Hymni ecclesiae

Part 11

Chapter 113,179 wordsPublic domain

Psallat altitudo coeli, Psallant omnes angeli, Quicquid est virtutis usquam Psallat in laudem Dei, Nulla linguarum silescat, Vox et omnis personet Saeculorum saeculis.

Te senes, et te juventus, Parvulorum te cohors, Turba matrum, virginumque, Simplices puellulae, Voce concordes pudicis Perstrepant concentibus Saeculorum saeculis.

Tibi Christe sit, cum Patre, Agioque Spiritu, Hymnus, melos, laus perennis, Gratiarum actio, Honor, virtus, et victoria, Regnum, aeternaliter Saeculorum saeculis.

AD PRIMAM.

Agnoscat omne saeculum Venisse vitae praemium; Post hostis asperi jugum Apparuit redemptio.

Esayas quae praecinit Completa sunt in Virgine; Annunciavit angelus, Sanctus replevit Spiritus.

Gloria tibi, Domine, Qui natus es de Virgine, Cum Patre et sancto Spiritu, In sempiterna saecula.

AD TERTIAM.

Maria ventre concepit Verbi fideli semine, Quem totus orbs non bajulat Portant puellae viscera.

Radix Jessae jam floruit, Et virga fructum edidit, Foecunda partum protulit, Et Virgo mater permanet.

Gloria tibi, Domine, Qui natus es de Virgine, Cum Patre et sancto Spiritu, In sempiterna saecula.

AD SEXTAM.

Praesepe poni pertulit Qui lucis auctor extitit, Cum Patre coelos condidit, Sub matre pannis induit.

Legem dedit qui saeculo, Cujus decem praecepta sunt, Dignando factus est homo Sub legis esse vinculo.

Gloria tibi, Domine, Qui natus es de Virgine, Cum Patre et sancto Spiritu, In sempiterna saecula.

AD NONAM.

Adam vetus quod polluit Adam novus hoc abluit: Tumens quod ille dejecit Humillimus hic erigit.

Jam nata lux est et salus, Fugata nox, et victa mors; Venite gentes credite; Deum Maria protulit.

Gloria tibi, Domine, Qui natus es de Virgine, Cum Patre et sancto Spiritu, In sempiterna saecula.

DOMINICA TERTIA QUADRAGESIMAE.

SABBATO AD VESPERAS.

Jam ter quaternis trahitur Horis dies ad vesperas, Occasum sol pronuntiat Noctis redire tempora.

Nos ergo signo Domini Tutamur claustra pectoris, Ne serpens ille callidus Intrandi tentet aditus.

Sed armis pudicitiae Mens fulta vigil libere, Sobrietate comite Hostem repellat improbum.

Sed nec ciborum crapula Tandem distendat corpora, Ne vi per somnum animam Ludificatam polluat.

Praesta beata Trinitas, Concede simplex Unitas, Ut fructuosa sint tuis Jejuniorum munera.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD MATUTINUM.

Hymnum canamus gloriae, Hymni novi nunc personent, Christus novo cum tramite Ad Patris ascendit thronum.

Apostoli tunc mystico In monte stantes chrismatis, Cum matre clara Virgine, Jesu videbant gloriam.

Quos alloquentes angeli, Quid astra stantes cernitis? Salvator hic est, inquiunt, Jesus triumpho nobili.

Sicque venturum asserunt, Quemadmodum hunc viderunt Summa polorum culmina Scandere Jesum splendida.

Da nobis illuc sedula Devotione tendere, Quo te sedere cum Patre In arce regni credimus.

Tu esto nostrum gaudium, Qui es futurus praemium; Sit nostra in te gloria Per cuncta, semper saecula.

Gloria tibi, Domine, Qui scandis supra sidera, Cum Patre et sancto Spiritu, In sempiterna saecula.

FERIA II. PENTECOSTES.

AD COMPLETORIUM.

Laudes Deo devotas Dulci voce ac sonora Plebs resultet Catholica. Spiritus sancti gratia Apostolis die hodierna In igneis linguis est effusa. Paracliti praesentia Emundet nos a peccati macula

Pura sibi aptans habitacula, Charismatum et munera Pectoribus nostris pius infundat, Vita nostra ei ut complaceat Per saeculorum saecula. Conclamemus alleluia, Sit Deo laus, potestas, Honor, virtus, et gloria.

IN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI ET PAULI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felix per omnes festum mundi cardines Apostolorum praepollet alacriter Petri beati, Pauli sacratissimi, Quos Christus almo consecravit sanguine, Ecclesiarum deputavit principes.

Hi sunt olivae duae coram Domino, Et candelabra luce radiantia, Praeclara coeli duo luminaria, Fortia solvunt peccatorum vincula, Portas Olympi reserunt fidelibus.

Habent supernas potestatem claudere Sermone sedes, pandere splendentia Limina poli super alta sidera, Linguae eorum claves coeli factae sunt, Larvas repellunt ultra mundi limitem.

Petrus beatus catenarum laqueos Christo jubente rupit mirabiliter Custos ovilis, et doctor Ecclesiae, Pastorque gregis, conservator ovium, Arcet luporum truculentam rabiem.

Quodcumque vinclis super terram strinxerit Erit in astris religatum fortiter; Et quod resolvit in terris arbitrio Erit solutum super coeli radium; In fine mundi judex erit saeculi.

Non impar Paulus huic, doctor gentium, Electionis templum sacratissimum, In morte compar, in corona particeps, Ambo lucernae et decus ecclesiae In orbe claro coruscant vibramine.

O Roma felix, quae tuorum principum Es purpurata pretioso sanguine, Excellis omnem mundi pulchritudinem, Non laude tua sed sanctorum meritis, Quos cruentatis jugulasti gladiis.

Vos ergo modo gloriosi martyres, Petre beate, Paule mundi lilium, Coelestis aulae triumphales milites, Precibus almis vestris nos ab omnibus Munite malis, ferte super aethera.

Gloria Deo per immensa saecula; Sit tibi Nate decus et imperium, Honor, potestas, sanctoque Spiritui; Sit Trinitati salus individuae Per infinita saeculorum saecula.

IN FESTO S. MARIAE MAGDALENAE.

AD VESPERAS.

Lauda, mater Ecclesia, Lauda Christi clementiam Qui septem purgat vitia Per septiformem gratiam.

Maria soror Lazari, Quae tot commisit crimina, Ab ipsa fauce tartari Redit ad vitae limina.

Aegra currit ad medicum Vas ferens aromaticum, Ita morbo multiplici Verbo curatur medici.

Contriti cordis unctio, Cum lachrymarum fluvio, Et pietatis actio Ream solvit a vitio.

Post fluxae carnis scandala, Fit ex lebete phiala, In vas translata gloriae De vase contumeliae.

Surgentem cum victoria Jesum vidit ab inferis, Prima meretur gaudia Quae plus audebat caeteris.

Uni Deo sit gloria Pro multiformi gratia, Qui culpas et supplicia Remittit et dat praemia.

AD LAUDES.

Aeterni Patris Unice, Nos pio vultu respice, Qui Magdalenam hodie Vocas ad thronum gloriae.

In thesauro recondita Regis est drachma perdita, Gemmaque lucet inclyta Ex luto luci reddita.

Jesu dulce refugium, Spes una poenitentium, Per peccatricis meritum Peccati solve debitum.

Nos vitiorum stimuli Jugi vexant instantia, Et blandimentis saeculi Corrumpunt lenocinia.[6]

Uni Deo sit gloria Pro multiformi gratia, Qui culpas et supplicia Remittit, et dat praemia.

[6] Libet, nec licet libere Tibi pro voto psallere, Dum mens aegra sub miserae Carnis gemiscit onere.

Pia mater et humilis, Naturae memor fragilis, Nos rege tuis precibus In hujus vitae fluctibus.

PROSAE E MISSALI PARISIENSI.

PROSAE E MISSALI PARISIENSI.

IN EPIPHANIA DOMINI.

Ad Jesum accurrite, Corda vestra subdite Regi novo gentium.

Stella Christum praedicat, Intus fides indicat Redemptorem omnium.

Huc afferte munera Voluntate libera, Sed munera cordium,

Haec erit gratissima Salvatori victima, Mentis sacrificium.

Aurum offert caritas, Et myrrham austeritas, Et thus desiderium.

Auro rex agnoscitur, Homo myrrha, colitur Thure Deus gentium.

Judaea, gaudentibus Non invide gentibus Retectum mysterium.

Post custodes ovium Se Magi fidelium Jungunt in consortium.

Qui Judaeos advocat Christus, gentes convocat In unum tugurium.

Bethleem fit hodie Totius Ecclesiae Nascentis exordium.

Regnet Christus cordibus, Et victis rebellibus Proferat imperium.

IN PRAESENTATIONE DOMINI.

Ave plena gratia, Cujus inter brachia Se litat Deo Deus.

Fac me templum visere Tibi fas occurrere, Amor, O Jesu, meus.

Est in templo Dominus, Angeli stant cominus; Nil in coelis amplius.

Habet Deus hominem, Et parentem Virginem, Coelo templum ditius.

Spirant sacra gaudium; Mane sacrificium Plausus inter redditur.

Vespertinum fletibus, Et amaris questibus In cruce miscebitur.

Haec jam est oblatio Cujus omnes pretio Deo restituimur.

Jam non nobis dediti, Tibi, Deus, subditi, Vivimus et morimur.

Nunc dimitte famulos: Nil tenet hic oculos; Da te palam cernere.

Si jubes hic vivere, Da cum Jesu crescere, Da per hunc resurgere.

IN DIE SANCTO PASCHAE.

Victimae Paschali Laudes immolent Christiani: Agnus redemit oves; Christus innocens Patri reconciliavit peccatores.

Mors et vita duello conflixere mirando: dux vitae mortuus, regnat vivus.

Dic nobis, Maria, Quid vidisti in via?

Sepulchrum Christi viventis, Et gloriam vidi resurgentis.

Angelicos testes, Sudarium, et vestes.

Surrexit Christus, spes mea; praecedit vos in Galilaeam.

Scimus Christum surrexisse a mortuis vere: Tu nobis victor Rex miserere.

IN ASCENSIONE DOMINI.

Solemnis haec festivitas Novum instaurat gaudium, Qua perennis felicitas Proponitur in praemium.

Christus scandens in aethera Mortis fregit potentiam; Sedens Patris in dextera Jugem parat laetitiam.

Dies per multos saepius Suis vivus apparuit; Et comitum cor durius Mitis magister arguit.

Suos per gentes imperat Ferre salutis nuntium, Sed non prius quam afferat Dei virtus auxilium.

Discipulis mirantibus Coelo triumphans redditur, Et subductus aspectibus Nube clara suscipitur.

Qui penetravit inferas Domos Redemptor pacifer, Se fert in sedes superas Mundi supremus arbiter.

Ab ascendente ducitur Regnatura captivitas: Palma victis asseritur, Mortuis immortalitas.

Ut ascendit sic veniet Sedens in nubis solio; Poena malos afficiet Judex bonosque praemio.

Patri monstrat assidue Quam dura tulit vulnera: Et sic pacis perpetuae Nobis exorat foedera.

Nunc animis accipite Paratum coelo praemium, Ut membrorum cum capite Arctius sit consortium.

Quos hic orphanos deseris, Jesu, respice coelitus; Mitte nobis e superis Promissa dona Spiritus.

Tibi devotis mentibus Per te lucescat veritas, Per te succensis cordibus Divina flagret caritas.

IN DIE SANCTO PENTECOSTES[7].

Veni Sancte Spiritus, Et emitte coelitus Lucis tuae radium.

Veni Pater pauperum, Veni dator munerum, Veni lumen cordium.

Consolator optime, Dulcis hospes animae, Dulce refrigerium.

In labore requies, In aestu temperies, In fletu solatium.

O lux beatissima, Reple cordis intima Tuorum fidelium.

Sine tuo numine, Nihil est in homine, Nihil est innoxium.

Lava quod est sordidum, Riga quod est aridum, Sana quod est saucium.

Flecte quod est rigidum, Fove quod est frigidum, Rege quod est devium.

Da tuis fidelibus In te confidentibus Sacrum septenarium.

Da virtutis meritum, Da salutis exitum, Da perenne gaudium.

[7]Habetur et in Rom.

IN FESTO S. SACRAMENTI[8].

Lauda Sion Salvatorem, Lauda ducem et pastorem In hymnis et canticis, Quantum potes tantum aude Quia major omni laude, Nec laudare sufficis.

Laudis thema specialis, Panis vivus et vitalis Hodie proponitur. Quem in sacrae mensa coenae Turbae fratrum duodenae Datum non ambigitur.

Sit laus plena, sit sonora, Sit jucunda, sit decora Mentis jubilatio. Dies enim solemnis agitur, In qua mensae prima recolitur Hujus institutio.

In hac mensa novi regis Novum Pascha novae legis Phase vetus terminat. Vetustatem novitas, Umbram fugat veritas, Noctem lux eliminat.

Quod in coena Christus gessit, Faciendum hoc expressit In sui memoriam. Docti sacris institutis, Panem, vinum, in salutis Consecramus hostiam.

Dogma datur Christianis, Quod in carnem transit panis, Et vinum in sanguinem. Quod non capis, quod non vides, Animosa firmat fides, Praeter rerum ordinem.

Sub diversis speciebus, Signis tantum, et non rebus, Latent res eximiae: Caro cibus, sanguis potus; Manet tamen Christus totus Sub utraque specie.

A sumente non concisus, Non confractus, non divisus, Integer accipitur. Sumit unus, sumunt mille; Quantum isti tantum ille, Nec sumptus consumitur.

Sumunt boni sumunt mali, Sorte tamen inaequali Vitae vel interitus. Mors est malis, vita bonis; Vide paris sumptionis Quam sit dispar exitus.

Fracto demum sacramento, Ne vacilles, sed memento Tantum esse sub fragmento Quantum toto tegitur. Nulla rei fit scissura; Signi tantum fit fractura, Quae nec status, nec statura Signati minuitur.

Ecce panis angelorum, Factus cibus viatorum, Vere panis filiorum, Non mittendus canibus. In figuris praesignatur, Cum Isaac immolatur: Agnus Paschae deputatur, Datur manna patribus.

Bone pastor, panis vere, Jesu, nostri miserere; Tu nos pasce, nos tuere, Tu nos bona fac videre In terra viventium. Tu, qui cuncta scis et vales, Qui nos pascis hic mortales, Tuos ibi commensales, Cohaeredes et sodales Fac sanctorum civium.

[8]Habetur et in Rom.

IN ANNUNCIATIONE DOMINI.

Humani generis Cessent suspiria; Beata miseris Affert hic nuntia Dies mortalibus.

Unius scelere Cuncti cecidimus; Lapsos erigere Venit Altissimus De coeli sedibus.

Delectae Virgini Quae Deum pariat, Angelus Domini Salutis nuntiat Nostrae mysterium.

O beatissima Prae mulieribus, Virgo castissima, Deum visceribus Suscipe filium.

Virtute Spiritus In sinu Virginis, Innocens penitus A labe criminis Caro compingitur.

Per hanc infantibus Lactescit teneris Ille qui mentibus Panis a superis In coelis editur.

Quod sine tempore De Patre nascitur, Mortali corpore Verbum induitur, Ut salvet hominem.

Corpus hoc offeret In sacrificium; Servos ut liberet, Totum in pretium Effundet sanguinem.

Errabam devius Exul a patria, Semitae nescius Ad vera gaudia Per quam regrediar.

In mea Dominus Venit exilia, Viaeque terminus Ipse fit, et via; Tutus hac gradiar.

O Veritas latens Sub velo corporis, Sed oculis patens Mundati pectoris, Tu nos illumina.

Et tu pro miseris Supplica numini, Quae te dum asseris Ancillam Domini, Fis mundi domina.

IN FESTO SS. DIONYSII EPISCOPI, RUSTICI, ET ELEUTHERII MARTYRUM.

Exultet Ecclesia, Dum triumphat Gallia Patre Dionysio. Exultet uberius Felici Parisius Illustris martyrio.

Dies festus agitur Quo trium recolitur Martyrum victoria: Quorum patrocinio Tota gaudet regio, Regni stat potentia.

Juxta patrem positi Bellatores inclyti, Digni sunt memoria. Sed illum praecipue Recolit assidue Regalis Ecclesia.

Hic a summo praesule Directus in Galliam, Non gentis incredulae Veretur insaniam.

Gallorum apostolus Venerat Lutetiam, Quam tenebat subdolus Hostis velut propriam.

Hic constructo Christi templo, Verbo docet et exemplo, Coruscat miraculis. Turba credit, error cedit, Fides crescit, et clarescit Nomen tanti praesulis.

His auditis fit insanus Imperator inhumanus, Mittitque Sisinnium, Qui pastorem animarum, Fide, vita, signis clarum, Trahat ad supplicium.

Infliguntur coeni poenae, Flagra, carcer, et catenae, Invicta sed constantia Tormenta vincit omnia: Recordatus emensorum Fortis athleta laborum, Per nova gaudens praelia Aeterna quaerit praemia.

Immolati vir beatus Agni carne saginatus, Et praesenti roboratus Ad certamen numine; Quam sermone praedicavit, Mille signis quam probavit, Hanc signare festinavit, Fuso fidem sanguine.

Prodit martyr conflicturus, Sub securi stat securus, Ferit lictor, Sicque victor Consummatur gladio. Administri qui sacrorum Consortes fiunt laborum, Consecrantur, Coronantur, Uno tres martyrio.

Tam praeclara passio Repleat nos gaudio.

IN FESTO OMNIUM SANCTORUM.

Sponsa Christi quae per orbem Militas Ecclesia, Prome cantus, et sacratos Dic triumphos coelitum.

Haec dies cunctis dicata, Mixta coeli gaudiis: Laeta currat, et solemni Personet melodia.

Laureatum ducit agmen Juncta Mater Filio, Sola quae partu pudorem Virgo nunquam perdidit.

Mox sequuntur angelorum Administri spiritus, Siderumque conditori Mille laudes concinunt.

His Joannes, vate major, Praeco Christi praevius, Patriarchae cum prophetis, Accinunt dulci melo.

Principes sacri senatus, Orbis almi judices, Sedibus celsis sublimes Facta pendunt omnium.

Prodigi vitae cruore Purpurati martyres, Auspicati morte vitam, Pace gaudent perpeti.

Turba sacra confitentum, Cum Levitis praesules, Saeculi luxu rejecto, Perfruuntur gloria.

Pompa nuptialis, Agno Consecratae virgines, Liliis rosisque sponsum Aemulantur prosequi.

Omnibus sors haec beata, Gloriam Deo dare, Et potentem confiteri, Terque sanctum dicere.

Coelites, o vos beati, Quos Deus felicitat, Supplicum votis adeste Et favete singuli.

Hausta fonte liberali Dona, terris fundite: Pace nostris in diebus Obtinete perfrui.

Ut Deo cum sanctitate Serviamus subditi, Gloriae post hac futuri Quam tenetis compotes.

IN MISSA DEFUNCTORUM.

Dies irae, dies illa Solvet saeclum in favilla, Teste David cum Sibylla.

Quantus tremor est futurus Quando judex est venturus, Cuncta stricte discussurus!

Tuba mirum spargens sonum Per sepulcra regionum, Coget omnes ante thronum.

Mors stupebit et natura Cum resurget creatura Judicanti responsura.

Liber scriptus proferetur, In quo totum continetur, Unde mundus judicetur.

Judex ergo cum sedebit, Quidquid latet apparebit, Nil inultum remanebit.

Quid sum miser tunc dicturus? Quem patronum rogaturus? Cum vix justus sit securus.

Rex tremendae majestatis, Qui salvandos salvas gratis, Salve me, fons pietatis.

Recordare, Jesu pie, Quod sum causa tuae viae, Ne me perdas illa die.

Quaerens me, sedisti lassus; Redemisti crucem passus: Tantus labor non sit cassus.

Juste judex ultionis, Donum fac remissionis Ante diem rationis.

Ingemisco tanquam reus, Culpa rubet vultus meus; Supplicanti parce, Deus.

Peccatricem absolvisti, Et latronem exaudisti; Mihi quoque spem dedisti.

Preces meae non sunt dignae, Sed tu bonus fac benigne Ne perenni cremer igne.

Inter oves locum praesta; Et ab haedis me sequestra, Statuens in parte dextra.

Confutatis maledictis, Flammis acribus addictis, Voca me cum benedictis.

Oro supplex et acclinis, Cor contritam quasi cinis, Gere curam mei finis.

Lacrymosa dies illa, Qua resurget ex favilla Judicandus homo reus, Huic ergo parce, Deus.

Pie Jesu Domine, Dona eis requiem.

IN DOMINICA IN PALMIS[9].

Gloria, laus, et honor tibi sit rex Christe redemptor: Cui puerile decus prompsit Hosanna pium.

Israel es tu Rex, Davidis et inclyta proles: Nomine qui Domini rex benedicte venis. Gloria, &c.

Coetus in excelsis te laudat coelicus omnis, Et mortalis homo, et cuncta creata simul. Gloria, &c.

Plebs Hebraea tibi cum palmis obvia venit: Cum prece, voto, hymnis, adsumus ecce tibi. Gloria, &c.

Hi tibi passuro solvebant munia laudis: Nos tibi regnanti pangimus ecce melos. Gloria, &c.

Hi placuere tibi, placeat devotio nostra: Rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent. Gloria, &c.

[9]Hymnus e Missali Romano.

MISSA DE SEPTEM DOLORIBUS B. M. VIRGINIS.

Stabat Mater dolorosa, Juxta crucem lacrymosa, Dum pendebat Filius; Cujus animam gementem, Contristantem et dolentem, Pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta Fuit illa benedicta Mater Unigeniti, Quae moerebat et dolebat Et tremebat, cum videbat Nati poenas inclyti.

Quis est homo qui non fleret, Christi matrem si videret In tanto supplicio: Quis posset non contristari Piam matrem contemplari, Dolentem cum Filio!

Pro peccatis suae gentis, Vidit Jesum in tormentis, Et flagellis subditum: Vidit suum dulcem natum Morientem, desolatum, Dum emisit spiritum.

Eia Mater, fons amoris, Me sentire vim doloris, Fac ut tecum lugeam Fac ut ardeat cor meum In amando Christum Deum, Ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas, Crucifixi fige plagas Cordi meo valide: Tui nati vulnerati, Jam dignati pro me pati, Poenas mecum divide.

Fac me vere tecum flere, Crucifixo condolere, Donec ego vixero: Juxta crucem tecum stare, Te libenter sociare In planctu desidero.

Virgo virginum praeclara, Mihi jam non sis amara, Fac me tecum plangere; Fac ut portem Christi mortem, Passionis ejus sortem Et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari, Cruce hac inebriari, Ob amorem Filii. Inflammatus et accensus Per te, Virgo, sim defensus In die judicii.

Fac me cruce custodiri, Morte Christi praemuniri, Confoveri gratia. Quando corpus morietur, Fac ut animae donetur, Paradisi gloria.

PROSAE E PROCESSIONALI EBORACENSI.

PROSAE E PROCESSIONALI EBORACENSI.

IN DIE PASCHAE.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo, Quae Deus infernum vicit et astra tenet. Salve, &c.

Ecce renascentis testatur gratia mundi Omnia cum Domino dona redisse suo. Salve, &c.

Tempora florigero rutilant distincta sereno Et majore poli lumine porta patet. Salve, &c.

Altius ignivomum solem coeli orbita ducit, Qui vagus Oceani exit et intrat aquas. Salve, &c.

Jamque triumphanti post tristia tartara Christo Undique fronde nemus, gramina flore favent. Salve, &c.

Legibus inferni oppressis super astra meantem Laudent rite Deum lux, polus, astra, fretum. Salve, &c.

Qui crucifixus erat Deus ecce per omnia regnat, Dantque Creatori cuncta creata preces. Salve, &c.

Nobilitas anni, mensium decus, alme dierum, Horarum splendor, scrupula cuncta patent. Salve, &c.

Christe salus rerum, bone conditor atque redemptor, Unica progenies ex Deitate patris. Salve, &c.

Qui genus humanum cernens mersisse profundo, Ut hominem eriperes, es quoque factus homo. Salve, &c.

IN ASCENSIONE DOMINI.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo, Qua Deus ad coelos scandit et astra tenet, Salve, &c.

Qui paucis postquam surrexerat ipse diebus Pectora confirmans, discipulos solidas. Salve, &c.

Atque potestatem laxandi crimina praestans, Discipulos pariter posse ligare dedit. Salve, &c.

Ite meum nomen per totum gentibus orbem, Dicite credentibus notificare Deum. Salve, &c.

Et qui crediderit, et quem baptismatis unda Tinxerit in Christi nomine, salvus erit. Salve, &c.

Quem mittam vobis, vos spiritus ille docebit In linguis variis omnia posse loqui. Salve, &c.

Post modicum veniet qui suggerit omnia vobis, Et visurus eum vado parare locum. Salve, &c.

Hoc cum dixisset cunctis cernentibus illum Nubes suscepit [eum] dum super astra meat[10]. Salve, &c.

[10]Delenda esse videtur vox _eum_.

IN DIE PENTECOSTES.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo, Qua Deus de coelo gratia fulsit humo. Salve, &c.

Spiritus ecce Deus privatoque quo ejus Ignis adest specie discipulis hodie. Salve, &c.

Mentibus humanis infudit opes deitatis, A Patre procedens mystica dona ferens. Salve, &c.

Non cessat variis Christi magnalia linguis Plebs benedicta loquens gentibus omnigenis. Salve, &c.

Laus tibi, vitae pneuma sacrum, fons, lux animarum, Omnia vivificans semper et irradians. Salve, &c.

Pax, Deus, omne bonum, dulcis concordia morum, Reple corda tuo munere mellifluo. Salve, &c.

Poscimus, omnipotens, mare, terras, sidera replens, Nos tibi purifica, protege, vivifica. Salve, &c.[11]

Nostra pie tangat seraphin carbunculus ora, Ut mens perpetuo flagret amore tuo. Salve, &c.