Chapter 1

Produced by Andrew Sly, David Starner and the Online Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This book was produced from scanned images of public domain material from the Google Print project.)

_Transcriber's Notes_

A few minor typographical errors have been corrected without notice. However, many grammatical errors and odd spellings have been left as in the original.

SINGLE COPIES PRICE FOURPENCE NET.

_No. 6._

_April, 1904._

THE ESPERANTIST

The Esperanto Gazette for the spreading of the International Language....

Edited by H. BOLINGBROKE MUDIE.

ANNUAL SUBSCRIPTION: 3/- (4 francs; 1-1/2 roubles; 75 cents).

Published by THE LONDON ESPERANTO CLUB, 41, Outer Temple, London, W.C.

CONTENTS

Page Editor's Notes 81-83 Science Notes 83 Maltese Proverbs 84 Two Fables 84 Italian Conscription (by Clarence Bicknell) 85 The Green Man (by Edward Metcalfe, Esq., M.A., Oxon) 86-87 The Birth of Esperanto, continued from pages 76-78 (translated by John Ellis) 87-90 The Tempest, continued (translated by A. Motteau) 91 Correspondence Notes 92 A Visit to the House of Commons (by Miss Lawrence) 93 Various Items of Interest 94 Grammatical Synopsis 95-96

FOR FREE PARTICULARS write to the HON. SECRETARIES of ESPERANTO SOCIETIES at

BOURNEMOUTH, I. F. H. Woodward, Esq., Norwood, St. Swithin's Road.

DUBLIN, C. Fournier, Esq., Celtic Association, St. Stephen's Green.

EDINBURGH, Miss Tweedie, M.A., 2, Spence Street.

GLASGOW, J. Hunter, Esq., 138, Darnley Street, Pollokshields.

HUDDERSFIELD, G. H. Taylor, Esq., 13, Birkly Hall Road.

KEIGHLEY, J. Ellis, Esq., Compton Buildings, Bow Street.

LEEDS, J. E. Wyms, Esq., 2, Marlbro' Grove.

LONDON, H. Bolingbroke Mudie, 41, Outer Temple, W.C.

NEWCASTLE, H. W. Clephan, Esq., 3, Cotfield Terrace, Gateshead.

PLYMOUTH, J. A. Thill, Esq., 6, Barton Crescent, Mannamead.

PORTSMOUTH, Dr. Greenwood, 21, St. George's Square.

TYNEMOUTH, Alan F. Davidson, Esq., 26, Park Crescent, N. Shields.

WIMBLEDON, W. Inge, Esq., Spencer College, Wimbledon.

N.B.--It is earnestly hoped that gentlemen who are willing to form local groups will communicate with the Hon. Sec., Esperanto Club, who will do all in his power to assist them in the work.

The Remington

THE _UNIVERSAL_ TYPEWRITER.

Just think of it!

THE INTERNATIONAL MACHINE.

_Unbound by ties of nationality:

The common bond of union of all civilised peoples._

The Remington can be supplied fitted for Esperanto.

* * *

THE REMINGTON TYPEWRITER COMPANY, 100, Gracechurch St., London, E.C.

La Remington

LA _UNIVERSALA_ SKRIBMASXINO.

Pripensu je tio!

LA INTERNACIA MASXINO.

_Tute liberigxita de naciaj ligiloj:

La Komuna unuigilo por cxiuj civilizitaj popoloj._

La Remington estos liverita kun Esperantaj presliteroj.

* * *

LA REMINGTON TYPEWRITER KOMPANIO, 100, Gracechurch St., Londono, E.C.

To Interest Your Friends,

Send 2/6 to the Librarian, P. HOWARD, Esq., The Bungalow, Cranes Park, Surbiton, for 6 copies of No. 52. These can subsequently be returned with 1/3 extra, and exchanged for The Complete Text Book if desired.

THE NEWEST PERFUME.

ESPERO.

Green and Gold Label printed in Esperanto.

Price 1/-. Post free, 1/1.

GEO. C. LAW, 394, King's Road, Chelsea, London, S.W.

[Image: Esperanto Postcard]

WHAT IS ESPERANTO?

THE Second Language for all Nations. Already about 100,000 persons know it. When travelling abroad, for business or pleasure, you will, all over Europe, find friends ready to converse or correspond in this simple and euphonious language. The wonderful simplicity of its grammar will surprise you. There are no exceptions to its rules; spelling is phonetic. Englishmen will find it very easy to learn.

For Complete Text Book, send 1s. 8d. to--

Hon. Sec., ESPERANTO CLUB, 41 Outer Temple, London, W.C.

A Language of lifelong utility; yet easily learned in odd moments.

Facsimile of the Esperanto Postcard.

On Best Ivory Card, 1/1 for 50.

Please state whether Inland or Foreign.

THE ESPERANTIST.

The Esperanto Gazette for the spread of the International Language.

ABONPAGOJ ESTAS RICEVEBLAJ CXE SUBSCRIPTIONS SHOULD BE SENT TO

The Hon. Sec., Esperanto Club, 41, Outer Temple, London, W.C. AUSTRIA.--Sro. T. Cejka, Bystrice Hostyn, Moravia. BELGIUM.--M. M. Seynaeve, 3, Rue de l'Avenir, Courtral. CANADA.--A. Saint Martin, Esq., 79, St. Christopher Street, Montreal. FRANCE.--M. Paul Fruictier, Boulevard Arago 27, Paris. GERMANY.--Doktoro Mybs, 68, Markt Strasse Altona, Elbe. MALTA.--A. Agius, Esq., 92, Strada S. Gaetano, Hamrun. RUSSIA.--G. B. Smith, Esq., 19, Wiborg Quay, St. Petersburg. SWEDEN.--Sro. P. Ahlberg, 50, Dobelnsgatan, Stockholm. TRINIDAD.--Geo. O. Messerly, Esq., Port of Spain.

_Nepresitajn manuskriptojn la Redakcio resendos se oni aldonis posxtsignon._

_Alsendatajn artikolojn la Redakcio laux bezono korektos._

_Oni povas sendi la abonpagon per posxtsignoj, kiuj estas akceptataj lauxvaloro._

No. 6.

Subscription, 3s. Per Annum. Single Copies, 4d. net.

APRILO, 1904.

IO NOVA SUB LA SUNO.

Antaux ne longe mi ricevis bone presitan sed misteran libreton, nome: _Tri L. Zamenhofin kansainvalinen apukieli Esperanto. Kielioppi seka Esimerkki ja Harjoitussarja. Suomenkielelle Muodostaneet._

Mi unue pensis ke gxi estis nova mistera Volapuk, sed baldaux eltrovis ke la kunfratoj en la _Lando de Lagoj kaj Marcxoj_ nun havas sian propran Esperantan Lernolibron (72 pagoj, 1s.).

Gxis nun ne estas multe da Esperantistoj en Finlando, kaj la ekzistantoj devis sendube lerni per la Sveda Lernolibro de Dro. Henriclundquest.

Nun, espereble, nia Esperantistaro gajnos multajn rekrutojn inter la anoj de tiu cxi malmulte konata lando.

Eble la legantoj estos interesitaj je kelkaj vortoj pri tiu cxi lingvo, kiu tute ne similas al la plimulto da Euxropaj lingvoj. Nek Romanika, nek Germanika, la Finlandlingvo estas iom simila al la Turka, Tartara, Lapa, kaj Magjara. Estas membro de la Turania lingvofamilio.

La Substantivoj neniam sxangxigxas, sed, por montri nombron, kaj sekson, aliaj vortoj aldonigxas. Prepozicioj kaj Pronomoj estas aldonitaj al la vortoj kiujn ili rilatas. La verbo havas nur tempojn estantan kaj estintan. Kiam oni deziras uzi la estontan, oni aldonas vorton al la estanta.

Vere, je la unua impreso, tiu cxi lingvo ne sxajnas esti belsona, sed la kritikisto Rask opiniis, ke gxi estas la plej belsona el cxiuj naciaj lingvoj.

Por atesti je la rapida progreso farita de Esperanto en la civilizita mondo estas ja grava afero, ke oni povas citi lernolibrojn en tiaj malmulte konataj lingvoj, sed alia fakto nun sin prezentas por montri tiun cxi progresadon.

La longe atendita _Internacia Scienca Revuo_ nun eliris, kaj kredeble placxos al tiuj, kiuj gxin senpacience atendis. Kvankam gxi aperis nur je la fino de la Februara monato, oni gxin nomas Januara numero. Oni do petas ke la abonantoj memoru ke gxi enhavas revuon de la sciencaj agadoj de la antauxa monato.

La eksterajxo kaj enhavo estas tre bonaj, kaj mi esperas ke la sindonema Sro. Fruictier trovos multe da Kunlaborantoj kaj Abonantoj, por ke la Revuo estu tute sukcesplena. Jen malmultaj eltirajxoj el la antauxparolo.

"Antikve oni diris: _Nil novi sub sole_; ni povas nun proklami: _Io nova sub la suno_. Jen aperas pruvo, palpebla pruvo, ke Esperanto kreskas, progresas, vivas. Fondo de Internacia scienca Revuo, redaktata nur en lingvo artefarita, estas ja fakto novega signifega, promesplena. Forpasis periodo de pura filantropio; alvenas rapide tempo de praktika, de vere utila uzado de Esperanto.... Ni klopodos ja doni tradukojn de verkoj plej gravaj; ni analizos tiujn, kiujn ni ne povos traduki pro manko da spaco; fine ni raportos mallonge pri enhavo de diverslandaj sciencaj organoj... La mondo, kiu mokis, kiu nin nomis utopiistoj, la mondo devos tiam penti sian propran frenezecon. Al vanaj kontrauxdiroj ni povos nun kontrauxmeti faktojn; al avidemo proponi lauxvole riceveblan profiton; al malfamaj malamikoj ni povos rebati per gloraj nomoj de nia patronaro kaj kunlaborantaro. Tia estas nia celo. Niaj amikoj ne lasu perei senfrukte nian entreprenon. Ni faris levilon potencegan; kiel Arkimedo, mankas al ni nur apogloko. Apogon ili donu al ni: ni kune levos la mondon."

Kiam oni konsideras pri tio, ke gxis nun scienculoj ne povas eksciigxi pri cxiuj novaj sciencaj esplorintajxoj, se ili ne komprenas almenaux la Anglan, Francan, kaj Germanan lingvojn, oni klare vidas ke tiu cxi scienca organo povos esti tre utila al ili.

La Revuo eliradas cxiumonate, enhavas tridek du pagxojn, kaj la abonpago (7 frankoj) estas akceptata cxe 41, Outer Temple, W.C.

Tiu cxi estas la sesa numero de The Esperantist, kaj, dum la duonjaro de sia vivado, gxi gajnis tutmondan legantaron. Nunatempe pli ol tridek procento da la abonintoj logxas alilande. La Redaktoro opinias ke estos tro interese se la amikoj afable sendadus artikoletojn kaj leterojn pri la _cxiutaga vivado, notindaj kutimoj, k.t.p., de siaj propraj landoj_. En Esperanta Gazeto pli ol en alia, oni devus atendi tiajn interesajn sciigojn; kaj, se niaj amikoj tiel faros, la diverslandanoj multe lernos pri siaj najbaroj, gxis nun preskaux nekonataj. Por komenci, en tiu cxi kajero estas la artikoloj pri la _Militaj Rekrutoj en Italujo_, kaj la _Unuaj Impresoj pri la Angla Parlamentejo_. Se tiuj cxi interesas, ni esperu ke multe da similajxoj poste aperos. Nunatempe oni ofte forgesas ke la legado povas tiel instrui, kiel amuzi. Rigardu la reklamon de unu el niaj samtempaj Gazetoj: "Tiu cxi Gazeto nur ekzistas por amuzi, ne por instrui!!" Se amikoj kunhelpos, The Esperantist celos je instruado kaj amuzado.

La Redaktoro.

SOMETHING NEW UNDER THE SUN.

A short time since I received a well-printed but mysterious booklet, entitled: _Tri L. Zamenhofin kansainvalinen apukieli Esperanto. Kielioppi seka Esimerkki ja Harjoitussarja. Suomenkielelle Muodostaneet._

At first I thought it was some new mysterious Volapuk, but soon discovered that brethren in the _Land of Lakes and Marshes_ now have their own Esperanto textbook (72 pages, 1s.).

Up to the present there are not many Esperantists in Finland, and those who already exist must, doubtless, have learned from the Swedish Textbook of Dr. Henriclundquest.

It is now to be hoped that our Army will gain many recruits among the dwellers in this little-known land.

Possibly readers will be interested by a few words on this language, which is quite different from most European tongues. Neither Romance nor Teutonic, Finnish somewhat resembles Turkish, Tartar, Lapp, and Magyar. It is a member of the Turanian family.

The Substantives never vary; but, in order to indicate number, sex, etc., other words are added. Prepositions and Pronouns are added to the words to which they refer. The verb has only Present and Past tenses. When desirous of using the Future, one has to add another word to the Present.

Truly, at first sight, this tongue does not seem to sound well, but the critic Rask considered it to be the most euphonious of all national languages.

In testifying to the rapid progress made by Esperanto in the civilised world, it is assuredly important to be able to cite grammars in such little-known idioms, but another circumstance now presents itself to indicate this continued progress.

The long-expected _International Scientific Review_ is now published, and should please all who have impatiently awaited it. Although appearing only at the end of February, it is styled the January number. Subscribers are requested to bear in mind that it contains a review of the scientific events of the preceding month.

Both exterior and contents are very good, and I hope that the devoted M. Fruictier will find many Collaborators and Subscribers, so that the Review may be thoroughly successful. Here are a few excerpts from the foreword.

"Of old it hath been said: Nothing new under the sun; we can now proclaim: Something new under the sun. Here is a proof, a palpable proof, that Esperanto grows, progresses, lives. The foundation of a scientific Review edited wholly in the international language is assuredly a most novel, significant event, full of promise. Past is the period of pure philanthropy; speedily comes the time of a practical, of a really useful employment of Esperanto.... We shall take steps to give translations of highly important works; we shall analyse those which, for lack of space, we cannot translate; finally, we shall report in brief the contents of the scientific organs of divers lands.... The world, which has mocked, which has called us Utopians, the world will then have to repent its folly. To worthless objections we can now submit facts; to the self-seeking offer immediate benefit at will; insignificant opponents we can refute by the celebrated names of our renowned Patrons and Collaborators. Such is our purpose. May our friends not permit our enterprise fruitlessly to perish. We have created a most powerful lever; like Archimedes, we now need but a fulcrum. Give us that fulcrum, and, together, we will raise the world."

Considering that, up to the present, scientific men cannot become informed of the new results of scientific research unless they know at least English, French, and German, it is quite obvious that this scientific organ can be very useful to them.

The Review is published monthly, contains 32 pages, and the subscription (6s.) can be sent to 41, Outer Temple, W.C.

This is the sixth number of The Esperantist, and, during the half-year of its existence, it has gained a world-wide circulation. At present more than thirty per cent. of the Subscribers dwell abroad. The Editor believes it would be most interesting if friends would kindly send _short articles and letters about the daily life, memorable customs, etc., of their own lands_. In an Esperanto Gazette, more than elsewhere, such interesting information should be expected; and, if our friends will do this, the inhabitants of divers lands will naturally learn much about their hitherto almost unknown neighbours. As a beginning, in this issue are the articles on _Italian Conscription_ and _First Impressions of the Houses of Parliament_. If these prove interesting, let us hope that many similar items will be forthcoming. At present one often forgets that reading can instruct, as well as amuse. See the advertisement of one of our contemporaries: "This Gazette is only to amuse, not to instruct!!" If friends will cooperate, The Esperantist purposes to instruct and amuse.

SCIENCAJ AFEROJ.

Oni nun ekkredas ke la Auxroro, tiu sorcxanta lumo de la polusaj regionoj, estas produktata per la ago de elektronoj, elsenditaj el la suno, je _Kruptono_, la nove eltrovita elemento en nia aero.

* * *

Doktoro Searle, Urbestro de Dartmouth, antauxmetas la teorion ke ftizo kuracigxas per inokulado de baciloj pli fortaj ol tiuj de la ftizo. La rezultato estas ke ili mortigas la ftizajn bacilojn, kaj ili mem mortigxas. Tiu cxi rimedo malsimilas tiun de Dro. Koch, kiu inokulis per _tuberklin'o_ kiu formigxas per la ftizaj baciloj. Dro. Searle petas ke oni sendu al li tiujn, kiuj preskaux certe mortigxos antaux ses aux dek monatoj, kaj li diras ke li kuracos ilin.

* * *

Eksperimentoj faritaj de Doktoro W. Johannsen cxe Copenhagen, montras ke la neaktiveco de kreskajxvivo, simila al tiu, kiu okazas dum la vintro, povas per kloraformo kauxzigxi. Poste la kreskado plirapidigxas, kaj la kreskajxo floras pli baldaux ol nature. Tiuj cxi eksperimentoj ne estas sendangxeraj, cxar, se la aero eniros en cxambron per kloraformo plenigitan, kaj alumeto apudigxos, grandega eksplodo okazos.

* * *

Cxiuj estas auxdintaj pri la "X Radioj"; iuj pri la alpha beta kaj gamma radioj de radiumo; sed nur malmultaj pri la "N Radioj," kiujn Sinjoro Blondlot eltrovis. Li rimarkis ke, rigardante la ciferplaton de horlogxo en malbone lumigita cxambro, gxi sxajne pliklarigxas kiam oni fleksis pecon da ligno apud la okulo de la rigardanto. Li kredas ke la fleksita ligno elsendas radiojn, kiuj farigas la okulon pli senteman. Oni trovas ke briko submetigxita je la suna lumo ankaux elsendas similajn radiojn.

* * *

Propono antauxmetigxis ke la radio-aktiveco de radiumo eble povus esti helpata per la bombardado do siaj propraj radiecoj. Se tiu cxi estu korekta, iom da radiumo, kiam disigita inter amaso de pecxblendo, estus malpli aktiva ol kiam centrigxita en malgranda spaco. Por pruvi tion, Profesoro Rutherford mezuris la radio-aktivecon de radiumbromido malfluida, kaj ankaux solvita en pli ol milfoje gxia propra kvanto da akvo. Li ne trovis ian mezureblan malsamecon inter la du provoj. Tio montras ke, inter tiuj cxi limoj, la radio-aktiveco de radiumo ne sxangxigxas per sia propra grandega radieco.

Sendube cxiuj el niaj legantoj memoras la interesan artikolon pri Radiumo, de Sir William Ramsay, en la Januara Esperantist.

Ni plezure vidas ke niaj Belgaj amikoj tradukis tiun cxi gravan artikolon en la Francan lingvon, kaj gxin presigis en "Annales de Pharmacie."

EL SHAKESPEARE'S SONNETS.

Ho, kiom multpli bela belo sxajnas Per la dolcxeco kiun vero donas! Pli cxarma brilas la cxarmega rozo Naskante bonodoron en ripozo. Venenaj floroj ankaux povas brili; Rozkoloritaj ofte staras ili, Dorne pendantaj, rozojn similadas, Kaj petolemaj somervente ludas: Sed ili sole por sin montri venas, Sename vivas kaj neniun benas-- Dum viva rozo nutras bonodoron, Perfumo gxi farigxas, mortan horon.

Esperantigis A.M., 6266.

LERTAJ RESPONDOJ.

Verkitaj de Philip de Bono (8707).

I. Kiam Frederiko II., Regxo de Prusujo, estis vojagxanta kune kun sia frato Henriko tra la Silesaj provincoj, kiuj antaux ne longe estis venkitaj, li foje vidis belegan kastelon, kiu farigxis monahxejo.

Li iris gxin viziti, kaj la cxefa monahxo montris al la regxo cxiujn interesajn pentrajxojn, skulptajxojn, kaj la bibliotekon en kiu estis multaj belaj libroj.

Kiam la regxo estis forironta, li demandis al la monahxo cxu li havis bezonon ian. Li respondis, petante ke la regxo ordenu cxiujare du novulojn--cxar tiatempe la ordeno estis malpermesita.

"Nu," respondis la regxo, "mi gxin permesas, kaj mi mem sendos la du unuajn novulojn."

Tiam, turninte al sia frato, li diris en la Angla lingvo, kiun li supozis esti nekomprenebla al la monahxo: "We will send these holy men a couple of asses" ("_Ni sendos du azenojn al tiuj cxi sanktuloj._")

Kiam la monarhxo estis eniranta en sian veturilon, la monahxo, kiu komprenis tiun cxi frazon, respekte diris: "Mi antauxmetas alian peton, Via Regxo Mosxto. Cxu Vi permesos ke ni donu al tiuj cxi du novuloj, kiujn Vi sendos al ni, Vian nomon, kaj tiun de Via frato?"

II. Foje, cxe la cxiujara ekzameno en unu el la cxefaj lernejoj en Dorsetshire, lerta knabo demandigxis de la direktoro:--

"Cxu vi scias iajn el la efikoj produktataj de varmeco kaj de malvarmeco?"

"Jes, Sinjoro, tiu etendigas kaj tiu cxi kuntirigas."

"Nu, mia knabo, vi bone respondis. Cxu vi ankaux povos doni al mi ekzemplon?"

"En la somermezo la tagoj estas la plej longaj, kaj en la vintro la plej mallongaj."

MALTAJ PROVERBOJ.

1. Kisu la manon, kiun vi deziras trancxota.

2. Ne estas rozoj sen dornoj.

3. Oni ne mezuras homojn per piedoj.

4. La aero havas sian okulon, kaj la muro havas sian orelon.

5. La bovon oni ligas per liaj kornoj, la homon per lia vorto.

6. Tiu, kiu acxetas fisxojn en la maro, mangxos ilin putraj.

7. Nova najlo formetas la malnovan.

8. Pli forta estas la parolo de Maltano, ol la parolo de la regxo.

(8108).

FABLOJ.

_La Lupo kaj la Sxafido (La Fontaine, Libro 1, fablo X)._--La rajto de la plej forta estas cxiam la plej bona. Ni tion volas montri tuj.

La sxafido trinkis el fluo de pura akvo. Alvenis malsata lupo, kiu sercxis aventuron, kaj kiun malsato allogis en tiujn lokojn.

"Kiu cin tiel maltimigis malklarigi mian trinkajxon?" diris tiu besto furioze; "Ci estos punata pro cia maltimego."

"Sinjoro majesto," respondis la sxafido, "Via Lupa Mosxto ne kolerigxu, sed plivole rigardu, ke mi trinkas el la fluo pli ol dudek pasxojn pli malsupre, kaj ke mi sekve nepre ne povas malpurigi vian trinkajxon."

"Ci malpurigas gxin," rediris tiu kruela besto, "kaj mi scias ke ci de mi malbone parolis pasintan jaron."

"Kiel mi estus gxin farinta, cxar mi ne estis naskita; mi ankoraux mamnutrigxas je mia patrino."

"Se ne estas ci, estas do cia frato."

"Mi havas nenian."

"Estas do iu el la ciaj; cxar vi ne ofte indulgas min, vi, viaj pasxtistoj kaj hundoj. Tion oni diris al mi; mi devas vengxi min."

Tiam en la fundon de la arbaroj la Lupo forportis kaj mangxis gxin sen alia procesformo.

_Tradukis_ H. Boucon.

_La Vulpo kaj la Leono (Esopo)._--Vulpo, kiu neniam gxis tiam vidis leonon, estis tiel terurigita je la unua fojo kiam li renkontis unu, ke li preskaux mortis pro timo. Kiam, tamen, li renkontis lin je la dua fojo, kvankam li ankoraux tre timis, li ebligxis kasxi sian timecon. Sed, kiam li vidis lin la trian fojon, Vulpo farigxis tiel kuragxega, ke li ekmarsxis al li, kaj maltime demandis: "Kiel vi sanas?"

_Troa kutimigxo naskas malestimon._

(6266).

Kampara parohxestro foje sciigis la auxdantaron jene: "Cxar estas tiom da infanetoj, ili estos baptataj je ambaux finoj tiun cxi posttagmezon."

* * *

Dum la militado en Suda Afriko, maljuna virino eniris kamparan butikon dum varmega vetero.

La butikisto diris: "Cxu ne estas malbonege pri tiu cxi militado!"

La maljunulino respondis: "Jes, sed ili havas por gxi bonan veteron!"

8276.

LA MILITAJ REKRUTOJ EN ITALUJO.

Originale verkita de CLARENCE BICKNELL.

En Italujo cxiujare kelkaj el cxiuj dudekjaraj junuloj estas lote elektitaj por la milita servado, kiu dauxros dum du aux tri jaroj. Kelkaj estas liberigitaj, ekzemple la sola filo, aux la dua filo se la unua jam servadis, kaj nature cxiuj, kiuj havas ian korpan difekton.

Antaux la tago de la loteltiro, tiuj cxi junuloj el la sama urbo aux vilagxo elektas prezidanton kaj kasiston. Tiu cxi tenas la monoferadojn, po cxirkaux dek frankoj, kaj tiu determinas la detalojn por la venontaj festoj. La antauxan tagon cxiuj kunvenas matene, kaj eble trinkas glason da vermuto, la plej estimata el la likvoroj, almenaux en norda Italujo, kaj poste ili kunpasas la tutan tagon kantante kaj kriegante. Ofte ili luas gurdon, kaj en la salonoj, kie la eniro estas permesita, ili dancas gxojege. Fremduloj kiuj auxdas la bruegon la tutan tagon, kaj vidas la duonfrenezan junularon, kredas ke ili estas Italaj "Hooligans," aux duonebriaj. Sed en Italujo estas malmulte da ebriuloj, kaj la junuloj malofte trotrinkas, kaj ecx trinkinte tro da vino ili ne igxas malpacaj kaj malbonaj, sole gajegaj.

Sed pliofte ili luas omnibuson aux fiakron, aux iras vagonare al la proksimaj urboj.

Morgaux ili cxiuj iras urbdomon, kie prezidas la urbestro, kaj tiam laux ordo alfabeta, ili eltiras numeron el urno.

Tiu, kiu eltiras altan numeron estas certe "savita," kiel oni diras, sed kiu tiras la plej malaltajn numerojn devos certe servadi.

Finiginte la eltiron, cxiuj foriras kun la biletoj de siaj numeroj metitaj sur la cxapeloj, kaj kuntagmangxas. Poste ili rekomencas la hierauxajn amuzajxojn, sed pli freneze, cxar tiuj, kiuj eltiris bonan numeron saltas kaj kantadas je gxojo, kaj la aliaj faras same por pli bone kasxi aux forgesi siajn cxagrenojn.

La trian tagon ili faras preskaux same, post kiu la monoferadoj estas elspezitaj, kaj certe la junuloj, lacaj kaj rauxkaj pro la kriegado, kantado, kaj sencxesa babilado, estas enuitaj.

Sed post du aux tri monatoj, venas la tago por la vizito al la kuracisto, kaj ree la bando, ecx tiuj, kiuj ne iros al la servado, kunripetas la festojn dum tri tagoj.