The Dying Indian's Dream: A Poem

Part 2

Chapter 2823 wordsPublic domain

3. Transeam caliginosa Loca, et calamitosa, Dura, dira, luctuosa, Hostes et obstantes; Non formido aerumnosa Mala, tetra, dolorosa; Gaudens fero lacrimosa, Inter Te amantes. Confidenter ibo Tecum; Nam Tu semper eris mecum; Tua virga, tuum pedum, Ample consolantes. 4. Mensam mihi preparasque, Coram hostes, panem dasque; In clementiâ prope stasque: Mea pax abundat: Sanctum oleum benignum, Super caput tam indignum Meum fundis,—clarum signum: Meum vas redundat.

5. Immo bonitas divina, Valetudo genuina, Cum clementiâ supernâ, Et benignitas aeterna, Semper me sequentur. Dum in vita remanebo, Dei gratiâ gaudebo: Ejus domum habitabo, Ejus nomen collaudabo, Et indesinenter.

Psalmus C.

1. In Jehovam vos ovate, Et gaudete, et cantate, Omnes terram habitantes. Laeti Dominum, servite, Et cum gaudio gestite, Coram Illum triumphantes.

2. Nostrûm Deus est Creator, Dominator et Salvator, Deus unus, Auctor rerum: Fecit nos, et nos nutrivit, Regit, tutat, repetivit, Oves perditos ad Herum.

3. Ejus portas introite; Claris laudibus adite; Illum Dominum clamantes: Illum bonum, semper verum, Fidelissimumque Herum, In eternum adorantes.

“Nearer My God to Thee.”

1. Propius, O Deus mi, propius ad Te, Etiamsi crux erit quæ tollat me: Canam continue— Mi Deus, prope Te; Propius, O Deus mi, propius ad Te.

2. Erroni noctu quamvis similis, Quiescam super stratum lapidis,— Delectat esse me In somnis prope Te; Propius, O Deus mi, propius ad Te.

3. Ut scalae tunc ad coelos via sit; Quaecunque mihi des, clementiâ fit: Sunto coelicolae; Nutantes vocent me, Propius, O Deus mi, propius ad Te.

4. Tum experrecta laude fulget mens, Petrosis malis “Bethel” extruens: Sic moeror urget me, Mi Deus, prope Te, Propius, O Deus mi, propius ad Te.

5. Si laetis pennis findens aëra. Relictis stellis, petam supera— Quam jucundissime, Cantabo—Prope Te, Propius, O Deus mi, propius ad Te.

“Rock of Ages Cleft for Me.”

Rupes Saeculorum, Te, Pro me fissa, condam me! Aquae Fons et sanguinis, Duplex tui lateris, Scelerum purgatio Sit, et expiatio.

Nunquam possim exsequi, Tua lex quæ mandet mi; Quamvis strenuus semper sim, Atque semper fleverim, Hoc nil expiaverit; In Te solo salus sit.

Nil in manu tulero; Tuae cruci hæreo; Vestes mihi nudo des, Inopemque subleves; Fonti foedus advolo; Nisi laves pereo.

Dum vitalem haurio vim, Cumque moribundus sim, Quum per stellas evolem,— Ante tuum thronum stem, Rupes Saeculorum, Te, Pro me fissa, condam me.

“Jesus Refuge of My Soul!”

O Præsidium, Jesu mi, Fugiam tuo pectori: Torrens propius æstuet, Dum procella fureret: Hoc in vitæ turbine, O Salvator, tege me! Fac ut tutus, integer, Tecum semper commorer.

Soli es Refugio: Tibi lassus hæreo: Ne relinque solum me; Sit solatium per Te. Tibi dum confisus sim, Plenas opes tulerim: Me defende, debilem, Me tutator, inopem.

Tu, O Jesu, mihi es Omnes res optabiles: Aegrum, lapsum, sublevas, Opem fesso, coeco, das: Facile es sanctissimus; Ego sum perimprobus, Fœdus, plenus scelerum— Tu, bonorum omnium.

Gratia satis est in Te, Sontem perabsolvere. Fluat flumen affatim, Purus ut ex toto sim. Jesus, Fons vitalis es: Sumam quæ benigne des: Vive mi in pectore, Fons Aeternat Domine!

“Abide With Me, Fast Falls the Eventide.”

Mecum habita, Domine! ultima labitur hora diei: Quam tenebrae condensantur! Tu mecum habitato! Deficiunt adjutores, atque omnia grata; Tu, qui non spernes inopes, O mecum habitato!

Ad metam tenuis vitæ, properant rapidae horae; Blanditiae pereunt, et transit gloria mundi: Omnia mutari, corrumpique, undique vidi; Tu qui immutatus remanes, O mecum habitato.

Te, Domine, est mihi nunc opus omni hora fugienti: Tu solus valeas hostes mihi vincere saevos: Tu solus firmum me, et salvum ducere possis: In tranquillo, in turbinibus, Tu, O mecum habitato.

Hostes non timeo, quum Tu stas praesto beare; Adversi casus faciles sunt absque dolore; Terrores mortis, stimuli, et victoria, desunt; Laetatusque exsultabo, nam mecum habitabis.

Mi juvenescenti, blandus Tu nempe favisti; Ah me! quam brutus! quam perversusque remansi! Non discessisti a me, saepe ut deserui Te: O Domine, usque et ad extremum, Tu mecum habitato.

Ad oculos crucem dormitanti mihi monstra; Illustra tenebras, et me erige visere coelos: En, umbrae fugiunt! et mane rubescere coepit! In vita, in morte, O Domine, O Tu mecum habitato!

“Just as I Am Without One Plea.”

Sicuti sum—nec sine spe, Quia Tu mortuus es pro me, Et jubes ire me ad Te— O Agnus Dei, venio. Sicuti sum—nec haesitem, Ut maculas abluerem; Mundus per tuum sanguinem, O Agnus Dei, venio. Sicuti sum—jactatus sim, Et dubitans dum conflixerim, Certansque, timens, perdo vim, O Agnus Dei, venio. Sicuti sum—miserrime Cœcus, nudusque omni re, Ut omnia capiam in Te, O Agnus Dei, venio. Sicuti sum—recipies, Purgabis, solves, eximes; Nam credo quod promitteres: O Agnus Dei, venio. Sicuti sum—agnosco Te, Salvasse per amorem me, Ut tuus sim assidue: O Agnus Dei, venio.

TRANSCRIBER NOTES

Misspelled words and printer errors have been corrected.

Inconsistencies in punctuation have been maintained.

A cover was created for this eBook.

[The end of _The Dying Indian's Dream_, by Silas Tertius Rand.]

End of Project Gutenberg's The Dying Indian's Dream, by Silas Tertius Rand