Part 8

Arma rogabat Amor Vulcanum factus inermis; cui faber: In matrem dem ne, ait, arma tibi? Exagitas etiàm tanquàm ferus hostis et illam: hâc Veneri ut parcam conditione dabo.-- Tunc puer: Illa meo non ampliùs indiget arcu; nuda quidem tractat Martia tela parens.

_FAUSTUS SABÆUS._

LXVI.

NYMPHÆ ET PRIAPUS.

Vinctum adducebant Dryades, tumidum que pudendâ parte Deum hortorum, lætæ et Hamadryades. Dum festinarent trepidæ cecidêre, Priapus his super irato pene timendus erat. Et quùm jam liber palmis ad tela paratus per medium teneras scindere vellet eas, excutiunt, et quæ captivum in vincla trahebant, vix salvâ effugiunt virginitate Deum.

_FAUSTUS SABÆUS._

LXVII.

PRIAPUS, E GRÆCO.

Quid mihi das vitio, nostrum si est inguen apertum? Num sua tela Deos tecta tenere vides? Intueare Jovis manifestum fulminis ignem; nec tibi in occulto est, Ennosigæe, tridens. Mars que cruentatum quo fulminat, indicat ensem, armigeræ et cunctis Pallados hasta patet. Aspice inauratis Phœbum gaudere sagittis; celatam nec enim Delia fert pharetram. Non pudet Alcidem clavam ostentare trinodem, nec virgam occultam subdolus Arcas habet. Intextos foliis thyrsos et detegit Evan; ventilat atque faces imperiosus Amor. Hoc insigne meum est, nullum hoc magis utile telum; si Superi arma gerunt, numquid inermis ero?

_Idem._

LXVIII.

DE DRACONE.

Est Draco formosus juvenis, verùm Draco quùm sit; quonam alium colubrum suscipit ille cavo?

_Idem._

LXIX.

DIOGENES CYNICUS.

Diogenes Veneris tactus prurigine, nuptæ quæ fuerat populo, sollicitabat opem. Labentis frustrà Cynicus (tardabat amica) temporis impatiens dextrâ hymenæa canit.

_FAUSTUS SABÆUS._

LXX.

MULIER DECEPTA.

Naso truncus erat Lepidus, cui Fannia nupsit, quid mihi cum naso, Fannia dixit, erit? Illum sed postquàm truncum videt esse mutone, exclamat dicens, quid mihi cum Lepido? Ast hic: Cur quereris? truncavi, Fannia, nasum, ut de me posset fœmina nulla queri.

_GERARDUS DICÆUS._

LXXI.

AD SULPICIANUM.

Te plantare piros delectat, Sulpiciane: me plantare viros, Sulpiciane, juvat.

_Idem._

LXXII.

PUPPIA.

Dum primâ sese commiscet nocte marito, et patitur femini vulnera grata suo, conqueritur graviter de parvo Puppia telo, ô quantùm, exclamans, spes mihi vana fuit!-- Dic, age, cur quereris, vir ait, dulcissima conjux, lux mea, quænam spes sit tibi vana refer.-- Ast hæc respondit: Quoniàm te vincit asellus quilibet, ô soli fata maligna mihi!

_GERARDUS DICÆUS._

LXXIII.

IN ANUM.

Huc, huc, Jambi, arripite mî jam mordicus anum hanc furenti percitam libidine, tentiginosam, catullientem, spurcidam, gravedinosam, vietam, olentem, rancidam, cadaverosam, fronte rugosâ, comâ canâ atque rarâ, depilatis palpebris, glabro supercilio, labellis defluentibus, oculis rubentibus, genis lacrymantibus, edentulam que (nî duo nigri et sordidi dentes supersint) auriculis exsanguibus, flaccis que mucco naribus stillantibus, rictu salivâ undante, tetro anhelitu, mammis senectâ putridis, prægrandibus, araneosis, deciduis, inanibus, laxo que ventre, dissipato et fissili, cunno ulceroso, verminante podice, natibus que macris, aridis et osseis: utroque sicco crure, utroque brachio, talo, genu que utroque procul extantibus, calcaneo que pernionibus gravi: ut nil sit aspernabilius, nil tetrius, monstrosius que aut nauseabundum magis; quam pistor olim, caupo, calo, bajulus et institores et lanius, et carnifex, et muliones permolebant, et coci, ceu prostitutam sellulariam meram; nunc nemo jam vult visere, nemo colloqui; fastidit unusquisque et habet ludibrio anum subante perditam prurigine: sed ardet impudens tamen, ardet impudens, procax, proterva; nec jam anus, sed mortua, utcumque prurit (prurit autem jugiter) se postulare ut comprimam, sibi ut arrigam? quasi ipse verres, quasi asinus sim, vel canis. Abi hìnc, abi, anus, in maximam malam crucem: abi, scelesta, obscœna, sive vera anus, seu terriculum es, seu larva bustuaria. Nam si optio mî detur, ædepol magis scrofam futuam, quàm te, vel asinam, vel canem.

_ANGELUS POLITIANUS._

LXXIV.

IN PUELLAM _A sene et ab eunucho dilectam_.

Infelix Paolella, procis malè functa duobus! hic sine pene senex, testibus ille caret.

_ANDREAS PAULI._

LXXV.

IN SAULUM.

Cum tua te facies et Hebræum nomina clament, cur genus intendis, Saule, negare tuum? Testibus id magnis, stulte, infirmare laboras? Tolle procul testes: mentula sola probat.

_FRANC. APOSTOLIUS._

LXXVI.

PRIAPUS DISPAR.

Cœlius et Rhesus, Latiæ duo lumina terræ junguntur parilis fœdere amicitiæ. Nec magis Hopplæum Dimas, Patroclus Achillem, Damonem Pythias, Thesea Pirithous dilexit, quàm se simul amplexantur, amant que, ut nunquàm concors sit violata fides. Est etiàm similis facies, caput, os, animus que, ars quoque et incessus, dicta que facta que sunt. Scomma, joci, rixæ, voces, furor, otia, risus, atque simul visam depereunt dominam. Finxisset natura duos discrimine nullo, ni dispar illis inguinis hasta foret.

_HIERONYMUS CATENA._

LXXVII.

MACARONICA, AD FAUSTUM.

Uxorem multi, multi que tenere putanam, hoc equidem nostro tempore, Fauste, solent. Sed paucos castam retrovamus degere vitam, et rarò sanctâ virginitate frui. Scire cupis causam? Largam lascivia stradam, virginitas strettam sed tenet ipsa viam. Hìnc est quòd multi campagnam currere largam, semita sed pauci currere stretta volunt.

_Magistri STOPPINI, (id est, CÆSARIS URSINI) capricia Macaronica._

LXXVIII.

DE MULIERUM CAUDA.

Quid diavol! hanc mundo bellam catavit usanzam, gaudeat ut mulier ferre superba coam? Fœmina quæque suam vult caudam more pavonis quæ sua sub longo tegmine crura tegat. Nullus adhuc vestem, nullus facit, Albe, gonellam quæ non sit caudâ condecorata suâ. Diligit an tantùm pomposam fœmina caudam, illam quòd secum semper habere bramet? Quidni? Non patitur mulier sinè vivere caudâ: hanc antè, hanc retrò nocte die que gerit.

_Magistri STOPPINI, (id est, CÆSARIS URSINI) capricia Macaronica._

LXXIX.

CLAVIS.

In die Dominico, gambis dum staret apertis suprà sedens portam bella Zanina suam; eià, superveniens vir dixit, claude botegam; hæc est nam festo clausa tenenda die. Illa sed, hic error, respondit prompta marito, est tuus, et solus tu puniendus eris. Namque tibi nostram toccat serrare botegam, qui clavem portas tempus in omne suam.

_Idem._

LXXX.

ZINGARA VERAX.

Zingara jam cupiens quædam mihi dicere sortem, sub quâ vita fuit, mortis et hora meæ, te in fossam, dixit, cascando rumpere collum, corpus ibi que tuum fata perire volunt. Zingaricas nosco nunc veras esse parolas; fossa brevi sponsæ nam mihi cunnus erit.

_Idem._

_ANONYMA._

LXXXI.

FRAGMENTUM SATYRÆ.

_Cui Titulus_: Hiero-Mastix, _aut Dî vestram fidem_.

Quid quos in vetitum stimulis instigat amoris improba vis, adigit que modum transire pudoris? Horum annonâ hominum non est fœcundior ulla. Permolit ille lupas olido pro fornice stantes, perreptat que omnem mediâ de nocte Suburram: libertos alius libertinas que supinat. Ille super cunnum corruptor palpitat album, et matronarum thalamos invadit adulter, hæredes que nothos aliena in prædia mittit. Ille amat implumem, qui plurimus error, Alexin, præ que uno, cunctas Amaryllidas odit, Alexi. Bardinus cum jam vitio atque ætate senectâ cerneret arquatus silices; nec surgeret ulla vena salax, manibus tractare trementibus albas gaudebat clunes, digito et penetralia verpo rimari, lassum que equitem, atque in prona cadentem admissum frustrà solo pascebat odore. Haud impunè quidem: nam sic divisus ephebus (lanea quod jussit Nemesis) cava tempora fuste divisit misero, sparsit que infame cerebrum. Quid sene putidius puero? Jovianus amabat usque tamen cædi cariosas grandior hillas: cum que olim excrêssent, aliàs ut sæpè, mariscæ, jam que recisurus Gorgias afforet, ille celari cupiens, ut quondàm Phasidis ales, occuluit caput, et strati se tegmine clepsit. At simul ac imi rejecit stragula lecti, antiquas que nates et ficos vidit hiantes, extemplò medicus ridens ait: at Joviani hæc pyga est; nosco manuum monumenta mearum. Quid memorem sanctis quos non immeiere templis, et sacra viticei pudet incestare cubilis? Romanos Baptas? Romana Cotyttia? Gallos fœcundos? Albana sacra, et Quinquatria Flavî! Linigeros mœchos? templa et lenonia Vaccæ Niligenæ? ventrem cædentes pene Lupercos? Pollutas vittas et casta sacraria vittæ!

LXXXII.

QUÆSTIO.

Urbe tot in Venetâ scortorum millia cur sint? In promptu causa est. Est Venus orta mari.

LXXXIII.

DE OCTAVIA FARNESIA _Minùs habili juncta juveni, sic canit Pasquillus_.

O tu quæ nimiùm juveni malè juncta puella es, quid facis in solo, nocte silente, throno? Ut reor, ipsa doles, quòd sit tua messis in herbâ, et cruciat mentem mentula parva tuam.

LXXXIV.

FAUNUS AD NYMPHEUM FLUVIUM.

Quid tibi nobiscum, fluviarum infamia, Nympheu? Flecte aliò cursus, perniciose, tuos. Flecte procul, remove que meo vestigia luco: impurum sacrâ non decet ire viâ. Quantùm Bajanas fregit lascivia villas, criminis articulus pars que pusilla tui est. Huc veniunt mixtæ pueris de more puellæ, in que tuis positâ veste natatur aquis. Lusibus intereà duxisse procacibus horas, nequitiâ que juvat continuare diem: cum que libet, mediis passim junguntur in undis; lascivum femori conseritur que femur. Tu tamen hæc pateris, nec te mea numina tangunt, antè oculos fieri turpia probra meos. Quin etiàm si quid specto, et spectare necesse est, illi se improbiùs liberiùs que petunt. Permolitur puero que puer, pacti que vicissim obscœnos agitant nostra per ora modos. Me que vocans udâ media inter suavia linguâ, crissat ab imposito fixa puella mare. At mihi tum mediæ saliunt tentigine venæ, surgit, et in cornu spina recurva suum. Omnia sed parvi facerem tamen; hoc mihi magno est, hoc dolet, hoc æquâ non ego mente fero. Adsueti longâ cum sint in crimina culpâ, concubitus fugiunt quâlibet arte meos. Sive Lycam puerum cœpi mollire precando, seu tacitus, quà se fert Telesilla, sequor. Ille preces non audit amantis, at illa sequentem prævolat, et tardum ludit, ut aura, senem. Non tu parva meo præbes alimenta furori, amnis mœche, et vos insidiosa vada. Nam neque nos olidi vincunt pruritibus hirqui, nec sum Lampsacio castior ipse Deo. Quòd si me Cybele curat justissima mater, quam penès est bruti fas que nefas que soli, invisi latices, fundo pereatis ab imo, vos que petant sicci, trajiciant que pedes.

_BELGÆ._

LXXXV.

DE FLACCO.

Jejuno Veneris ruit in certamina pene, et queritur Flaccus se nihil efficere.

_DOUZA._

LXXXVI.

IN CINNAM.

Cur quoties bipedem te dicere cogor Asellum, (cogor enim, cum te, quod sumus, esse putas.) Notum, Cinna, negas bipedis tibi nomen aselli? Insanis: asinus totus es ipse bipes. Hoc cum voce color, quas et nimis arrigis aures, hoc mens, hoc Asino mentula digna probat. Si tamen ignotum bipedis tibi nomen Aselli est, quid mirum? nec enim notus es ipse tibi.

_DOUZA._

LXXXVII.

IN ROSILLAM.

Cum blandam properans mihi salutem nuper dicere, _mens_, Rosilla vellet, salve, _mentula_, voce lapsa dixit: risi; risit et illa, me que tantùm non loquente redarguens ocello, quid rides, ait? An quòd evolante fortè _mens_ mihi diminuta voce est? At me nil temerè scias locutam: nam si labra, cor os que grata per se diminutio gratiora reddit, cur non et mihi jus sit hanc minutam vocem reddere, Douza, quæ placere ulli ritè nequit puellularum, amicâ sinè diminutione.

_Idem._

LXXXVIII.

AD IDAM.

Te cunnulum quòd, Ida, nuper meum vocavi, hoc si nimis licenter dictum tibi videtur, me mentulam vicissim voces tuam licebit.

_DOUZA._

LXXXIX.

DE UXORE ET AGRO ARATI.

Uxor ager que mei steriles visuntur Arati; quid mirum? Neuter, quo fodiatur, habet.

_Idem._

XC.

JOCUS.

Bellè convenit inter elegantes Diones famulas et eruditos antiquæ Themidis meos sodales. Nos jus justitiam que profitemur: illæ semper amant colunt que _rectum_.

_ÆZEMA._

XCI.

PRIAPUS.

Dum sua formosis conniveo furta puellis, audaci falcem surripit Issa manu. Non ea formosis ignoscam furta puellis; sed neque formosis adnumeranda venit. Ergò, quæ dempsit, mihi protinùs arma reponat, aut alia irati sentiat arma dei.

_GRUDIUS NICOLAIUS._

XCII.

BASIUM.

Quid vultus removetis hìnc pudicos, matronæ que, puellulæ que castæ? nulla hìc furta Deûm jocosa canto, monstrosas ve libidinum figuras, nulla hìc carmina mentulata: nulla quæ non discipulos ad integellos, hirsutus legat in scholis magister. Inermes cano basiationes, castus Aonii chori sacerdos. Sed vultus adhibent modò protervos matronæ que, puellulæ que castæ, ignaræ quià fortè mentulatum verbum diximus, evolante voce. Ite hìnc, ite procul, molesta turba, matronæ que, puellulæ que turpes. Quantò castior est Neæra nostra, quæ certè sinè mentulâ libellum mavult, quàm sinè mentulâ poetam?

_JANUS SECUNDUS._

XCIII.

AD GRAMMATICOS.

Dicite, Grammatici, cur mascula nomina Cunnus, et cur fœmineum Mentula nomen habet. Sic ego: sic aliquis senior de gente verendâ rettulit, attollens longa supercilia. Mentula fœminei gerit usque negotia sexûs; indè genus meritò vindicat illa sibi. Indefessus agit res qui sinè fine virorum, mascula non temerè nomina cunnus habet.

_JANUS SECUNDUS._

XCIV.

EPITHALAMIUM FESCENNINUM AD PRIAPUM.

Saltûs fœminei bone cultor, ô Veneris genus, qui matres pueras facis, qui facis pueros vivos, Hellespontie Dive.

Excitus precibus ratis, perge linquere Lampsacum, et telum cape, lætus huc, huc volens ades et valens, Hellespontie Dive.

Qualis cum Paridis bonæ cognitus bone fœminæ es: qualis cum Veneris tuæ Marspiter coluit agrum, Hellespontie Dive.

Ad lectum dominam trahe, vulneris timidam novi, ad lectum dominum lace, prælii cupidum novi; membrosissime Dive.

Nil sponsus sinè te potest, quod probent socer et socrus; et friget sinè te Venus; ergò quod cluis hoc sies, membrosissime Dive.

Tu nuptis decus unicum; qui tuis careat sacris, nullam pacem habeat thorus; nulla prolem habeat domus, Hellespontie Dive.

Nupta, quò fugis? hem tibi stulta quod cupis, hoc cape, et vanos remove metus. Namque dulce periculum es, Hellespontie Dive.

_JUST. LIPSIUS._

_ANONYMA._

XCV.

IN BAUDII JACTANTIAM.

Prævalidum Paphiis que parem se lusibus inquit Baudius, ut possit fœmina nulla queri. Et ramale seni, juveni quod defuit olim; arma que Lampsacio suspicienda Deo. Sed nequit incanum femoralibus abdere mentum; arguit hoc isthìc fortè latere nihil. Asserat hæc veri præco? sed callida solùm ridet, et hìc testes poscit Hyella duos.

_GERMANI._

XCVI.

AD AMICUM.

Hæc tibi poma meo pauper de rure Priapus, has tibi servavit, dulcis amice, nuces. Nil mihi lascivæ reliquum liquêre puellæ, quæ nimis huc audax insiliêre cohors. Non resupina tamen tulit hoc ignavia damnum: custodis nocuit strenua virga Dei.

_EURICIUS CORDUS._

XCVII.

IN MASTURBATOREM.

Aspicis hunc, Lyce, mendicum, mancum que, brevem que, una cui, sed et hæc demutilata manus? Solus in hâc pollex, qui que illi proximus index: desecuit reliquos Martius octo chalybs. Ne contemne virum; nihil est crudelius illo: complures homines perdidit his digitis.

_EURICIUS CORDUS._

XCVIII.

AD AMŒNUM.

Exutis Monachos vidi saltare cucullis inter convivas nuper, Amœne, lupas. Nudos dixisses sua reddere sacra Lupercos, ni quòd pro februâ mentula pelle fuit.

_Idem._

XCIX.

DE MONACHO

_Cui SCROFÆ_ (Truye) _cognomen_.

Ex alto mediâ suggesto cæpit in æde plebi sermonem dicere Scrofa suæ. Cum que Lutheranos ferus inveheretur in hostes, fracta pedum strepitu per tabulata ruit: subtrusis que togis imam delapsus ad alvum, ridiculum nudâ pube pependit onus. Imposuit falso mendax cognomine frater: Arcadicum verres cuspide vicit aprum.

_EURICIUS CORDUS._

C.

ITYPHALLUS.

Heus tu, præteriens viator, heus tu! nosti versificem cedo ne Cordum, tristem grammaticæ scholæ magistrum, quà turrita foro minatur ædes, et grandi tremefacta mugit ære? Hic illum sibi nuper emit hortum, et jussit sua poma me tueri, quo nil munere durius subivi. Tot furtum faciunt mihi puellæ, queis nulli mea tela sunt timori, quantumvis miner et luant prehensæ: imò plus veniunt ob hasce pœnas, quàm quòd surripiant. Age, ergò vade ipsi dic Domino meo poetæ, si quid vult reliquum quod indè carpat, ut castret faciat que me spadonem, et tutam misero ferat quietem; aut tanti socium Lupum laboris, quamvis rancidulum Senecionem, alternis mihi subroget diebus.

_Idem._

CI.

ÆNIGMA.

Sexûs dictio parva fœminini sexûs me facit esse masculini.

_LAUTERBACHIUS._

CII.

PANIS, PENIS.

A Pane, exiguo Penis discrimine distat. Cur? Cerere inconstans nam sinè friget Amor.

_DAN. GEORG. MORHOFIUS._

_ANONYMA._

CIII.

DACTYLUS.

Dactylus antiquus non est mulieris amicus. Frangitur ut stramen, cum venerit ante foramen.

_Nugæ venales._

_LUSITANI._

CIV.

IN POETAM CINÆDUM.

Non captare sat est donis tibi, Nævole, draucos? non perpetrare est turpia quæque parùm? ni miseras pravis obtundis versibus aures, ad pædicones quos facis ipse tuos. quamvis dissimules, aliena que carmina fingas, ô quàm conveniunt moribus illa tuis! Fabula narratur de te, ut tua carmina non sint; sed tua sunt: faceret talia nemo alius. I, miser, i nunc pædicare mutone pedali; quidquid vis facias, dum modò non recites.

_HERMICUS CAJARDUS._

_ANGLI._

CV.

IN PORCIAM.

Displicet in nostro tibi mentula lecta libello; vis sinè pene librum, non sinè pene virum.

_OWENUS._

CVI.

ÆNIGMA.

Dic quibus hoc animal terræ nascatur in oris, masculus est mater cui mulier que pater.

_OWENUS._

CVII.

PARONOMASIA.

Judicat ex mento, non mente puella maritum: non mens, at sponsæ menta minuta placet. Pungi quàm pingi mavult Venus improba; semper peniculo penem prætulit alma Venus.

_Idem._

_SCOTI._

CVIII.

QUID MULIERIBUS PLACEAT.

Nuper pomiferæ arboris sub umbrâ matronæ, juvenes, puellulæ que, lascivarum avidi facetiarum, atque auræ cupidi serenioris, vitabant rapidos Canis furentis ardores: variis simul jocis que læti labile tempus eximebant. Hìc, ut fit, positâ severitate, adversam juvenis rogat puellam: dic quænam furiæ (malum!) tenebant, cum tot nobilium procos haberet, Gillam, delicias viro suas ut tantis criminibus daret notato, Thrasoni sinè viribus superbo, loquaci cuculo loquaciori, qui terris oneri, viris que probro est, in quo nil quod ames referre posses: rubro sanguine rubriore vultu, læsus lumine, rufulo capillo, et claudus pede, mente diminutâ?-- Tunc illa ingenio venustiore se nobis, ut erat, volens probare, heus, inquit, juvenis, resiste paulùm, non spectat Veneris nimis sacerdos os, vultus, habitum, aut comam virilem. Sunt hæc ludicra, parva sunt, nec ista curat Gilla.--Quid ergo?--Nempè mentem illam deperit illa diminutam, uno nomine mentulam vocamus.

_THOMAS METELLANUS._

CIX.

CYPRIS ANADYOMENE.

_Sive Epithalamium JANI LAUREOLI, Silesii, et MARGARITÆ PHILISTÆ, Moravæ_.