# Πελοποννησιακός Πόλεμος, Τόμος πρώτος

## Part 15

Book page: https://www.cyberlibrary.org/el/books/29833/index.md

101. Εν τούτοις ο Σιτάλκης ανεκοίνωσεν εις τον Περδίκκαν τους λόγους της εκστρατείας του, και επειδή οι Αθηναίοι δεν ήλθον μετά των πλοίων των, μη πιστεύοντες εις την άφιξίν του, αλλά περιωρίσθησαν να τω πέμψουν δώρα και πρέσβεις, έπεμψε μέρος του στρατού του κατά των Χαλκιδέων και των Βοττιαίων και αναγκάσας αυτούς να κλεισθούν εις τα τείχη των ελεηλάτει την χώραν. Ενώ δε αυτός εστρατοπέδευεν εις τα μέρη εκείνα, οι προς νότον κατοικούντες Θεσσαλοί και οι Μαγνήτες και οι άλλοι υπήκοοι των Θεσσαλών και οι μέχρι των Θερμοπυλών Έλληνες εφοβήθησαν μη και κατ' αυτών προχωρήση ο στρατός και ήρχισαν να παρασκευάζωνται. Εφοβήθησαν και οι πέραν του Στρυμόνος προς βορράν Θράκες όσοι είχον πεδιάδας, δηλαδή οι Παναίοι, οι Οδόμαντοι, οι Δρώοι και οι Δερσαίοι· όλοι δε αυτοί είναι αυτόνομοι. Διεδόθη δε φήμη μεταξύ των Ελλήνων των εχθρικώς διακειμένων προς τους Αθηναίους ότι ο στρατός εκείνος ήθελε προχωρήσει και κατ' αυτών δυνάμει της συμμαχίας, την οποίαν είχε συνάψει μετά των Αθηναίων. Ο Σιτάλκης αναστείλας την πορείαν του κατέστρεφε την Χαλκιδικήν, την Βοττικήν και την Μακεδονίαν. Αλλ' επειδή ουδέν κατώρθωνεν εξ όσων είχε κατά νουν ότε εισέβαλεν, ο δε στρατός αυτού εστερείτο τροφίμων και εταλαιπωρείτο ένεκα του χειμώνος, καταπείθεται υπό του ανεψιού του Σεύθου του Σπαρτάκου, ο οποίος έπειτα απ' αυτόν ήτο ισχυρότατος, να αναχωρήση ταχέως. Τον δε Σεύθην ηγόρασε κρυφίως ο Περδίκκας υποσχεθείς να του δώση την αδελφήν του εις γάμον και πολλά χρήματα. Και ο μεν Σιτάλκης επείσθη, και μετά τριάκοντα ημερών εκστρατείαν, εκ των οποίων τας οκτώ διήλθεν εις τους Χαλκιδείς, ανεχώρησε ταχέως μετά του στρατού εις την πατρίδα του· ύστερον δε ο Περδίκκας έδωκεν εις τον Σεύθην την αδελφήν του, ως υπεσχέθη. Τοιαύτη απέβη η εκστρατεία του Σιτάλκου.

102. Οι δε εν Ναυπάκτω Αθηναίοι κατά τον αυτόν χειμώνα, αφού διελύθη το ναυτικόν των Πελοποννησίων, εξεστράτευσαν υπό την οδηγίαν του Φορμίωνος. Παραπλεύσαντες δε μέχρι της Αστάκου και αποβιβασθέντες εις το μέρος τούτο εισεχώρησαν εις τα μεσόγεια της Ακαρνανίας μετά τετρακοσίων οπλιτών Αθηναίων, οι οποίοι είχον εξέλθη από τα πλοία και τετρακοσίων Μεσσηνίων έδιωξαν εκ του Στράτου και των Κορόντων και των άλλων πόλεων όσους ενόμιζον ότι δεν ήσαν πιστοί· αποκατέστησαν δε εις τα Κόροντα τον Κύνητα τον υιόν του Θεολύτου και επέστρεψαν πάλιν εις τα πλοία, διότι δεν ενόμιζαν ότι ήτο δυνατόν να προσβάλουν εν καιρώ χειμώνος τους Οινιάδας, οι οποίοι μόνοι μεταξύ των Ακαρνάνων ήσαν αιώνιοι εχθροί των Αθηναίων. Ο Αχελώος ποταμός, ρέων εκ του όρους Πίνδου διά της Δολοπίας και των Αγραίων και των Αμφιλόχων και διά του Ακαρνανικού πεδίου, βρέχει τα τείχη της πόλεως Στράτου, εισβάλλει εις την θάλασσαν πλησίον των Οινιαδών και σχηματίζων λίμνην γύρωθεν της πόλεως των καθίστα αυτήν απρόσιτον ένεκα του πολλού ύδατος εις τον επερχόμενον στρατόν εν καιρώ χειμώνος. Και αι πλείσται δε των Εχινάδων νήσων κείνται καταντικρύ των Οινιαδών, πλησίον εις τας εκβολάς του Αχελώου, ώστε μέγας ων ο ποταμός επιπροσθέτει πάντοτε χώματα και μερικάς εκ των νήσων τούτων μετέβαλεν εις ηπείρους, και δύναται τις να συμπεράνη ότι όχι μετά πολύν καιρόν όλαι θέλουν πάθει το αυτό. Το ρεύμα του ποταμού είναι μέγα και πολύ και θολερόν, αι δε νήσοι πολύ πυκνά κείμεναι μεταξύ των χρησιμεύουν προς αλλήλας ως σύνδεσμοι ώστε να σταματούν τα χώματα· διασταυρούμεναι και μη ευρισκόμεναι κατά σειράν δεν αφήνουν τα ύδατα να ρέουν κατ' ευθείαν προς το πέλαγος. Είναι δε μικραί και έρημοι. Λέγουν δε ότι ο Αλκμέων ο υιός του Αμφιαράου πλανώμενος μετά τον θάνατον της μητρός του έλαβε χρησμόν παρά του Απόλλωνος να κατοικήση εις την γην εκείνην, διότι είπεν ο θεός ότι δεν θα ελυτρούτο από τους φόβους του, εάν δεν εύρισκε διά κατοικίαν μέρος τι το οποίον, ότε εφόνευσε την μητέρα, ούτε υπό του ηλίου εβλέπετο ούτε απετέλει μέρος της γης, της οποίας όλον το άλλο μέρος είχε μιάνει διά του εγκλήματος του. Ο Αλκμέων απορών, ως λέγουν, ενόησε τέλος ότι πρόκειται περί των προσχώσεων του Αχελώου, και εσκέφθη ότι, αφ' ότου εφόνευσε την μητέρα του και επλανήθη τόσον καιρόν, η γη εκείνη έγινεν αρκετά στερεά, όπως του χρησιμεύση διά κατοικίαν. Αποκατασταθείς λοιπόν εις τους τόπους τους πλησίον των Οινιαδών εβασίλευσεν εκεί και έδωκεν εις την χώραν το όνομα του υιού του Ακαρνάνος. Τοιαύτη η παράδοσις την οποίαν παρελάβομεν περί του Αλκμέωνος.

103. Οι Αθηναίοι και ο Φορμίων αναχωρήσαντες εκ της Ακαρνανίας και φθάσαντες εις Ναύπακτον επέστρεψαν εις τας Αθήνας εις την αρχήν της ανοίξεως, φέροντες μαζί των όλους τους ελευθέρους μαχητάς, όσοι ηχμαλωτεύθησαν εις τας ναυμαχίας και τους οποίους και έκαμαν ανταλλαγήν άνδρα προς άνδρα, και τα πλοία τα οποία είχαν κυριεύσει. Τοιουτοτρόπως δε ετελείωσε και ο χειμών ούτος και το τρίτον έτος του πολέμου αυτού, τον οποίον συνέγραψεν ο Θουκυδίδης.

ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΤΟΜΟΥ

Η Σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη, υπήρξεν ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά προσφερόταν συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η αρχαία ελληνική σκέψη (ιστορία, φιλοσοφία, ποίηση, δράμα, δικανικός και πολιτικός λόγος) σε δημιουργικές μεταφορές της, από τους άριστους μεταφραστές του τόπου, στην πιο σύγχρονη μορφή που πήρε εξελισσόμενο το γλωσσικό της όργανο. Ο Όμηρος, οι Τραγικοί κι ο Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Πλάτων, ο Ξενοφών, ο Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο Επίκτητος, ο Πλούταρχος, ο Λουκιανός κλπ, προσφέρονται και σήμερα, στις κλασικές πια μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή, Μωραϊτίδη, Κονδυλάκη, Ποριώτη, Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη, Καμπάνη, Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη, Βουτιερίδη, Ζερβού, Φιλαδελφέως, Τσοκόπουλου, Σιγούρου, Κ. Χρηστομάνου κλπ, σε μια σύγχρονη σειρά εκδόσεων βιβλίου τσέπης, πράγμα πού επίσης γίνεται για πρώτη φορά, συστηματικά, στην Ελλάδα.

Πελοποννησιακός πόλεμος είναι η θαυμασία ιστορία του εμφυλίου μακρού πολέμου των Ελλήνων, αποτέλεσμα του οποίου υπήρξεν η ανεπανόρθωτος εξασθένισις της Ελλάδος. Ανατρέχων εις τα απώτατα αίτια ο Θουκυδίδης εξηγεί τα της αναπτύξεως του Ελληνισμού από των αρχαιοτάτων χρόνων, περιγράφει την σύστασιν και την ζωήν των καθέκαστα πολιτειών, παρέχει δε συγχρόνως ούτως αρτίαν εικόνα της εθνικής των Ελλήνων ζωής.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ

ΛΑΔΙΑΣ ΚΑΙ Σια ΟΕ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 22 ΤΗΛ. 614.686. 654.506

ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΡΧ. 10

1) Αρχαίος ιστορικός, γεννηθείς εν Λέσβω. Καταριθμείται μεταξύ των λογογράφων και είναι προγενέστερος του Ηροδότου. Η περί ης ο λόγος ιστορία των Αθηνών, Ατθίς επιγραφομένη, ήτο διηρημένη εις τέσσαρα μέρη και ανήρχετο μέχρι των μυθικών χρόνων.

2) Των Ευμενίδων ή Ερινύων των οποίων ο βωμός ευρίσκετο εις τους πρόποδας της ακροπόλεως.

3) Τρίτον έτος του πολέμου, 429 π. Χ.

4) Η επιτολή του Αρκτούρου γίνεται ολίγον προ της φθινοπωρινής ισημερίας ήτοι από της 5 μέχρι της 8 Σεπτεμβρίου.