# Ιδανικός σύζυγος: Δράμα εις τέσσαρας πράξεις

## Part 11

Book page: https://www.cyberlibrary.org/el/books/32666/index.md

Π. Βράιλα Αρμένη Στοιχεία φιλοσοφίας. Συμπλήρωσις του έργου «Περί πρώτων ιδεών και αρχών» και διδασκαλία ιδεολογίας, ηθικής ψυχολογίας και φιλοσοφίας είναι το έργον αυτό του φιλοσόφου Βράιλα, ο οποίος εις τον κύκλον των γνώσεων τούτων περιέλαβε και τας περί Γλυπτικής, Ζωγραφικής, Μουσικής, Ποιήσεως μεταφυσικάς αντιλήψεις, καθώς και τας περί δικαίου θεωρίας. Δρ. 3. —

Félix le Dantec Ο αθεϊσμός Μετάφρασις Αρ. Καμπάνη Το σύστημα του Οριστικισμού (déterminisme), ήτοι η φιλοσοφία ως συμπέρασμα των εξηκριβωμένων επιστημονικών γνώσεων, διατυπούται με πολυμάθειαν, με ισχυρόν λογικόν ειρμόν και με συγγραφικήν χάριν εις το έργον τούτο του καθηγητού Νταντέκ σχετικώς με τας κοσμολογικάς και θρησκευτικάς θεωρίας. Χωρίς να διδάσκη καθαυτό τον αθεϊσμόν, συνοψίζει τας σχετικάς παλαιοτέρας και συγχρόνους θεωρίας, πολεμεί κυρίως την αυθαίρετον σκέψιν εις κάθε δόγμα είτε θεϊστικόν είτε υλιστικόν και υποδεικνύει ορίζοντα ελευθέρας σκέψεως, υποταγμένης εις τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς και βιολογικούς νόμους. Ώστε ανεξαρτήτως πεποιθήσεων και ιδεών παρέχει ουσιαστικώς πλήθος γνώσεων εις κάθε άνθρωπον της σκέψεως. Η μετάφρασις επιμελημένη υπό του λογογράφου κ. Αρ. Καμπάνη Δρ. 4. —

Θ. Καΐρη Φιλοσοφικά. Είναι το κεφαλαιώδες έργον του εξόχου της νεωτέρας Ελλάδος ηθικολόγου, μεταφυσικού φιλοσόφου και αιρεσιάρχου Θ. Καΐρη, ο οποίος έσχε μεγάλην επίδρασιν παλαιότερα και έως σήμερον. Αι ιδέαι του περί Θεϊσμού, περί Ηθικής, περί Νόμων, περί Λογικής, περί Κόσμου κ.τ.λ. διατυπούνται εις το βιβλίον τούτο εύληπτα και σύντομα. Δρ. 2. —

H. Taine Φιλοσοφία της τέχνης εν Ελλάδι. Μετ. Αγαθονίκου Η επιστημονική και κοινωνιολογική κριτική του διασήμου Ταιν περί των λόγων της αναπτύξεως της Καλλιτεχνίας, Ποιήσεως, Τραγωδίας, Γλυπτικής, Ζωγραφικής εν τη αρχαία Ελλάδι περιέχονται εις το βιβλίον αυτό. Η ποικιλία των γνώσεων, η κομψότης των αντιλήψεων, η γοητεία του ύφους το κάμνουν εξαιρετικά ελκυστικόν και προσιτόν εις κάθε αναγνώστην. Η μετάφρασις επιμελημένη υπό του Αχ. Αγαθονίκου. Δρ. 2.50. —

H. Taine Φιλοσοφία της τέχνης εν Ιταλία. Μετ. Αγαθονίκου Εις το έργον τούτο επί τη βάσει της θεωρίας του «του περιβάλλοντος» περιγράφει ο Ταιν την κοινωνικήν ζωήν των χρόνων της Αναγεννήσεως και εξηγεί πώς εφανερώθη εντός ολίγου χρόνου τόση ακμή τέχνης εν Ιταλία με τον Ραφαήλ, τον Μιχαήλ Άγγελον, τον ντα Βίντσι και τους άλλους κορυφαίους ζωγράφους, γλύπτας και καλλιτέχνας εν γένει. Δρ. 2.50. —

Γ. Εγέλου Η Λογική Μετ. Π. Γρατσιάτου Κεφαλαιώδες σύγγραμμα του μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου, εν ω με καταπληκτικήν ακρίβειαν και μαθηματικήν μέθοδον διατυπώνει τους νόμους τους διέποντας την νόησιν και τας μορφάς αυτής, αποβλέπων εις την αδιάσπαστον συνάφειαν του τύπου και της ουσίας, κατ' αντίθεσιν της παλαιάς λογικής, και αποδεικνύων ότι τάξις και νόμος, ενότης εν τη διαφορά, υπάρχει πανταχού. Ούτως αφετηρία του Εγελιανού συστήματος, όπερ ο Wundt εκάλεσε _φιλοσοφίαν της πραγματικότητος_, δύναται να θεωρηθή το παρόν έργον. Δρ. 4. —

Friedrich Nietzsche Η Γένεσις της Τραγωδίας Μετ. Ν. Καζαντζάκη Το θαυμάσιον ποιητικόν και φιλοσοφικόν έργον του Νίτσε περί της αρχαίας τραγωδίας. Εμβριθής γνώστης της Ελληνικής ιστορίας, βαθύς δε ψυχολόγος της Ελληνικής ιδέας, με ποιητικήν πρωτοτυπίαν και με κριτικήν ισχυράν έρριψεν αποκαλυπτικόν φως επί της αρχαίας τραγωδίας και γενικώτερον επί όλων των εκδηλώσεων της Ελληνικής ζωής. Δρ. 3. —

Wilhelm Wundt Υπνωτισμός και Υποβολή Μετ. Δ. Πολυμέρη Ο κορυφαίος σύγχρονος φιλόσοφος της Γερμανίας, δεινός βιολόγος, ψυχολόγος και μελετητής των κοινωνικών φαινομένων, ιδρυτής ιδέας φιλοσοφικής θεωρίας, συμπληρούσης την μεταφυσικήν αντίληψιν διά της επιστήμης και τανάπαλιν, εξετάζει και αναλύει τα φαινόμενα του υπνωτισμού και της υποβολής από φυσικής, χημικοζωικής και κοινωνιολογικής απόψεως. Δρ. 3. —

Cesare Lombroso Ο εγκληματίας άνθρωπος Μετ. Μπάμπη Αννίνου Το πολύκροτον επιστημονικόν και κοινωνιολογικόν σύγγραμμα του Λομπρόζο, το προκαλέσαν σημαντικάς τροποποιήσεις των θεωριών και των εφαρμογών του Ποινικού Νόμου. Επί τη βάσει των δεδομένων της ψυχοπαθείας και της εμπειρικής ψυχολογίας, διά κλινικών δε και ποικίλων στατιστικών παραδειγμάτων αποδεικνύει ότι οι εγκληματίαι είναι έκφυλοι, συνεπώς ανεύθυνοι. Το δίτομον τούτο είναι προσιτόν και εξόχως ενδιαφέρον εις πάντα αναγνώστην, απαραίτητον δε εις τους επιστήμονας, ιατρούς και νομικούς. Δρ. 8. —

Léon Tolstoï Η Αναγέννησις Μετ. Σπ. Φραγκοπούλου Αι μελέται της τελευταίας συγγραφικής περιόδου του μεγάλου ποιητού της Ρωσσίας και φιλοσόφου περιλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον. Θρησκευτικαί, κοινωνικοί, ηθικαί, σοσιαλιστικαί, όλαι διαυγείς και ήρεμοι εις την διατύπωσιν, αλλά ρηξικέλευθοι και επαναστατικαί κατ' ουσίαν. Δρ. 2.50. —

H. Poincaré Επιστήμη και υπόθεσις Μετ. Π. Ζερβού Το βαθύ και αποκαλυπτικόν έργον του κορυφαίου του αιώνος μας φιλοσόφου επιστήμονος. Επισκοπείται εις αυτό και καθορίζεται η σχετικότης και η αξία της επιστήμης και καταδεικνύεται η σημασία της υποθέσεως είτε επιστημονική είτε καθαρώς φιλοσοφική είναι αύτη. Ούτω τίθενται τα όρια της ανθρωπίνης σκέψεως, δείκνυται δε ο ορίζων της επί τα πρόσω νοήσεως. Δρ. 4. —

Max Nordau Ψυχολογικά παράδοξα Μετ. Ν. Κουντουριώτου Το βιβλίον αποτελεί το πρώτον μέρος των φιλοσοφικών αντιλήψεων του Νορντάου. Τολμηρόν εις φυσιολογικάς αναλύσεις και εις συμπεράσματα περί έρωτος, αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας, περί προλήψεων ηθικής και αληθείας και περί του πού έγκειται η αλήθεια. Το αδρόν ύφος και η ζωντανή διατύπωσις του Νορντάου απεδόθησαν γλαφυρώς και με ακρίβειαν από τον κ. Κουντουριώτην. Δρ. 3. —

Friedrich Nietzche Γνώμαι και περικοπαί. Μετάφρασις Ιωάννου Ζερβού Η πρωτοτυπία της σκέψεως, ο απότολμος λυρισμός, η οξεία φιλοσοφική και κοινωνιολογική αντίληψις του υπερόχου συγγραφέως κρατούν υπό την γοητείαν και την επίδρασίν των σήμερον την παγκόσμιον εκλεκτήν φιλολογίαν. Και μέχρι της φιλοσοφίας ακόμη έφθασεν ο αντίλαλος τον Νιτσεϊσμού. Τα έργα του Νίτσε: «Η Γέννησις της Τραγωδίας», «Θεωρίαι ασύγχρονοι», «Ανθρώπινα πράγματα, πολύ ανθρώπινα», «Ξημέρωμα», «Φαιδρά Γνώσις», «Ζαρατούστρας», «Αντίχριστος», «Ίδε ο Άνθρωπος» κτλ. έκαμαν κατάπληξιν, μεταφρασμένα εις κάθε φιλολογικήν γλώσσαν. Απ' όλα αυτά ο καθηγητής του εν Παρισίοις Πανεπιστημίου Λιχτεμπερζέ έκαμεν εκλογήν, την οποίαν ηκολούθησεν ο κ. Ζερβός, αποδώσας εις την γλώσσαν μας ζωντανά τον δαιμόνιον συγγραφέα. Θαυμαστή βιογραφία και ανάλυσις προτάσσεται του έργου. Δρ. 3. —

Osipe Lourié Η φιλοσοφία του Τολστόη. Μετ. Γεωργίου Βουτσινά Αι θρησκευτικαί, αι ηθικαί, αι φιλοσοφικαί ιδέαι, που ανέπτυξεν εις τα τόσα συγγράμματά του φιλοσοφίας, δογματικής, μυθιστορήματος, δράματος, διηγήματος ο διάσημος Τολστόη — ο Ρώσος επαναστάτης φιλόσοφος, ο Νεοχριστιανικός — ευρίσκονται εις το βιβλίον τούτο, συστηματοποιηθείσαι από αξιοσημείωτον συγγραφέα, τον κ. Οσσίπ-Λουριέ και κατά μετάφρασιν του δοκίμου δημοσιογράφου κ. Βουτσινά. Δρ. 3. —

Louis Büchner Δύναμις και ύλη Αι χημικαί και βιολογικαί θεωρίαι του διασήμου Γερμανού φυσιολόγου Μπύχνερ, τείνουσαι εις υποστήριξιν των υλιστικών γνωμών, διατυπούνται εις το πολύκροτον τούτο βιβλίον, άξιον μελέτης διά τον επιστημονικόν αυτού χαρακτήρα ανεξαρτήτως γνωμών και πεποιθήσεων. Δρ. 4. —

Βράιλα Αρμένη Περί πρώτων ιδεών και αρχών Η φιλοσοφική διδασκαλία του Βράιλα περιλαμβάνεται εις το έργον τούτο, πού αποτελεί συνάμα και περίληψιν πολλών φιλοσοφικών συστημάτων μεταφυσικής και καθαράς λογικής από Αριστοτέλους μέχρι Καντ. Δρ. 3. —

Léon Tolstoï Μετ. Σ. Φραγκοπούλου Το τέλος της εποχής μας. Είναι το βιβλίον, που εξέδωκεν ο Τολστόη μετά τον Ρωσοϊαπωνικόν πόλεμον, φιλοσοφικός αντίπαλος των διαθέσεων της Ρωσικής ψυχής, αναφερόμενον όμως εις γενικότητας θεωριών εφαρμοσίμων εις κάθε λαόν και εις κάθε κοινωνίαν. Ο υπέρμαχος του δικαίου, ο απολογητής της ισότητος, ο κήρυξ της ειρήνης Τολστόη μας παρουσιάζει νέας απόψεις μέλλοντος της ανθρωπότητος εις το έργον του τούτο. Δρ. 1.50. —

Σ. Αποστολίδου Αι ψυχώσεις. Σύγγραμμα επιστημονικόν, όπου τα πλέον ενδιαφέροντα κεφάλαια της φυσιολογίας, η εγκληματικότης, αι μονομανίαι, αι γενετήσιοι διαστροφαί, ο εκφυλισμός, η ανισόρροπος ευφυία, αι ψευδαισθήσεις διερευνώνται και περιγράφονται σαφώς μετά περιέργων παραδειγμάτων εξ όλης της ιστορίας και κατά τρόπον αφηγηματικόν, δυνάμενον να ελκύση το ενδιαφέρον κάθε αναγνώστου. Δρ. 4. —

A. Debay Υγιεινή και φυσιολογία του γάμου Μετ. Τ. Καρδαρά Ήτοι φυσική και ιατρική ιστορία των συζύγων. Επιστημονική, αλλά και εύληπτος δι' όλους διδασκαλία των συζυγικών καθηκόντων, της τερπνής συμβιώσεως και της γεννήσεως υγιών τέκνων, συνάμα δε και υπόδειξις των μεγάλων εξ αγνοίας σχετικών νοσημάτων. Η μετάφρασις έγινεν εκ της 221ης γαλλικής εκδόσεως υπό του ιατρού Τ. Καρδαρά. Δρ. 3. —

A. Debay Υγιεινή των ηδονών και τέρψεων Μετ. Τρ. Ευαγγελίδου Επιστημονική εξήγησις περί του μέτρου των γενετησίων ορμών παρά τω ανθρώπω, περί του τρόπου της χρήσεως σχετικώς με την ιδιοσυγκρασίαν, την ηλικίαν, τας εποχάς, τας κοινωνικάς συνθήκας κτλ. Η φωτισμένη διά του έργου τούτου ανάπτυξις των σχετικών κεφαλαίων της βιολογίας του εξησφάλισαν παγκόσμιον και συνεχή επιτυχίαν. Δρ. 3. —

Π. Βράιλα Αρμένη Περί ενότητος των Λογικών Στοιχείων Εξακολουθών την ανάπτυξιν της νεωτέρας μεταφυσικής φιλοσοφίας εις το έργον αυτό ο Βράιλας εξηγεί επί τη βάσει των γενικών φυσικών φαινομένων πώς εμορφώθησαν οι θεμελιώδεις νόμοι της εφηρμοσμένης λογικής, οι οποίοι πάντες αποδεικνύουν την ύπαρξιν Θεού και ψυχής και παρουσιάζουν αναμφισβήτητον την ανωτέραν του ανθρώπου υπόστασιν. Δρ. 1. —

Jean Finot Η επιστήμη της ευτυχίας. Μετ. Α. Γεωργιάδου Παγκοσμίως γνωστός διά την επιστημονικήν και φιλολογικήν αξίαν των έργων του, που τα διαπνέει όλα φιλοσοφική αισιοδοξία, πραγματεύεται εις το βιβλίον του αυτό ο κ. Finot πώς δύνανται κάθε άτομον και κάθε κοινωνία να ενισχύσουν το έμφυτον εις την ζωήν κεφάλαιον ευτυχίας και να το πολλαπλασιάσουν, ώστε η αποκαρτέρησις και ο απελπισμός — νοσηρά συμπτώματα — να περιορισθούν εις το ελάχιστον. Η φιλοσοφικότης, η ηθικολογία, ο επιστημονισμός του έργου συνδυάζονται με τερπνήν αφηγηματικότητα. Δρ. 3. —

Π. Βράιλα Αρμένη Φιλοσοφικαί μελέται. Το υπό τον τίτλον «Φιλοσοφικαί μελέται περί Χριστιανισμού» έξοχον θεολογικής και μεταφυσικής φιλοσοφίας έργον του Αυγ. Νικολάι εις το οποίον διατυπούνται αι θεωρίαι περί Θεού, αθανασίας της ψυχής, θρησκευτικής αποκαλύψεως, προορισμού του ανθρώπου κτλ., συνδυασμέναι με τα δεδομένα των σημερινών γνώσεων, απεδόθη υπό του Έλληνος φιλοσόφου Βράιλα εις την γλώσσαν μας τόσον αρτίως, ώστε ν' αποτελή ίδιον αυτού έργον, φιλολογικόν και επιστημονικόν. Το όλον έργον τόμοι 3. Δρ. 12. —

Geriolles — Gaustier Αι ξέναι χώραι. Μετάφρασις Ν. Ποριώτη Καλλιτεχνική και εν ταυτώ ακριβής περιγραφή χωρών και λαών, πολιτισμού και θρησκειών και εθίμων, γεωργίας, εμπορίου, ναυτιλίας κ.λ.π. των μάλλον περιέργων και αγνώστων πόλεων και τόπων της γης. Προς συγγραφήν του έργου συνειργάσθησαν επιφανείς συγγραφείς περιηγηταί. Δρ. 5. —

Κ. Κυπριάδου Μελετήματα Κοινωνιολογικά και Εγκληματολογικά. Αι νεώτεροι παρατηρήσεις, κοινωνιολογικοί αντιλήψεις και ηθικά πορίσματα επί διαφόρων κοινωνικών θεσμών και ιδίως επί των εγκληματικών τάσεων και των περί ποινής θεωριών. Δρ. 1.20. —

Fred. Nietzche Ο Ζαρατούστρας. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Το υπέροχον και κυριώτατον έργον του μεγάλου συγχρόνου ποιητού και φιλοσόφου της Γερμανίας, όπου κυρίως εκτίθενται αι ριζοσπαστικαί θεωρίαι του περί της παλαιάς — της μέχρι σήμερον — ηθικής και της εν γένει κοινωνικής οργανώσεως με τρόπον θαυμασίως ποιητικόν και όπου παρουσιάζεται πλήρης η πολύκροτος νιτσεϊκή θεωρία του _Υπερανθρώπου_. Δρ. 4.50. —

Γ. Σωτηριάδου Ιστορία της αρχαιότητος. Όλη η αρχαία ιστορία από των πρώτων φαραωνικών εποχών της Αιγύπτου μέχρι της υποδουλώσεως της Ελλάδος υπό των Ρωμαίων, συγγραφείσα υπό του εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω καθηγητού της ιστορίας. Επιστημονική ακρίβεια και κριτική διαύγεια διακρίνουσι το έργον. Δρ. 4. —

Ι. Π. Καραβία Η οροθεραπεία. Ο νεώτατος και κατ' εξοχήν σπουδαίος θεραπευτικός ούτος κλάδος της ιατρικής, η οροθεραπεία, εκτίθεται ευλήπτως διά πάντα αναγνώστην και διεξηγείται εις το σύγγραμμα τούτο, γραφέν επί τη βάσει των επί του θέματος νεωτέρων αυθεντικών έργων της ιατρικής επιστήμης. Δρ. 3 —

B. Spinosa Ηθική. Μετ. Μ. Κουντουριώτου Το κεφαλαιώδες έργον του μεγάλου πανθεϊστού φιλοσόφου. Εν αυτώ δι' επιστημονικής και κατ' εξοχήν κριτικής μεθόδου ανάγεται ο συγγραφεύς εις γενικωτάτας και καθωρισμένας αντιλήψεις περί θεού, περί αρχής και φύσεως της ψυχής, περί συναισθημάτων και παθών, περί κοινωνίας, κοινωνικής εξαρτήσεως του ανθρώπου κλπ. Αι υψηλαί και υπέροχοι θεωρίαι του αποτελούσι κυριωτάτην βάσιν της νέας φιλοσοφίας. Δρ. 5. —

C. A. Lalsant Η Αγωγή. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Η αγωγή των παίδων επί τη βάσει της επιστήμης είναι ο πλήρης τίτλος και το θέμα του έργου τούτου, όπερ ενέχει μέγα ενδιαφέρον όχι μόνον διά τους παιδαγωγούς, αλλά και δια πάντα περί την κοινωνιολογίαν και την ηθικήν ασχολούμενον. Η μύησις εις τα μαθηματικά και εις τας φυσικάς επιστήμας, η επιστημονική ανατροφή, η ψυχολογία και το πρόβλημα της ανατροφής είναι τα κυριώτερα ζητήματα του βιβλίου. Δρ. 3. —

I. Stuart Mill Ο Ωφελιμισμός Μετ. Ιω. Ζερβού Ο επιφανέστερος φιλόσοφος της ωφελιμιστικής θεωρίας είναι ο Μιλλ. Και το σύγγραμμα τούτο είναι η κατ' εξοχήν ερμηνεία ανάπτυξις και απολογία της φιλοσοφικής ταύτης θεωρίας, ήτις εν μεγάλω κύκλω επεκράτησε κατά τους τελευταίους χρόνους εις την κοινωνιολογίαν ??? ??? εις την ηθικήν, την παιδαγωγίαν, την πολιτειολογίαν κ.λ.π. Εξαιρετική σαφήνεια και καθαρότης συλλογισμού καθιστώσι το έργον γενικώς προσιτόν. Δρ. 2. —

Th. Ribot Αι ασθένειαι της προσωπικότητος Μετ. Π. Ψηλορείτη Αι μελέται του επιφανούς φυσιολόγου και ψυχολόγου περί του πώς η προσωπικότης εσχηματίσθη εις τον άνθρωπον, πώς λειτουργεί, πώς σχετίζεται με τον εσώτερον οργανισμόν, ήτοι τον νουν, και πώς με τον εξωτερικόν, ήτοι το σώμα, και πώς ευρίσκεται μέσα εις το αντικειμενικόν περιβάλλον. Συνάμα καθορίζεται έως πού υπάρχει φυσιολογική ενέργεια του προσώπου και από που αρχίζει αύτη να γίνεται νοσηρά. Δρ. 3. —

Th. Ribot Αι ασθένειαι της βουλήσεως Μετ. Π. Ψηλορείτη Η βούλησις αληθώς είναι η αφετηρία οιασδήποτε ενεργείας και εκδηλώσεως του ανθρώπου, συναφής με την νόησιν, επιδρώσα επ' αυτής και υφισταμένη την επίδρασιν της. Ειδικεύων τας ψυχολογικάς μελέτας του ο κ. Ριμπώ εξηγεί πώς μορφώνεται κληρονομικώς και προσωπικώς η θέλησις, πώς εξωτερικεύεται και επιδρά εις την πνευματικήν παραγωγήν, εις την ψυχικήν φανέρωσιν και εις την κοινωνικήν κατάστασιν. Δρ. 3. —

Louis Figuier H επαύριον του θανάτου Μετ. Α. Πολυμέρη Επί τη βάσει της αστρονομίας, φυσικής, βιολογίας κλ. ο συγγραφεύς παρουσιάζει ως αναμφίσβητον την ύπαρξιν ψυχής και μελλούσης μετά θάνατον ζωής. Αι θεμελιώδεις επιστημονικαί γνώσεις καθώς και όλη η φιλοσοφία των ιδεολόγων και των θρησκευτικών, διατυπωμέναι με απλότητα και με σαφήνειαν, κάμνουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσαν την ανάγνωσιν του έργου. Δρ. 4. —

Ludwig Büchner Ο Δαρβινισμός Μετ. Α. Φαρμακοπούλου Ο διάσημος φυσιοδίφης και βιολόγος της Γερμανίας Βύχνερ εξηγεί εις το σύγγραμμα τούτο τους νόμους και τας υποθέσεις της Δαρβινικής θεωρίας περί εξελίξεως και επιλογής των ειδών, περί ιεραρχίας των όντων κλ., συνάμα δε εξάγει γενικά συμπεράσματα περί της αρχής και περί του προορισμού του ανθρώπου. Δρ. 4. —

Léon Tolstoï Τα Ευαγγέλια Μετ. Σ. Ζησίδη Επιχειρών να συστηματοποιήσει την χριστιανιακήν διδασκαλίαν επί τη βάσει των Ευαγγελίων και καθ' όσον περιέχουν αυτά γενικάς εντολάς, κατήρτισεν ο Τολστόη σύνολον εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών, λαμβάνων υπ' όψιν του και την όλην χριστιανικήν παράδοσιν. Θεμελιώδης ιδέα του Νεοχριστιανικού φιλοσόφου είναι να συναρμόση την σημερινήν κοινωνικήν αντίληψιν και ζωήν προς τα γενικά χριστιανικά δόγματα. Δρ. 2.50. —

Τh. Ribot Προβλήματα της ψυχολογίας των συναισθημάτων. Μετ. Ν. Δαραλέξη Φυσιολόγος και φιλόσοφος ο συγγραφεύς επιχειρεί εις το έργον τούτο διά της επιστημονικής άμα και της ιδεολογικής μεθόδου την διερεύνησιν και εξήγησιν των πλέον περιπλόκων και μυχίων εκδηλώσεων της ανθρωπίνης ζωής. Δρ.3. —

M. Maeterlincq Ο θησαυρός των ταπεινών. Σειρά φωτεινών μελετών επί συγκεκριμένων θεμάτων και αφηρημένων ζητημάτων, ως αι υπό τους τίτλους το ξύπνημα της ψυχής — οι προειδοποιημένοι (περί του θανάτου) — Νοβαλίς — η καθ' ημέραν τραγικότης κ.λ.π., αποτελούντα σύνολον πρωτοτύπου ψυχολογίας και κοινωνικής φιλοσοφίας. Δρ. 3. —

Osipe Lourié Η φιλοσοφία του Ίψεν. Μετ. Γ. Τσοκοπούλου Η φιλοσοφική σκέψις η εμπνεύσασα το όλον έργον του Ίψεν, η βασιζομένη εις τας συγχρόνους βιολογικάς δοξασίας, παρουσιάζεται εις ενιαίον σύστημα. Εν ταυτώ γίνεται συσχέτισις όλων των δραμάτων του μεγάλου Νορβηγού συγγραφέως, παρέχεται δε ακριβής ανάλυσις ενός εκάστου αυτών. Δρ. 3. —

A. Metchnikoff Μελέται περί της ανθρωπίνης φύσεως. Μετ. Α. Γεωργιάδου Ο διάσημος εν Γαλλία βιολόγος θέτει διά του έργου τούτου απόψεις νέας ηθικής, μη δεχόμενος ως ηθικήν βάσιν την ιδέαν της μετά θάνατον ζωής προβάλλων δε ως τοιαύτην την επιδίωξιν της μακροβιότητος. Παραλλήλως δε ως κοινωνικόν παράγοντα περιόδου και ως μέσον ηθικοποιήσεως υποδεικνύει αντί της φιλανθρωπίας την συναίσθησιν αμοιβαίας ωφελιμότητος. Δρ.4. —

H. Eckermann Συνομιλίαι Έκκερμαν και Γκαίτε. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Αι φιλοσοφικαί αντιλήψεις, αι περί φιλολογίας και τέχνης γνώμαι και ο ιδιωτικός βίος του Γκαίτε κατά την ώριμον της ζωής του περίοδον περιλαμβάνονται εις το έργον τούτο. Δρ. 3. —

F. Viault και F. Jolyet Φυσιολογία του ανθρώπου. Μετ. Αλ. Γεωργιάδου Εξήγησις επιστημονική του ανθρωπίνου οργανισμού και περιγραφή των λειτουργιών του σώματος ευμεθόδως και αναλυτικώς, παρέχουσαι και ειδικάς και εγκυκλίους γνώσεις, απαραιτήτους διά την κατανόησιν της βιολογίας της κοινωνιολογίας και της καθόλου φιλοσοφίας. Δρ. 12. —

A. Schopenhauer Το αυτεξούσιον. Μετ. Α. Πολυμέρη Ορμώμενον εκ της εμπειρικής ψυχολογίας και συνδυάζον τας παρατηρήσεις αυτής προς τα εκ της φυσιολογίας πορίσματα το έργον τούτο διερευνά αν πραγματικώς υπάρχη ελευθερία βουλήσεως εις τον άνθρωπον, κατά πόσον δε ούτος υφίσταται αναπόδραστον επίδρασιν προηγουμένων και συγχρόνων του έξωθεν ενεργειών, είναι δηλαδή ούτος αποτέλεσμα μάλλον ή αίτιον. Επί τη βάσει δε της ίδιας αυτού θεωρίας περί τούτων προβαίνων ο Σοπενάουερ αναπτύσσει συναφώς τας περί ηθικής αντιλήψεις του, πόρισμα της όλης φιλοσοφίας του. Δρ. 3. —

Papus Απόκρυφος επιστήμη — ψυχισμός Μετ. Ν. Κουντουριώτου Ο συγγραφεύς γνωστότατος εν Παρισίοις ιατρός και εκ των επιφανεστέρων μυστών του αποκρυφισμού εξωθεί την τόλμην της σκέψεως μέχρι των ακροτάτων ορίων εν τη εκθέσει των αντιλήψεων του αποκρυφισμού επί του Σύμπαντος, του Θεού και της Ψυχής, την οποίαν παρακολουθεί από της ελεύσεώς της μέχρι της οριστικής διά των διαδοχικών μετενσαρκώσεων τελειώσεώς της. Το βιβλίον έκαμε κατάπληξιν εν Γαλλία, τοιαύτην δε αναμφιβόλως θα προξενήση και παρ' ημίν τόσον εις τον γενικώς σκεπτόμενον κόσμον και τον επιστημονικόν, όσον και εις τους κοινονιολογούντας ιδιαιτέρως. Δρ. 4· —

Paul Lefert Επιτομή Φυσιολογίας. Μετάφρ. Α. Καλλιβωκά Εγκυκλοπαιδικόν επιστημονικόν έργον, περιγράφον και εξηγούν τα του ανθρωπίνου οργανισμού, ήτοι την σύστασιν και κυκλοφορίαν του αίματος, την λειτουργίαν της θρέψεως και της πέψεως, τα των μυών, νεύρων κλπ. κατά τρόπον ευχάριστον και αντιληπτόν εις όλους. Δρ. 5. —

Emerson Λόγια του κόσμου. Μεταφρ. Θ. Χ. Φλωρά Σειρά μελετών κοινωνικών, ψυχολογικών και φιλοσοφικών εκ των εξοχωτέρων του μεγάλου Σάξωνος συγγραφέως, τας οποίας διαπνέει και καθιστά εις όλους γοητευτικάς και αντιληπτάς μία υπέροχος πνοή ποιήσεως, με παραστατικότητα και ενάργειαν ύφους. Προηγείται βιογραφία κριτική του συγγραφέως υπό του μεταφραστού και έπονται αι μελέται: Προορισμός — Πλούτος — Λατρεία — Αυτεξούσιον — Χαρακτήρ — Θάρρος. Δρ. 3. —

Martin — Viel κλπ. Νόσοι και Θεραπείαι. Μετ. Α. Καλλιβωκά Μετ' επιμελή έρευναν συνεκεντρώθησαν υπό του μεταφραστού αι καλύτεραι ειδικαί μελέται εξόχων επιστημόνων, τοιαύται ώστε να δύνανται ν' αναγνωσθώσιν υφ' όλων και να είναι αντιληπταί, ευχάριστοι και οδηγητικαί επί των κυριωτέρων ασθενειών. Πλην της περιγραφής περιέχουσι διάγνωσιν και κυρίως οδηγίας προληπτικάς και θεραπευτικάς. Δρ. 5. —

N. Cuyau Στοιχεία ελευθέρας ηθικής. Μετ. Ν. Κουντουριώτου Βιβλίον πολύκροτον. Η ηθική διδασκαλία του Γκιγιώ, ανεξάρτητος από παντός θρησκευτικού δόγματος και ηθικής κυρώσεως, τοιαύτην επροξένησεν εντύπωσιν εν Γαλλία, ώστε έγινεν αντικείμενον ιδιαιτέρας συζητήσεως εις την Γαλλικήν Φιλοσοφικήν Εταιρείαν. Οι γνωρίζοντες τας φιλοσοφικάς αντιλήψεις του Νίτσε θα εκπλαγούν βλέποντες πώς δύο υπέροχοι διάνοιαι, από της αυτής βάσεως ορμηθείσαι, κατέληξαν εις συμπεράσματα εντελώς αντίθετα, ήτοι εις ένα εντελώς διαφορετικόν υπεράνθρωπον. Δρ. 5. —

Ν. Vaschide Ο ύπνος και τα όνειρα. Μετ. Ν. Κουντουριώτου Το αρτιώτερον προϊόν της περί ονείρων μελέτης είνε το έργον τούτο, εν ω εκτίθενται όλαι αι από της αρχαιότητος μέχρι σήμερον έρευναι πάντων των σοφών, θίγονται δε ζητήματα σπουδαιοτάτης πρακτικής σημασίας, ως το της επιδράσεως των ονείρων επί της πραγματικής ζωής, της διαγνωστικής αυτών σημασίας, της χρησιμοποιήσεώς των ως παθογνωμονικών ενδείξεων κλπ. Δρ.4. —

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ Εκδιδομένη υπό την διεύθυνσιν το Δρος Ι. ΖΕΡΒΟΥ

Διονυσίου Σολωμού Τα Έργα Όλα τα ποιητικά και πεζά έργα του εθνικού ποιητού, μετά των παραλλαγών στίχων και διορθώσεών του — ποιήματα εθνικά, επικολυρικά, σατυρικά, λυρικά, επιγράμματα, σημειώσεις και μελετήματα φιλολογικά, ιστορικά και κριτικά εν οις «ο διάλογος του ποιητή, φίλου και σοφολογιωτάτου», εις ένα τόμον κατά την διαρρύθμισιν και την τάξιν της κριτικής εκδόσεως Ιακ. Πολυλά. — Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 2.50. —

Ιω. Ζερβού Μύθοι της Ζωής. Διηγήματα και παραμύθια, συγχρονιστικά αλλά και αναγόμενα εις θρύλους και παραδόσεις της Ανατολής, πρωτότυπα δε εις το ύφος και εις την καθόλου μορφήν. Το πρώτον μέρος, αι «Ιστορίαι του Δισκεψίου» εικονίζουν υπό ιδεολογικόν τύπον, αλλά με ωμόν κατ' ουσίαν ρεαλισμόν, τους ανθρώπους με τας ορμάς και τα πάθη των εις αντίθεσιν προς τα ιδανικά των. Το δεύτερον μέρος, αι «Ιστορίαι του Τρισκεψίου» παρουσιάζουν ως τρίτον παράγοντα της ζωής την υπερτέραν και γενικήν αντίληψιν του νου, την μοιραίως ειρωνευομένην κάθε πραγματικήν ενέργειαν και κάθε ενδιάθετον ροπήν. Δρ. 3. —

W. Gœthe (Γκαίτε) Βέρθερος. Μυθιστόρημα, του οποίου η φιλολογική και κοινωνική επίδρασις υπήρξε μοναδική, μεστόν λυρισμού, τρυφερότητος και πάθους είναι ο Βέρθερ του κορυφαίου της Γερμανίας ποιητού Γκαίτε. Ο έρως εξεταζόμενσς από της πλέον αισθηματικής και ιδεολογικής απόψεως, αποτελεί την βάσιν του ρωμαντικού αλλά και ψυχολογικού τούτου μυθιστορήματος. Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 2. —

Αριστοτέλους Βαλαωρίτου Έργα. Το έξοχον ποιητικόν έργον του υμνητού της ελληνικής πατρίδος και των ελληνικών ιδανικών, του αποδώσαντος συγχρονιστικώς την δημοτικήν μας της Ηπείρου και της Ρούμελης ποίησιν. Τα προλεγόμενα και αι φιλολογικαί, ιστορικαί και άλλαι σημειώσεις του ποιητού συμπεριλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον. — Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 5. —

Ι. Κονδυλάκη Ο Πατούχας Το δυνατόν και συνάμα κλασσικώς λιτόν ύφος του συγγραφέως, η ενάργεια και η παραστατικότης και η αλήθεια της περιγραφής, η ανεπιτήδευτος αλλά και βαθεία ψυχολογία των κοινωνικών και των κατ' άτομον εκδηλώσεων της ζωής, προσόντα διακρίνοντα εξαιρετικώς το συγγραφικόν τάλαντον του κ. Ι. Κονδυλάκη, συγκεντρούνται και παρέχονται πλούσια και άφθονα εις τον Πατούχαν. Ώστε το αληθώς Ελληνικόν τούτο έργον, ηθογραφικόν άμα και ψυχολογικόν, να είναι ισάξιον προς τα τελειότερα του είδους του εις την ξένην φιλολογίαν. Δρ. 3. —

Εμμανουήλ Ροΐδου Συριανά Διηγήματα. Δημιουργός ελληνικού φιλολογικού ύφους είναι ο Ροΐδης συνδυάσας πολυμάθειαν και ανθηρότητα φράσεως, σκέψιν και σαφήνειαν, σκώμμα οξύ και χαριτωμένην λεπτότητα. Τα κατεσπαρμένα πολλαχού ηθογραφικά διηγήματά του, μερικά επιθεωρημένα υπ' αυτού του ιδίου, περιλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον μετά πλήρους βιογραφικής και κριτικής μελέτης περί του συγγραφέως υπό του κ. Α. Μ. Ανδρεάδου. Δρ. 3. —

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. Εμμ. Ροΐδης, Βιογραφία. — Ψυχολογία Συριανού συζύγου. — Ιστορία ενός σκύλλου. — Ιστορία μιας γάττας. — Το ξεστούπωμα. — Το παράπονο του νεκροθάπτου. — Ιστορία ορνιθώνος.