Het Verloren Tooverland

Zij zette het wiegje in het kleine kamertje, dat aan de zitkamer grensde, en week dag noch nacht van de zijde van haar kind. Op straat reed zij hem in een klein mandenwagentje e...

--"Ja--maar op 't oogenblik kan ik je niet gebruiken--ik kan je nu niet zien," fluisterde zij, terwijl zij het kind weer op het kussen legde. Het koude zweet parelde van angst o...

En oogenblikkelijk stond Kaja op, droogde haar oogen en ging op een stoel naast het bed zitten. Oom Frans zat aan den anderen kant en over het doodsleger staken zij elkaar de ha...

Als een jaar later iemand hun één van beiden gevraagd had, waar de tijd gebleven was, zouden zij het noch voor zichzelf, noch voor anderen hebben kunnen verklaren, zoo waren ure...

Iederen morgen vraag ik de zon, die door mijn venster komt kijken; "Heb je Helle gezien?" "Ja, dat zou ik meenen!" zegt de zon dan. "Een oogenblik geleden heb ik juist bij hem d...

Het was of hij haar hoorde roepen, en hij stond op om haar te gemoet te gaan. Doch op hetzelfde oogenblik weigerden zijn beenen hun dienst. Hij viel achterover en sloeg met zijn...

Toen hij weg was, bleef zij nog lang naar den rammelaar in haar hand staan staren. Toen bracht zij dien hartstochtelijk aan haar lippen en kuste hem ééns en nog ééns en nog ééns...

Oom Frans had tot motto: "Eisch alles! Geef alles!" En hij nam nooit iets aan zonder innige overtuiging, suste nooit zijn geweten in slaap, noch voor zichzelf noch als het op an...

Zij stond nog in dezelfde houding met haar armen achter om haar hals geslagen, en zij keek hem aan met een paar oogen, die hem de zijne neer deden slaan; toen keerde zij hem plo...

Doch Kaja keek niet naar hem, haar oogen zochten oom Frans, die een paar ellen van haar af aan den anderen kant zat. Waarom keek hij toch niet eens op! Dat hij nu geen enkelen b...

"Hij draaide den sleutel in het slot om. En toen zij nog draalde en niet binnen durfde gaan, zeide hij: "Kom, stap over den drempel van je eigen heiligdom! Liefste! Liefste!"

En zoo gebeurde het. Iederen morgen zaten zij samen onder den ouden kastanjeboom--zij naaide en hij las haar voor--en iederen avond zong zij op oude, bekende zangmuziek haar eig...

"Ver--ver--" herhaalde Helle. Het klonk zoo mooi, vond hij, net als een sprookje, zooals vader vertellen kon, en voorloopig stelde hij er zich mede tevreden. Maar kort er na tro...

Schrijf! schrijf! Heerlijk Leven! Goed of kwaad, gering of groot, schrijf, wat gij wilt! Ik stel mij open voor het blijde, voor het droeve-- doch laat niet ledig de bladen wit....!

"Als een sterveling sterft, dan is 't als een schip dat verzinkt in de zee. De golven sluiten zich over den mast, de zee klotst en zwalpt als te voren."