieuen gelesen hadde soe ontboet hi sõder beyden Antipater dat hijs nergents õ laten en soude hi en quaem tot hẽ in Babilonien inder stat Hier om wort Antipater tornich inden weghe doe hi te Babilonien waert quã eñ hi dede maken een fenijn dat inder werelt gheen stercker wesen en mochte

Van Alexanders feest eñ zijn vermeten

Ca. lxiij