Chapter 7

't Liep naar den winter, de dagen werden al korter en korter. En somber, somber werd 't op de oude smalle gracht; de regen droop van de bladerlooze boomen, zolderluiken klepperden in woeste windvlagen.

En meestal sinds Anna trouwde zat de moeder in de voorkamer aan het middelste raam, aan dat tafeltje waar toen dat mandje bloemen op gestaan had, naar buiten te kijken, naar de grauwe wolkmonsters, de staag stuwende wolkgevaarten en naar het vuile groenbruine water in de gracht. Als Rubrecht thuis kwam, in de schemering, vond hij haar daar nog zitten, onzichtbaar bijna in de schaduw van het penant tusschen de ramen. Dan placht hij zacht op haar te knorren, te zeggen, dat 't niet goed was, jezelf zoo melancholiek te maken door zoo in 't donker te blijven zitten, dan deed hij soms nog wel 's zijn best haar wat op te vroolijken, vertellend 't een of ander wat hij gehoord had op kantoor. Maar hij zag dan wel, dat ze toch niet luisterde .... en dan hield hij maar op met een zucht.

Nu en dan kwam Anna 's middags en 'n enkele maal ging de moeder ook nog wel 's naar haar en Wim. Anna was gauw gewend aan haar nieuwe leven, aan die nieuwe straat; ze had kennis gemaakt met de buren en onderhield conversatie met de vrouw van den jongen bakker op de hoek en met de dochters van een hoofdinspecteur van politie. Ze was altijd vol verhalen over al die menschen.

't Beviel haar allemaal uitstekend.

En ál minder begreep ze haar moeder, ál meer vervreemdde ze van haar. En over Wouter dacht ze haast nooit....

Wèl zei ze soms, dat ze zoo verlangde naar een kind, want dat 't zoo'n "vervulling" zou zijn. "Met de lange avonden ook, ziet u, je weet niet wat je aldoor doen moet...." Wim verlangde er ook zoo naar....

Dan glimlachte de moeder en zei niets. En Anna zag niet de oneindige treurigheid van dien glimlach.

XXX.

En eens op een laten avond--Rubrecht zat te dutten over de krant--werd heel zacht de buitendeur dicht getrokken. 't Was 'n stille avond. De maan scheen.

Moeder Rubrecht liep vlug over de stille gracht. Ze kwam een jongen man tegen, lang, krachtig gebouwd. Ze stak de straat over, recht op hem af. De onbekende bleef staan, verbaasd. "Ben jij 't Wouter," fluisterde ze, "goed .... goed .... ga maar gauw naar huis, vader zit zoo alleen .... ik ga naar de tuin...."

"Je hebt de verkeerde voor, juffrouw," riep de ander, "zoek je je zoon?...."

"Me zoon?" zei ze, peinzend, "me zoon? o ja! .... o ja! .... heb je 'm niet gezien?"

"Nee, hoor! .... niet gezien!....." zei de jongeman en stapte door. "Zeker gek!" mompelde hij.

Ze liep door tot aan een smal zijsteegje. Daar ging ze in. 't Liep dood, dat steegje, 't liep dood op een andere gracht. Heel aan 't eind stond een lantaarn, daar juist neergezet dat de menschen zien zouden, dat 't doodliep op 't water en er niet invallen.

Ze ging op den steenen walkant zitten en keek in 't zwarte water. Verderop scheen de maan, maar voor haar lag 't in de schaduw van de huizen.

Toen begon ze zacht te zingen een oud, oud kinderdeuntje:

"'n Karretje over den zandweg reed, De maan scheen helder, de weg was breed, De voerman lag te rusten...."

Verder kwam ze niet. En zoo zacht liet ze zich afglijden, dat er geen plomp was in 't water.

Nog wat kreunend geworstel alleen....

En één lange, bange kreet!....

Stilte toen....

* * * * *

De Uitgevers-Maatschappy "Elsevier" geeft uit en debiteert met klimmend succes

NATUUR en VERNUFT

*Verrassende uitkomsten van 's menschen speurzin en vindingrijkheid*

ONDER LEIDING VAN

Dr. N. G. VAN HUFFEL

*door deskundigen op verschillend gebied.*

Met *700* à *750* illustraties, waaronder *26* prachtige prenten in kleuren.

Twee honderd korte, boeiende, populaire artikelen over hoogst belangwekkende onderwerpen; en een *overvloed* van prachtige, pakkende illustraties.

Verschijnt in 24 afleveringen, à *45 cent* per aflevering, die te zamen 2 dikke deelen van 400 bladz. elk zullen vormen.

Deel I is verschenen.

* * * * *

*Een boek, dat de beschaafde leek NOODIG heeft!*

DE MEESTERWERKEN DER BEELDHOUWKUNST EN DER BOUWKUNST

uit den vroegsten tot in dezen tijd

door

MARCEL LAURENT,

Hoogleeraar aan de Universiteit te Luik

EN

W. A. E. VAN DER PLUYM.

Met 350 à 400 groote en kleinere afbeeldingen tusschen den tekst en 13 buitentekstplaten in kleuren en in tint.

Dit boek wordt uitgegeven in 4o formaat, en gedrukt op kunstdrukpapier; het verschijnt in 12 afleveringen, die te zamen _een dik deel_ van omstreeks 400 bladzijden zullen vormen.

De prijs per aflevering is vastgesteld op slechts 45 cent; bij de verschijning van de 12de zal een mooie _stempelband_ verkrijgbaar worden gesteld (tegen een lagen prijs).

UITGEVERS-MAATSCHAPPY "ELSEVIER".

Transcriber's Notes

- Throughout the book: lines consisting of full-stops have been replaced by extra vertical space in the HTML-version.

- Throughout the book: paragraphs ending in a series of full-stops have retained these full-stops.

- Although spaced en-dashes are and were common in Dutch typography, the print original used the "English" method of clothed em-dashes, and this choice has been retained.

- Page 9: deleted rectangles at the top of the page in the TXT version.

- Page 9: replaced rectangles by a hyphen at the bottom of the page in the TXT version.

- Page 53: corrected "conversatoire" to "conservatoire" (_conservatory_).

- Page 63: normalised the ellipsis in "zeker!..": "zeker!..."

- Page 72: corrected "ergenis" to "ergernis" (_irritation_).

- Page 76: normalised "symphatieke" to "sympathieke" (_sympathetic_).

- Page 98: removed extraneous closing quotes from "wel verwonderen, dat ik".

- Page 99: removed extraneous closing quotes from "niet, Wouter .... maar vijftig gulden".

- Pages 114/115: removed extraneous closing quotes from "o God, o God!"

- Page 120: normalised the chapter number by adding a full-stop: "XIII" became "XIII."

- Page 124: normalised the chapter number by adding a full-stop: "XIV" became "XIV."

- Page 126: added missing closing quotes to "niet anders kon, hè?".

- Page 144: removed extraneous closing quotes from "toen werd alles stil....".

- Page 149: added missing full-stop to "keek hem smeekend aan".

- Page 154: inserted an em-dash between "genoeg" and "van" to preserve the cadence: "Houd--je--wel--genoeg--van--Wouter?"

- Page 156: normalised "lichtzininig" to "lichtzinnig".

- Page 167: removed extraneous comma from "waarachtig, alleen voor jou....".