# Η Βαβυλωνία ή η κατά τόπους διαφθορά της ελληνικής γλώσσης Κωμωδία εις πέντε πράξεις

## Part 4

Book page: https://www.cyberlibrary.org/el/books/31434/index.md

Ο Αστυνόμος μόνος.

ΑΣΤ. Γλέπεις μουρέ το διάολο αμόρ' οπού του έχει; Το δάκρυ απ' τα μάτγια τζη σαν το ποτάμι τρέχει. Γλέπεις γιαμά σεσιμπιλτά {206} αμόρ δε πρίμα κλάσε {207} Τέτοια αμορόζα ν' άχες μια φελίτζες {208} ήθες ν' άσαι. Τούττο μίο ποσίμπιλε {209} κάμω το παν τζη τάζω, Να γένω αμορόζος τζη.. θα γένω.. νον ζε κάζο.

ΣΚΗΝΗ Δ'.

(Η Κανέλλα επισκέπτεται τον Κρήτα.)

Κανέλα, Κρης και Γαρούφω.

ΚΑΝ. Λιγώθηκα μανούλα μου νερό δο μου λιγάκι.

ΓΑΡ. Έλα σ' το νου σου κόρη μου δα, μη γίνεσαι παιδάκι.

ΚΑΝ. Έτζ' όλπιζα για να σε διω; ωχ τι να κάμω τώρα;

ΚΡΗΣ. Να ξεμυστέψω ήθελε πούρι αυτήν την ώρα, Γιάντα δεδίμ ξανάζησα ο θιος που το κατέχει, κ' όπι' όχει μέραις απ' τον θιο χάρο δεν απαντέχει. Διαλέ τζ' αποθαμμένοι του εκείνου τ' Αρβανίτη, που μ' ούδωκε τη μπαλουτιά.. και ν' άταν δα στη Κρήτη, τον εξεμύστευγα δεδίμ τον έπεμπα στον άδη τον Λιάπη τον σκυλόπιστο κι' ας πέφταμε ομάδη.

ΓΑΡ. Πηδάκιμ' πού σε βάρεσε;

ΚΡΗΣ. Εδά δεμίμ στη χέρα.

ΚΑΝ. (Παρατηρεί την πληγήν) Ξέσκουρα είναι τίποτα.

ΓΑΡ. Να μην τον γεύρ' ημέρα.

ΚΑΝ. Να γιάνης θέλεις γλίγωρα καθόλου μη φοβάσαι, ως το πουρνό θ' άσαι καλά — και μη πολύ λυπάσαι.

ΚΡΗΣ. Ο θιος δεδίμ και ο λόγος σου να γιάν' ως το σαββάτο, κουρπάνι σφάζω κια ολιάς ένα κριό βαρβάτο.

ΚΑΝ. Πέντε κριάργια να σφαγούν δέκα για τη ζωή σου, Να τα μοιράσης στους φτωχούς όλα για τη ψυχή σου.

ΓΑΡ. Για ο ντετόρος μας περνά θέλεις να τον φωνάξω;

ΚΑΝ. Φώναξέ τον, μανούλα μου.

ΓΑΡ. Στέκα να τον κράξω.

ΣΚΗΝΗ Ε'.

(η Γαρούφω φωνάζει τον αμαθή ιατρόν παρερχόμενον.)

Η Γαρούφω και ο Ιατρός.

ΓΑΡ. Ξεχώτατε, ξεχώτατε.. 'δώ για.. απάνου έλα.

ΙΑΤ. Οκεμπέλα ποιος είν' άρρωστος εδώ μέσ' την αστυνομία.

ΓΑΡ. Ο Μανολιός ντετόρο μου.

ΙΑΤ. Ευθύς φλεβοτομίγια.

ΣΚΗΝΗ ς'.

(Ο αμαθής ιατρός επισκέπτεται τον Κρήτα.)

Ιατρός, η Κανέλλα, ο Κρης και η Γαρούφω.

ΙΑΤ. Και ποίος είναι ο άρρωστος; κουράγιο.. έχεις ζάλη;

ΚΡΗΣ. Έχω μαθές και με πονεί.

ΙΑΤ. (Κρατών τον σφυγμόν) Φούτρε......σερβιτζιάλι.

ΚΡΗΣ. Πονεί δεδίμ κ' η χέρα μου.

ΙΑΤ. Πονεί σου το κεφάλι;

ΚΡΗΣ. Πονεί με δα κατέχ' ο θιος.

ΙΑΤ. Κι' άλλο σερβιτζιάλη, μη σε πονούν τα κόκκαλα; μη σε πονεί η μέση;

ΚΡΗΣ. Πονούνε δα δεδίμ κ' αυτά.

ΙΑΤ. Η κάψα δε θα πέση. Κρέσαι τα σερβιστιάλε από μισή δουζίνα. αβδέλαις καμμία κατοστή και γιατρικά απ' τα φίνα. Έχεις σκουτούρα τανιτιά; σ' έρχεται να ξεράσης; νυστάζεις βήχεις σ' έρχεσαι μια κοπανιά να σκάσης;

ΚΡΗΣ. Ναι, ναι δεδίμ μου έρχεται· ούλα ναι με πονούνε. ακόμας και τα δόντιά μου, κ' αυτά δεδίμ κουνούνε.

ΙΑΤ. Κακά σημάδια κάκιστα· φούρτε κακά θα πάει, να γλέπω και τη μήτη του σα φυσερό φυσάει. βάλτε του συναπίσματα, και πέντε σερβιτζάλια, γιατί αν τον αφήσεται θα είναι σε κακά χάλια, νάτε και ντυοικούαμο, πουρπούρια δικιτάλε, όποιο, ασσαφέτιδα, γάλβαλο, σέμεν σάντο, τεντούραμ, δι κασμόριουμ και το καρδιοσάντο, σπίρτουμ κακολάριαμ, και την τεντούρα λάκκα, φλορ δι σαρτούνο, λαύδανο, τζερότο τάκα μάκα. Ούλα αυτά να βράσουνε, να πίν' από μια κούπα. βράστε και λαπατόριζες, και κάμτε του μία σούπα, και μια μαγιάτικη σβουνιά κωλείστέ του στη ράχη, καπνίστε τον με πότερα, να σπάση το συνάχι, υτά είναι τα γιατρικά οπού θα πάρη τώρα, και τρία βυζικάντια βάλτε του σε μία ώρα.

ΚΑΝ. Και τ' είν' η αρρωστία του ντετόρο μου να ζήσης, ξήγα το μας το πάθος του να μας καλοκαρδίσης.

ΙΑΤ. Το πάθος τ' είναι γαστρικά, και περιπλεγμονία. φέμπρε μαλίνια, πούντρικα, νεβρόζα, ζγαραντζία, έχετε να με δώσετε καμμιά καλή ρακίτζα;

ΓΑΡ. Έχουμε, να δετόρο μου πγιε με τη μποτηλίτζα.

ΙΑΤ. Χαιρόμενες εβίβα σας· περαστικά τ' αρρώστου, αν θέλη τίποτες φαγί, τη σούπα μόνε δος του, διέτα, νηστείγια φοβερή, τίποτες να μη φάγη, γιατί αν δεν προφυλακτή στον άδη θε να πάγη, κρομύδια π' ουν μαλαχτικά, πράσα καλά βρασμένα, δόστε του το ζουμάκι τους· καλά ν' αν σουρομένα, χαιράμεναις έχετε για. Αύριο πάλ' ερχέμε.

ΓΑΡ. Να ζήσης να σ' εχέμε.

ΣΚΗΝΗ Ζ'.

Κανέλα και Γαρούφω

ΚΑΝ. Γυιέμ τι δετόρος; τι κακαλός; αμ' τι χρυσός;

ΓΑΡ. Ούλη την έπειε τη ρακή.. ι......Στοχιά του.

ΚΑΝ....................Ας ην με την υγιά του.

ΓΑΡ. Στάλα ρακή δε μ' άφηκε, το σβούριξε ως τον πάτο, εν ψύχα και πολυλογάς.

ΚΑΝ. Σώπα και στέκει κάτω· θυμάσαι τι παράγγειλε πάσ' ένα τ' όνομά του; γιατ' άλλα τ' άπε φράντζικα κ' άλλα περί γραμμάτου.

ΓΑΡ. Τα βιζιγάντια μοναχά, τα πράσα, της αβδέλαις, Τη φάβα και τα λάπατα.

ΚΑΝ.....Αμέ της καραμέλαις;

ΓΑΡ. Και εκείναις ναι τζ' αστόχησα, και το σερβτζιάλι, Και τη μαγιάτικη σβουνιά, τα σκόρδα στο κεφάλι.

ΚΑΝ. Δεν τον φωνάζεις ν' ανεβή για να μας τα θυμίση; Να μας τα πη ρωμαίικα και να μας τα ξηγήση;

ΓΑΡ. Εκείνος τώρα έφυγε.

ΚΑΝ........Όχι στην πόρτα στέκει. Πρόφταξε φώναξέ τονε προτού να πάη παρέκει.

ΓΑΡ. Ξεχώτατε, ξεχώτατε, κόπιασε να σε δγιούμε, κόπγιασε μέσα γλήγωρα, κάτι θε λα σε πούμε.

ΣΚΗΝΗ Η'.

(Ο ιατρός εισερχόμενος, καθ' εαυτόν.)

ΙΑΤ. Κακή δουλειά έναι αυτή, ο άρρωστος πεθαίνει. Αν δεν τον καταφτάξουνε, άφευκτα την παθαίνει. Του κόσμου η αστένειαις σ' αυτόν εμαζωχτήκαν. Τι διάβολο να πη κανείς; όλαις σ' αυτόν εμπήκαν. Ας έμπω πγια να τόνε δγιω να πάρω και παράδες. Με τέχνη θέλουν γδύσιμο αυτοί οι μασκαράδες. Διαμάντια γλέπω και φορεί, κάτι δακτυλιδάκια, Φυσάει η γυναίκα του θε ν' άχη και φλωράκια.

ΣΚΗΝΗ Θ'.

Ιατρός, η Κανέλλα και η Γαρούφω.

ΙΑΤ. Ώρα καλή.... τι πάθετε;

ΚΑΝ..........Πάμε να τρελαθούμε.

ΓΑΡ. Όσ' άπες τα ξεχάσαμε πού να τα θυμηθούμε.

ΙΑΤ. Κι' εγώ όλα τα ξέχασα, τίποτε δε 'θυμούμε. Ένα σωρό βοτανικά, πού να τα συλλογιούμε; Τα συναπίσματα ευθύς, το μπάνιο, της αβδέλλαις. Σερβιτζιάλια, αίματα, γκόμα και καραμέλαις. Ο άρρωστος δεν είν' καλά κράξται κ' ένα μπαρπέρη. Πάρτε του αίμας γλήγωρα απ' το ζερβί το χέρι.

ΣΚΗΝΗ Γ.

(Εν ώ ο ιατρός ομιλεί, εισέρχεται ο Αστυνόμος τον επιπλήττει και τον αποβάλλει)

Ο Αστυνόμος και ο Ιατρός.

ΑΣΤ. Πού μου την εσπουδιάρισες {210} αυτήν τη γιατροσύνη, Μωρ' σορ γιατρέ στη μπίστη σου και τι χειρουργοσύνη; Και λες πως η λαβωματιά είν' περιπλεμονία, και πούτριτα και γαστρικά και φέμπρε σγαραντζία; Μιαν ώρα εγώ τζη άκουγα, τζη τζαρλαταναρίαις, Οπού τζη ορδινάριζες {211} με τζη κατεργαρίαις.

ΙΑΤ. Φούτρε χειρούργος είμ' εγώ μάμος δετόρ τζαλάπας. Περίφημος εις τον Πασσά του κάστρου της Ανάπας.

ΑΣΤ. Μουρ' εγώ δε σ' αρωτώ, διαόλλου τζαρλανάτο, Αν επροπάτησες μαζύ και με τον Ταμερλάνο. {212} Πες μου πού εσπουδιάρισες; σε ποια Ακαδημία; Στον Μον Πελέ, στην Μπάδοβα, γη μέσ' τη Βενετία;

ΙΑΤ. Εδιάβασα του Ρομπισόν, φούτρε! την ιστορία, Κογιόν! του Αριστότελε την οστρακολογία, Και του Σωκράτ' αφορεσμούς, την παθιακολογία, Φούτρε του Μπρουμ και του Τισότ τα είκοσι βιβλίγια, Τ' ογκόλφι της ιατρικής την φαρμακοποιίγια Τι και αν δεν εσπούδαξα εις την Ακαδημίγια; Ζε βουρ ασούρ οπού παντού η γιατρικ' έναι μίγια.

ΑΣΤ. Μουρ' εγώ δε σ' αρωτώ α διάβασες στορίαις, Φυλλάδαις του Μπερτόδουλου και φαρμακολογίαις; Έχεις περκγάμα δίπλωπα απ' την Ακαδημία, Γη τζαρλατάνος προπατείς με την καρτερίαν;

ΙΑΤ. Επήγα και εις τον Αγά της Πέργαμος επέρσυ, Και γιάτρεψα την μήτη του οπ' ούταν για να πέση.

ΑΣΤ. Ώρσε γιαμά δυω φάσκελα ς' τα μάτια του Αγά σου. Πες με οπού να κάτζουνε διαόλοι ς' τα μυαλά σου. Μουρέ κανάγια δίπλωμα, πατέντα 'γώ σου λέγω, Μισέρ Αγάδες δε ρωτώ' Πασσάδες δε γυρεύω.

ΙΑΤ. Έχω πατέντα βίβγια να δγιε τηνε.. 'μπροστά σου, Ορίστε, παρατήρησε ιδές πατέντα........

ΑΣΤ............Στάσου. Αυτ' είναι τζη βενέτικας Τηργιάκας η ρετζέτα. Βρε ιμποστόρα {213} δεν είναι της γιατρικής πατέντα. Δεν γλέπεις το Σαν Μάρκο τζη ζουγράφισμέν' απάνω; Φάσκελα ς' την πατέντα σου!! διαόλου τζαρλατάνο. Άμε καλλιά σου απ' εδώ.... Μπιρπάντε......

ΙΑΤ.............Δεν πηγαίνω.

ΑΣΤ. Αμέ καλλιά σου διάολε ς' τον άλυσο σε δένω, Να μην πατήσης πγια εδώ γιατί θα σε ξυλίσω. Και ούλα σου τα γιατρικά ς' τη χρεία θα τα χύσω.

ΙΑΤ. Πλερώστε με τα γιατρκά πλερώστε και την κούρα, Όλα αυτά κοστίζουνε πενήντα πετσεδούρα {214}.

ΑΣΤ. Ώρσαι πενήντα φάσκελα.... ντελόγκο όξου εύγα, Μομέντο {215} δώ να μη σταθής.. άμε καλλιά σου φεύγα, Μα τζ' Άγιους Πάντες παρευτύς θε να σε αρεστάρω, Γιαμά και ς' το κριτήριο θε να σε ακουζάρω, Π' ούσαι χασάπης μοναχά, μπόγιας κι' ιμποστόρος· Κ' όχι χειρούργος καθώς λες, και μάμος και δετόρος.

ΙΑΤ. Ω φούτρε σάκρε νον δε διού. γιατί δε με παγάρεις; Γιατί με βρίζεις Κύργιγιε;

ΑΣΤ........ Γιατ' είσαι κατεργάρης.

ΙΑΤ. (Με θυμόν.) Να με πλερώσης Κύριε.

ΑΣΤ.........Θέλει και παγμέντο (πληρωμήν.) Γιαμά σου δίνω χαστουκιαίς και γλέπεις τραταμέντο (Σηκώνει την χείρα να τον κτυπήση ο δε ιατρός αναχωρεί.)

ΣΚΗΝΗ ΙΑ'.

Ο Αστυνόμος και αι Γυναίκες.

ΑΣΤ. Ποιος τον εφούγιαξε γιαμά αυτόν το τζαρλατάνο;

ΚΑΝ. Εμείς τον εφωνάξαμε κι' ανέβηκε απάνω.

ΑΣΤ. Όμορφο μπόγια βρίκατε καλόνε κατεργάρη. Οπού με τζη ψευτίαις του ήθελε να σας 'γδάρη. Να στείλη και τον άρρωστο ς' τον άδη χωρίς ναύλο, Κι' α δεν επρόφτανα εγώ τ' έκαμνε δίχως άλλο. Απ' όσα ορδινάρησε τίποτζι να μη κάμτε, Μόνε ξαντό εις την πληγή με το τζερότο βάλτε. Κι' ως το πουρνό θα είν' καλά σας λέγω βεραμέντε, Θα γιατρευτή κι' η πληγή κι' ούλα περφεταμέντε. Κάμτε αυτό το γιατρικό, κοπγιάστε στη δουλειά σας, Γιατ' έχουμε υποθέσες και άμετε καλλιά σας.

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ Δ'. ΠΡΑΞΕΩΣ.

ΠΡΑΞΙΣ Ε'·

ΣΚΗΝΗ Α'.

(Ο Αστυνόμος μόνος εις το κατάστημα ακουβισμένος εις την τράπεζαν του γραφείου του)

ΑΣΤ. (Καθ' εαυτόν.) Ύστερα απέ ούλαις ετούτες τζη εζάμινες που έκαμνα, δεν εύγαλα τίποτζι.. οι μπιστεμένοι μου στρατιώταις μου πιάσανε το Λιάπη, — αυτοί είναι διαόλλου κάρτζαις — τώρα τζη έχω ούλλους τζη διαόλλους αρέστο. — Ιντάντο {216} πρέπει να κάμω τ' άττα μου και τα ραπόρτα μου ς' τη Διοίκησι, και να μη μορογάρω {217} — αυτά τα οφφίτζια αυταίς τζη σκουτούρες έχουνε και για μικρά πράμματα ξεπέφτει τ' ονόρ τ' ανθρώπου· — πού ν' άν ο γραμματικός μου; (Φωνάζει.) Γραμματικέ!!! (καθ εαυτόν) κ' αμά δε ξέρω κ' αυτός ο διάολλος πού προβατεί; τι κακό είναι να μη ξέρη κανείς να γράφη μονάχος του — και τι να γράψω, που το τζερβέλλο μου {218}, είναι ούλο σαν κλούβιο αυγό απέ τζη εζάμινες, απέ τζη φωναίς, κ' απέ τόσους διαόλλους που δεν μπόρεσε να βγάνω τίποτζι, κι' αν έκαμε τούτο, ιλμ ποσίμπιλε να μάθω αν ήτανε κάζο πενσάτο· — ο ένας μου μίλλαγε τούρκικα, ο άλλος ελληνικά, άλλος μ' ούλεγε γίδες, και ταρνανάδαις, κι' αλεπούδες, κι' ο άλλος τζη σολομονικαίς του — και θα τζη θυμούμε ούλλους; — κι' απού μέσα απ' ένα λαβιρίντο {219} τέτοιο, τι διάολλο να μπορέση να περσουαδαριστή {220} κανείς, πού δεν καταλαβαίνει πρώτ' απ' ούλο τζη γλώσσαις τους — ας μη μορογάρω δούνκε όσω έχω τη γκάουζα στο νου μου, μπα και μου φύγη καμμιά σέργια οσερβατζιόνε {221}.... κι' αμά ξέρω πού να τρέχη κι αυτός ο κανάγιας ο Γραμματικός μου; (φωνάζει.) Γραμματικέ!!! — (καθ' εαυτόν) ξαφνικό ν' σ' ούρτη — μπιλιάρδο θα παίζει ο μπιρπάντες σε καμμιά καφφεταρία, ή θ' ήναι σε καμμιά απ' εκειαίς τζη παστρικαίς, τζη κουβερσατζιόνες {222}.

ΣΚΗΝΗ Β'.

(Ο Γραμματεύς του Αστυνόμου εισέρχεται ιδρωμένος κάθεται εις την τράπεζαν, και με έν μανδήλι βρεγμένω από λεβάντα στεγνώνει τον ιδρώτα του.)

Αστυνόμος και ο Γραμματεύς.

ΑΣΤ. Ωντζόγια μου μυρουδίαις! — ω μάτια μου μουσκίαις! — και π' ούσουνε γιαμά που σε φούγιαζα δυω ώραις;

ΓΡΑΜ. Σε μια βίζιτα που είχε το όνομα της.

ΑΣΤ. Και πώς τη νε λέγανε γιαμά;

ΓΡΑΜ. Λουτζία.

ΑΣΤ. Και 'κεί σε τζη αλείψανε αυταίς τζη μουσκίαις;

ΓΡΑΜ. Με τρατάρανε ολίγη λεβάντα.

ΑΣΤ. Αφσ' τζη μουσκίαις και τζη μυρουδίαις και να γράψουμε τώρα τα ραπόρτα μας.

ΓΡΑΜ. Δεν έχω το νου μου τώρα — αφήτε με να ξεζαλιστώ ολίγον.

ΑΣΤ. Σε ζαλίσανε κι' εσένα η Λουτζίαις;

ΓΡΑΜ. Όχι, είμαι κουρασμένος.

ΑΣΤ. Μπα και χόρευγες;

ΓΡΑΜ. Ναι.

ΑΣΤ. Και δε με λες π' ούσαι μπαλαρίνος; τ' όγραφα κι' εγώ, μα δε ξέρω τζη εδικαίς σας τζη οξείαις και τζη περισπωμέναις και τζη ορτογραφίαις.

ΓΡΑΜ. Υπαγορεύσατέ με κι' εγώ γράφω.

ΣΚΗΝΗ Θ'.

(ο Αστυνόμος υπαγορεύει εις τον Γραμματέα)

Αστυνόμος και ο Γραμματεύς.

ΑΣΤ. (Υπαγορεύει.) «Κόπια ευγαρμένη απέ το Αουτέντικο » {223}

ΓΡΑΜ. (Γράφων Γελά)

ΑΣΤ. Τι γελάς διάολλε; μπα και θυμάσαι τζη μπάλλους (Υπαγορεύει.) » Σ 'τζη χίλιους οχτακόσιους είκοσι εφτά, τζη δεκάξη του Τρυγητή ».... (Προς τον Γραμματέα.) Δεν έχει δεκάξ ο Τρυγητής;

ΓΡΑΜ. Ναι, δεκάξη. (Γελών.)

ΑΣΤ. Ω μουρέ γέλοια! (Υπαγορεύει.) « Ημέρα Κυργιακή, διώμιση ώραις μετά το γιόμα, ς' τη λοκάντα του Μισέ, πώς διάολλο τόνε λένε; »

ΓΡΑΜ. Μπαστιά.

ΑΣΤ. Για σου Μπαστιά. — εξεφαντώνανε ένας Κρη- « τικός, ένας Λιάπης, ένας Μουραΐτης, ένας Λογιώ- » τατος, ένας, Ανατολίτης, (καθ' εαυτόν) και μηγά- » ρι τζη θυμούμαι ούλους; (Υπαγορεύει) κι' ένας » Χιώτης, σαν εμεθύσανε χτύπησε ο Λιάπης τον » Κρητικό με την πιστόλα ς' το χέρι εγώ ντελόγκου » έκαμα ούλαις ετούτες τζη εζάμηνες που στέρνω » μαζή με το παρό ραπόρτο. Ο Λιάπης έφυγε κι' » έστειλα τζη μπιστεμένοι μου στρατιώταις και » τόνε πγιάσανε και τζη έχω ούλους αρέστο· σε » ούλαις τζη εζάμηνες π' όκαμα κον τούτο μια πο- » σίμπιλε, δεν μπόρεσα να ξανοίξω αν ήτανε κάζο » πενσάτο, γιατί ούλοι αυτοί μιλούσανε λογιών το » λογαδιώ γλώσσαις, και δεν τζη εκαταλάβαινα. » Εκειό που φαίνεται πρέπει ν' άτανε κάζο ατζι- » δέττε, γιατί πρώτη βολά ήτανε γρωνισμένος ο » Λιάπης με τον Κρητικό, ούλα μου τα άττα είναι » τα παρό, και τα ραπορτάρο {224} ς' την Σεβαστή » Διοίκησι, ως καθού είμαι οπλιγάτος {225}, κι' ό,τι ξα » νοίξω κατόπι το ραπορτάρω ως μου μεριτάρει {226} ως » το οφφίτζιό μου, ακαρτερώ ριπόστα {227} στην πα- » ρό μου, για να ρεγουλαριστώ {228} τι να τζη κάμω » τούτοι τζη διαόλλοι οπ' όχ' αρέστο· να τζη φουρ- » κίσω; γη να τζη αμολλάρω. »

ΓΡΑΜ. (Γελών.) Έτζι να τ' αντιγράψω;

ΑΣΤ. Κι' εμέ; πώς; έτζι ξέρω το δικό μας το στείλε {229} — σα γένης εσύ Αστυνόμος κάμε όπως γνωρίζεις.

ΓΡΑΜ. (Μετά την αντιγραφήν το παρουσιάζει) Υπογράψετε!!

ΑΣΤ. (Υπογράφει.)_Διονείσιοφάντέαστίνομοςτζι ελλινικείς διείκησις_. (προς τον Γραμματέα.) Το πέρασες ς' το αουτέντικο;

ΓΡΑΜ. Ναι.

ΑΣΤ. Σιντζιλλάριστο τώρα όμορφο και στείλλετο ντελογκό — μπα και μου φύγης πάλαι και πας να μπαλλάρης;

ΓΡΑΜ. Όχι δα — ύστερ' από δύω ώραις όταν δροσίση. (Λαμβάνει τα έγγραφα και αναχωρεί.)

ΣΚΗΝΗ Δ'.

Ο Αστυνόμος μόνος.

ΑΣΤ. (Καθ' εαυτόν) Μωρ' τόνε γλέπεις του διαόλλου το μπαλλαρίνο με τι σουμπέρμπια {230} σου μιλλάει γιατί ξέρει δύο οξείαις και τρεις περισπωμέναις; καλότυχε, πώς εγένηκ' ο κόσμος; — μουδέ τονε μέλλει αν τόνε μιλλά ο σουμπεριόρος {231} του μουδέ καρφί του καίγεται του κανάγια — τζη μυρουδίαις του και τζη μπάλλους του κυττάζει και πότες να φηνίρη {232} ο μήνας για να πάρη το μηνιάτικο — μουδέ να γράψη έχει ένοια, μουδέ ρετζίστρα {233} να κρατήση τίποτζι, τίποτζι; μα τι να κάμη κανείς σα δεν μπορεί να κάμ' αλλοιώς — πασιέντα {234} τώρα — σκοτίστηκα πγια με τζη διαόλλους ας ριποσσάρω {235} λιγάκι — (ακουμβά ολίγον εις την τράπεζαν.)

ΣΚΗΝΗ Ε'.

(Οι στρατιώται εισέρχονται αιφνιδίως και ομιλούν με τον Αστυνόμον περί των φυλακίσεων)

Ο Αστυνόμος και οι Στρατιώται.

ΣΤΡ. (Με φωνήν χαμηλήν) Γιαμ' αφέντη — σκιάβο..

ΑΣΤ. Τ' είναι μουρέ Γεράσιμέ μου, Αντζουλή μου, Διονύσιο; — τρέχει τίποτζι;

ΣΤΡ. Ναι αφέντη.

ΑΣΤ. (Έντρομος.) Τι μουρέ;

ΣΤΡ. Οι κολέγαδες του Λιάπη ετοιμάζουνται να σπάσουν τζη φυλακαίς να πάρουνε τον Λιάπη και να αμολλάρουνε {236} και τζη αλλουνούς οπ' ούναι μέσα.

ΑΣΤ. Και πούθε το μάθετε εσείς γιαμά;

ΣΤΡ. Στην πιάτζα μας αβερτήρανε {237} που θα μας επιάσουνε κι' εμάς να μας ξαρματώσουνε — είπανε που θα σ' τζη παίξουνε και τζη αφεντιάς σου.

ΑΣΤ. Ω διάολλε — και το κάμουνε προμπαμπιλμέντε {238} — μοναχά να πάτε να δγήτε, κι αν ήν αληθινά, να μ' αβιζάρετε ντελόγκο, για να βγάνουμ' όξου το Λιάπη, και ν' αφίκουμε τζη άλλους μέσα, ως που να μας έρτ' η ριπόστα που παντυχαίνω απ' τη Διοίκησι.

ΣΤΡ. Ν' άχουμε το συμπάθιο, αφέντη· εμείς λέμε να πγιάσουνε τ άρματα, και να τζη βαρέσουμε.

ΑΣΤ. Όσκε, όσκε — τίποτζι — τίποτζι μην μπα και ριζικιάρεται {239}, αλάργου απέ τζη λιάπιδες...

ΣΤΡ. Ντόνκα {240} να τόνε αμολλάρουμε το Λιάπη;

ΑΣΤ. Αφήτε να περάσ' ένα μομέντο {241} ακόμα.

ΣΤΡ. Να, αφέντη ο Φάντες {242} τζη Διοίκησις, έρχεται μ' ένα όρδινο {243} ς' το χέρι.

ΑΣΤ. Πάρτε τ' απ' τα χέργιά του, και φερμάρετε εδώ. μην αλαργεύετε σ αυταίς τζη ώραις μπα και μας εύρη κανένα ατζιδέντε {244}.

ΣΚΗΝΗ ς'.

(Ο Αστυνόμος λαμβάνει διαταγήν διά να απολύση από την φυλακήν όλους μη γνωρίζων δε να την αναγνώση καλώς, προσκαλεί με θυμόν τον Γραμματέα.)

Ο Αστυνόμος, ο Γραμματεύς και οι Στρατιώται.

ΑΣΤ. Π' ούσαι μουρέ Κόντε = παστρικέ; να — ξαφνικό να σ' ούρτη! — Γραμματικέ, κύριε Γραμματέα — να, ν' άμπ' ο διάολλος μέσ τζη τζιριμονίαις σας.

ΓΡΑΜ. Εμένα φωνάξετε;

ΑΣΤ. Κι' αμέ ντζόγια μου; την εκλαμπρότη σας σορ λουστρύσαμο {245} — και γιαμά δεν ατζιτάρετε {246} να σας φουγίαζουμε; θέλετε ν' άχουμε κι' ένα φάντε απόστα {247} για την εκλαμπρότη σας, να τον στέρνουμε για να σας φουγιάζη;

ΓΡΑΜ. Και τι αγαπάτε;

ΑΣΤ. Κόπγιασαι να διαβάσης αυτήνη τη διαταγή, να δγιούμε τι θα τζη κάμουμε ετούτους τζη διαόλους!! θα τζη φουακίσουμε φιναλμέντε {248}; γ' ή θα τζη αμολλάρουμε;

ΓΡΑΜ. (Αναγνώσκων την διαταγήν.) Όχι, θα τους αφήσουν όλους.

ΑΣΤ. (Προς τους στρατιώτας) Αμολλάρετε τζη ούλους και να τζη πρεζεντάρετε εδώ για να τζη μιλήσω, ως μου μεριτάρει.

ΣΤΡ. Ντελόγκο. (Αναχωρούν.)

ΣΚΗΝΗ Ζ'.

Ο Αστυνόμος μόνος.

ΑΣΤ. Ώρσαι μέσ' ς' τζη εζάμιναίς μου και μέσ' τα άττα μου — μουδέ τριμπουνάλε {249} μουδέ κριμινάλε {250}, μουδέ διάολλο· — τζη επερτονάρισε {251} η Διοίκησι ιν σόμμα {252} — κρίμα ς' τζη κόπους μου και ς' τζη φωναίς μου — ούλα παν αμόντε {253} τι να πη κανείς; στουπίρ' {254} ο νους του και δε ξέρει τι στράτα να πγιάση — μουρέ εγώ ήθελα να φουρκίσω εκειόνε το μπόγια τον Λιάπη κι' εκειόνε το πιρπάντε το λοκαντιέρη ήθελα να τόνε αφίκ' αρέστο καμπόσον καιρό κι' εκειόνε το σκολλάρο το σεκάντε, που σεκάρισε ο διάολλος το τζερβέλλο μου μ' εκειαίς τζη λέξαις και τζη ελληνικούραις του· — μα πέρασε τώρα — ας πάνε να φκαριστούνε την Διοίκησι που τζη επερτουνάρισε.

ΣΚΗΝΗ Η'.

(Οι στρατιώται παρουσιάζουν τους φυλακισθέντας όλους.)

Αστυνόμος, οι φυλακισθέντες και οι Στρατιώται.

ΣΤΡ. Τζη εφέραμε, αφέντη.

ΑΣΤ. (Προς τους φυλακισθέντας.) Αμέτε τώρα καλλιά σας — είστε λίμπεροι· {255} — η Διοίκησι σας επερτονάρισε — το ντιλίτο {256} σας γιαμά ήτανε για φούρκα, μονάχα η Διοίκησι σας λυπήθηκε κακόρκοι, γιατ' είστε ξέν' αθρώποι — βάρδα μπένε {257} άλλη μια βολλιά αν κάμετε τίποτζι, νον ζε κάζο, θα σας φουρκίσουμε — αμέτε καλλιά σας.

ΑΝΑΤ. Έι αρτίκ τώρα ζάμινα μάμινα, φόρτο φούρτο, σάντο μάντο ντεν έχει πγια.

ΑΣΤ. Άμε πγια καλιά σου χατζή παληότουρκα με τα τούρκικα Σου. (Προς τον Λογιώτατον.) Άμε και συ να ξηγάς τζη συναξαριστάδες σου διαόλλου σκολάρο, — αμέτε κι εσείς άλλος με τζη γίδες του, άλλος με τζη σολομονικαίς του, άλλος με τα κουράδια του κι' όπου θα γλέπω απέ σας, θα φεύγω δέκα μίλια αλάργου, άμε καλλιά σου κι' εσύ Λιάπη μπόγια πού κόντεψες να φας τον άνθρωπο ζουντανόνε για τίποτζι.

ΑΛΒ. Πω, πώς να το λες ορέ να τρως κουραδιαις.

ΑΣΤ. Άμε καλλιά σου μπόγια, να μην ανίξουμε πάλι κανένα άλλο ατζιδέντε.

ΑΝΑΤ. Ε! εμείς τώρα τα φύγουμε, — άμμα ντεν τ' αγαπήσωμε — τώρα τα πγιούμε κομμάτι κρασί, να φιλλιτούμε και να πάμε στην ντουλειά μας — Μισέ Μπαστιά! φέρε κρασί και ποτήργια να πγιούμαι. — (Φέρει κρασί και λαμβάνει καθείς από έν ποτήριον εις χείρας.)

ΟΛΟΙ. Ε, βίβα! περαστικά μας.

ΑΝΑΤ. Αρτίκ τώρα να φιλλιτούμε σαν αδέρφια.

ΟΛΟΙ. (Ασπάζονται.]

ΑΝΑΤ. Σία.

ΠΕΛ. Χαιράμενοι.

ΑΛΒ. Ζτρου, ορέ ζτρου.

ΧΙΟΣ. Στην υγυιά μας καλή για.

ΟΛΟΙ. Ε.... βίβα. (Χειροκροτούν.)

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΣ.

1} Θέμενα εν τάξει

2} Ας ίδωμεν

3} Άνθρωποι

4} Ψυχή μου

5} Ιδού

6} Πλέον

7} Εύγε

8} Κρέας ξηρόν τεταριχευμένον

9} Διότι

10} Νέαν είδησιν

11} Υποδήματα

12} Τετέλεσθαι

13} Λάφυρα

14} Έρανον

15} Τράπεζαν

16} Πατρός

17} Μεγαλοπρέπειαν

18} Χύτραν

19} Στρατιωτικόν ψωμί

20} Ευθύς

21} Ανόητος

22} Ζυμάρι

23} κακόν τι να τω δώση ο Θεός

24} Τρελλαθήκετε

25} Τρελός

26} Μήπως

27} Ανόητε

28} Ηλήθιος

29} Ίσως

30} Δώρον

31} Ο Θεός κακόν να τω δώση

32} Δεν είναι χρήματα

33} Εσχάτην ζώνην

34} Εύγε

35} Θησαυρόν

36} Ευτύχει

37} Όλως δι' όλου

38} Κάλυμμα

39} Σάλπιγξ των γύφτων

40} Ιδίωμα

41} Τρελέ

42} Είδος ψυτακού

43} Αρνίον μου

44} Έρος

45} Άλλος δε

46} Μελωδία

47} Μάλιστα

48} Σειρά

49} Ευνουχισμένοι

50} Είπα

51} Οι ψοχουγιοί

52} Ήχον

53} Τζιπούκι

54} Φωτιάν

55} Σηκώτι

56} Τουρκοσχολαστικέ

57} παραιτεί

58} Υιέ πόρνης

59} Ορμητικώς εξήλθεν.

60} Μέγας

61} Παράξενος

62} Εκρήξει

63} Προητοιμάσθη

64} Φίλερις

65} Κόνιν των λειψάνων

66} Πρόβατα ή κοπάδια

67} Κακόν να τον δώση ο Θεός

68} Στον διάβολον

69} Προτέρημα

70} Βλάβην

71} Αλειφήν

72} Να εύγαι

73} Ίππον

74} Στήτε

75} Εγκληματίαι

76} Κατά μέρος

77} Εξετάσω

78} Εν μέρει

79} Πνευματικόν

80} Εξομολογήση

81} Να γλυτώσω

82} Εκ προμελέτης

83} υπόθεσις είναι σοβαρά

84} Μ' ακρίβειαν

85} Τόσον αρκεί

86} Εμβριθώς

87} Κατηγορίαν

88} Καταμηνύσω

89} Πράξεις

90} Ως πρέπει

91} Ανήκει

92} Αξίωμα

93} Καταφρονώ

94} Υπόληψιν

95} Μήπως

96} Πίλον της κεφαλής

97} Τάχα

98} Επλήγωσε

99} Τετέλεσται

100} Ευκολίαν

101} Εξέτασιν

102} Φυλακήν

103} Αντί του τελείως

104} Είδος ποτού οξέως κατασκευαζομένου από Κεχρί

105} Πολλοί των τοιούτων Λογιωτάτων απαντώντες ενίοτε περιόδον τινά συγγραφέως δυσνόητον, μη δυνάμενοι να εννοήσωσι το πνεύμα της περιόδου, αποδίδουν ότι ο συγγραφεύς σολοικίζει.

106} Τους χρόνους

107} Αστειεύομαι

108} Λεξικόν

109} Λέξεις

110} Σχολαστικέ

111} Εζή[?]ανες

112} Αμφιβολία

113} Απολύτως

114} Αντί του αφεύκτως.

115} Στείρας

116} Γεμίσω την κοιλίαν μου

117} εμέθυσε

118} Τας έριδας

119} Καθαρισμένος

120} Πληροφορήσεις

121} Καταδέχεσαι

122} Επήδησε

123} Ο μυελός

124} Κράζης

125} Ειδοπίησαν

126} Θαύμα

127} Τελευταίον

128} Πληροφορήση

129} Αναφέρω

130} Γελείον

131} Πληροφορημένος

132} Εμβρίθειαν επίσημον

133} Αστεϊσμοί

134} Γρόσια

135} Υπόληψιν

136} Λερώση

137} Το πρόσωπον

138} Φλωρία Βενέτικα

139} Πράξιν εμβριθή

140} Σε ραγίσω

141} Έπειτα

142} Ερευνήσω

143} Τρόπος

144} Αξιότης

145} Αυτό είναι

146} [Την μνήμη]ν

147} Αμέσως

148} Σιγαλά σιγαλά

149} Εννοήση

150} Αποδράση

151} Σκλάβος σας

152} Βουλοκέρη.

153} Σφραγίδα

154} Σφαγισμένη

155} Επισήμως

156} Νουν

157} Επανάστασιν.

158} Στιλπνόν

159} Μικρόν μου

160} Απόφασιν δικαστικήν

161} Άραγε

162} Μόνον

163} Σκληρός

164} Αχαλίνωτος

165} Λόγον

166} Διαφορά

167} Υπομονήν

168} Μέτωπον

169} Μετά βίας

170} Τουλάχιστον

171} Υιέ σκύλου

172} Μετανόησα

173} Υιέ κόπρου.

174} Ανόηται

175} Εύγε

176} Εύγε

177} Καλλοπισμένη

178} Εξερευνητής των σαριδίων

179} Καισαρεύς

180} Αλυσσοποταμίτης

181} Άνθρωπε.

182} Μεταφ. παχύνους

183} Δρηστήριος

184} Είθε

185} Σκύλον Υιέ σκύλου

186} Χάρισμα

187} Δεν θα ομιλήση ερωτικώς

188} Η υπόληψίς του

189} Αρωματικά.

190} Τρόπος

191} Έχει ο Θεός

192} Παράκλησιν

193} Τέχνη

194} Όλως διόλου

195} Όλον εν

196} Να ίδωμεν

197} Μελέτης χάριν εκβαλών βιβλίον παρά τινος των λογίων τον διδάσκαλον επαγγελομένου εύρον εν αυτώ το παρόν επιτύμβιον χειρόγραφον πρωτότυπον διαφέρον μόνον κατά το όνομα και παρά του ιδίου διδασκάλου πεποιημένον.

198} Παρρησιαστικόν.

199} Η Αφροδίτη

200} Το στήθος

201} Ο μυελός

202} τον έρωτα

203} Βάφω

204} Σε υπερασπίζω

205} Έτοιμος

206} Ευαισθησίαν;

207} Της πρώτης τάξεως

208} Ευτυχής

209} Όλα τα δυνατά

210} Εσπούδασες

211} Διέταττες

212} Ο Ταμερλάνος ήτον ηγεμών της Ταρταρίας

213} Απαταιών

214} Τάλληρα Ισπανικά

215} Στιγμήν

216} Εντοσούτω

217} Αργοπορώ

218} Μυελός.

219} Λαβύρινθον

220} Πληροφορηθή

221} Παρατήρησης

222} Συναναστροφάς

223} Το πρωτότυπον βιβλίον.

224} Αναφέρω

225} Υπόχρεως

226} Ανήκει

227} Απάντησιν

228} Οδηγηθώ

229} Ύφος

230} Υπερηφάνειαν

231} Ο ανώτερος

232} Τελειώσει

233} Αρχεία

234} Υπομονή

235} Αναπαυθώ

236} Αφίσουν

237} Ειδοποίησε

238} Πιθανώς

239} Ριψοκινδυνεύσετε

240} Λοιπόν

241} Στιγμήν

242} Ο κλητήρ

243} Διαταγήν

244} Αιφνίδιον

245} Εκλαμπρότατε

246} Καταδέχεσθε

247} Επίτηδες

248} Τελευταίον

249} Δικαστήριον πολιτικόν

250} Εγκληματικόν

251} Εσυγχώρησε

252} Τέλος πάντων

253} Ματαίως

254} Εξίσταται

255} Ελεύθεροι

256} Το έγκλημα

257} Προσέξατε καλώς