De psychologie der sexen: De sexen in hare verhouding tot de maatschappij

Part 86

Chapter 861,373 wordsPublic domain

[435] Zelfs Balestrini, die tegen het straffen van afdrijving is, is er geen voorstander van. "Overal, waar afdrijving een maatschappelijke gewoonte wordt", merkt hij op (op. cit., p. 191), "daar is ze de uiterlijke verschijning van den achteruitgang van een volk, en veel te diep geworteld door de enkele poging de uiterlijke verschijning te onderdrukken".

[436] Vergelijk Ellen Key, Eeuw van het Kind, hoofdst. I. Hirth (Wege zum Heimat, p. 526) is er ook tegen afdrijving aan te moedigen, hoewel hij feitelijk niet de zwangere vrouw zou willen straffen, die miskraam opwekt. Ik wil speciaal de aandacht vestigen op een kundig en overtuigend artikel van Anna Pappritz ("Die Vernichtung des keimenden Lebens", Sexual-Probleme, Juli, 1909), die beweert, dat de vrouw niet de eenige beschermster is van het embryo, dat zij draagt, en dat het niet in het belang is van de maatschappij en zelfs niet in haar eigen belang, als zij vrij zou zijn het naar believen te vernietigen. Anna Pappritz geeft toe, dat de tegenwoordige barbaarsche wetten met betrekking tot de afdrijving gewijzigd moeten worden, maar zij staat er op, dat ze niet moeten worden afgeschaft. Zij stelt voor (1) een zeer verminderde straf op de afdrijving; (2) deze straf uit te strekken tot den getrouwden of ongetrouwden vader (een maatregel, die in Noorwegen reeds in praktijk wordt gebracht, zoowel voor afdrijving als voor kindermoord); (3) verlof voor den medicus om miskraam op te wekken als er goede reden is om erfelijke degeneratie te vermoeden, en als de vrouw verkracht is geworden.

[437] Vergelijk Dr. Max Hirsch, Sexual-Probleme, Jan., 1908, p. 3.

[438] Bausset (op. cit.) noemt verschillende maatschappelijke maatregelen ter verzorging van de zwangere vrouw en de kraamvrouw, die er toe zouden leiden misdadige afdrijving te verminderen.

[439] Gomperz, Greek Thinkers, dl. 1, p. 564.

[440] F. E. Daniel, President of the State Medical Association of Texas, "Should Insane Criminals or Sexual Perverts be Allowed to Procreate?" Medico-legal Journal, Dec., 1893; id., "The Cause and Prevention of Rape", Texas Medical Journal, Mei, 1904.

[441] P. Näcke, "Die Kastration bei gewissen Klassen von Degenerirten als ein Wirksamer Socialer Schutz", Archiv für Kriminalanthropologie, Bd. III, 1899, p. 58; id. "Kastration in gewissen Fallen von Geisteskrankheit", Psychiatrisch-Neurologische Wochenschrift, 1905, No. 29.

[442] Angelo Zuccarelli, "Asessualizzazione o sterilizzazione dei Degenerati", L'Anomalo, 1898-99; No. 6; id., "Sur la Nécessité et sur les Moyens d'empêcher la Réproduction des Hommes les plus Dégénérés", Internationaal Congres der Crimineele Anthropologie, Amsterdam, 1901.

[443] Näcke, Neurologisches Centralblatt, Maart 1, 1909. Het oorspronkelijke verslag van deze operaties wordt gegeven in het Psychiatrisch-Neurologische Wochenschrift, No. 2, 1909, met een commentaar van instemming van den redacteur, Dr. Bresler. Wat de castratie in Amerika aangaat, zie men Flood, "Castration of Idiot Children", American Journal Psychology, Jan. 1899; ook, Alienist and Neurologist, Aug., 1909, p. 348.

[444] Waarschijnlijk kan castratie vooral gunstig blijken te zijn in het geval van zwakzinnigen. "In Somersetshire", zegt Tredgold ("The Feeble-Mind as a Social Danger", Eugenics Review, Juli, 1909) "heb ik gevonden, dat van een totaal aantal van 167 zwakzinnige vrouwen, bijna twee vijfde (61) kinderen hadden gekregen, voor het meerendeel onwettig. Bovendien is het niet ongewoon, maar veeleer regel, dat deze arme meisjes telkens opgenomen worden in de kraaminrichtingen van het werkhuis, en het gemiddelde aantal van de kinderen, die ze ieder hebben, is waarschijnlijk drie of vier, hoewel zes ook niet ongewoon is". In zijn werk over Mental Deficiency (blz. 288-292) toont dezelfde schrijver aan, dat de voortplanting door de geestelijk zwakken in Engeland is "een verschrikkelijk en ver verspreid kwaad".

[445] Dit voorbeeld wordt aangehaald door Ledermann, "Skin Diseases and Marriage", bij Senator en Kaminer, Health and Disease in Relation to Marriage.

[446] Opnieuw verwijs ik hier naar Leas leerzame History of Sacerdotal Celibacy.

[447] In Engeland worden jaarlijks 35.000 candidaten voor de marine afgekeurd, en hoewel de physieke eischen voor de inschrijving in het leger tegenwoordig buitengewoon bescheiden zijn, wordt er geschat door Generaal Maurice, dat ten minste zestig percent nieuwelingen, en zij, die nieuwelingen hadden willen wezen, teruggezonden worden als ongeschikt. (Zie b.v., William Coates, "The Duty of the Medical Profession in the Prevention of National Deterioration", British Medical Journal, Mei 1, 1909). Men kan nauwelijks aannemen, dat mannen, die niet goed genoeg zijn voor het leger, wel goed genoeg zijn voor de groote taak van het scheppen van het ras der toekomst.

[448] De erkenning van epilepsie als een reden om geen nageslacht te verwekken is niet nieuw. Men zegt, dat in de archieven van de stad Luçon een geval vermeld wordt, waarin epilepsie geoordeeld werd een geldige reden te zijn voor het verbreken van een verloving (British Medical Journal, Febr. 14, 1903, p. 383).

[449] British Medical Journal, April 14, 1906. In Californië en sommige andere plaatsen in Amerika, schijnt het, dat bedrog met het oog op den gezondheidstoestand een reden is tot het nietig verklaren van het huwelijk.

[450] F. Galton, Inquiries Into Human Faculty, Everyman's Library edition, blz. 211 et seq.; vergelijk Galton's verzamelde Essays in Eugenics, onlangs uitgegeven door de Eugenics Education Society.

[451] Voor een verslag aangaande de methode en de resultaten van het werk in scholen, zie men Bertram C. A. Windle, "Anthropometric Work in Schools", Medical Magazine, Feb. 1894.

[452] De meest bekende stappen in deze richting zijn in Duitschland gedaan. Voor een verslag van de proef te Karlsruhe zie men Die Neue Generation, Dec. 1908.

[453] Wiethknudsen (zooals aangehaald is in Sexual-Probleme, Dec. 1908, p. 837) spreekt in sterke bewoordingen, hoewel toch niet te sterk, over de dwaasheid van een willekeurige premie op de voortplanting.

[454] Van wetenschappelijke zijde wordt er, behalve van de vruchtdragende methoden der statistische biometrie, die wij reeds genoemd hebben, veel verwacht van werk, dat in die richting gedaan wordt door Mendel: zie W. Bateson, Mendel's Principles of Heredity, 1909; ook W. H. Lock, Recent Progress in the Study of Variation, Heredity and Evolution, en R. C. Punnett, Mendelism, 1907 (Amerikaansche uitgave, met een belangwekkende voorrede van Gaylord Wilshire, uit socialistisch gezichtspunt, 1909).

[455] De studie van de juiste voorwaarden voor de voortplanting is zeer oud. In den nieuweren tijd vinden we, dat zelfs het allereerste Fransche medische boek in de landstaal, het Régime du Corps, geschreven door Alebrand van Florence (die dokter was bij den koning van Frankrijk), in 1256, grootendeels aan deze kwestie gewijd is, waarover het veel goede raad geeft. Zie J. B. Soalhat, Les Idées de Maistre Alebrand de Florence sur la Puériculture, Thèse de Paris, 1908.

[456] Hesiodus, Works and Days, II, 690-700.

[457] Dit is lang de aangenomen opinie geweest van medische autoriteiten, zooals men kan beoordeelen uit de verslagen, twee eeuwen geleden samengebracht door Schurig, Parthenologia, blz. 22-25.

[458] De bewering, dat de beste leeftijd voor mannen voor de verwekking gemiddeld eerder voor de veertig ligt dan daarna, beteekent in het geheel niet, dat er een "kritieke" leeftijd bij mannen bestaat, die overeenkomt met het climacterium bij vrouwen. Dit is soms beweerd, maar men is het er niet over eens. Restif de la Bretonne (Monsieur Nicolas, deel X, p. 176) zeide, dat op den leeftijd van veertig de teerheid van het gevoel begint te vermeerderen. Fürbringer meent (Senator en Kaminer, Health and Disease in Relation to Marriage, deel I, p. 222), dat er een bepaalde wending is in het leven van een man tusschen den leeftijd van de vijftig en de zestig, wanneer de begeerte en de potentie verminderen. J. F. Sutherland zegt ook (Comptes-rendus Congrès International de Médecine, 1900, Section de Psychiatrie, p. 471), dat er bij mannen een verandering is in het vijf en vijftigste jaar, gelijkend op het climacterium bij vrouwen, maar alleen maar bij een bepaald aantal mannen. Het schijnt wel, dat bij de meeste mannen het afnemen van het sexueele gevoel en de potentie zeer geleidelijk is, en dat het zich het eerst uit in een vergroote macht om zich te beheerschen.

[459] Bij dieren zegt men ook, dat die welke in het voorjaar geboren worden, de beste zijn.

[460] De resultaten van Bossi zijn opgesomd in de Archives d'Anthropologie Criminelle, Sept, 1891. Alebrand van Florence, de medicus van den Franschen koning in de dertiende eeuw, raadde ook verkeer aan een dag na het einde van de menstruatie.

End of Project Gutenberg's De psychologie der sexen, by Havelock Ellis