# Glossarium eroticum linguae Latinae sive Theogoniae, legum et morum nuptialium apud Romanos explanatio nova

## Part 1

Book page: https://www.cyberlibrary.org/la/books/glossarium-eroticum-linguae-latinae-sive-theogoniae-legum-et-mo-6e5e6fb7/index.md

GLOSSARIUM EROTICUM

LINGUAE LATINAE,

SIVE

THEOGONIAE, LEGUM ET MORUM NUPTIALIUM

APUD ROMANOS

EXPLANATIO NOVA

EX INTERPRETATIONE PROPRIA ET IMPROPRIA ET DIFFERENTIIS IN SIGNIFICATU FERE DUORUM MILLIUM SERMONUM,

Ad intelligentiam Poetarum et Ethologorum tam antiquae quam integrae infimaeque latinitatis;

Auctore P. P.

PARISIIS,

APUD AUG.-FR. ET PR. DONDEY-DUPRÉ, BIBLIOPOLAS,

Via dicta Saint-Louis, N. 46,

NECNON VIA DICTA RICHELIEU, N. 67.

M D CCC XXVI.

TRANSCRIBER'S PREFACE

This transcription is based upon Pierre-Emmanuel Pierrugues' original edition of 1826. There exists also a _Thesaurum Eroticum Linguae Latinae_ edited by a certain Carolus Rambach (1833, Stuttgart) which contains the same text but does not acknowledge Mr. Pierrugues' text. According to a "Bücher-Lexikon" from 1838 Rambach's book is merely a reprint:[TR1]

"Soll nur ein mit veränd. Namen des Hrsgeb. veranstalt. Wiederdruck des von Pierhugues (Paris 1826) hrsg. Werkes sein."

Non-trivial changes applied by the transcriber are described in footnotes.

[1] "Allgemeines Deutsches Bücher-Lexikon oder vollständiges alphabetisches Verzeichnis aller von 1700 bis zu Ende 1834 erschienenen Büchern, welche in Deutschland und in den durch Sprache und Literatur damit verwandten Ländern gedruckt worden sind" (1838, 8. Band, Hrsg. Otto August Schulz)

LECTORI ERUDITO.

Dicendo aut scribendo de rebus eroticis, eadem nuditate verborum ab initio utebantur Romani; sed cum sensim spurcata evaderet, dissoni medici et jurisperiti, more technicorum, singularem sibi sermonem instituerunt; optimates vero literatique, urbanitatis causa necnon pueritiae reverendae, metaphoricam linguam sibi finxere, plebe retinente primam illam impolitam, quam Martialis appellat _latine loqui._ Hac fuse usi sunt Lucilius, Catullus, Martialis, parciusque Naso, Horatius, Tibullus, Propertius et aliqui scriptores etiam pudicissimi. Secunda lingua in libris, tum de jure tum de medicina, quaerenda est; tertia inprimis conflixere Plautus, Persius, Juvenalis, Petronius, Seneca, imo Tertullianus et ipse Civitatis Dei auctor sanctissimus, vitia omnes vario quamquam modo objurgantes.

Nemo sane doctus nescit hujusce praesertim tertiae linguae scientiam quam maxime necessariam esse studiosis satyricorum et ethicorum, et eo difficiliorem intellectu nobis in diem fieri, quo longius abest ab origine sua, fere omnino obsolefactis moribus, quos vel expressim vel metaphorice referebat.

Deficiebat tamen lexicon speciale in quo translationes sermonum et lusus in verbis explanarentur, et voces ambiguae ad rem peculiarem reducerentur.

Hoc opus non leve, erudite lector, ausus sum inchoare, et peritioribus trado ab illis emendandum et perficiendum. En igitur accipe libens hunc diuturni mei laboris fructum, GLOSSARIUM nempe EROTICUM _linguae latinae_, in quoquidem, nisi tanti rem ponderis manu forte impari tractaverim, omnia quaecumque apud Romanos seu ad theogoniam, seu ad leges, mores et ritus nuptiales, ac vitae usus diversos, victum, vestitum, voluptatesque antiquitus pertinuerunt, uno quasi adspectu poteris percensere, luculenter explicata duorum fere millium locutionum interpretatione, innumerisque auctorum exquisitissimorum exemplis illustrata et confirmata. Subjunguntur facili nexu intertexta: 1° etyma satis multa, quibus fit plenior vocabulis significatio; 2° notitiae de plerisque eroticis scriptoribus, quorum carmina hodie desiderantur; 3° ampla proverbiorum de amore series undequaque ex veterum libris selecta: quae cuncta quamdam tibi utilitatem una cum sensu non ingrato adlatura spero.

Nunc esto mihi judex benevolus, candide lector; sed illud praecipue persuasum habeas velim, hoc libro, unice literas adjuvare in animo fuisse mihi, et, resputis morum innocentiae infestissimis Meursii aliorumque recentiorum obscenitatibus, inter praetextata verba caste semper scribere caste legentibus.

Lutetiae Parisiorum, M D CCC XXVI.

A VOLUPTATIBUS

A VOLUPTATIBUS: Munus palatinum a Tiberio institutum.

"Novum denique officium instituit _a voluptatibus_, praeposito equite romano, T. Caesonio Prisco." —Suet., _Tib._ 42.

"Dein revolutus ad vitia, seu vitiorum imitationem, inter paucos familiarium Neronis adsumptus est, elegantiae arbiter; dum nihil amoenum et molle affluentia putat, nisi quod Petronius approbavisset. Unde invidia Tigellini, quasi adversus aemulum, et scientia voluptatum potiorem." —Tacit., _Annal._ XVI, XVIII, 3.

Jam antea praemium publicum ediderant reges Persarum, dandum ei qui novum genus voluptatis repertum a se probaret. (_Dolet, de Praeposition._, tom. II, _col._ 1707.)

ABACTIVUS: Abortivus.—Ab _abigere_. (L. IV, _ff. de extr. crim._ L. VIII, _ff. de Sicariis_. L. XXXIX, _ff. de Poenis._)

ABDICATIO: Instrumentum publicum quo pater filium non tantum exhaeredem scribebat, sed e familia sua et etiam nomine suo rejiciebat. Summum jus patriae potestatis ex Graecorum legibus, Romae translatum. (V. l. VI. _Cod. de Patria Potest._)

Patri licita erat _abdicatio_: 1° si filius frequenter foris noctui cubuisset; 2° si comessaretur (Vide COMESSARI); 3° si libidinibus foede incumberet (_Lucian. in abdicato_, p. 723); et etiam si patris imperium detrectaret. (_Quintil. Declamat._ 283.)

ABDICARE: Abdicationem inscribere.

"Augustus Agrippam, ob ingenium sordidum et ferox, _abdicavit_." —Suet. _Aug._ 65.

"Mavult pater filium corrigere quam _abdicare_." —Quintil., _Inst. Orat._ VII, 4.

ABDITIVUS: Abortivus. (_Fest._) — Verbum antiquum et obsoletum pro abstracto et avulso.

ABDOMEN: Viri pudenda. (_Non. Marc._)

"Quin jamdudum gestit moecho hoc _abdomen_ adimere, Ut faciam quasi puero in collo pendeant crepundia." —Plaut. _Mil._ V, 5 sq.

"Cupidinem atque appetitus, postremam mentis portionem, infernas _abdominis_ sedes tenere, ut popinas quasdam et latrinarum tenebras, diversoria nequitiae et luxuriae." —Apul. _de Dogmat. Plat._

ABEONA, ADEONA: Deae secundarii ordinis, puerorum interducae, quum primum gradi incipiebant.

"Juno selecta et regina, Jovisque soror et conjux; haec tamen interduca pueris; et opus facit cum _Abeona et Adeona_." —Aug. _Civ. Dei_, VII, 3; ibid. IV, 21.

ABIRE IN SEMEN: Quasi liquescere abundantia retenti seminis.

Poenas do quoque, quod satis superque est, _In semenque abeo_, etc. —_Priap. Carm._ LXXVIII. 15 sq.

ABLUERE: Accurate _abluebant_ se Romani post rem veneream, et quasi religiose. Utebantur ad hunc usum solio cylindraceo, ex ligno aut aere confecto. Stabat loturus immersus aquis ad umbilici libellam.

Non vis in solio prius lavari Quemquam, Cotile: caussa quae, nisi haec, est? Undis ne fovearis irrumatis. Primus te licet _abluas_, necesse est, Ante hic mentula, quam caput, lavetur. —Mart. II, LXX, 1 sqq.

Vid. _Domitius in Martialem_, loco citato.

_Abluebant_ se et mulieres, sive a geniali lecto surgerent, sive ab impuro. (Vid. _Tertull. Apologet._ 43; _Lamprid. in vita Commodi_, etc.)

"Ideo aquam duxi, ut ea tu inceste utare." —Cic. _pro Cael._ 14.

"Draconem repente irrupisse ad eam (Attiam), pauloque post egressum, illamque expergefactam, quasi a concubitu mariti purificasse se." —Suet. _Aug._ XCIV, 4.

Sic se _abluisse_ dicitur Venus, postquam Vulcano concubuit (_Athen._ XV, 8); et Ceres, quum a Neptuno compressa fuit. (_Pausan. Arcad._)

Solio argenteo utebantur matronae beatiores.

"Hujus meminit saepenumero in medicina Celsus. Tanto enim luxu factum est, ut esset argenteum quo mulieres lavabantur. Fastidiebant enim solia, nisi essent argentea." —Domit. _in Mart._ II, XLII.

Os suum _abluebant_ fellatrices.

Quod fellas, et aquam potas, nil, Lesbia, peccas; Qua tibi parte opus est, Lesbia, sumis aquam. —Mart. II, L, 1 sq.

_Abluebant_ se puerperae a partu patrato, et quidem continuo.

"_D._ Peperisse eam audivi. _A._ Ah! obsecro, tace, Dinarche. _D._ quid jam? _A._ Horresco misera, mentio quoties fit partionis. Ita paene tibi fuit Phrosenium: i intro jam, amabo, Vise illam, atque operire ibi: jam exibit, nam lavavit." —Plaut. _Truc._ I, II, 92 sqq.

"Nunc primum fac isthaec ut lavet." —Terent. _Andr._ III, II, 3.

ABORTIO: Crimen mulierum quo partum abigebant. 1° ne rugis venter sulcaretur (_Senec. ad Helvid._); 2° ut illico vacuae continuo subare possent (_Plut. de Tumid._); 3° ad illegitimi coitus testimonium abolendum.

"Celabat (graviditatem), metuebatque te, ut ne sibi persuaderes, Ut _abortioni_ operam daret, puerumque ut enecaret." —Plaut. _Truc._ I, II, 99 sqq.

Venena _abortiva_ dantes poenis mulctabantur.

"Qui _abortionis_ poculum dant, etsi dolo non faciant, tamen, quia mali exempli res est, humiliores ad metallum, honestiores in insulam, amissa parte bonorum, relegantur. Quod si eo (poculo) mulier aut homo perierit, summo supplicio afficiuntur." —Paull. _Rec. sent._ XXXVIII, §. 7.

Praecaventes foeminae spadonibus utebantur, et tunc _abortivo non_ erat _opus_ (_Juv._ VI, 367), aut se mixtionibus steriles reddebant. (Vid. EUNUCHI et STERILITAS.)

Inde et pro tempore graviditatis:

ABORSUS: Abortio paulo post conceptum. (_Non. Marc._)

ABORTUM: Non tempestive ortum. (_Festus._)

ABORTUS: Prope tempus pariendi: tunc enim moritur quod nascitur. (_Non. Marc._)

ABORTIVUS: Pro nano et pumilione. V. _Suet. Aug._ 35.

...strabonem Appellat paetum pater; et pullum, male parvus Si cui filius est, ut _abortivus_ fuit olim Sisyphus... —Hor. _Sat._ I, III, 44 sqq.

ABRONIS VITAM AGERE: Pathice vivere.—A quodam Argivo _Abronis_ nomine, cujus mollissima vita in proverbium abiit. (Vid. _Zenodoti Paroemia_, et _Proverbia Erasmi_.)

ABSENTES COMAE: Crines quorum fuco color naturalis adulteratus est.

Quum sis ipsa domi, mediaque ornere Suburra, Fiunt _absentes_ et tibi, Galla, comae. —Mart. IX, XXXVII, 1 sq.

ACCA: Hujus nominis duo notatae sunt mulieres ab antiquariis: _Acca_ Laurentia, uxor Faustuli, pastoris regii, altrix Romuli et Remi, celeberrima lupa, id est scortum famosissimum; nam Romani quascumque meretrices lupas nuncupabant, ob hujus generis duplicem et corporis et bonorum ingluviem. (V. LUPA)

_Acca_ altera Tarutia dicebatur, ex marito suo Tarutio, nobili Tusco. Nonnullis eadem est ac Flora. (Vide FLORALIA.)

Festa Laurentiae celebrabantur mense decembri; Tarutiae vero, mense aprili. (_Scaliger. Conject. in Varr._)

Inde:

ACCALIA: Festa Accae Laurentiae, melius Laurentalia.

"_Accalia_, feriae publicae Laurentinae; is dies, quem quidam scribendo Laurentalia appellant, ab Acca Laurentia nominatur, cui sacerdotes nostri publice parentant; et dicunt hunc diem Laurentini, Accas Laurentinas." —_Varr. L. L._ V, 3.

Multa de _Accaliis_ apud _Gell._ VI, 7.[TR1]

ACCO: Nomen cujusdam mulieris quae, quum jam senescens faciem ad speculum explorasset, in insaniam cecidit dolore difformitatis suae. (_Coel. Rhod._ VI, 15.)

ACCO: Nomen terriculamenti, cujus metu solebant matres puellulos in obsequo continere. (_Plutarch._)

ACCUMBERE INTERIOR: Accumbere in sinu, in gremio coenantis, et interiori lecto.

In primum Romanos sedentes coenitasse indubitatum est.

"Sedes dictae, inquit Isidorus, quoniam apud veteres Romanos non erat usus _accumbendi_, unde et consedere dicebantur: sed postea viri discumbere coeperunt, mulieres vero sedebant."

"Quod genus severitatis, inquit Val. Maximus, aetas nostra diligentius in Capitolio (Jovis epulo) quam in domibus suis servat." —Val. Max. l. II, c. 1.

Impudicitia enim notabantur mulieres si forte _accubuerint_, ut Cytheris illa in convivio Eutropoli, de quo _Cic. epist. ad Papirium Paetum_. Bacchides item sorores, apud Plautum, cum amasiis lecto coenitantes.

Sic et Cicero de Catilinae sociis. (_Or. in Catil._ II, V, 11.)

"Accubantes in conviviis, complexi mulieres impudicas, vino languidi, conferti cibo, etc."

Postea tamen ipsae _accubuere_ foeminae, et eodem lecto quo dominus.

"Cum omnibus sororibus suis stupri consuetudinem fecit; plenoque convivio singulas infra se vicissim collocabat, uxore supra _cubante_." —Sueton. _in Caligul._ 24.

"Tum illam (meretricem) infra eum _accubantem_ negasse, unquam vidisse quemquam securi ferientem." —Tit. Liv. XXXIX, XLIII, _ubi de Flaminio_.

Et eodem modo _accumbebant_ pueri meritorii.

"Qui in conviviis, adolescentulus cum amatore, cum chiridota tunica interior." —Scip. _in orat. adv. Gall._

Sic apud Gell. lib. VII, Africanus de P. Sulpitio Gallo, qui in convivio adolescentulus cum amatore interior _accubuerat_.

ACCUMBERE: Etiam sensu venereo.

Gloria Romanis una es tu nata puellis, Romana _accumbens_ prima puella Jovi. —Propert. II, III, 29 sq.

"Prandi, potavi, scortum _accubui_, abstuli Hanc cujus haeres nunquam erit post hunc diem." —Plaut. _Menaech._ III, II, 11 sq.

"Potavi atque _accubui_ scortum; pallam et aurum hoc mihi dedit." —Plaut. _ibid._ V, IX, 82.

ACERBA VIRGO: Cruda, immatura, nondum viripotens, translatione a frugibus ducta.

...Tolle cupidinem Immitis uvae; jam tibi lividos Distinguet autumnus racemos Purpureo varius colore. —Hor. _Od._ II, V, 9, sqq.

Gravissimus auctor Plutarchus, libro _de Praeceptis conjugalibus_, scripsit, eos qui prima virginum dissidia non ferunt, nihil differre ab illis qui, quum in uvam _acerbam_ incidunt, maturas quoque aliis relinquunt.

ACHAEMENIAN ARDUS: Ab Achaemenia, Persidis regione, arbusculis odoriferis olim celeberrima. Persicos enim odores commemorat Spartianus.

"Lectum imminentibus quatuor anacliteris fecerat, minuto reticulo undique inclusum, eumque foliis rosae queis demptum esset album replebat, jacensque cum concubinis, velamine de liliis facto se tegebat, unctus odoribus persicis." —Spartian. _in vit. L. Ael. Caes._

Nunc et _Achaemenia_ Perfundi _nardo_ juvat, et fide Cyllenea Levare diris pectora Sollicitudinibus. —Hor. _Epod._ XIII, 12 sqq.

ACHERIUS: Orator romanus, Horatii coaevus. Quum cuidam libertino reo objiciebatur sese patroni sui libidinibus indulsisse, ille, defendens, Impudicitia, inquit, in ingenuo crimen est; in servo, necessitas; in libero, officium. (Vid. _Cael. Rhod. Antiq. lect_, V, 11.)

ACIDALIA: Cognomen Veneris, tanquam cientis curas et aerumnas quas Graeci ἄκιδα dicunt; sed potius a fonte _Acidalio_, quo Gratiae lavabantur. Fluebat hic rivulus in Orchomeno, Beotiae civitate.

...at memor ille Matris _Acidaliae_, paulatim abolere Sichaeum Incipit... —Virg. _Aen._ I, 723 sqq.

Nomen _Acidalia_ meruit quod arundine pingi, Quod Cytherea sua scribere gaudet acu. —Mart. IX, XIII, 3 sq.

Inde:

ACIDALIUS NODUS: Pro balteo Veneris.

Ludit _Acidalio_, sed non manus aspera, _nodo_, Quem rapuit collo, parve Cupido, tuo. Ut Martis revocetur amor, summique Tonantis, A te Juno petat ceston, et ipsa Venus. —Mart. VI, XIII, 5 sqq.

ACONTIUS: Profectus ad sacra Dianae, quae in Delo virginum frequenti conventu celebrabantur, Cydippes amore captus, pulcherrimo in pomo hos versus scripsit:

Quale fuit malum, quot litera pinxit _Aconti_, Qua lecta, cupido pacta puella viro est. —_Priap. Carm._ XV, 5 sq.

ACOSMUS: Mere graecum. Incultus; Gallice _négligé_.

Nigra μελίχροος est; immunda et fetida, ἄχοσμος. —Lucret. IV, 1154, ubi vid. _Faber_.

ACROAMA: Mere graecum. Ἀχρόαμα. Fabula jocosa, saepissimeque libidinosa.

"Nemo in convivio ejus aliud _acroama_ audivit, quam anagnosten." —Corn. Nep. _Attic._ 14.

"Ludis per quos scena Marcelliani theatri restituta dedicabatur, vetera quoque _acroamata_ revocaverat." —Suet. _Aug._ 74.

Et etiam _acroamata_ pro ipsis fabulatoribus et nugivendis.

"Nanos et nanas, et moriones et vocales exoletos, et omnia _acroamata_, et pantomimos populo donavit." —Lamprid. _in Sever._ 34.

Vid. _Cic. pro Arch. poet._ et _in Verrem_ IV, 22.

Ergon' cachinnis venditus _Acroama_ festivum fui? —Prudentius, _in Hymno Sti. Laurentii_, 324.

De _acroamatibus_ in coena adhibitis, vid. _Plin. epist_. VI, 31.

ACTARI: Scortari. Ab acta, ἀκτὴ, maris litore, quo spatiari solebant meretrices; unde vox proverbialis: _hodie actabimur_.

"Tametsi in _acta_ cum mulierculis jacebat ebrius, etc." —Cic. _Verrina ult._ XXV, 63.

"Ipse tamen, quum vir esset Syracusis, uxorem ejus parum poterat animo soluto ac libero tot in _acta_ dies secum habere; delectatio omnibus et actis voluptatibus anteponenda." —Cic. _ad Fam._ IX, 6.

ACTORUM LIBRI: Tabulae quibus inscribebantur matrimonia, natales et obitus.

Tollis enim, et _libris actorum_ spargere gaudes Argumenta viri. Foribus suspende coronas, Jam pater es... —Juv. IX, 84 sqq.

"Rumpi tabulas istas jube, Maxime: invenies filium haeredem; mihi vero tenue nescio quid honoris gratia legatum, ne si quid ei humanitus attigisset, nomen maritus in uxoris tabulis non haberem." —Apul. _Apologia_.

...et ritu decies centena dabuntur Antiquo, veniet cum signatoribus auspex. —Juv. X, 335 sq.

ACUS COMATORIAE: Ab officio sic nominatae; officium vero duplex:

1° Ad componendos crines.

"_Acus_ sunt, quibus, in foeminis ornandorum crinium compago retinetur." —Isidor. XIX, 31.

Amomo uncti crines in globum colligebantur. Decor enim deerat, si passi et vagantes essent capilli. Globus _acu_ sustinebatur.

Taenia nec madidos violent bombycina crines: Figat _acus_ tortas sustineatque _comas_. —Mart. XIV, 22.

2° Et e contra, ad dividendos crines; tunc _discriminalis_ dicebatur; matronis peculiaris: nam nuptis tantum mulieribus licitum erat a fronte capillos dividere, ut hoc discrimine a virginibus distinguerentur.

"Simul atque se mulieres intellexerunt, vertunt capillum, et _acu_ lasciviore comam sibi inserunt, crinibus a fronte divisis, apertam professae mulieritatem." —Tertull. _de Virgin. veland._ 12.

_Acu_ saepe utebantur meretrices, in viros ad venerem incitandos.

"Volebamus miseri exclamare, sed nec in auxilio erat quisquam; et hinc Psyche, _acu comatoria_ cupienti mihi invocare Quiritium fidem, malas pungebat; illinc puella penicillo, quod ipsum satyrio tinxerat, Ascylton opprimebat." —Petron. _Sat._

ADAM: Universae hominum familiae communis appellatio.

"Primi parentis et commune hominum nomen. Porro dictus eo nomine _Adam_ a terra unde formatus fuit; nam terra in lingua Hebraeorum ADAMA." —Drusii _Quaest. hebraic._ III, LXVII, 3.

"Notandum etiam quod per totum librum ubicumque dicitur filii hominum, in Hebraeo habet bene _Adam_, hoc est filii _Adam_: et omnis paene Scriptura hoc idiomate plena est; universum genus hominum _Adam_ filios vocat." —Hieronym. _in Ecclesiast._ c. 9.

Deceptum miseratus _Adam_, quem capta venenis Implicuit socium blandis erroribus Eva. —Auson. _Eidyll._ I, _versus pascales_.

ADAMIANI: Haeretici, sic dicti ex eo quod protoparentum nuditatem colerent. Credebant enim nusquam nuptias locum habituras, si nemo peccasset. Nudi itaque mares et foeminae conveniebant ad sacra. (Vid. _Hist. eccles._)

ADDUCERE PUELLAM: Officium lenonis. Mulierem alteri conciliare.

Haec mihi te _adducit_ tenebris, multoque timore Conjungit nostras clam taciturna manus. —Tibull. I, VII, 59 sq.

"Utique eam huc ornatam _adducas_ matronarum modo; Capite compto, crines vittasque habeat, assimuletque se Tuam esse uxorem: ita praecipiendum est." —Plaut. _Mil._ III, I, 196 sqq.

Inde _adductrices_ pro conciliatricibus. (Vid. _Annotatores Tibulli._)

ADFECTARE: Rem cupide appetere, ardenter insequi.

"Quibus patrem, et me, teque, amicosque omnes _adfectas_ tuos Ad probrum, damnum, flagitium, appellere una et perdere." —Plaut. _Bach._ III, 1, 10 sq.

ADFECTARI: Coeundi stimulum sentire.

"Si quis ad mulierem non poterit adfectari." —Apul. _de Herbis_, 13.

ADFECTATA _MULIER_, ADFECTA:

"A. Ad vos venio.—S. Accipiam hospitio, si mox venis, Item ut _adfectam_." —Plaut. _Rud._ II, IV, 4 sq.

a verbo _adficere_.

ADJUGARE: Adjungere.

"Mater est terra, ea parit corpus, animam mater _adjugat_." —Pacuvius, _Chrise, apud Non. Marc._

"Blandam hortatricem _adjugat_ voluntatem." —Id. _Iliona_.

ADLOQUI: Specialiter pro consolari. Proprie de foeminis.

"Hinc _adlocutum_ mulieres ire aiunt, quum eunt ad aliquam locutum consolandi caussa." —Varr. _Ling. lat._ 6.

Inde et eodem sensu peculiari:

ADLOCUTIO:

Quem tu, quod minimum facillimumque est, Qua solatus es _adlocutione?_ Irascor tibi: sic meos amores? Paulum quidlibet _adlocutionis_, Maestius lacrymis Simonideis. —Catull. _ad Cornific._ XXXVI, 4 sqq.

ADLUBESCERE: Verbum venereum.

"At illa sumebat appetenter, et nonnunquam basiare volenti promptis suaviolis _adlubescebat_." —Apul. _Met._ VII.

"Jamque aemula libidine, in amoris parilitatem congermanescenti mecum, jam patentis oris inhalatu cinnameo, et occursantis linguae illisu nectareo, prona cupidine _adlubescente_." —Apul. _Met._ II.

ADMISSARIUS: Concubitor.—Ab _admittere_, verbum technicum in re pecuaria, quum mas foeminae aut foemina mari adducebatur; peculiariter tamen dicebatur de genitore equabus misso.

Metonymice vero, et in malam partem, de viris illis qui foede quamcumque venerem venantur.

"Itaque _admissarius_ iste, simul atque audivit voluptatem a philosopho tantopere laudari, nihil expiscatus[TR2] est; sic suos sensus omnes voluptarios incitavit, ... ut non magistrum virtutis, sed auctorem libidinis a se illum inventum arbitraretur." —Cic. _contra Pisonem_, XXVIII, 69.

ADMONITRIX: Verbum Plautinum de ancilla dominae conscia libidinibusque consiliaria.

"AST. (_ancilla_) Nunc tibi opus est, aegram ut tu te assimules. PHRON. Tace. Quid adhuc egeo tuî, malum _admonitricis_?" —Plaut. _Trucul._ II, VI, 19 sq.

ADNICTARE: Leviter oculis annuere. Inter notas amasiorum (_Vid. NOTAE._)

"Aliis adnutat, aliis _adnictat_; alium amat, alium tenet." —Naevius _in Tarentilla apud Fest. Pomp._

ADOLESCERE: Crescere. (_Nonn._)—_Adolescunt_ qui crescunt et augent; et contra, _obsolescunt_ qui decrescunt et inveterascunt.

"Qui natus sit, qui _adoleverit_, qui didicerit." —Cic. _de Nat. Deor._ I.

Dumque _adolescendi_ summum tetigere cacumen. —Lucret. II, 1114.

ab _adolere_, id est, augere.

Inde _adolescens_, et

ADOLESCENTIARI: Luxuriari.

"Tum quidem ut faciat censeo, quoniam tu quoque adhuc _adolescentiaris_." —Varr. _apud Non. Marc._

ADOLESCENTURIRE: Inconsultus agere, more juvenum; juveniliter vivere. (_Quint. Varr._ etc.)

"Incipio _adolescenturire_, et nescio quid nugarum agere." —Fabreius _apud Nonn. Marc._

ADONIS: Filius Cynarae, regis Cypriorum; matre vero Myrrha, propria Cynarae filia. _Adonidem_ Venus in deliciis habuit. Hic, primo aetatis flore, dum in Idalio nemore venatur, apri dente sub inguine percussus moritur, et a Venere ipsa in florem Adonium, qui est sanguineo colore, transformatus est.

Dicunt alii in flumen cecidisse _Adonidem_, dum venustatem suam contemplaretur.

Inde:

ADONIA: Festa Veneris Adonidem plangentis, apud Graecos celeberrima. (_Ammian. hist._ l. 22.) Vid. Hieronymus in Ezechielem his verbis:

"Ecce ibi mulieres sedebant plangentes _Adonidem_."

Celebrabantur _Adonia_ mense Julio, quo Adonis in fluvium cecidisse dicebatur.

ADORARE: Deos _adorandi_ ritum explicat Apuleius his verbis:

"Inaccessae formositatis admiratione stupidi, et admoventes oribus suis dexteram, primori digito in erectum pollicem residente, ut ipsam prorsus deam Venerem, religiosis _adorationibus_ venerabantur." —Apul. _in Apologia_.

Hac forma translative utebantur adulatores proceribus obvii; necnon amasii erga amicas; nunc adhuc basia digitis impressa ad amasiam jaciuntur.

ADORARE: Sensu venereo, vehementer amare.

"Imo, inquam ego, per formam tuam te rogo, ne fastidias hominem peregrinum inter cultores admittere. Invenies religiosum, si te _adorari_ permiseris." —Petron. _Sat._