Part 4

Op een tijt sat alexander in een feeste eñ hi sat eñ at eñ dranc mit sinen voorbarigẽ heren soe dat hi al drõcken wort Eñ men began daer te spreken vã Philippus alexanders vader Eñ die heren begonsten Philippus te prysen: mer Alexander prees hẽ bouen sinẽ vader eñ verhief hẽ harde zeer Eñ dat meeste deel vã sinen heeren warens hẽ mede: om dat sij hem daer aen lief wilden seggen Maer daer was een ridder die Clitus hiet: eñ hi peynsde hi soude die waerheit segghen hi balchs hẽ wye wilde eñ hi prees meer Philippus. Doe wort alexander op hẽ zeer vertorent eñ hi greep een spere die een knecht in sijn hant hadde eñ hi doerstac dese Clitus die een out vroem ridder was: Eñ doe dese Clitus doot lach soe riep alexãder tot hẽ Besyet wat v Philippus nv helpẽ mach Maer des anderen daeghes als hi nuchteren geworden was eñ gedocht wat hi gedaen hadde soe wilde hi hẽ seluen gedoot hebbẽ vã rouwe. ende hi ghinc eñ wilde Clitus cussen Ende en haddent hem sijn vrienden niet benomen: hi soude hem seluen op die seluer stede gedoot hebbẽ Want hi bedochte hem seluen dat Clit[us] suster sijn amye was: ende dat hi oec om dese selue saeke ghedoot hadde Persemoene ende Fylatone ende veel ander luden van sinen genoeten Dit ghinc Alexander alte zeer beclagẽ. alsoe dat hi in veel daghen niet en at Tot dat hem geboden sijn heeren dat hi ate Eñ sonderlinge Calistines sijn gheselle die mit hem voor Aristotiles ter scholen ghinc. eñ dese was zeer wijs eñ hi was cortelic tot alexander gecomẽ om hem wat goets te raeden.

Hoe Alexander Calistines doode

Ca. xxxvij

Hier nae doe alexander weder becomen was eñ hi weder began te oerlogen soe verwan hi tweerehande volck die hẽ op gauẽ eñ brochten hẽ giften Doe gheboet alexander datmen hẽ aenbeden soude als een god Calistines laecte hẽ dit eñ hi seide dat hi pensen soude dat hi sterffelic ware Hier om wort alexander zeer gram eñ hi teech hẽ an dat hi vernomen hadde dat hi hẽ verraden soude Eñ hi dede hẽ alle sijn ledẽ of sniden sijn nose eñ sijn orẽ eñ sijn lippẽ: soe dattet elckẽ mensche ontfermde die hẽ sach Daer nae dede hi hẽ sluten mit wilden honden om datse hẽ verscoren eñ verbitẽ souden: eñ dat die luden die desen syen souden in deser pinen hẽ veruaren soudẽ. Lysimagus een ridder die Calistines discipel plach te wesẽ in s[~ij]re scolen die hadde ontfermenis op sijnẽ meester dat hi hẽ in deser pinen sach Eñ õ dat hi sijn pijne corten wilde soe gaf hi hẽ een cop mit fen[~ij]den dranc õ dat hi te eer steruẽ soude Hier om soe balch hẽ Alexander eñ hi dede hẽ werpen voor eenen leeuwe. nochtãs so liet die leeuwe desen ridder leuen. ende aldus verhief alexander hẽ seluen Mer om datter veel van sinen groten heeren hẽ niet en wilden ontfangen voor haren god: soe dede hijse iammerlijc doden: eñ hi seide hem alle verradenis aen

Hoe Alexander in Indien voer

Ca. xxxviij

Hoe alexãder hier na sijn vaert tot Indien maecte te varen Wãt dit is dat meeste lãtscap vã alder werelt: wãt in dit landt wonen xliiij. manieren van volck Eñ daer staen wel binnen vijf M: hooftsteden die al vol vã rijckheden sijn: wãt dat lantscap hout bi nae dat eẽ derdẽ deel vãder werelt In dit lant sijn alsoe veel wõders datment nyemãt en soude mogẽ vertellen Daer sijn so hoghe bomẽ diemẽ niet en soude mogen op schieten: Alsoe haest als alexander in desen lãde quam: so quam des conincx Porrius bode tegen hem eñ hi brocht hẽ brieuen daer aldusdanige woorden in ghescreuen stõden Hoe bẽt ghi soe sot eñ soe koen dat ghi onsen rijcke naekẽ dorst Ic rade v dat ghi peynset dat ghi een mensche bent. eñ en pijnt v niet tegen gode te doen Ghi moecht wel vernemen wye dat wi sijn want die auenture en vermach teghen ons niet Hier om soe beueel ic v dat ghi wederom te Gryeken waert vaert ende laet v hier mede ghenoegen Want weet dat voorwaer hadde ons v conincrijck ergent ghenoecht of hadden wijt begheert te hebben. onse broeders haddent lange sonder ghedaen Maer wi verõwaerdent als dreck of modder want het is onghelijc onsen rijchedẽ eñ hier õ en begheren wijs niet Eñ alexander en achte op desen brief eñ antwoorde niet want hi kẽnede wel dreyginghe eñ ouertale

Hoe Alexander in Indien eenen zone wan

Ca:xxxix

Iustinus seit Doe alexãder in Indien quã soe dede hi s[~ij]re ridderen ghesmide van haren scilden silueren maken eñ oec haer harnas Eñ cortelick hier nae soe quã hi voor een stat gehieten Mysa. mer dat volc datter binnẽ was en wilde hem niet weren want sij verlieten hẽ op haren god gehieten Liberbatus Hier om hiet alexander datmen die stat vermyden soude Eñ doe hieldt hi daer bi leggen mit sijn heer an eenẽ berch diemen heylich hiet: eñ dat en was niet verde vander poorten: Op desen berch wasset alsoe schone mit wewende ende wijngaert al ouer sonder oefenen Van deser stat voer alexander in eenre coninginnen lãt die Cleophilis hiet Dese vrouwe ghaf haer op in alexanders handen: mer sy breede haer seluen haestelick ende sy dede alexanders wille: Ende hier om gaf hi haer haer lant weder eñ haer vryheit. Ende aen deser vrouwen wan alexander een zone die sy alexander dede hieten: eñ dese alexander wort namaels coninck van Indien Doe vergaderde Porrius mit hem een alten groten heer om te striden tegen alexander Eñ alexander toech oec vast voort om tegen hẽ te striden Eñ beyde die battaelgien [ver]gaderdẽ eñ aen beyden syden bleef zeer groot volck doot Eñ int vergaderen vanden strijde soe reedt Porrius alexãders ors Pucifal doot Doe wort Alexander zeer veruaert eñ droeue om sijn paert: want hi was doe seluer in groter auenturen Eñ die gryeken quamẽ toe slaẽde haren heere te hulpe daer hi te voete stont. eñ daer bleef menich man doot eñ ghewont nohtans holpen sij Alexander wter noot Mer hi liet alle weere eñ gheuecht staen eñ hi nam Pucifael biden stert: eñ hi toecht an die een syde Want hi ontsach hem dattet die vã Indien gheroeft souden hebbẽ eñ dat en hadde hi om gheen goet ghewilt Dus toech alexander achterwaert eñ hi maecte tusschen hẽ beyden een bestandt xx dagen duerende Want binnen die tijt mochtmen ghenesen die gequetsten eñ die doden ter aerden doen nae haer waerdicheyt eñ verdiensten

[Afbeelding: Hoe dat Alexander Porrius eyschte te campe Eñ hoe hi Porrius õtboet dattet gheen eere en waer dat lantsherẽ so zere haer heer eñ volc auenturen souden]

Hoe Alexander Porrius eyschte te campe

Capittel xl.

Binnen deser tijt beryet hẽ Alexander dat hi Porrius beroepen soude te campe Eñ hi ontboet Porrius dattet scãde waer dat lãtsheren haer heer so zeer auenturen souden Eñ hi ontboet hẽ dat hi tegen hẽ te cãp quam man teghens man: eñ soe wye verwõnen bleef die soude sijn heer mede [ver]wonnen bliuen eñ onderdaen wesen dẽ ghenen dien verwõne Porrius was hier of zeer blijde eñ hi nam dẽ camp aen teghen Alexander Want hi mercte inden strijt dat alexander mer vier cubitus lanck en was. eñ hi was vijf cubitus lanc eñ oec groot eñ sterc Dus ontfinc Porrus dẽ camp te vechtẽ teghen alexander: hi verwõnen wye mochte. Hier en binnen ontteykende hem Alexander eñ voer indẽ berch daer Porrius lach eñ hi geliet hem oft hi copen wilde wijn ende vleysch Eñ doe hi voor Porrius quã: soe vraechde hẽ Porrius wat alexander dede. eñ hoe oudt dat hi was vã iaren Alexander antwoorde Onse coninc hout hẽ als een ionc man plach: want hi sit in sijn tente biden viere als hi ghewoen is eñ hi wermt hẽ Doe wort Porrius zeer blijde om dat hi teghen enen ouden man vechten soude. want hi was ionc eñ onuersaecht Doe antwoorde hi Wat meent alexander eñ waer voor hout hi ons eñ waer om en merct hi sijn outheit niet Alexander antwoorde weder Here ic ben een maet ridder. so dat ic ten nausten niet en weet wat alexander doet Eñ Porrius beryedt hem dat hi Alexander eenen brief gaf daer groot gedreych in ghescreuen stont. eñ hi gheloefde hem groot goet op dat hi desen brief alexander gaue: Ende doen zwoer Alexander seluer dat alexander dien brief sien soude oeck watter nae quame Eñ aldus voer hi weder te sijnen heer waert Daer na vergaderden dese twee coningen indẽ camp eñ als si vochten soe wareu sij lange in twifel in beyde dẽ herẽ wye dattet schoenste hadde: mer alexander was altijt op sijn hoede Eñ daer Porrius bi auenture op sijn volck sien soude soe stack hẽ alexander mitten swaerde een grote wonde eñ hi moest hẽ op geuen tot alexanders wille Doe dit dat volc van Indien sach so liepen sij op alexãder om dit te wreken Maer Alexander die badt hẽ dat sij hem een luttel woude horen spreken Ende doe verwanse alexander mit schonen redenen eñ woorden Alsoe dat sij alexander voor haren heere ontfingen eñ sij bleuen hem daer nae voort onderdanich.

Van Porrius rijcheyt eñ macht

Capit. xli

Alexanders hystorie seit dit vanden camp als voorseit is Mer Iustinus bescrijft dat Porrius van alexander zeer gewont was eñ oec geuãgen inden strijt daert ors Pucifael in doot bleef Eñ dat Porrius hier om so drouich was datmen qualic verbliden mocht dat hi hẽ liet ghenesen eñ dat hi ate eñ drõcke Eñ doen Porrius genesen was so gaf hẽ Alexander s[~ij] lant weder mit payse Hier na liet Porrius in die eer vã Alexander drie stedẽ maken Die twee in Pucifals naem dat Porrius doot sloech. eñ die derde hiet Mycia Porrius hadde in sijn heer xl. M. mans te voet eñ acht C. waghenen wel gebattaelgiert eñ gemãnet: eñ in alle syden waren scerpe zekelen daer aen ghemaect die zeere sneden. Hier toe hadde hi vier olyphãten die wel ten stride geleert waren õ die battaelgie daer mede te doer brekẽ Eñ elck olyphãt hadde een stercken toren op daer gewapẽde luden in warẽ eñ scutters Eñ die toernen warẽ binnen wel gespijst. eñ dit was eẽ sterc heer Porrius hadde oec een zale die xxx: colõpnen lanc was eñ die was wel gewrocht van finen goude Eñ die wanden daer of waren al van finen goude gedect vingers dick al ouer eñ ouer: daer binnen hadde hi een wijngaert mit rancken daer die scoten eñ die blad of gemaect waren al vã finen goude Ende die druuen waren gemaect vã mirande eñ vã cristale Daer waren oec an gemaect alte cyerlike asement camerẽ eñ slaepcamerẽ daer die wãden alte properlic ghemaect waren van finen goude: Daer waren in geset carbũkelẽ eñ ander preciose steenẽ Die doren vã desen palayse waren al yuorien Die balcken waren al van ybenen houte. eñ dit palays was al ouer gheweluet mit cypresse Eñ daer stondẽ in gemaect veel beelden groot eñ lanck van finen goude nochtan en waren sij van binnen niet hol Eñ elck beelde had in die hant eenẽ cop vã goude Daer stont oec een platamus vã fijnen goude die groot genoech was in dier gelijcke oft een gulden linde geweest hadde. Daer warẽ oeck veel nappẽ vã preciose steenẽ eñ van cristalle Eñ daer warẽ oec noch veel meer ongeloeflike scatten eñ duerbaer steenen eñ ontallicke duerbaer crudẽ Eñ al dit grote goet quã alexander al tsamen in sijn handen:

Hoe dat Alexander in een stat spranc

Ca: xlij

Nv dede alexander al sijn heer mit goude decken alsoe hi begeerde. alle sijn bãnieren dede hi van goude makẽ. Sy hadden daer so veel gouts dattet die ridders niet voeren en cõsten: nochtans ghingen mitten heer m. olyphãten geladẽ mit goude Al der beesten gesmide was gulden eñ het blicte harde verde mitter zõnen Eñ alle die wagenen vãden heer warẽ gemaect mit scerpe zekelẽ. Alexander hadde in sijn heer xij. C: karren die den heer volchden: Eñ hi hadde xxx: m: stouter ridders te paerder die in alle noot vroem waren Noch hadde hij drie C. M: man te voete Eñ op vijftich stercke mulen voerdemen des conincx harnas Daer waren oeck veel kemels buffelen eñ dromedarien die den heer volchdẽ mit vytaelge. mer dẽ last daer of en mochtmẽ niet [ver]tellen Alexan[der] reedt seluer voor sijn bãnieren: eñ hi verwan vierdhãde volc Mer doe woudẽ alle die heren vã Gryeken weder te lande keren Daer sprac hijse soe vriendelic toe dat sy hẽ beloefden mit hẽ te varen waer hi wilde Doe quã Alexãder tot eenre schoenre ryuieren: eñ daer doer soe voer hi in die zee in eẽ eylant daer hij dat volc dwanc dat Hercules daer geset hadde te wijlẽ dat hi Indien wan. Dit volc was zeer sterc eñ fel eñ quam fellic teghens Alexander mit xxx: dusent mans te voet eñ lx: dusẽt mans te paerde Mer noch dwancse Alexander mit stridẽ so dat sij ontvloden in een stat Subdractas gehieten ende daer beleyde hijse binnen Hier clam alexander eerst op die mure eñ hi spranc inder stat: eñ daer weerde hi tegen menighen man. Mer hi wort gescotẽ mit een gauelote benedẽ s[~ij] spene vã een man vã binnen: mer die man die hẽ schoet sterffer om Eñ Alexanders volck quã in gesprõgen eñ holpẽ hẽ wter noot:

Hoe Alexander die dõcker zee bestont

Ca. xliij:

Alexander wort vã sijnen vriendẽ wter stat gedragen eñ sij beclaechdẽ zeer Eñ alle dat volc vã binnen der stadt sloegen sij doot Hier gedoechde Alexander grote smerte eer hi ghenesen was Eñ hier bekende hi eñ seyde Al hout mi alt volck dat ic iupiters zone bẽ Dese wonde leert mi dat ic een sterffelic mẽsche ben wãt hi conste qualic genesen Eñ doe hi genesẽ was soe bereyde hi hẽ ter stont õ voort te varẽ Mer hi sende Polipertoene mit een schoen here in Babilonien wãt hi was mitten heer verladen: eñ hi was selue beradẽ dat hi die groote zee syen wilde eñ hi ghinc te scepe om dat lant te besien dat daer binnẽ lach Sinte Augustinus seit dat hi op die zee een hooft rouer vincg ghehieten Dyometes Doe vraechde hẽ Alexander wat verwoetheyt dat hẽ daer toe iaechde dat hi mit scepen in die zee voer rouen: Die rouer antwoorde wat duvel iaecht v dat ghi alle die werelt doer roeft Want õ dat ic mi auenture mit cleynre menichtẽ so hietmen mi rouer: eñ v hietmen coninc ende heere om dat ghi meer volcx hebt Want alsmẽ gerechticheit after laet soe en ist conincrijck anders niet dan diefte eñ groten roef. mer dat wi rouers hieten dat is om cleynẽ roef eñ moort die wi doen

Van Candax der coninginnen

Ca: xliiij

Hier mede liep die mare eñ Cãdax die coninginne vã dien lande die zeer subtijle was van sinnen seynde eenen scilder die wel beelden maken conste Eñ sy beual hem dat hi al sijn subtijlheit daer an leyde dat hi alexanders beelde wel maecte na sijn gedaente eñ dat hi haer dan dat brochte Want hier te vorẽ had Alexãder haer brieuen gesent vã grote vrientscap Sy sende hẽ een groot present vãden houte eñ van gout eñ preciosen gesteentẽ. eñ son[der]linge dieren eñ vogelen vã menige manieren Binnẽ dat dit geuiel soe quã candeles haer zoẽ haestelic tot Alexander gevlogen om succoers want hẽ wort s[~ij] wijf ontuoert Alexander settede Ptholomeus in sijn stadt eñ hi dede hẽ seluen hietẽ Antigone eenen matẽ ridder vã alexanders heer Eñ Ptholomeus gebaerde hẽ tot candeles of hi die coninc Alexander gheweest had. eñ hij seide tot alexander Antigone Gaet doet desen man succoers eñ wreeket ouer sijn vyandẽ Alexander nam mit hẽ vier M. rid[der]s: eñ voer mit candeles der coninginnẽ zone eñ hi vinck s[~ij] viandẽ eñ verloste s[~ij] vrouwe Hier om bedancte candeles Ptholome[us] zeer dien hi voor alexander hielt Doe begeerde Ptholomeus als heere dat hi begheerde sijn moedere te sien. mer hi wilde daer te voren seynden Antygone: eñ des was cãdeles harde blijde Aldus voer Alexãder tot die coninginne Candax oft hi Antigonus geweest hadde Doe dit die coninginne Cãdax vernã so quã sy tegen harẽ zone eñ sy cussede alexander zeer om dat sy hẽ eere doen wilde: eñ sy leyde hẽ in alle stedẽ in haer cameren eñ toende hẽ veel rijchedẽ Alexander antwoorde dat hi veel meer rijcheden ghesien hadde in Gryeken dã hi daer vant. Doe seyde die vrouwe tot hẽ Mi dunct immer dat ghi selue alexander bent Hi seide vrouwe ick en ben niet Doe leydẽ sy hẽ in die stat daer sy sijn beelde gheset hadde eñ dedet hem syen eñ sy seide Merct wel eñ besiet hier aen dat die coninginne Candax wijser is dan alexander Doe was alexander zeer veruaert eñ hi beclaechde zeer dat hi daer gecomẽ was Doe seide de coninginne En weest niet veruaert. ghi hebt minẽ zone trouwe gedaen eñ ic salt v lonen Si hieten v Antigonus die willen: maer ghi sijt mijn heer alexander Eñ sy brocht hem weder in sijn behout sõder vrese Nochtãs wilde hi haren ioncsten zone gedoot hebbẽ: om dz hi Porrius dochter te wijue hadde

Hoe Alexander doer die roetsche villede

Capittel xlv:

Binnen enen iare geuiel dit wõder Want alexander verwan Darius in die meye: eñ in die hoymaent verwan hi Porrius Daer nae indẽ oest nam alexander mit hẽ C: eñ l: heren vã Indien die alle die wegen kẽden. eñ hi voer wech õ dat hi alle die wildernissen van Indien sien wilde eñ hi toech doer dat groote santachtige lant dat daer leit: wãt in dat lant vantmen eerst zydẽ werck. eñ daer maectmen zydẽ clederen In desen wech haddẽ alt heer groten noot vã dorst. wãt sij en vondẽ gheen water Mer int heer was een ridder die een helm waters had gecregen mit groter pinen eñ die brocht hi mitten water tot alexander dat hijs loon woude beiaghen Doe nam alexãder den helm mitten water eñ storten wt voor dz heer eñ dese vromicheit benã menighen man sinen dorst Daer nae quamẽ sij tot eenre ryuiere die soe bitter was datter gheen mãnen of beesten of drinckẽ en mochtẽ Hier bi proeftmen dat eẽ mensch meer lijdẽ mach dan een beeste: Want vã groter noot soe licten sij som kout yser eñ som loot: eñ som drõcken si oec vryne eñ olye Ontrent noen quamẽ sij bi eenẽ berch daer sy alle dat volck naect sagen Eñ Alexander badt hẽ dat sij hẽ goet water wijsen soudẽ. mer doe scuylden sij alle neder: eñ men schoet vã ouer dat water nae hẽ: eñ doe decten sij hẽ te meer: Doe beual alexander õ dat hẽ des volcx [ver]wõderde twee C. vã sinen luden ouer die ryuiere te zwẽmen: mer als sij die helft ouer geuaren warẽ soe [ver]betense die water paerdẽ mit groter torment Doe wort Alexander so grã dat hi. C vã sinen leytsmãnen inder ryuiere dede werpen: eñ die water paddẽ haddense haest gegetẽ Corts hier na võden sij ludẽ die hẽ water wiseden. mer als sij totten water quamẽ soe hadden sij alden nacht genoech te doen om tegen die leeuwen te vechtẽ eñ tegen tygren eñ beeren daer sij hẽ mit pinen doer verweerden

Van den serpenten eñ anderen dieren die alexãder vreesden:

Capittel xlvi

Doe Alexander gecomen was tot zuuerẽ water so sloech hi sijn getelde viij: milẽ lanc eñ breet Eñ hi dede xv.C: vieren maeken wãt dat ontsien bitende dieren zeer Daer quamen doe alte veel scorpioenẽ ende terusten die veel quader sijn Daer na quamen menigerhãde serpenten. nv blauwe: nv rode. nv blonde nv scire nv witte: nv swarte. nv ander die die huyt guldẽ haddẽ Eñ te hãts wast vol gerufts dat dese serpẽten maecten: daer na quamen serpentẽ binnen den tenten die cãmen opt hooft haddẽ eñ sij hadden som twee hoofdẽ oft drie eñ haer ogen barndẽ als vuer Alexãder visyerde dat alles s[~ij] heer hẽ battaelgien soude tegen die serpẽten eñ elck soude sijn schilt voor hem houdẽ eñ sprieten eñ speren om die serpenten mede te wederstaẽ In dit geuecht verloes alexander xx. ridders eñ lx. knechts Daer nae quamen witte leeuwen also groot als ossẽ eñ die sloechmen doot mit sprieten Daer nae quamẽ grote eueren eñ pantheren opt heer Eñ daer na quamen vleermusen also groot als duuen Daer na quã een beest meere dan een olyphãt al swart mit drie hoofden Eñ eermen dit dier doden mocht: soe haddet ses en dertich gryekẽ ghedoot eñ liij: ander mannen want het verscoerdet al cleyn eñ groot daert op comen cõste Hier na quamen opt heer musen die groter waren dan vossen Eñ wat beestẽ dat die betẽ die bleuen ter stont doot. mer die ludẽ mochtẽ wel vander beten ghenesen Eñ hier om dede alexander sinen leytsmã doden

Hoe Alexander binnẽ Indien waert voer:

Ca: xlvij

Alexander quam hier na voor een poorte daer die poorters binnẽ hoorden seggen datmen alexãder mit wapenen niet en soude mogen dodẽ Doe visierden sij een ander dinc eñ schoten tot sinen volcke waert mit fen[~ij]de quattelen daer menich man of sterf Eñ Ptholomeus alexãders vrient was oec daer of ghequetst. soe dat alexander een cruyt indẽ drome gewijst wort dat alle dat fenijn verdreef Hier na quam hi tot enen hoghen berch daer groot volc op geuloden was Eñ men seide dat Hercules in dien berch bi wijlen was: mer eẽ grote aertbeuinge dreef hẽ van daer Desen berch wan alexander mit groter pijnen: eñ hi voer daer die gulden palen stõden die Liberbat[us] eñ Hercules setten: tot een teyken dat sij dat lant soe verde wõnen Doe wilde alexander wetẽ of die beelden die daer stõden binnen hol waren of vol. Eñ hi vant dat sij vol waren van finen goude gemaect Hier nae quã hi mit sijn heer daer hi een sterck groote beeste vant mit twee hoofden die getant was op haren rugge als een sage: eñ dit beeste beet hẽ twee ridders doot Eñ dit beeste sloechmẽ mit hamers doot wãt gheen spriet en mocht hẽ deren Daer nae quamen sij op een ryuiere daert heer sat eñ at daer quamẽ veel olyphãten op hẽ gelopẽ: Doe beual Alexander den Tessalen dat sij tegen die olyphãten trecken soudẽ eñ dat si voor hẽ driuen een cudde swijnẽ. want als die olyphãten horen geluyt vãden swijnẽ soe vlyen si Aldus soe sloegen sij doot viii C: eñ lxxx olyphãten eñ si sloeghen die tãden wt eñ voerdense mit hẽ. want het is precioes yuoer

Vanden wonderen die in Indien sijn

Ca. xlviij

Si voeren bet tot Indien waert in eñ quamen daer sij naect volc sagen eñ die waren acht voet lãc Die manier vã dit volc was dat sij altijt in die ryuiere warẽ eñ sij atẽ raeu visch: mer als sij bet naerder comen soudẽ om dit volc te besien soe dokẽ sij alle õder twater Dan daer quamẽ sij in een wout daer sij ludẽ vondẽ die hoofdẽ hadden ghelijc hõden Eñ daer sloech Alexander getelden eñ s[~ij] volc onstac daer menich vuer Mit dien rees een storm soe groot dat alle die tenten auerecht waydẽ. mer Alexander badt dẽ volc dat sij hẽ niet [ver]uaren en souden. Eñ hij seide hem dat dit die goden niet en daden. maer het was den tijt vanden iaer dat doe scheidẽ den herfs eñ den oest ende dẽ winter eñ hi beual dẽ volc dat si eten soudẽ. mer daer viel znee op hẽ soe groot als scaepẽ vlyesen alsoe datter v.C. mãnen of doot vielen Hier na viel groot hagel eñ vier te gader eñ binnẽ drie dagen hier nae en saghen sij die zõne niet Alexanders ridders seidẽ dat dit der goden wrake was: om dat een sterffelijc man also koen was dat hi varẽ dorst ouer Liberbatus eñ Hercules palẽ eñ sij waren gram. Doe quã alexãder ten berge vã Ethiopien eñ daer vant hi open Liberbatus hol: Dat was in een berch die al metalen of guldẽ scheen mer wye int hol ginc die moest in drie dagen steruẽ Wãt als Alexãder in een lant quã soe vraechde hi of daer eenich wõder in dat lant was. eñ als mẽ hẽ van enich wõder seide soe wilde hijt immer besien Het geuiel dat hi twee oude mãnen vãt doe hi in Indien was. eñ sij seidẽ hẽ van twee bomen die dieper int lant stõden Dat een was der zõnen boom eñ dander der manen boom eñ sij seiden elck wat hi begeerde te wetẽ Als alexander hoorde soe was hij grã eñ meende dat sij dit seiden om hẽ te bespottẽ. eñ hi wilde se doden Mer doe sijt hẽ zwoerẽ dattet waer was soe nam hijse mit hẽ eñ hi voer derwert Eñ als hi daer int lant quam soe vant hi daer alle tuolc gecleet mit hudẽ van pantheren eñ sulcke huden leydẽ sij onder eñ bouen daer sij sliepen eñ en hadden onder gheen bedden Dat volck en at anders niet dan colen gemaect vã edelen wyerooc eñ van balsame wãt dit wasset in dat lant zeer veel

[Afbeelding: Hoe Alexãder quã bijder zõnen eñ manen boom eñ hoe hẽ een pape te gemoete quam eñ was getant ghelijck een hont]

Vander zõnen eñ manen boom

Ca: xlix